بررسي تطبيقي آبرو در قرآن و انجيل چگونه است؟
بررسي تطبيقي آبرو در قرآن و انجيل چگونه است؟
پرسش
پاسخ
کلمه آبرو در قرآن و انجيل به کار نرفته است تا از اين دو ديدگاه مورد بررسي تطبيقي قرار گيرد. به هر حال آبرو کلمه فارسي است که بار حيثيتي دارد. يک انسان در برابر جامعه با رعايت مسائل اخلاقي و انساني مي تواند حيثيت انساني خود را حفظ نموده و داراي آبرو در ميان مردم گردد و با انجام ارتکاب امور خلاف اخلاق و عفت، آبرو و حيثيتش را از دست بدهد. البته ممکن است معيارهاي حيثيتي و آبرويي در هر جامعه و ملتي بر اساس معتقدات ديني و مذهبي و هنجارهاي عرفي همان جامعه باشد لکن برخي از معيارها، امور ثابت و تغيير ناپذيري هستند و در فرهنگ تمام اديان و مذاهب ارزش و مخالف آن ضد ارزش به حساب مي آيند. مثلا صدق و راستي و عفت داشتن از اين امور مي باشند که براي صاحبانش کسب حيثيت و آبرو مي کنند.
امّا آنچه که مهم است داشتن آبرو در مقابل خداي متعال است که بر خلاف آبرو داشتن در برابر مردم قابل پوشش و ستر نمي باشد و ملاک ها و معيارهاي ثابت غير قابل تغيير دارد.
به هر حال آبرو از پديده هايي است که با داشتن عفت، حياء، عدالت و امانت داري و ساير امور اخلاقي و انساني به دست مي آيد و بي آبرويي از بي مبالاتي و بي قيدي انسان نسبت به اين امور در برابر مردم و خداوند حاصل مي گردد.
در روايات معصومين ـ عليهم السلام ـ کلمه آبرو به «وجيه، جاه» و امثال اين عبارات تعبير شده است. گاهي آشکار شدن عيوب و نواقص اخلاقي انسان باعث از بين رفتن آبرو مي گردد و از ديدگاه دين اسلام ريختن آبروي ديگران با افشاء رازها و سرّيات آنان جايز نمي باشد و چون خداوند ساتر العيوب است بندگانش نيز بايد از اين صفت برخوردار باشند.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 22 تیر 01
- بازدید
- ۵۲
بررسي تطبيقي آبرو در قرآن و انجيل چگونه است؟
- نشان کردن
پرسش
بررسي تطبيقي آبرو در قرآن و انجيل چگونه است؟
پاسخ
کلمه آبرو در قرآن و انجيل به کار نرفته است تا از اين دو ديدگاه مورد بررسي تطبيقي قرار گيرد. به هر حال آبرو کلمه فارسي است که بار حيثيتي دارد. يک انسان در برابر جامعه با رعايت مسائل اخلاقي و انساني مي تواند حيثيت انساني خود را حفظ نموده و داراي آبرو در ميان مردم گردد و با انجام ارتکاب امور خلاف اخلاق و عفت، آبرو و حيثيتش را از دست بدهد. البته ممکن است معيارهاي حيثيتي و آبرويي در هر جامعه و ملتي بر اساس معتقدات ديني و مذهبي و هنجارهاي عرفي همان جامعه باشد لکن برخي از معيارها، امور ثابت و تغيير ناپذيري هستند و در فرهنگ تمام اديان و مذاهب ارزش و مخالف آن ضد ارزش به حساب مي آيند. مثلا صدق و راستي و عفت داشتن از اين امور مي باشند که براي صاحبانش کسب حيثيت و آبرو مي کنند.
امّا آنچه که مهم است داشتن آبرو در مقابل خداي متعال است که بر خلاف آبرو داشتن در برابر مردم قابل پوشش و ستر نمي باشد و ملاک ها و معيارهاي ثابت غير قابل تغيير دارد.
به هر حال آبرو از پديده هايي است که با داشتن عفت، حياء، عدالت و امانت داري و ساير امور اخلاقي و انساني به دست مي آيد و بي آبرويي از بي مبالاتي و بي قيدي انسان نسبت به اين امور در برابر مردم و خداوند حاصل مي گردد.
در روايات معصومين ـ عليهم السلام ـ کلمه آبرو به «وجيه، جاه» و امثال اين عبارات تعبير شده است. گاهي آشکار شدن عيوب و نواقص اخلاقي انسان باعث از بين رفتن آبرو مي گردد و از ديدگاه دين اسلام ريختن آبروي ديگران با افشاء رازها و سرّيات آنان جايز نمي باشد و چون خداوند ساتر العيوب است بندگانش نيز بايد از اين صفت برخوردار باشند.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 22 تیر 01
- بازدید
- ۵۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.