آيا در كتب تورات و يا اناجيل امروزي و در كل اديان مسيحيت و يهودي سخني از چگونگي زندگي مادی انسان در آخرت و خصوصاً در بهشت آمده است؟ يا گفته شده كه همه چيز به صورت روحاني خواهد بود؟ لطفا با ذكر آدرس از اين كتاب ها پاسخ دهيد.
آيا در كتب تورات و يا اناجيل امروزي و در كل اديان مسيحيت و يهودي سخني...
پرسش
پاسخ
در پاسخ به سئوال لازم است به نکاتي اشاره نمائيم:
الف: معاد در بين يهود: در اين زمينه سه نکته حائز اهميت است:
1. آيا يهوديان اصولا معاد و رستاخيز را قبول داشته و دارند يا خير؟ 2. بر فرض قبول آيا جزو اصول دين آنها است يا خير؟ 3. و آيا به معاد جسماني قائل اند يا روحاني؟
پيش از پرداختن به جواب سئوالات سه گانه فوق، تذکر به اين مطلب لازم است که اولا به تصريح قرآن کريم و شهادت تاريخ دين يهود و مسيحيت دچار تحريف شده است بنابراين عقايد موجود در کتب و آثار فعلي اين دو دين نميتواند، بيانگر حقيقت آسماني و الهي اين دو آئين باشد. و ثانيا يهوديت و مسيحيت داراي فرقههاي بسيار و گوناگون هستند که احيانا داراي اراء و عقايد متضاد و متناقض در يک زمينه هستند.
1. در مورد اعتقاد يهوديان به معاد و قيامت، بايد گفت که يهوديان بر خلاف مسلمين و مسيحيان اعتقاد روشني به آخرت و روز جزا ندارند و سزا و جزاي اعمال شان را بيشتر در اين جهان مي دانند و اعتقاد به قيامت و معاد که در دين شان ذکر شده از اعتقاد اوليه آنها نيست پس از تحريف تورات و از دست دادن عقيده به معاد و قيامت اين عقيده را پس از آزادي ايشان از اسارت بابل به دست کوروش از نشست و معاشرت با ايرانيان زرتشتي فرا گرفتند.[1]
ليکن در کتاب «گنجينه از تلمود» که به صورت تفصيلي به اين بحث پرداخته است استفاده ميشود که يهوديان معتقد به معاد هستند و معاد جزو اصول دين آنهاست و انکار آن گناهي بزرگ محسوب ميشود. تلمود عبارت از احاديث و شريعت شفاهي است که در سال 216 ميلادي توسط دانشمند يهودي بنام دابي يهودا همراه يکصد تن از علماء يهود جمع آوري شد و ميشتاة ناميده شد چون کتاب ميشتات نياز به شرح داشت علماي يهود بر آن شرحي زدند به نام «گمارا» از ترکيب گمارا با ميشتات کتاب بزرگي در بيان عقايد يهوديت به وجود آمد که معروف است به «تلمود» دراين کتاب چنين آمده است: «کسي که به رستاخيز مردگان معتقد نباشد و آن را انکار کند از رستاخيز سهمي نخواهد داشت».[2]
اما واقعيت اين است که اين اعتقاد گروهي از يهوديان به نام «فريسيان» است، و گروه ديگر از يهوديان به نام «صدوقيان» عقيده دارند که با مردن جسم، روح نيز معدوم ميشود و مرگ پايان موجوديت انسان است و دليل اين گروه بر انکار معاد اين بود که «اسفار پنجگانه ـ تورات ذکري از اين موضوع به ميان نيامده است».[3]
2. اختلاف بزرگ ديگر در بين علماء يهود که معتقد به معاد هستند واقع شده که آيا معاد براي همه است؟
بعضي قائل براي همه مردگان اند و برخي معاد را مختص يهوديان دانسته و عده ديگر محدودتر از اين گفته اند که حتي يهودياني که لياقت و امتياز لازم را کسب نکرده باشند از پاداش زندگي بعد از مرگ محروم خواهند بود.
3. اما در باره اينکه معاد را يهود جسماني ميداند يا روحاني از مجموع نوشتههاي آنان معاد جسماني استفاده مي شود گرچه در نحوه اين معاد جسماني اختلافاتي دارند. مثلا پيروان مکتب شمايي ميگويند: شکل يافتن انسان در جهان آينده مانند شکل يافتن او در اين جهان نخواهد بود، در اين جهان شکل يافتن بدن از پوست و گوشت شروع شده و با رگها و استخوانها خاتمه مييابد؛ ولي در جهان ديگر بر عکس از رگها و استخوان ها آغاز و با پوست و گوشت پايان مي پذيرد. اما پيروان مکتب هيکل ميگويند، شکل پذيرفتن بدن انسان در جهان آينده مانند شکل يافتن اش در اين جهان خواهد بود.[4] به هر حال در کتاب تورات يهوديان از معاد و کيفيت آن چيزي گفته نشده است.
ب: آنچه از کتاب مقدس و کتبي که در باره مسيحيت نوشته شده استفاده ميشود اين است که مسيحيان معتقد به معاد و قيامت هستند و علماي مسيحي آن را جزء اصول دين شان ميدانند.[5] اما در باره اين که معاد جسماني است يا روحاني؟ از مواضع متعدد از کتاب مقدس تصريح به جسماني بودن معاد شده. چنانچه مؤلف کتاب «افتخار اسلام» شيخ محمد صادق فخر الاسلام ميگويد: اقرار به معاد و حشر جسماني از ضروريات دين نصاري است و مجمع عليه تمام فرق آنان ميباشد و در اين مسأله با مسلمانان اختلافي ندارند.[6]
اما نکتهاي که تذکر آن لازم است اين است که اگر علماي مسيحيت و اناجيل تصريح به جسماني بودن معاد دارند ولي در باره لذات و الام ميگويند در قيامت لذت و درد روحاني است که اين خود يکي از موارد اعتقاد و متناقض در مسيحيت است.[7]
نکته ديگري که نبايد مورد غفلت واقع شود مسأله رستاخيز حضرت مسيح در ميان مسيحيان است که ميگويند مسيح مُرد و بعد از مرگ زنده شد و اين رستاخيز جسماني بود که بر اين مطلب از موارد متعددي از اناجيل تصريح شده است.[8] که اين مسئله نبايد با مسأله معاد خلط شود.
نتيجه: از مطالبي که توضيح داده شد به دست ميآيد که در تورات نص صريحي بر معاد نيست بلکه اشاراتي است که بعضي دلالت آنها بر معاد را پذيرفته و برخي انکار کرده اند و لذا وجود معاد در بين علماء يهود خصوصا يهود اوائل محل اختلاف است. و ثانيا فرقه اي که قائل به معاد اند آنرا جزو اصول دين دانسته و جسماني مي دانند.
اما مسيحيان بالاتفاق قائل به معاد و رستاخيزاند و آن را از ضروريات دين شان و جسماني مي دانند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ خلاصه اديان ترجمه امير فريدوني گرگاني.
2ـ درآمدي بر تاريخ و کلام مسيحيت، محمد رضا زيبائي نژاد.
3ـ کلام مسيحي، توماس ميشل، ترجمه حسين توفيق.
4ـ افتخار اسلام بر ساير اديان، محمد صادق فخر الاسلام.
5. گنجينه از تلمود، ابراهام کهن.
[1]. ر.ک: مشکور، محمد جواد، خلاصه اديان، انتشارات شرق، 1369ش، ص134ـ142؛ توفيقي، حسين، آشنايي با اديان بزرگ، فرقه هاي يهود، تهران، انتشارات سمت، 1381ش.
[2]. ابراهام کهن، گنجينه اي از تلمود، نشر اساطير، ص362، نقل از سنهدرين، 90 الف.
[3]. توفيقي، حسين، آشنايي با اديان بزرگ، تهران، نشر سمت، 1381ش، ص95 ـ 96، انجيل متي، آيه 23.
[4]. گنجينه از تلمود، ص368.
[5]. انجيل مرقس، باب 9، آيه 43ـ49؛ يوحنا، باب 5، آيه 20ـ27؛ رساله اولاي يونس، باب 15، آيه 15.
[6]. فخر اسلام، محمد صادق، افتخار اسلام بر ساير اديان، ص120، انجيل متي، باب 25، آيه 31.
[7]. همان، ص121.
[8]. مرقس، 16: 1 ـ 2 ـ 3، متي، 28: 9، لوقا، 24: 34.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۶۶
آيا در كتب تورات و يا اناجيل امروزي و در كل اديان مسيحيت و يهودي سخني...
- نشان کردن
پرسش
آيا در كتب تورات و يا اناجيل امروزي و در كل اديان مسيحيت و يهودي سخني از چگونگي زندگي مادی انسان در آخرت و خصوصاً در بهشت آمده است؟ يا گفته شده كه همه چيز به صورت روحاني خواهد بود؟ لطفا با ذكر آدرس از اين كتاب ها پاسخ دهيد.
پاسخ
در پاسخ به سئوال لازم است به نکاتي اشاره نمائيم:
الف: معاد در بين يهود: در اين زمينه سه نکته حائز اهميت است:
1. آيا يهوديان اصولا معاد و رستاخيز را قبول داشته و دارند يا خير؟ 2. بر فرض قبول آيا جزو اصول دين آنها است يا خير؟ 3. و آيا به معاد جسماني قائل اند يا روحاني؟
پيش از پرداختن به جواب سئوالات سه گانه فوق، تذکر به اين مطلب لازم است که اولا به تصريح قرآن کريم و شهادت تاريخ دين يهود و مسيحيت دچار تحريف شده است بنابراين عقايد موجود در کتب و آثار فعلي اين دو دين نميتواند، بيانگر حقيقت آسماني و الهي اين دو آئين باشد. و ثانيا يهوديت و مسيحيت داراي فرقههاي بسيار و گوناگون هستند که احيانا داراي اراء و عقايد متضاد و متناقض در يک زمينه هستند.
1. در مورد اعتقاد يهوديان به معاد و قيامت، بايد گفت که يهوديان بر خلاف مسلمين و مسيحيان اعتقاد روشني به آخرت و روز جزا ندارند و سزا و جزاي اعمال شان را بيشتر در اين جهان مي دانند و اعتقاد به قيامت و معاد که در دين شان ذکر شده از اعتقاد اوليه آنها نيست پس از تحريف تورات و از دست دادن عقيده به معاد و قيامت اين عقيده را پس از آزادي ايشان از اسارت بابل به دست کوروش از نشست و معاشرت با ايرانيان زرتشتي فرا گرفتند.[1]
ليکن در کتاب «گنجينه از تلمود» که به صورت تفصيلي به اين بحث پرداخته است استفاده ميشود که يهوديان معتقد به معاد هستند و معاد جزو اصول دين آنهاست و انکار آن گناهي بزرگ محسوب ميشود. تلمود عبارت از احاديث و شريعت شفاهي است که در سال 216 ميلادي توسط دانشمند يهودي بنام دابي يهودا همراه يکصد تن از علماء يهود جمع آوري شد و ميشتاة ناميده شد چون کتاب ميشتات نياز به شرح داشت علماي يهود بر آن شرحي زدند به نام «گمارا» از ترکيب گمارا با ميشتات کتاب بزرگي در بيان عقايد يهوديت به وجود آمد که معروف است به «تلمود» دراين کتاب چنين آمده است: «کسي که به رستاخيز مردگان معتقد نباشد و آن را انکار کند از رستاخيز سهمي نخواهد داشت».[2]
اما واقعيت اين است که اين اعتقاد گروهي از يهوديان به نام «فريسيان» است، و گروه ديگر از يهوديان به نام «صدوقيان» عقيده دارند که با مردن جسم، روح نيز معدوم ميشود و مرگ پايان موجوديت انسان است و دليل اين گروه بر انکار معاد اين بود که «اسفار پنجگانه ـ تورات ذکري از اين موضوع به ميان نيامده است».[3]
2. اختلاف بزرگ ديگر در بين علماء يهود که معتقد به معاد هستند واقع شده که آيا معاد براي همه است؟
بعضي قائل براي همه مردگان اند و برخي معاد را مختص يهوديان دانسته و عده ديگر محدودتر از اين گفته اند که حتي يهودياني که لياقت و امتياز لازم را کسب نکرده باشند از پاداش زندگي بعد از مرگ محروم خواهند بود.
3. اما در باره اينکه معاد را يهود جسماني ميداند يا روحاني از مجموع نوشتههاي آنان معاد جسماني استفاده مي شود گرچه در نحوه اين معاد جسماني اختلافاتي دارند. مثلا پيروان مکتب شمايي ميگويند: شکل يافتن انسان در جهان آينده مانند شکل يافتن او در اين جهان نخواهد بود، در اين جهان شکل يافتن بدن از پوست و گوشت شروع شده و با رگها و استخوانها خاتمه مييابد؛ ولي در جهان ديگر بر عکس از رگها و استخوان ها آغاز و با پوست و گوشت پايان مي پذيرد. اما پيروان مکتب هيکل ميگويند، شکل پذيرفتن بدن انسان در جهان آينده مانند شکل يافتن اش در اين جهان خواهد بود.[4] به هر حال در کتاب تورات يهوديان از معاد و کيفيت آن چيزي گفته نشده است.
ب: آنچه از کتاب مقدس و کتبي که در باره مسيحيت نوشته شده استفاده ميشود اين است که مسيحيان معتقد به معاد و قيامت هستند و علماي مسيحي آن را جزء اصول دين شان ميدانند.[5] اما در باره اين که معاد جسماني است يا روحاني؟ از مواضع متعدد از کتاب مقدس تصريح به جسماني بودن معاد شده. چنانچه مؤلف کتاب «افتخار اسلام» شيخ محمد صادق فخر الاسلام ميگويد: اقرار به معاد و حشر جسماني از ضروريات دين نصاري است و مجمع عليه تمام فرق آنان ميباشد و در اين مسأله با مسلمانان اختلافي ندارند.[6]
اما نکتهاي که تذکر آن لازم است اين است که اگر علماي مسيحيت و اناجيل تصريح به جسماني بودن معاد دارند ولي در باره لذات و الام ميگويند در قيامت لذت و درد روحاني است که اين خود يکي از موارد اعتقاد و متناقض در مسيحيت است.[7]
نکته ديگري که نبايد مورد غفلت واقع شود مسأله رستاخيز حضرت مسيح در ميان مسيحيان است که ميگويند مسيح مُرد و بعد از مرگ زنده شد و اين رستاخيز جسماني بود که بر اين مطلب از موارد متعددي از اناجيل تصريح شده است.[8] که اين مسئله نبايد با مسأله معاد خلط شود.
نتيجه: از مطالبي که توضيح داده شد به دست ميآيد که در تورات نص صريحي بر معاد نيست بلکه اشاراتي است که بعضي دلالت آنها بر معاد را پذيرفته و برخي انکار کرده اند و لذا وجود معاد در بين علماء يهود خصوصا يهود اوائل محل اختلاف است. و ثانيا فرقه اي که قائل به معاد اند آنرا جزو اصول دين دانسته و جسماني مي دانند.
اما مسيحيان بالاتفاق قائل به معاد و رستاخيزاند و آن را از ضروريات دين شان و جسماني مي دانند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ خلاصه اديان ترجمه امير فريدوني گرگاني.
2ـ درآمدي بر تاريخ و کلام مسيحيت، محمد رضا زيبائي نژاد.
3ـ کلام مسيحي، توماس ميشل، ترجمه حسين توفيق.
4ـ افتخار اسلام بر ساير اديان، محمد صادق فخر الاسلام.
5. گنجينه از تلمود، ابراهام کهن.
[1]. ر.ک: مشکور، محمد جواد، خلاصه اديان، انتشارات شرق، 1369ش، ص134ـ142؛ توفيقي، حسين، آشنايي با اديان بزرگ، فرقه هاي يهود، تهران، انتشارات سمت، 1381ش.
[2]. ابراهام کهن، گنجينه اي از تلمود، نشر اساطير، ص362، نقل از سنهدرين، 90 الف.
[3]. توفيقي، حسين، آشنايي با اديان بزرگ، تهران، نشر سمت، 1381ش، ص95 ـ 96، انجيل متي، آيه 23.
[4]. گنجينه از تلمود، ص368.
[5]. انجيل مرقس، باب 9، آيه 43ـ49؛ يوحنا، باب 5، آيه 20ـ27؛ رساله اولاي يونس، باب 15، آيه 15.
[6]. فخر اسلام، محمد صادق، افتخار اسلام بر ساير اديان، ص120، انجيل متي، باب 25، آيه 31.
[7]. همان، ص121.
[8]. مرقس، 16: 1 ـ 2 ـ 3، متي، 28: 9، لوقا، 24: 34.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۶۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.