در مورد فرهنگ عيسوي و فرهنگ موسوي توضيح دهيد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

در مورد فرهنگ عيسوي و فرهنگ موسوي توضيح دهيد؟
پاسخ کارشناسی

پاسخ

در جامعه شناسي و انسان شناسي براي فرهنگ، تعاريف متعددي عنوان گرديده است.
معروف­ترين و شايد جامع­ترين تعريفي که از فرهنگ ارائه گرديده متعلق به «ادوارد تايلر» است: وي مي­گويد:
«فرهنگ، مجموعه پيچيده­اي است که در برگيرنده دانستني­ها، اعتقادات، هنرها، قوانين، عادات و هرگونه توانائي ديگري است که بوسيله انسان به عنوان عضو جامعه کسب شده است».[1] بر اساس اين تعريف فرهنگ دامنه وسيعي دارد که در يک تقسيم بندي کلي مي­توان آن را به فرهنگ عام و خاص تقسيم نمود، که فرهنگ عام را مي­توان ميراث اجتماعي بشر تلقي نمود و به همين دليل مجموعه ويژگي­هاي اساسي فرهنگ انساني که جامعه انساني را با اجتماعات حيواني از هم متمايز مي­سازد به عنوان عناصر فرهنگ عام محاسبه مي­شود، مثلاً تکلّم، تفکرّ يا انديشه ورزي، ابزار سازي و خصوصا اجتماعي زيستن، از جمله عناصر اصلي سازنده فرهنگ بشري­اند که در تمام جوامع اعم از جوامع تطوّر يافته و جوامع تطوّر نيافته وجود دارند.
در تمام جوامع بشري، ازدواج، خانواده، دولت، شيوه خاصي از توليد، اعتقادات ديني و ديگر اجزاء تشکيل دهنده فرهنگ انساني را مي­توان مشاهده نمود.
فرهنگ خاص را مي­توان ميراث اجتماعي جامعه مشخص دانست که مربوط به محدوده خاص جغرافيايي يا ايدئولوژيک معيّني است. به عنوان مثال فرهنگ ايراني يا فرهنگ اسلامي را مي­توان نام برد. که اولي مربوط به محدوده، قوم و يا زبان خاص است اما محدوده دوّمي به مراتب فراتر از محدوده اولي مي­باشد و کليه سرزمين هاي اسلامي را در بر مي­گيرد.
پيروان اديان اعم از اسلامي، مسيحي و يهودي، از جهت فرهنگ عام و عمومي مشترک بوده و تابع فرهنگ عام و غالب در هر منطقه مي­باشند که در آنجا سکونت دارند. مگر مواردي که مربوط مي­شود به جنبه­هاي فرهنگ خاص که باعث امتياز آنان از ديگران مي­گردد.
اما در بعد فرهنگ خاص هر قشر و گروه و ملّتي از جمله مسلمانان، عيسويان و موسويان داراي آداب و رسوم و فرهنگ خاصي هستند. ظاهر سئوال مورد نظر نشان مي­دهد که ناظر به فرهنگ خاص يعني فرهنگ ديني و ايدئولوژيکي مسيحيان و يهوديان مي­باشد، بنابراين، اجمالا و به اختصار به گوشه­هايي از فرهنگ مسيحيان و کليميان، اشاره مي­کنيم:
الف) يهوديت (موسويان)
يهوديان مانند اعراب و آشوريان، از نژاد سامي هستند. زبان، ادبيات، فرهنگ، آداب، رسوم و اعتقادات اين قوم چنان به يکديگر نزديک است که دانشمندان معتقد شده­اند اصل آنها به يک جا مي­رسد.[2]
کتاب ديني يهوديان تورات و پيامبرشان حضرت موسي ـ عليه السلام ـ است آنان معتقدند که بعد از حضرت موسي پيامبري نيامده است و در انتظار مبعوث شدن مسيحا به سر مي­برند تا او حکومت يهوديان و بني اسرائيل را در سراسر جهان حاکم گرداند. آنان حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ و حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را قبول ندارند.عالمان ديني شان به نام خاخام ياد شده و معبدشان کنيسه مي باشد. در فرهنگ يهوديت آن گونه که در تورات تحريف شده آنان آمده تمام پيامبران الهي العياذ بالله مرتکب فحشا شده اند.
يهوديت (مانند اسلام و مسيحيت) از آغاز بر توحيد استوار بوده و نام خدا در اين دين «يهوه» يعني باشنده (موجود) است. اين نام بسيار احترام دارد و بر زبان آوردن آن حتي از طريق قرائت تورات حرام است.[3] يهوديان بر اين باورند که شريعت يکي است و ابتدا و انتهاي آن با حضرت موسي ـ عليه السلام ـ است. قبل از او شريعت و ديني نبوده، آنچه بوده، حدود عقلي و احکام مصلحتي بوده است. پس از موسي نيز شريعتي و احکام ديگري نبوده و نخواهد بود.[4]
عبادت يهوديان در قرباني خلاصه مي­شود. ادعيه نيز دارند و نماز آنان فصلي از زبور داود است که روزي سه بار مي خوانند. و در ايام خاصي روزه­هايي به نام هاي: روزه کيپور، کدليا، عقيبيا، صدقيا، يهوياقيم، تلما، فتنه، و روزه محاصره اورشليم، مي­گيرند.[5] و داراي اعياد خاصي به نام هاي: 1. عيد فصح و عيد فطير؛ 2. عيد سبت؛ 3. عيد پوريم ها؛ 4. عيد کفاره؛ 5. عيد سايبان. در هر کدام از اين عيدها مراسم خاصي انجام مي دهند.
و در اين ايام بايد هر فرزند ذکور در حضور «يهوه» هديه خود را با خوشحالي بگذارد. در اين اعياد کار حرام است و بايد مجالس و محافل شادي منعقد گردد. کسي که در اين روزها و اعياد کار کند، از قوم جدا مي­شود و بايد سنگسار شود.[6] و بالاخره اينکه دين و آئين يهود مترادف با قوم يهود و بني اسرائيل است و تبليغ و نشر دين يهود در غير قوم يهود وجود ندارد و انتظار (ظهور مسيح) يکي ازعقايد اساسي آنان مي­باشد. در فرهنگ يهود به احکام و شريعت در قالب حلال و حرام، نجس و طاهر، خيلي پافشاري مي شود و تعصب خاصي نسبت به پيروان ساير اديان دارند.
ب) مسيحيت (عيسويان)
در آئين تحريف شده مسيحيت، باور عامه بر اين است که: خدا قادر و توانا است که آفريدگار آسمان و زمين و موجودات است. خداي پسر يعني «عيسي» در دست راست «پدر» و در بين اين پدر و پسر، روح القدس قرار دارد. يعني: اب + ابن + روح القدس (تثليث). طبق تصويب شوراي واتيکان هر کس غير از اين فکر کند کافر است. هر چند در اين باب عقايد مختلفي وجود دارد.[7] کتاب مقدس عيسويان متشکل از عهد عتيق (تورات) و عهد جديد ( اناجيل چهار گانه: مرقس، متي، لوقا، و يوحنا) و نامه هاي رسولان مي باشد که همه گرفتار تحريف و دگرگوني ماهوي شده است و از انجيل واقعي و يا تورات خبري نيست.
مسيحيان داراي هفت آيين مقدس مي باشند:
نخستين و اصلي­ترين آئين مسيحيت که براي همه ضرورت دارد «تعميد» است. انسان با تعميد به جامعه عيسوي وارد مي­شود و رسالت دائمي کليسا را برعهده مي­گيرد. اين رسالت عبارت است از گواهي دادن به کارهاي نجات بخش خدا به وسيله عيسي. هر مسيحي فقط يکبار، هنگام ورود به جامعه مسيحيت، تعميد مي­پذيرد.[8]
نيمه دوم از سلوک و پيشرفت در زندگي مسيحي «تأييد» ناميده مي­شود. که آئين دوم از آئين­هاي هفت گانه است. که در آن بر جنبه مثبت اداي شهادت به آنچه خدا به وسيله عيسي براي پيشرفت محقق ساخته و نيز بر کمک خواستن از روح القدس براي انجام اين وظيفه تاکيد مي شود.[9]
مسيحيان ازدواج را يک امر دنيوي نمي دانند زيرا ازدواج نشانه محبت خدا به بشريت است و هنگام ازدواج متعهد مي شوند که يکي شدن مرد و زن را نشانه آشکاري براي محبت خدا به بشر و محبت مسيح به شاگردانش قرار دهند. به همين علت، مسيحيان ازدواج را التزام و تعهّد در طول زندگي مي شمارند و با طلاق و تجديد فراش در زمان حيات همسر مخالف اند.[10]
آئين دست گذاري: با آئين دست گذاري، انسان حيات خود را وقف خدمت به جامعه مسيحيت و در نتيجه وقف خدمت به همه بشريت مي­کند. درجات اصلي روحانيت سه تا است:
1. اسقف: وي نماينده مسيح در قلمرو معيني است.
2. کشيش، وي معاون اسقف است.
3. شمّاس، وي کلام خدا را تبليغ مي­کند و به مساعدت بينوايان، سالخوردگان و بيماران و افراد در حال احتضار مي پردازد.[11]
اعتراف: مسيحيان در آئين اعتراف از طريق توبه يا آشتي، بخشايش الهي را دريافت مي کند.
تدهين: (ماليدن روغن مقدّس به بيماران).
عشاي ربّاني: عشاي ربّاني در ديد فرد مسيحي تنها يکي از آئين هاي هفتگانه نيست؛ بلکه اين عمل يکي از مسائل اساسي ايمان و شعائر عبادي مسيحيت است که با دو عنصر اساسي: خواندن دو يا سه قطعه از کتاب مقدس و خوردن قرباني مقدّس، انجام مي شود.[12] و از اعياد مهم مسيحيت جشن هاي: کريسمس و اول ژانويه و عيد پاک است که عيد پاک نسبت به کريسمس و اول ژانويه ديني­تر است که هنگام غروب پنج شنبه، يادبود شام آخر عيسي برگزار مي شود.[13] و به مناسبت پيروزي مسيح ـ عليه السلام ـ بر مرگ و برخواستن وي از مردگان در سومين روز تصليب وي نزد مسيحيان برگزار مي­شود.
و بالاخره اينکه در مسيحيت بر خلاف يهود، تبليغ و نشر مسيحيت و جذب پيروان بيشتر در اقصي نقاط عالم، از جايگاه ويژه برخوردار است و ساليانه در راستاي تحقق اين هدف مبالغي هنگفت هزينه مي­شود و در سراسر جهان مبلّغ دارد.
در فرهنگ مسيحيت از شريعت و احکام خبري نيست و لذا مرزي بين حلال و حرام و نجاست و طهارت وجود ندارد.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ تاريخ اديان، دکتر ابراهيمي.
2ـ آشنايي با اديان بزرگ، حسين توفيقي.
3ـ تاريخ اديان و مذاهب جهان. مبلغي آباداني.

پي نوشت ها:
[1]. www.daneshnameh.roshd.ir
[2]. توفيقي، حسين، آشنايي با اديان بزرگ، ص72.
[3]. همان، ص88.
[4]. مبلغي آباداني، تاريخ اديان و مذاهب جهان، ج2.
[5]. همان، بخش عبادات يهود.
[6]. تورات: سفر تثنيه، باب 27، جمله 7، اعداد باب 9، جمله 12 و باب 15، جمله 33.
[7]. ترابي، تاريخ اديان، ص308.
[8]. آشنائي با اديان بزرگ، همان، ص153.
[9]. همان.
[10]. همان، ص154.
[11]. همان، ص156.
[12]. همان.
[13]. همان، ص153.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
4 امرداد 93
بازدید
۱٬۳۹۰
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.