در مورد اعتقاد يهوديان که براي اديان ديگر شخصيت قائل نيستند توضيح دهيد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

در مورد اعتقاد يهوديان که براي اديان ديگر شخصيت قائل نيستند توضيح دهيد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

از اديان موجود در جهان امروز از سه دين بزرگ به عنوان اديان توحيدي و ابراهيمي ياد مي­شود که عبارتند از دين يهود، دين مسيحيت و دين اسلام که به عنوان آخرين و جامع­ترين دين شناخته مي­شود. اين اديان با هم مشترکات فراوان دارند؛ ولي هر کدام سعي دارند خود را به عنوان دين برتر جلوه دهند. در اين ميان دين يهود بر خلاف مسيحيت و اسلام، آيني نسبتاً بسته و محصور ميان يک قوم خاص شناخته مي­شود و به عبارت ديگر هم چون مسيحيت و اسلام در پي گسترش آئين خود ميان ساير ملل نيستند و به اصطلاح تبليغ ديني ندارند. و اين هم به خاطر اين است که بر اساس متون ديني يهودي، يهود قوم برگزيده خداوند است، زيرا خدا به بني اسرائيل وعده حکومت از نيل تا فرات را داده است اين آموزه تفسير کلام خداوند به ابراهيم ـ عليه السلام ـ است که فرمود: به اخلاف تو، اين سرزمين، از رود مصر (نيل) تا شط بزرگ (يعني فرات) را اعطا مي کنم».[1] لذا يهوديان گمان مي­کنند که شباهتي به ملل ديگر ندارند و نژاد­شان پاک­ترين و خالص­ترين نژاد­هاست و به اين دليل در سراسر تاريخ از پذيرش حاکميت و سلطه هر کسي جز پروردگار عالم سرباز زده اند.

چنانچه در تاريخ هست با وجود اينکه يهود پيامبري حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را قبول کردند ولي مي­گويند که محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بر عرب و ديگر مردم غير از يهود مبعوث شد. زيرا يهود اهل دين و کتاب اند و نياز به کتاب و پيغمبر جديدي ندارند.[2]

بنابراين عمده­ترين دليل که مي­توان به عنوان عامل اصلي اين نگاه قوم يهود شناسايي کرد که به مردم ديگر اديان با ديد تحقير آميز نگاه مي­کنند و به ديگر مردمان شخصيت قائل نيستند، خود برتر بيني قوم يهود است، اين خود برتر بيني تا حدي است که يهوديان با عنصر غير يهودي ازدواج نمي­کنند و اين ازدواج را حرام مي­دانند و با مردمان غير از خود که آنان که را «گوييم» مي­نامند. نمي­جوشند و هيچ گاه به ايشان اجازه ورود به محله­هاي خود را نمي­دهند و اين ممانعت به منظور حفظ اصالت نژادي خويش مي­باشد.[3]

البته روحيه نژاد پرستي يهود پديده تازه­اي نيست، بلکه ويژگي ديرينه­اي است که ريشه در باورهاي ديني آنان دارد. تورات در بخش­هاي فراواني از اسفار خود با تعبيرهاي گوناگون بر اين امر تأکيد مي­ورزد (البته توراتي که در ميان يهوديان است به اعتقاد مسلمانان تحريف شده است) و از آنجا که تورات، حلقه اتصال ميان همه يهوديان است از اين­رو اين طايفه با الهام از تعاليم کتاب ديني تحريف شده و قومي خود خويشتن را برتر از همه مردم و بافته­اي جدا از ملل عالم مي­دانند. لذا اعتقاد به «برتري نژادي» به عنوان يکي از اصلي­ترين تعاليم تورات از بارزترين مميزات روحي اين قوم بوده و هم چون خوني در شريان نظام اعتقادي آنان جاري است. در تورات آمده است: چون شما قوم مقدسي هستيد که به خداوند، خداي نان اختصاص يافته ايد، او بين تمام مردم روي زمين شما را انتخاب کرده است تا برگزيدگان او باشيد.[4]

اين اعتقاد آنقدر در بين اين قوم برجسته است حتي گناه هم نمي­تواند به برتري آنها لطمه وارد کند چون معتقدند، اين گناهان روح يهودي را آن قدر نمي آلايد که خاک و گل مغز فندق را، يعني همچنانکه خاک و گل به مغز فندق اثري ندارد، گناه نيز بر روح يهود اثري ندارد. همه آن چه در جهان است و همه اشياء به ويژه حيواناتي که به شکل يهود باشد (يعني انسان­هاي غير يهود) بايد در خدمت يهوديان باشند.[5]

حاخام شنيور زالمان با نگاهي سخيف نسبت به غير يهوديان، کثرت تعداد غير يهوديان را هم چون کثرت زباله­ها مي­داند که يهوديان خارج از تلّ اين زباله ها قرار دارند.

و مي­گويد: يهوديان ذاتا پاک و طيب و غير يهوديان طبعا پليد و بزه کار هستند.[6]

از آنجا که يهوديان خود را ملت برگزيده» و داراي منزلت والاي سامي مي­شمارند، هيچ کس را قابل قياس با خويش نمي­انگارند، حتي فرشتگان الهي نيز شايسته برابري با آنان نيستند، اين قوم خويشتن را چندان داراي شرافت مي­دانند که در مرتبه­اي پس از خداوند مي­پندارند.[7]

بر اين اساس همواره در پي آن هستند که خود را بر ديگران تحميل کنند حتي اگر با زور و قتل و غارت باشد. در سفر اعداد مي خوانيم: اين قوم، چون شمشير بر مي­خيزند و تا وقتي که شکار خود را نخورند و خون کشتگان را ننوشند نمي خوابند.[8]

در جاي ديگر آمده است، حال برو و مردم عماليق را قتل عام کن بر آن­ها رحم نکن بلکه زن و مرد، طفل شيرخواره و گاو و گوسفند و شتر و الاغ، همه را نابود کن.[9]

حال آنکه در ده فرمان خداوند به حضرت موسي ـ عليه السلام ـ آمده است که. قتل نکنند، به خانه همسايه خود طمع نورزند و به اموال و هيچ چيز همسايه طمع نکنند.[10]

همچنانکه قبلا اشاره شد بر اساس آيات قرآن کريم توراتي که امروزه در اختيار يهوديان است با توراتي که بر حضرت موسي ـ عليه السلام ـ نازل شده تفاوت فراوان دارد و تورات موجود تحريفات فراوان دارد. خداوند مي­فرمايد: آيا طمع داريد که يهوديان به دين شما بگروند در صورتي که گروهي از آنان کلام خدا را شنيده و به دلخواه خود تحريف مي­کنند با آنکه در کلام خدا تعقل کرده و معني آن را دريافته اند.[11]

در جاي ديگر مي­فرمايد: واي بر کساني که از پيش خود چيزي نوشته و به خداي متعال نسبت دهند تا ببهاي اندک بفروشند واي بر آنها از آن نوشته ها.[12]

البته در آيات متعدد به اين موضوع که يهوديان تورات را تحريف نموده و از پيش خود مطالبي و موضوعاتي افزودند و يا آنکه حذف کردند... .[13]

لذا با توجه به اينکه يهود از پيش خود مطالبي به دلخواه خود به تورات افزودند که برخواسته از اميال نفساني بود و اينکه خود را ملت برتر و نژاد برگزيده معرفي کرد تا بتواند به خواسته­هاي خود برسد در حالي که حضرت موسي ـ عليه السلام ـ هم از آمدن حضرت مسيح خبر داده بود و هم بشارت به نبوت حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ داده بود لکن قوم يهود اين بشارت را ناديده گرفته با حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ و حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ سخت­ترين دشمني­ها را نمودند و در راستاي اين دشمني­ها خود را ملت و نژاد برتر معرفي نمودند وديگران را خدمتکار خود و موجوداتي پست و بي مقدار مي­شناسانند لذا با اين انديشه قوم يهود بر آنند که خود را ملتي بي­مانند از همه لحاظ معرفي کنند که داراي ويژگي فراواني هستند و به اين خاطر بر ديگران مي بالند و خود شايسته حکومت مستقل و يا مسلط بر جهانيان مي دانند. يهوديان بر خلاف آن که از قديمي­ترين ايام در تمام نقاط جهان، از اروپا، آسيا و آفريقا پراکنده بوده و زندگي در جوامع مختلف يا فرهنگ ها و اديان متفاوت را تجربه مي­کردند. اما يک چيز را هرگز از ياد نمي بردند و آن اينکه يهودي از همه ملل و اقوام برتر و نژاد برگزيده است لذا هيچ گاه در دل اقوام ديگر هضم نشدند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ بذرهاي توطئه حسين ابوترابيان

2ـ صنعت يهودي سوزي، سوسن سليم زاده.

3ـ مسئله يهود، مرتضي محيط.

4ـ تاريخ يهود، مجيد شريف.

 


[1]. شيروي، مرتضي، نژاد برتر و ملت مقدس، ماهنامه پرسمان، 1383ش، ش26.

[2]. مشکور، محمد جواد، خلاصة الاديان، تهران، انتشارات شرق، 1369ش، ص150.

[3]. کريميان، احمد، يهود و صهيونيسم، قم، بوستان کتاب، 1384ش، ص181.

[4]. تورات، سفر تثنيه، فصل هفتم، جمله 6.

[5]. روهلنج شارل لوران، الکنز المرصود في قواعد تلمود، تعريب يوسف حنانصر الله، بي جا، بي تا، ص191.

[6]. کريميان، همان، ص187.

[7]. همان، ص184.

[8]. تورات، سفر اعداد، فصل، 23، جمله 24.

[9]. کتاب اول. سموئيل، فصل 15، جمله 3.

[10]. علم الهدي، سيد جواد، صهيونيسم بين الملل، قم، دفتر تبليغات، 1368ش، ص91.

[11]. بقره / 75.

[12]. بقره / 78.

[13]. مائده / 44 و اعراف / 145.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
25 تیر 01
بازدید
۹۷
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.