لطفا در مورد انحرافات دين يهود و ضعفهای آن مطالبی را بیان فرماید؟
لطفا در مورد انحرافات دين يهود و ضعفهای آن مطالبی را بیان فرماید؟
پرسش
پاسخ
از اديان موجود در جهان امروز از سه دين بزرگ به عنوان اديان توحيدي و ابراهيمي ياد ميشود که عبارتند از دين يهود، دين مسيحيت و دين اسلام که به عنوان آخرين و جامعترين دين شناخته ميشود. اين اديان در عين وجود مسائل اختلافي در ميان آنها با هم مشترکات فراوان دارند.
در اين ميان دين يهود بر خلاف مسيحيت و اسلام، آيني نسبتاً بسته و محصور ميان يک قوم خاص شناخته ميشود و به عبارت ديگر هم چون مسيحيت و اسلام در پي گسترش آئين خود ميان ساير ملل نيستند و به اصطلاح تبليغ ديني ندارند.
اينک در اينجا به انحرافات و نقدهای کلی که در دين يهوديت وجود دارد اشاره می شود:
1. نژاد پرستی و خود برتر بيني
پيروان اين دين که در قوم يهود خلاصه میشوند به مردم ديگر اديان با ديد تحقير آميز نگاه ميکنند و به ديگر مردمان شخصيت قائل نيستند، اين خود برتر بيني تا حدي است که يهوديان با عنصر غير يهودي ازدواج نميکنند و اين ازدواج را حرام ميدانند و با مردمان غير از خود که آنان را «گوييم» مي نامند. نمي جوشند و هيچ گاه به ايشان اجازه ورود به محلههاي خود را نميدهند و اين ممانعت به منظور حفظ اصالت نژادي خويش ميباشد.[1]
روحيه نژاد پرستي يهود ريشه در باورهاي ديني آنان دارد. تورات در بخشهاي فراواني از اسفار خود با تعبيرهاي گوناگون بر اين امر تأکيد مي ورزد (البته توراتي که در ميان يهوديان است به اعتقاد مسلمانان تحريف شده است) و از آنجا که تورات، حلقه اتصال ميان همه يهوديان است از اينرو اين طايفه با الهام از تعاليم کتاب ديني تحريف شده و قومي خود خويشتن را برتر از همه مردم و بافتهاي جدا از ملل عالم ميدانند. لذا اعتقاد به «برتري نژادي» به عنوان يکي از اصليترين تعاليم تورات از بارزترين مميزات روحي اين قوم بوده و هم چون خوني در شريان نظام اعتقادي آنان جاري است. در تورات آمده است: چون شما قوم مقدسي هستيد که به خداوند، خدايتان اختصاص يافته ايد، او بين تمام مردم روي زمين شما را انتخاب کرده است تا برگزيدگان او باشيد.[2]
اين اعتقاد آنقدر در بين اين قوم برجسته است حتي گناه هم نميتواند به برتري آنها لطمه وارد کند چون معتقدند، اين گناهان روح يهودي را آن قدر نمي آلايد که خاک و گل مغز فندق را، يعني همچنانکه خاک و گل به مغز فندق اثري ندارد، گناه نيز بر روح يهود اثري ندارد. همه آن چه در جهان است و همه اشياء به ويژه حيواناتي که به شکل يهود باشد (يعني انسان هاي غير يهود) بايد در خدمت يهوديان باشند.[3]
حاخام شنيور زالمان با نگاهي سخيف نسبت به غير يهوديان، کثرت تعداد غير يهوديان را هم چون کثرت زباله ها مي داند که يهوديان خارج از تلّ اين زبالهها قرار دارند. و ميگويد: يهوديان ذاتا پاک و طيب و غير يهوديان طبعا پليد و بزه کار هستند.[4]
از آنجا که يهوديان خود را ملت برگزيده» و داراي منزلت والاي سامي مي شمارند، هيچ کس را قابل قياس با خويش نميانگارند، حتي فرشتگان الهي نيز شايسته برابري با آنان نيستند، اين قوم خويشتن را چندان داراي شرافت ميدانند که در مرتبهاي پس از خداوند ميپندارند.[5]
بر اين اساس همواره در پي آن هستند که خود را بر ديگران تحميل کنند حتي اگر با زور و قتل و غارت باشد. در سفر اعداد ميخوانيم: اين قوم، چون شمشير بر ميخيزند و تا وقتي که شکار خود را نخورند و خون کشتگان را ننوشند نميخوابند.[6]
در جاي ديگر آمده است، حال برو و مردم عماليق را قتل عام کن بر آنها رحم نکن بلکه زن و مرد، طفل شيرخواره و گاو و گوسفند و شتر و الاغ، همه را نابود کن.[7]
با توجه به تحريف تورات، يهود از پيش خود مطالبي به دلخواه خود به تورات افزودند که برخاسته از اميال نفساني بود که خود را ملت برتر و نژاد برگزيده معرفي کرد تا بتواند به خواستههاي خود برسد در حالي که حضرت موسي ـ عليه السلام ـ هم از آمدن حضرت مسيح خبر داده بود و هم بشارت به نبوت حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ داده بود لکن قوم يهود اين بشارت را ناديده گرفته با حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ و حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ سختترين دشمنيها را نمودند و در راستاي اين دشمنيها خود را ملت و نژاد برتر معرفي نمودند وديگران را خدمتکار خود و موجوداتي پست و بيمقدار ميشناسانند.
2. تحریف تورات و کتاب آسمانی يهوديان
آنگونه که در قرآن و روايات اسلامی از تحریف تورات سخن گفته شده دانشمندان غربی نيز به اين مطلب پی برده و آن را بازگو نمودهاند. از بزرگترين نقّادان کتاب مقدّس «باروخ اسپينوزا» ميباشد که پس از باز کردن گفتارهاي رمز آلود ابراهيم بن عزراء (1089- 1164م) در ردّ تورات به چند اشکال اساسي اشاره ميکند که بعضي از آنها ذيلاً ذکر ميگردد.[8]
یکی از موارد اشارة «باروخ اسپينوزا» اشاره به نام حضرت موسي ـ عليه السلام ـ بصورت سوم شخصي مي باشد که به جزئيات زندگي او پرداخته شده: «موسي با خدا سخن گفت (خروج، 33: 9)؛ «موسي مرد خدا...» (تثنيه، 33: 1)؛ که اينگونه موارد متعدد نمي تواند نوشته خود موسي باشد.[9]
اسپينوزا همچنين به قسمتهاي آخر سفر تثنيه اشاره ميکند، که وفات و دفن حضرت موسي ـ عليه السلام ـ و عزاداري بني اسرائيل براي او آمده است: «و او را در زمين موآب در مقابل بيت فعور، در درّه، دفن کرد، و احدي تا امروز قبر او را ندانسته است. و موسي چون وفات يافت، صد و بيست سال داشت. و نه چشمش تار، نه قوّتش کم شده بود. و بني اسرائيل براي موسي در عربات موآب سي روز ماتم گرفتند. پس روزهاي ماتم و نوحه گري براي موسي سپري گشت.»[10]
همچنانکه ملاحظه ميشود داستان مرگ و دفن موسي ـ عليه السلام ـ و عزاداري بني اسرائيل براي او، به تفصيل بيان شده است و اگر نوشتة خود موسي بود ذکر اين مطالب از طرف حضرت موسي ـ عليه السلام ـ غير معقول ميباشد. بلکه اين سطرها ميگويند که نويسنده آن دهها سال پس از حضرت موسي ـ عليه السلام ـ ميزيسته است.
زيرا اين حکايت، حکايت از گذشتهاي دور دارد و بالاتر از اين در بندهاي بعدي موسي را با پيامبران بني اسرائيل مقايسه کرده ميگويد: «و نبي اي مثل موسي تا بحال در اسرائيل برنخاسته است که خداوند او را روبرو شناخته باشد»[11]
همچنين از مواردي که بنابر نظر «باروخ اسپينوزا» دلیل بر نوشته نشدن تورات توسط موسی است استفاده از نامهايي است که مدّتها پس از حضرت موسي ـ عليه السلام ـ از آنها استفاده شده است. براي مثال در سفر پيدايش آمده است که «ابراهيم دشمنان خود را تا «دان» تعقيب کرد»[12]. در حالي که مدّتها پس از مرگ يوشع ـ عليه السلام ـ و در زمان داوران نام «دان» بر اين شهر نهاده شده: «و شهر را به اسم پدر خود، که براي بني اسرائيل زائيده شد، «دان» ناميد؛ اما اسم شهر قبل از آن «لارش»[13] بود[14]که نقّادان مسيحي بيان داشته اند.[15]
از ديگر نقدها و اعتراضات وارد به کتاب مقدس اين است که بنابر گفتههاي عهد عتيق کتاب تورات در مقاطعي از تاريخ ناپديد شده است. به نحوي که هيچ کس از آن اطلاعي نداشته؛ تا اينکه مردي مدّعي يافتن آن شده: و با اين شرايط نميتوان به تورات باز يافت شده صد در صد اعتماد کرد. و بدليل اينکه بحث ما در محوريت نظر مسيحيت است عباراتي را در ذيل از تورات ميآورم:
«در يک روز حلقيا، کاهن اعظم، نزد شافان منشي در بار رفت و گفت: «در خانة خداوند کتاب تورات را پيدا کرده ام.» سپس کتاب را به شافان نشان داد تا آن را بخواند. وقتي شافان گزارش کار ساختمان خداوند را به پادشاه ميداد در مورد کتابي نيز که حلقيا، کاهن اعظم در خانه خداوند پيدا کرده بود با او صحبت کرد. سپس شافان آنرا براي پادشاه خواند. وقتي پادشاه کلمات تورات را شنيد از شدت ناراحتي لباس خود را پاره کرد و به حلقيا، کاهن اعظم، شافان منشي، عسايا ملتزم پادشاه، احنقام (پسر شافان) و عکبور (پسر ميکايا) گفت: «از خداوند بپرسيد که من و قومم چه بايد بکنيم بدون شک خداوند از ما خشمگين است، چون اجداد ما مطابق دستورات او که در اين کتاب نوشته شده است رفتار نکرده اند»..
پادشاه تمام بزرگان يهودا و اورشليم را احضار کرد و همگي در حالي که کاهنان و انبياء و مردم يهودا و اورشليم از کوچک تا بزرگ بدنبال آنها ميآمدند و به خانة خداوند رفتند. در آنجا پادشاه تمام دستورات کتاب عهد را که در خانة خداوند پيدا شده بود براي آنها خواند.
پادشاه نزد ستوني که در برابر جمعيت قرار داشت، ايستاد و با خداوند عهد بست که با دل و جان از دستورات و احکام او پيروي کند و مطابق آنچه در کتاب نوشته شده است، رفتار نمايد. تمام جماعت نيز قول دادند که اين کار را بکنند.[16]
حال با توجه به اين که کتاب مقدس اعتراف به مفقود شدن تورات در مقاطعي از تاريخ دارد؛ معلوم نيست اعتماد به اين کتاب چه وجهي دارد؟
در جاي ديگر از عهد قديم (کتاب نحميا باب هفتم) آمده است که پس از تبعيد بني اسرائيل، از عزراي کاهن خواستند که تورات را براي قوم موسي بخواند. عزرا و ديگر کاهنان، کتاب تورات را هر روز براي مردم ميخواندند تا اينکه در روز هفتم قرائت تورات به پايان رسيد. برخي به صورت جدّي در آن ترديد کردهاند که توراتي را که عزرا خواند همان کتابي باشد که در زمان يوشيا خوانده شد.[17]
آيا آن «کتاب شريعت موسي» چه بوده است؟ اين کتاب همان کتاب عهد که يوشيا پيش از آن بر مردم خوانده بود چه چيز در کتاب عهد تصريح شده است که آن را در مدّت يک روز دو بار بر يهوديان فرو خواندند، در حالي که خواندن کتاب ديگر (کتاب فعلي) محتاج يک هفتة تمام وقت بود.[18]
3. مال پرستی در يهوديت
يهوديت به مال پرستي توجه خاصی دارد و لذا يهوديان در طول حيات خود و امروز نيز در سراسر جهان محور تمام فعاليتهاي آنان را پول و شغلهای درآمد زا تشکيل میدهد. تشويق بر مال پرستي در کتاب تلمود این گونه تصريح شده است.
الف. براي آن كه سلطنت و آقايي تنها براي يهوديان باقي بماند، لازم است هر فرد يهودي تمام نيرو و امكاناتش را صرف به دست آوردن مال و ثروت و منع ديگر ملّتها از اندوختن زر و سيم و سيادت و آقايي نمايد!
ب. از آن جا كه افراد يهودي، در عزّت الهي با هم شريك و مساوي اند، پس دنيا و مظاهر آن، و حق بهره برداري از آنها براي آنهاست و دزديدن مال يهودي براي هم كيشان او جايز نيست، ولي دزديدن مال غيريهودي مانعي ندارد، بلكه اصلاً دزدي نيست، بلكه استرداد مالي است كه در دست ديگران است و دين، آن را براي يهودي مباح ساخته است. اموال غيريهودي، مانند اموال بي صاحب، يا ريگهاي كنار درياست كه هر كس زودتر دست روي آنها بگذارد، مالك آنها خواهد شد.
ج. براي يهود سوگند خوردن، مخصوصاً هنگام معامله با ديگر ملّتها، جايز است; زيرا اصل سوگند، براي از بين بردن نزاع قرار داده شده، ولي در بارهي غيريهودي از حيوانات، اين سوگند اعتبار ندارد.
روح دنياطلبي و زياده خواهي افراطي،[19] همواره ملّت يهود را وامي داشت تا براي گردآوردن ثروت از هيچ كوششي دريغ نكنند و به مرور اقتصاد جهان را در قبضهي خود درآورد.
ملّت يهود توانسته است از راه تأسيس مؤسسات اقتصادي، بانكها و مراكز مالي، بر اساس ربا، خون ملّتها را مانند زالو بمكد و سياست خود را نسبت به آنها تحميل نمايد.
هم اكنون اقتصاد جهان، شركتها و مؤسسات عظيم و احزاب بزرگ با پول سرمايه داران يهودي در جريان است!
سرمايه داران يهود با وامهاي كمرشكن، روح اقتصادي ملّتها را در دست دارند و با گرفتن سودهاي فراوان، ملّت ها را هميشه در استعمار خود دارند».[20]
4. دشمني اهانت آميز با ملت های ديگر
در تلمود (شرح تورات و عهد قديم) مهمترين كتاب آداب و تعاليم يهود، آمده است:
الف. امتياز ارواح يهود به غير يهود به اين است كه ارواح يهود جزئي از خداست، هم چنان كه پسر جزئي از پدر است. ارواح يهود در نزد خدا نسبت به ارواح ديگران عزيز است; زيرا ارواح غيريهود، ارواح شيطاني و شبيه به ارواح حيوانات است; نطفه ي غيريهود مانند نطفه ي ديگر حيوانات است.
ب. بر هر فرد يهودي لازم است كه تمام كوشش خود را براي جلوگيري از حيات و پيشرفت ديگر ملّتها صرف نمايد، تا قدرت مطلقه تنها براي آنها باشد. پيش از پيروزي يهود بر همه ي ملّتها، لازم است كه جنگ به حالت خود باقي باشد.
ج. در نزد خداوند، يهود از ملائكه بالاتر است. هرگاه فرد غيريهودي، يك نفر يهودي را بزند، مثل اين است كه عزت الهي را زده است. و مستحق مرگ خواهد بود.
اگر يهودي آفريده نشده بود، بركت از زمين ميرفت و باران نمي باريد و خورشيد آفريده نميشد.
فرق ميان انسان و حيوان، فرق ميان يهودي و ديگر ملّت هاست; نطفه ي ديگر ملّت ها، نطفه ي چهارپاست و ملّتهاي ديگر، مانند سگها هستند. اعياد مقدّسه براي آنها و براي سگها آفريده نشده است. سگ از غيريهودي بالاتر است; زيرا در اعياد غذا دادن به سگها جايز است، اما به غير يهودي نه.
غير يهود هيچ خويشاوندي اي با يهود ندارد; زيرا آنها به خرها شبيهترند تا به انسانها. در نزد يهوديان خانههاي غيريهود، به منزلهي طويلهي حيوانات است و غيريهوديان، خوكهاي نجسي هستند كه براي خدمت يهوديان آفريده شده اند.
د. افراد صالح غيريهودي را بكش، و بر يهودي حرام است كه غيريهودي را از مرگ و يا از چاهي كه افتاده نجات بدهد، بلكه سزاوار است كه با سنگ جلو آن را بگيرد.
ه. برای اسرائيليها كشتن و غصب كردن و دزدي نمودن مال غيراسرائيلي جايز، بلكه واجب است.
و. كشتن افراد مسيحي از اموري است كه لازم است از ناحيهي يهوديان عملي گردد.
ط. تنها ما ملّت برگزيده ي خدا در زمين هستيم... خداوند به خاطر لطفي كه به ما داشته است، حيوان هايي از جنس انسان ـ كه عبارت از ساير ملل باشند ـ براي ما آفريده و آنها را مسخّر ما ساخته است; زيرا خداوند به خوبي مي دانسته است كه ما نيازمند به دو نوع حيوان هستيم: يك نوع حيوان لال، مانند چهارپايان و پرندگان; و يك نوع ناطق، مانند مسيحي ها، مسلمان ها، بودايي ها و ساير ملل از شرق و غرب كه آنها را به خاطر خدمت گزاري ما آفريده و ما را در زمين، متفرّق ساخته است تا پشتهاي آنان را لگدكوب كرده، زمام اختيار آنان را در دست داشته، از فنون آنان براي منافع خود بهره برداري نماييم.
به همين جهت است كه بر ما واجب است دختران زيباي خود را به ازدواج پادشاهان و وزرا و بزرگان درآوريم و فرزندان خود را در ميان پيروان مذاهب ديگر داخل كرده تا در صورت مقتضي آنها را وادار به جنگ نموده، قدرت نهايي را در دست داشته و بهره برداري كامل از آنها كرده باشيم».[21]
5. ماجراجويي يهود
يهود، به خاطر روح خودخواهي اش و اين كه يهوه (خداي جنگ) را فقط خداي خود مي داند، هيچ ارزشي جز بهره كشي براي ملّت هاي ديگر قايل نيست، و سهم فراواني در پيدايش بسياري از جنگ ها و حوادث دارد; حتّي سرمايه داران يهودي در پيدايش جنگهاي جهاني اول و دوم و در پيدايش دين هاي جديد ـ كه در زمان ما ساخته شده ـ مثل بهايي گري، قادياني گري و نظاير اين ها، دست داشته اند.
اين كه «حيفا» در قلب اسراييل، شهر مذهبي بهاييان قرار داده شده و نقشه ي كشور غاصب اسراييل، روي ديوار «خظيرة القدس» بهاييان، در آمريكا كشيده شده و افراد شناخته شده اي از يهود،تغيير مذهب داده به آيين ساختگي بهاييت درآمده اند، اين نظريّه را تأييد مي نمايد.
مكتب هاي فلسفي، حقوقي، اجتماعي و اقتصادي منحرف كننده نيز توسط يهوديان ساخته شده است; مثلاً مكتب كمونيسم به دست كارل ماركس و انگلس يهودي، مكتب اگزيستانسياليسم به دست ژان پل سارتر يهودي، روان كاوي بر اساس غريزه ي جنسي به دست فرويد يهودي، الحاق نظام خانواده به رنگ محيط در علم الاجتماع به دست دوركيم يهودي، و ده ها مكتب انحرافي ديگر.[22]
دستور نابودي ملّتها از طرف تورات تحريف شده. تورات و ديگر كتابهاي مذهبي يهود، دستورهاي فراواني مبني بر نابودي و از بين بردن ديگر ملّت ها دارد.
در تورات آمده است: ... و يهوه، خداي ما، او را (سيحون پادشاه حشبون) به دست ما تسليم نموده، او را با پسرانش و جميع قومش زديم، و تمامي شهرهاي او را آن وقت گرفته، مردان و زنان و اطفال هر شهر را هلاك كرديم كه يكي را باقي نگذاشتيم، ليكن بهايم را با غنيمت شهرهايي كه گرفته بوديم، براي خود به غارت برديم.[23]
و در باب ديگر چنين آمده است:
پس يهوه خداي ما، عوج ملك پاشان و نيز، تمامي قومش را به دست ما تسليم نموده او را به حدي شكست داديم كه احدي براي او باقي نماند و در آن وقت همه ي شهرهايش را گرفتيم و شهري نماند كه از ايشان نگرفتيم، يعني شصت شهر و تمامي مرزوبوم ارجوب...، و همه ي آنها را هلاك كرديم، چنان كه با سيحون ملك حشبون كرده بوديم، هر شهر را با مردان و زنان و اطفال هلاك ساختيم و تمامي بهايم و غنيمت شهرها را براي خود غارت كرديم.[24]
و در باب ديگر آمده است:
...اگر درباره ي يكي از شهرهايي كه يهوه خدايت به تو به جهت سكونت ميدهد، خبريابي كه گروهي اوباش با پيشنهاد پرستيدن خدايان بيگانه هم شهريان خود را گمراه كرده اند، اول حقايق را بررسي كنيد...، اگر ديديد حقيقت دارد، البته ساكنان آن شهر و بهايم آن و هرچه در آن است را به دم شمشير هلاك نما... و شهر را با تمامي غنيمتش براي يهوه خدايت، به آتش بالكل بسوزان.[25]
و در باب ديگر آمده است:
هيچ ذي نفسي را زنده مگذار.[26]
آيا چنين ملّتي، با آن روح خودخواهي و با آن دستورهايي كه كتابهاي مذهبي آنان در مورد قتل و آدم كشي ميدهد، ميتواند خواهان آرامش ساير ملل باشد؟!
6. قبضه شدن سياست جهاني به وسيلهي يهود
قبل از شكل گيري دولت غاصب اسراييل در سرزمين فلسطين، گروهي از سران يهود، به منظور به وجود آوردن يك كشور يهودي و در دست گرفتن سياست بين المللي، انجمن هايي تشكيل دادند و قطع نامههايي صادر كردند كه قسمتي از آن به شكل كتابي مشتمل بر 24 (پروتكل) درآمد كه به زبان هاي مختلف ترجمه، و در فارسي به نام اسرار سازمان مخفي يهود ترجمه گرديده است.
در اين كتاب نشان ميدهد كه چگونه يهوديان، با تشكيل مجامع مخفي و فساد جامعه و ترور، موجبات حكومت خود را در دنيا فراهم ميسازند;
مجلهي هفتگي مورنينگ پست (17 دسامبر 1921) درباره ي آن كتاب مي نويسد:
به وسيله ي مندرجات اين كتاب، بسياري از امپراطوريها از بين رفته، يا ممكن است از بين بروند.[27]
در نخستين پروتكل چنين آمده است:
هيچ گاه سياست نميتواند با قوانين اخلاقي سازگار باشد. زمام داري كه به اصول اخلاقي پاي بند است، نمي تواند يك سياست مدار ماهر باشد; چنين آدمي هرگز نخواهد توانست در پست خود ثابت باشد، و در كار خود موفّق و پيروز گردد.
كسي كه ميخواهد زمام دار جامعهاي باشد، ناگزير بايد به مكر و نيرنگ و دورويي متوسّل شود; زيرا چيزهايي كه در عالم انسانيّت از فضايل شمرده ميشود، در عالم سياست جزو رذايل به شمار ميآيد. مثلاً امانت، صداقت، يك رنگي، وفاي به عهد و نظاير اين گونه اخلاقيات فاضله ـ كه جزو كمالات انساني اند ـ در عالم سياست، از بزرگ ترين دشمنان به حساب ميآيند. اين گونه صفات تنها در كشورهاي «جوييم ها» (غيريهودي ها) خريدار دارد. افراد يهودي هيچ گونه اجباري ندارند كه از آنها پيروي نمايند...
بايد شعار ما (زور و نيرنگ) باشد، هيچ گاه نبايد از زور و خدعه غافل باشيم، در صورتي كه بتوانيم با عوامل ياد شده و دادن رشوه، به آرمان هاي خود لباس عمل بپوشيم، ضروري است كه از آنها استفاده نماييم.[28]
مطالب اين پروتكل، درست مطابق مكتب (ماكياولي) است كه ميگويد: زمام دار، براي نيل به قدرت و ازدياد قدرت و حفظ آن، مجاز است به هر عملي از زور و حيله و تزوير و غدر و قتل و جنايت و تقلّب و نقض قول و پيمان شكني و نقض مقررات اخلاقي متوسّل شود.[29]
نمونه اي از جنايات يهود (كشتار مردم بي گناه ديرياسين)
«ابتدا در عصر روز نهم آوريل 1948 ناگهان صداي دل خراش بلندگوهاي اسراييل در قريه ي «ديرياسين» كه كنار شهر بيت المقدس است، پيچيد و مردم را به تخليه ي دهكده دعوت نمود. مردم با اضطراب به هر طرف ميدويدند، در همين هنگام سربازان سنگ دل يهودي، مثل گرگهاي مست، مردم را محاصره كردند و دست به جناياتي زدند كه قلم تاب و توان نوشتن آن را ندارد.
دريدن شكم زن ها، سربريدن بچهها در دامان يا جلوي چشم مادران،[30] به آتش كشيدن مردم، بريدن دست و پا، كندن گوشها، بيرون آوردن چشمها و له كردن جمجمه ها از كارهاي عادي آن جنايتكاران بود.
آنان عدهاي از دختران عرب را اسير نموده، لخت و عريان، سوار بر كاميون هاي بي سرپوش كردند و در شهرهاي يهودي، مخصوصاً در شهر بيت المقدس جديد، از ميان مردم عبور دادند و يهوديان رذل و پست از آنان عكس ميگرفتند.
اين جنايت وحشيانه دنيا را تكان داد. جمعيت صليب سرخ بين المللي، آقاي «م. جاك ديگنير» را براي مطالعه ي وضع اين قريه فرستاد.
يهوديان، پس از اطلاع، موعد بازديد را يك روز عقب انداختند و در ظرف آن روز، تا آن جا كه توانستند آثار جنايت را محو كردند; و مخصوصاً اجساد مثله شده ي يكصدوپنجاه نفر را در چاهي ريختند و در آن را بستند.
نماينده ي صليب سرخ، در ضمن گردش در ميان خرابه ها و بازديد بقيه ي اجساد و اعضاي قطع شده، تصادفاً با آن چاه برخورد نمود و همه ي جسدها را كه با زشتترين صورت مثله شده بودند، از چاه بيرون آورد.
ديگنير در ميان آن اجساد، طفل شش ساله اي را كه هنوز رمقي داشت، يافت و فوراً او را براي معالجه به بيمارستان فرستاد.
جالب اين كه تهديدهاي صهيونيست ها ديگنير را به وحشت انداخت، و او جرأت نكرد مشاهدات خود را گزارش دهد. فقط در گزارش خود نوشت: «وضع اين دهكده بسيار وحشتبار بود».[31]
7. توحيد از ديدگاه يهود:
خداوند در كتاب تورات بصورت ضعيف ناقص ترسو، حسود و انسان واره توصيف شده است. به عنوان مثال: علّت منع آدم و حوّا از درخت ممنوعه و اخراج آن دو از بهشت آن بوده كه خداوند ترسيده بود كه آدم با خوردن از ميوه درخت ممنوعه عارف به نيك و بد گرديده، از تمام جهات مثل خداوند گردند يعني حيات ابدي پيدا كنند.[32] اين آموزه و امثال آن كه در كتاب تورات مكتوب است با قدرت، علم و حكمت الهي و غناي ذاتي پروردگار در تعارض مي باشد. عقل سليم ساحت مقدس ربوبي را از نسبت هاي فوق مبرا و منزه مي داند. پس چنين نبست هايي، ناشي از توهمات انحرافي انسانها است كه به نام دين آسماني قالب گرديده است.
8. پيامبران از ديدگاه يهود:
متأسفانه در كتاب مقدس نسبتهاي ضداخلاقي و ناروائي در بارة پيامبران الهي مطرح شده است. به صورت مثال: حضرت لوط توسط دخترانش با شراب مست مي شود و در نتيجه با دختران خود همبستر مي شود تا از لوط نسلي بيادگار بماند.[33] حضرت ابراهيم به علّت ترس از جانش زن خود ساره را كه از زيبايي فوق العاده برخوردار بوده به عنوان خواهر خود در دربار فرعون معرّفي و به فرعون تزويج مي كند. سرانجام فرعون از واقعيت مطلب مطلع مي شود، و ابراهيم را بخاطر اقدامش سرزنش مي كند.[34] و نيز حضرت داود به خاطر پنهان نگهداشتن رابطه نامشروعش با زن اوريا وحتّي، او را كه از مجاهدان مخلص و پاكدل بوده است بر اثر يك توطئه به قتل مي رساند. و زن او را تصاحب مي كند.[35] حضرت سليمان بخاطر تمايل زنانش به بت پرستي، دستور ساخت و ساز بتخانه هاي متعدد را صادر مي كند.[36] در حاليكه پيامبران الهي بايد واجد صفات و اخلاقي باشندكه ذرّه اي خدشه به امانت داري و صداقت آنان در پيام رساني از جانب خداوند، وجود نداشته باشد امّا تصوير پيامبران الهي در كتاب مقدس آنچنان مخدوش و آلوده است كه جاي هيچ اطمينان منطقي، بر صداقت و درستكار و امانت داري آنان باقي نمي ماند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ بذرهاي توطئه حسين ابوترابيان
2ـ صنعت يهودي سوزي، سوسن سليم زاده.
3ـ مسئله يهود، مرتضي محيط.
4ـ تاريخ يهود، مجيد شريف.
[1]. کريميان، احمد، يهود و صهيونيسم، قم، بوستان کتاب، 1384ش، ص181.
[2]. تورات، سفر تثنيه، فصل هفتم، جمله 6.
[3]. روهلنج شارل لوران، الکنز المرصود في قواعد تلمود، تعريب يوسف حنانصر الله، بي جا، بي تا، ص191.
[4]. کريميان، همان، ص187.
[5]. همان، ص184.
[6]. تورات، سفر اعداد، فصل، 23، جمله 24.
[7]. کتاب اول. اسموئيل، فصل 15، جمله 3.
[8] . سليماني اردستاني، عبد الرحيم، کتاب مقدّس، قم، آيت عشق 1385، ص 60 به نقل از فصلنامه هفت آسمان، ش10 باروخ اسپينوزا مقاله مصنف واقعي اسفار پنج گانه ترجمه آل بويه.
[9] . موارد مشابه مثل سفر اعداد 12: 2. تثنيه، 36: 10.
[10] . کتاب مقدس، سفر تثنيه، 34: 6-8.
[11] . تثنيه، 34: 10.
[12] . کتاب مقدس، پيدايش، 14: 14.
[13] . کتاب مقدس، داوران، 18: 29.
[14] . سليماني اردستاني، کتاب مقدّس، قم، آيت عشق 1385، ص 61.
[15] . مثل ويل دورانت در کتاب تاريخ تمدن، ترجمه احمد آرام، چاپ سوم، تهران، انتشارات و آموزش انقلاب اسلامي، 1370.
[16] . کتاب دوم پادشاهان، 22: 8- 23: 4.
[17] . کتاب مقدّس (سليماني اردستاني) ص 65- 67 به نقل از تاريخ تمدّن، ويل دورانت، ج 1 ص 382.
[18] . کتاب مقدس (سليماني اردستاني) به نقل از ويل دورانت، تاريخ تمدن ج 1، ص 382.
[19] . . قرآن درباره ي آنان مي فرمايد: «وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النّاسِ بِالْباطِلِ» (سوره ي نساء، آيه ي 161).
[20] . زين العابدين قرباني، اسلام و حقوق بشر، ص 326 (با اندكي تغيير). براي آگاهي بيش تر ر.ك: محمد عبدالله الشرقاوي، الكنز المرصود في فضائح التَلمود، ص 190 به بعد.
[21] . محمّد عبداللّه الشرقاوي، الكنز المرصود في فضائح التلمود، ص 190به بعد (با اندكي تغيير).
[22] . زين العابدين قرباني، اسلام و حقوق بشر، ص 326.
[23] . تورات، «سفر تثنيه»، باب2، آيه ي 34ـ36.
[24] . همان، باب3، آيه ي 4ـ7.
[25] . همان، باب13، آيه ي 13ـ17.
[26] . همان، باب20، آيه ي 17.
[27] . ژرژلامبلن، اسرار سازمان مخفي يهود، ترجمه ي مصطفي فرهنگ، ص 64.
[28] . همان، ص18.
[29] . بهاءالدين پازارگاد، تاريخ فلسفه ي سياسي، ج2، ص433.
[30] . عفيف عبدالفتاح طباره، اليهود في القرآن، ص 44.
[31] . اكرم زعيتر، سرگذشت فلسطين، ص 296 ـ 297.
[32] . كتاب مقدس عهد عتيق سفر پيدايش باب 2: 16 و 25 باب 3: 34ـ1.
[33] . همان عهد عتيق سفر پيدايش، باب 19: 38ـ31.
[34] . همان، باب 12: 20ـ12 و باب 20: 12ـ2.
[35] . همان كتاب دوم سموئيل باب 11: 27ـ2.
[36] . همان كتاب اول پادشاهان باب 11: 14-1.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۲۷۲
لطفا در مورد انحرافات دين يهود و ضعفهای آن مطالبی را بیان فرماید؟
- نشان کردن
پرسش
لطفا در مورد انحرافات دين يهود و ضعفهای آن مطالبی را بیان فرماید؟
پاسخ
از اديان موجود در جهان امروز از سه دين بزرگ به عنوان اديان توحيدي و ابراهيمي ياد ميشود که عبارتند از دين يهود، دين مسيحيت و دين اسلام که به عنوان آخرين و جامعترين دين شناخته ميشود. اين اديان در عين وجود مسائل اختلافي در ميان آنها با هم مشترکات فراوان دارند.
در اين ميان دين يهود بر خلاف مسيحيت و اسلام، آيني نسبتاً بسته و محصور ميان يک قوم خاص شناخته ميشود و به عبارت ديگر هم چون مسيحيت و اسلام در پي گسترش آئين خود ميان ساير ملل نيستند و به اصطلاح تبليغ ديني ندارند.
اينک در اينجا به انحرافات و نقدهای کلی که در دين يهوديت وجود دارد اشاره می شود:
1. نژاد پرستی و خود برتر بيني
پيروان اين دين که در قوم يهود خلاصه میشوند به مردم ديگر اديان با ديد تحقير آميز نگاه ميکنند و به ديگر مردمان شخصيت قائل نيستند، اين خود برتر بيني تا حدي است که يهوديان با عنصر غير يهودي ازدواج نميکنند و اين ازدواج را حرام ميدانند و با مردمان غير از خود که آنان را «گوييم» مي نامند. نمي جوشند و هيچ گاه به ايشان اجازه ورود به محلههاي خود را نميدهند و اين ممانعت به منظور حفظ اصالت نژادي خويش ميباشد.[1]
روحيه نژاد پرستي يهود ريشه در باورهاي ديني آنان دارد. تورات در بخشهاي فراواني از اسفار خود با تعبيرهاي گوناگون بر اين امر تأکيد مي ورزد (البته توراتي که در ميان يهوديان است به اعتقاد مسلمانان تحريف شده است) و از آنجا که تورات، حلقه اتصال ميان همه يهوديان است از اينرو اين طايفه با الهام از تعاليم کتاب ديني تحريف شده و قومي خود خويشتن را برتر از همه مردم و بافتهاي جدا از ملل عالم ميدانند. لذا اعتقاد به «برتري نژادي» به عنوان يکي از اصليترين تعاليم تورات از بارزترين مميزات روحي اين قوم بوده و هم چون خوني در شريان نظام اعتقادي آنان جاري است. در تورات آمده است: چون شما قوم مقدسي هستيد که به خداوند، خدايتان اختصاص يافته ايد، او بين تمام مردم روي زمين شما را انتخاب کرده است تا برگزيدگان او باشيد.[2]
اين اعتقاد آنقدر در بين اين قوم برجسته است حتي گناه هم نميتواند به برتري آنها لطمه وارد کند چون معتقدند، اين گناهان روح يهودي را آن قدر نمي آلايد که خاک و گل مغز فندق را، يعني همچنانکه خاک و گل به مغز فندق اثري ندارد، گناه نيز بر روح يهود اثري ندارد. همه آن چه در جهان است و همه اشياء به ويژه حيواناتي که به شکل يهود باشد (يعني انسان هاي غير يهود) بايد در خدمت يهوديان باشند.[3]
حاخام شنيور زالمان با نگاهي سخيف نسبت به غير يهوديان، کثرت تعداد غير يهوديان را هم چون کثرت زباله ها مي داند که يهوديان خارج از تلّ اين زبالهها قرار دارند. و ميگويد: يهوديان ذاتا پاک و طيب و غير يهوديان طبعا پليد و بزه کار هستند.[4]
از آنجا که يهوديان خود را ملت برگزيده» و داراي منزلت والاي سامي مي شمارند، هيچ کس را قابل قياس با خويش نميانگارند، حتي فرشتگان الهي نيز شايسته برابري با آنان نيستند، اين قوم خويشتن را چندان داراي شرافت ميدانند که در مرتبهاي پس از خداوند ميپندارند.[5]
بر اين اساس همواره در پي آن هستند که خود را بر ديگران تحميل کنند حتي اگر با زور و قتل و غارت باشد. در سفر اعداد ميخوانيم: اين قوم، چون شمشير بر ميخيزند و تا وقتي که شکار خود را نخورند و خون کشتگان را ننوشند نميخوابند.[6]
در جاي ديگر آمده است، حال برو و مردم عماليق را قتل عام کن بر آنها رحم نکن بلکه زن و مرد، طفل شيرخواره و گاو و گوسفند و شتر و الاغ، همه را نابود کن.[7]
با توجه به تحريف تورات، يهود از پيش خود مطالبي به دلخواه خود به تورات افزودند که برخاسته از اميال نفساني بود که خود را ملت برتر و نژاد برگزيده معرفي کرد تا بتواند به خواستههاي خود برسد در حالي که حضرت موسي ـ عليه السلام ـ هم از آمدن حضرت مسيح خبر داده بود و هم بشارت به نبوت حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ داده بود لکن قوم يهود اين بشارت را ناديده گرفته با حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ و حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ سختترين دشمنيها را نمودند و در راستاي اين دشمنيها خود را ملت و نژاد برتر معرفي نمودند وديگران را خدمتکار خود و موجوداتي پست و بيمقدار ميشناسانند.
2. تحریف تورات و کتاب آسمانی يهوديان
آنگونه که در قرآن و روايات اسلامی از تحریف تورات سخن گفته شده دانشمندان غربی نيز به اين مطلب پی برده و آن را بازگو نمودهاند. از بزرگترين نقّادان کتاب مقدّس «باروخ اسپينوزا» ميباشد که پس از باز کردن گفتارهاي رمز آلود ابراهيم بن عزراء (1089- 1164م) در ردّ تورات به چند اشکال اساسي اشاره ميکند که بعضي از آنها ذيلاً ذکر ميگردد.[8]
یکی از موارد اشارة «باروخ اسپينوزا» اشاره به نام حضرت موسي ـ عليه السلام ـ بصورت سوم شخصي مي باشد که به جزئيات زندگي او پرداخته شده: «موسي با خدا سخن گفت (خروج، 33: 9)؛ «موسي مرد خدا...» (تثنيه، 33: 1)؛ که اينگونه موارد متعدد نمي تواند نوشته خود موسي باشد.[9]
اسپينوزا همچنين به قسمتهاي آخر سفر تثنيه اشاره ميکند، که وفات و دفن حضرت موسي ـ عليه السلام ـ و عزاداري بني اسرائيل براي او آمده است: «و او را در زمين موآب در مقابل بيت فعور، در درّه، دفن کرد، و احدي تا امروز قبر او را ندانسته است. و موسي چون وفات يافت، صد و بيست سال داشت. و نه چشمش تار، نه قوّتش کم شده بود. و بني اسرائيل براي موسي در عربات موآب سي روز ماتم گرفتند. پس روزهاي ماتم و نوحه گري براي موسي سپري گشت.»[10]
همچنانکه ملاحظه ميشود داستان مرگ و دفن موسي ـ عليه السلام ـ و عزاداري بني اسرائيل براي او، به تفصيل بيان شده است و اگر نوشتة خود موسي بود ذکر اين مطالب از طرف حضرت موسي ـ عليه السلام ـ غير معقول ميباشد. بلکه اين سطرها ميگويند که نويسنده آن دهها سال پس از حضرت موسي ـ عليه السلام ـ ميزيسته است.
زيرا اين حکايت، حکايت از گذشتهاي دور دارد و بالاتر از اين در بندهاي بعدي موسي را با پيامبران بني اسرائيل مقايسه کرده ميگويد: «و نبي اي مثل موسي تا بحال در اسرائيل برنخاسته است که خداوند او را روبرو شناخته باشد»[11]
همچنين از مواردي که بنابر نظر «باروخ اسپينوزا» دلیل بر نوشته نشدن تورات توسط موسی است استفاده از نامهايي است که مدّتها پس از حضرت موسي ـ عليه السلام ـ از آنها استفاده شده است. براي مثال در سفر پيدايش آمده است که «ابراهيم دشمنان خود را تا «دان» تعقيب کرد»[12]. در حالي که مدّتها پس از مرگ يوشع ـ عليه السلام ـ و در زمان داوران نام «دان» بر اين شهر نهاده شده: «و شهر را به اسم پدر خود، که براي بني اسرائيل زائيده شد، «دان» ناميد؛ اما اسم شهر قبل از آن «لارش»[13] بود[14]که نقّادان مسيحي بيان داشته اند.[15]
از ديگر نقدها و اعتراضات وارد به کتاب مقدس اين است که بنابر گفتههاي عهد عتيق کتاب تورات در مقاطعي از تاريخ ناپديد شده است. به نحوي که هيچ کس از آن اطلاعي نداشته؛ تا اينکه مردي مدّعي يافتن آن شده: و با اين شرايط نميتوان به تورات باز يافت شده صد در صد اعتماد کرد. و بدليل اينکه بحث ما در محوريت نظر مسيحيت است عباراتي را در ذيل از تورات ميآورم:
«در يک روز حلقيا، کاهن اعظم، نزد شافان منشي در بار رفت و گفت: «در خانة خداوند کتاب تورات را پيدا کرده ام.» سپس کتاب را به شافان نشان داد تا آن را بخواند. وقتي شافان گزارش کار ساختمان خداوند را به پادشاه ميداد در مورد کتابي نيز که حلقيا، کاهن اعظم در خانه خداوند پيدا کرده بود با او صحبت کرد. سپس شافان آنرا براي پادشاه خواند. وقتي پادشاه کلمات تورات را شنيد از شدت ناراحتي لباس خود را پاره کرد و به حلقيا، کاهن اعظم، شافان منشي، عسايا ملتزم پادشاه، احنقام (پسر شافان) و عکبور (پسر ميکايا) گفت: «از خداوند بپرسيد که من و قومم چه بايد بکنيم بدون شک خداوند از ما خشمگين است، چون اجداد ما مطابق دستورات او که در اين کتاب نوشته شده است رفتار نکرده اند»..
پادشاه تمام بزرگان يهودا و اورشليم را احضار کرد و همگي در حالي که کاهنان و انبياء و مردم يهودا و اورشليم از کوچک تا بزرگ بدنبال آنها ميآمدند و به خانة خداوند رفتند. در آنجا پادشاه تمام دستورات کتاب عهد را که در خانة خداوند پيدا شده بود براي آنها خواند.
پادشاه نزد ستوني که در برابر جمعيت قرار داشت، ايستاد و با خداوند عهد بست که با دل و جان از دستورات و احکام او پيروي کند و مطابق آنچه در کتاب نوشته شده است، رفتار نمايد. تمام جماعت نيز قول دادند که اين کار را بکنند.[16]
حال با توجه به اين که کتاب مقدس اعتراف به مفقود شدن تورات در مقاطعي از تاريخ دارد؛ معلوم نيست اعتماد به اين کتاب چه وجهي دارد؟
در جاي ديگر از عهد قديم (کتاب نحميا باب هفتم) آمده است که پس از تبعيد بني اسرائيل، از عزراي کاهن خواستند که تورات را براي قوم موسي بخواند. عزرا و ديگر کاهنان، کتاب تورات را هر روز براي مردم ميخواندند تا اينکه در روز هفتم قرائت تورات به پايان رسيد. برخي به صورت جدّي در آن ترديد کردهاند که توراتي را که عزرا خواند همان کتابي باشد که در زمان يوشيا خوانده شد.[17]
آيا آن «کتاب شريعت موسي» چه بوده است؟ اين کتاب همان کتاب عهد که يوشيا پيش از آن بر مردم خوانده بود چه چيز در کتاب عهد تصريح شده است که آن را در مدّت يک روز دو بار بر يهوديان فرو خواندند، در حالي که خواندن کتاب ديگر (کتاب فعلي) محتاج يک هفتة تمام وقت بود.[18]
3. مال پرستی در يهوديت
يهوديت به مال پرستي توجه خاصی دارد و لذا يهوديان در طول حيات خود و امروز نيز در سراسر جهان محور تمام فعاليتهاي آنان را پول و شغلهای درآمد زا تشکيل میدهد. تشويق بر مال پرستي در کتاب تلمود این گونه تصريح شده است.
الف. براي آن كه سلطنت و آقايي تنها براي يهوديان باقي بماند، لازم است هر فرد يهودي تمام نيرو و امكاناتش را صرف به دست آوردن مال و ثروت و منع ديگر ملّتها از اندوختن زر و سيم و سيادت و آقايي نمايد!
ب. از آن جا كه افراد يهودي، در عزّت الهي با هم شريك و مساوي اند، پس دنيا و مظاهر آن، و حق بهره برداري از آنها براي آنهاست و دزديدن مال يهودي براي هم كيشان او جايز نيست، ولي دزديدن مال غيريهودي مانعي ندارد، بلكه اصلاً دزدي نيست، بلكه استرداد مالي است كه در دست ديگران است و دين، آن را براي يهودي مباح ساخته است. اموال غيريهودي، مانند اموال بي صاحب، يا ريگهاي كنار درياست كه هر كس زودتر دست روي آنها بگذارد، مالك آنها خواهد شد.
ج. براي يهود سوگند خوردن، مخصوصاً هنگام معامله با ديگر ملّتها، جايز است; زيرا اصل سوگند، براي از بين بردن نزاع قرار داده شده، ولي در بارهي غيريهودي از حيوانات، اين سوگند اعتبار ندارد.
روح دنياطلبي و زياده خواهي افراطي،[19] همواره ملّت يهود را وامي داشت تا براي گردآوردن ثروت از هيچ كوششي دريغ نكنند و به مرور اقتصاد جهان را در قبضهي خود درآورد.
ملّت يهود توانسته است از راه تأسيس مؤسسات اقتصادي، بانكها و مراكز مالي، بر اساس ربا، خون ملّتها را مانند زالو بمكد و سياست خود را نسبت به آنها تحميل نمايد.
هم اكنون اقتصاد جهان، شركتها و مؤسسات عظيم و احزاب بزرگ با پول سرمايه داران يهودي در جريان است!
سرمايه داران يهود با وامهاي كمرشكن، روح اقتصادي ملّتها را در دست دارند و با گرفتن سودهاي فراوان، ملّت ها را هميشه در استعمار خود دارند».[20]
4. دشمني اهانت آميز با ملت های ديگر
در تلمود (شرح تورات و عهد قديم) مهمترين كتاب آداب و تعاليم يهود، آمده است:
الف. امتياز ارواح يهود به غير يهود به اين است كه ارواح يهود جزئي از خداست، هم چنان كه پسر جزئي از پدر است. ارواح يهود در نزد خدا نسبت به ارواح ديگران عزيز است; زيرا ارواح غيريهود، ارواح شيطاني و شبيه به ارواح حيوانات است; نطفه ي غيريهود مانند نطفه ي ديگر حيوانات است.
ب. بر هر فرد يهودي لازم است كه تمام كوشش خود را براي جلوگيري از حيات و پيشرفت ديگر ملّتها صرف نمايد، تا قدرت مطلقه تنها براي آنها باشد. پيش از پيروزي يهود بر همه ي ملّتها، لازم است كه جنگ به حالت خود باقي باشد.
ج. در نزد خداوند، يهود از ملائكه بالاتر است. هرگاه فرد غيريهودي، يك نفر يهودي را بزند، مثل اين است كه عزت الهي را زده است. و مستحق مرگ خواهد بود.
اگر يهودي آفريده نشده بود، بركت از زمين ميرفت و باران نمي باريد و خورشيد آفريده نميشد.
فرق ميان انسان و حيوان، فرق ميان يهودي و ديگر ملّت هاست; نطفه ي ديگر ملّت ها، نطفه ي چهارپاست و ملّتهاي ديگر، مانند سگها هستند. اعياد مقدّسه براي آنها و براي سگها آفريده نشده است. سگ از غيريهودي بالاتر است; زيرا در اعياد غذا دادن به سگها جايز است، اما به غير يهودي نه.
غير يهود هيچ خويشاوندي اي با يهود ندارد; زيرا آنها به خرها شبيهترند تا به انسانها. در نزد يهوديان خانههاي غيريهود، به منزلهي طويلهي حيوانات است و غيريهوديان، خوكهاي نجسي هستند كه براي خدمت يهوديان آفريده شده اند.
د. افراد صالح غيريهودي را بكش، و بر يهودي حرام است كه غيريهودي را از مرگ و يا از چاهي كه افتاده نجات بدهد، بلكه سزاوار است كه با سنگ جلو آن را بگيرد.
ه. برای اسرائيليها كشتن و غصب كردن و دزدي نمودن مال غيراسرائيلي جايز، بلكه واجب است.
و. كشتن افراد مسيحي از اموري است كه لازم است از ناحيهي يهوديان عملي گردد.
ط. تنها ما ملّت برگزيده ي خدا در زمين هستيم... خداوند به خاطر لطفي كه به ما داشته است، حيوان هايي از جنس انسان ـ كه عبارت از ساير ملل باشند ـ براي ما آفريده و آنها را مسخّر ما ساخته است; زيرا خداوند به خوبي مي دانسته است كه ما نيازمند به دو نوع حيوان هستيم: يك نوع حيوان لال، مانند چهارپايان و پرندگان; و يك نوع ناطق، مانند مسيحي ها، مسلمان ها، بودايي ها و ساير ملل از شرق و غرب كه آنها را به خاطر خدمت گزاري ما آفريده و ما را در زمين، متفرّق ساخته است تا پشتهاي آنان را لگدكوب كرده، زمام اختيار آنان را در دست داشته، از فنون آنان براي منافع خود بهره برداري نماييم.
به همين جهت است كه بر ما واجب است دختران زيباي خود را به ازدواج پادشاهان و وزرا و بزرگان درآوريم و فرزندان خود را در ميان پيروان مذاهب ديگر داخل كرده تا در صورت مقتضي آنها را وادار به جنگ نموده، قدرت نهايي را در دست داشته و بهره برداري كامل از آنها كرده باشيم».[21]
5. ماجراجويي يهود
يهود، به خاطر روح خودخواهي اش و اين كه يهوه (خداي جنگ) را فقط خداي خود مي داند، هيچ ارزشي جز بهره كشي براي ملّت هاي ديگر قايل نيست، و سهم فراواني در پيدايش بسياري از جنگ ها و حوادث دارد; حتّي سرمايه داران يهودي در پيدايش جنگهاي جهاني اول و دوم و در پيدايش دين هاي جديد ـ كه در زمان ما ساخته شده ـ مثل بهايي گري، قادياني گري و نظاير اين ها، دست داشته اند.
اين كه «حيفا» در قلب اسراييل، شهر مذهبي بهاييان قرار داده شده و نقشه ي كشور غاصب اسراييل، روي ديوار «خظيرة القدس» بهاييان، در آمريكا كشيده شده و افراد شناخته شده اي از يهود،تغيير مذهب داده به آيين ساختگي بهاييت درآمده اند، اين نظريّه را تأييد مي نمايد.
مكتب هاي فلسفي، حقوقي، اجتماعي و اقتصادي منحرف كننده نيز توسط يهوديان ساخته شده است; مثلاً مكتب كمونيسم به دست كارل ماركس و انگلس يهودي، مكتب اگزيستانسياليسم به دست ژان پل سارتر يهودي، روان كاوي بر اساس غريزه ي جنسي به دست فرويد يهودي، الحاق نظام خانواده به رنگ محيط در علم الاجتماع به دست دوركيم يهودي، و ده ها مكتب انحرافي ديگر.[22]
دستور نابودي ملّتها از طرف تورات تحريف شده. تورات و ديگر كتابهاي مذهبي يهود، دستورهاي فراواني مبني بر نابودي و از بين بردن ديگر ملّت ها دارد.
در تورات آمده است: ... و يهوه، خداي ما، او را (سيحون پادشاه حشبون) به دست ما تسليم نموده، او را با پسرانش و جميع قومش زديم، و تمامي شهرهاي او را آن وقت گرفته، مردان و زنان و اطفال هر شهر را هلاك كرديم كه يكي را باقي نگذاشتيم، ليكن بهايم را با غنيمت شهرهايي كه گرفته بوديم، براي خود به غارت برديم.[23]
و در باب ديگر چنين آمده است:
پس يهوه خداي ما، عوج ملك پاشان و نيز، تمامي قومش را به دست ما تسليم نموده او را به حدي شكست داديم كه احدي براي او باقي نماند و در آن وقت همه ي شهرهايش را گرفتيم و شهري نماند كه از ايشان نگرفتيم، يعني شصت شهر و تمامي مرزوبوم ارجوب...، و همه ي آنها را هلاك كرديم، چنان كه با سيحون ملك حشبون كرده بوديم، هر شهر را با مردان و زنان و اطفال هلاك ساختيم و تمامي بهايم و غنيمت شهرها را براي خود غارت كرديم.[24]
و در باب ديگر آمده است:
...اگر درباره ي يكي از شهرهايي كه يهوه خدايت به تو به جهت سكونت ميدهد، خبريابي كه گروهي اوباش با پيشنهاد پرستيدن خدايان بيگانه هم شهريان خود را گمراه كرده اند، اول حقايق را بررسي كنيد...، اگر ديديد حقيقت دارد، البته ساكنان آن شهر و بهايم آن و هرچه در آن است را به دم شمشير هلاك نما... و شهر را با تمامي غنيمتش براي يهوه خدايت، به آتش بالكل بسوزان.[25]
و در باب ديگر آمده است:
هيچ ذي نفسي را زنده مگذار.[26]
آيا چنين ملّتي، با آن روح خودخواهي و با آن دستورهايي كه كتابهاي مذهبي آنان در مورد قتل و آدم كشي ميدهد، ميتواند خواهان آرامش ساير ملل باشد؟!
6. قبضه شدن سياست جهاني به وسيلهي يهود
قبل از شكل گيري دولت غاصب اسراييل در سرزمين فلسطين، گروهي از سران يهود، به منظور به وجود آوردن يك كشور يهودي و در دست گرفتن سياست بين المللي، انجمن هايي تشكيل دادند و قطع نامههايي صادر كردند كه قسمتي از آن به شكل كتابي مشتمل بر 24 (پروتكل) درآمد كه به زبان هاي مختلف ترجمه، و در فارسي به نام اسرار سازمان مخفي يهود ترجمه گرديده است.
در اين كتاب نشان ميدهد كه چگونه يهوديان، با تشكيل مجامع مخفي و فساد جامعه و ترور، موجبات حكومت خود را در دنيا فراهم ميسازند;
مجلهي هفتگي مورنينگ پست (17 دسامبر 1921) درباره ي آن كتاب مي نويسد:
به وسيله ي مندرجات اين كتاب، بسياري از امپراطوريها از بين رفته، يا ممكن است از بين بروند.[27]
در نخستين پروتكل چنين آمده است:
هيچ گاه سياست نميتواند با قوانين اخلاقي سازگار باشد. زمام داري كه به اصول اخلاقي پاي بند است، نمي تواند يك سياست مدار ماهر باشد; چنين آدمي هرگز نخواهد توانست در پست خود ثابت باشد، و در كار خود موفّق و پيروز گردد.
كسي كه ميخواهد زمام دار جامعهاي باشد، ناگزير بايد به مكر و نيرنگ و دورويي متوسّل شود; زيرا چيزهايي كه در عالم انسانيّت از فضايل شمرده ميشود، در عالم سياست جزو رذايل به شمار ميآيد. مثلاً امانت، صداقت، يك رنگي، وفاي به عهد و نظاير اين گونه اخلاقيات فاضله ـ كه جزو كمالات انساني اند ـ در عالم سياست، از بزرگ ترين دشمنان به حساب ميآيند. اين گونه صفات تنها در كشورهاي «جوييم ها» (غيريهودي ها) خريدار دارد. افراد يهودي هيچ گونه اجباري ندارند كه از آنها پيروي نمايند...
بايد شعار ما (زور و نيرنگ) باشد، هيچ گاه نبايد از زور و خدعه غافل باشيم، در صورتي كه بتوانيم با عوامل ياد شده و دادن رشوه، به آرمان هاي خود لباس عمل بپوشيم، ضروري است كه از آنها استفاده نماييم.[28]
مطالب اين پروتكل، درست مطابق مكتب (ماكياولي) است كه ميگويد: زمام دار، براي نيل به قدرت و ازدياد قدرت و حفظ آن، مجاز است به هر عملي از زور و حيله و تزوير و غدر و قتل و جنايت و تقلّب و نقض قول و پيمان شكني و نقض مقررات اخلاقي متوسّل شود.[29]
نمونه اي از جنايات يهود (كشتار مردم بي گناه ديرياسين)
«ابتدا در عصر روز نهم آوريل 1948 ناگهان صداي دل خراش بلندگوهاي اسراييل در قريه ي «ديرياسين» كه كنار شهر بيت المقدس است، پيچيد و مردم را به تخليه ي دهكده دعوت نمود. مردم با اضطراب به هر طرف ميدويدند، در همين هنگام سربازان سنگ دل يهودي، مثل گرگهاي مست، مردم را محاصره كردند و دست به جناياتي زدند كه قلم تاب و توان نوشتن آن را ندارد.
دريدن شكم زن ها، سربريدن بچهها در دامان يا جلوي چشم مادران،[30] به آتش كشيدن مردم، بريدن دست و پا، كندن گوشها، بيرون آوردن چشمها و له كردن جمجمه ها از كارهاي عادي آن جنايتكاران بود.
آنان عدهاي از دختران عرب را اسير نموده، لخت و عريان، سوار بر كاميون هاي بي سرپوش كردند و در شهرهاي يهودي، مخصوصاً در شهر بيت المقدس جديد، از ميان مردم عبور دادند و يهوديان رذل و پست از آنان عكس ميگرفتند.
اين جنايت وحشيانه دنيا را تكان داد. جمعيت صليب سرخ بين المللي، آقاي «م. جاك ديگنير» را براي مطالعه ي وضع اين قريه فرستاد.
يهوديان، پس از اطلاع، موعد بازديد را يك روز عقب انداختند و در ظرف آن روز، تا آن جا كه توانستند آثار جنايت را محو كردند; و مخصوصاً اجساد مثله شده ي يكصدوپنجاه نفر را در چاهي ريختند و در آن را بستند.
نماينده ي صليب سرخ، در ضمن گردش در ميان خرابه ها و بازديد بقيه ي اجساد و اعضاي قطع شده، تصادفاً با آن چاه برخورد نمود و همه ي جسدها را كه با زشتترين صورت مثله شده بودند، از چاه بيرون آورد.
ديگنير در ميان آن اجساد، طفل شش ساله اي را كه هنوز رمقي داشت، يافت و فوراً او را براي معالجه به بيمارستان فرستاد.
جالب اين كه تهديدهاي صهيونيست ها ديگنير را به وحشت انداخت، و او جرأت نكرد مشاهدات خود را گزارش دهد. فقط در گزارش خود نوشت: «وضع اين دهكده بسيار وحشتبار بود».[31]
7. توحيد از ديدگاه يهود:
خداوند در كتاب تورات بصورت ضعيف ناقص ترسو، حسود و انسان واره توصيف شده است. به عنوان مثال: علّت منع آدم و حوّا از درخت ممنوعه و اخراج آن دو از بهشت آن بوده كه خداوند ترسيده بود كه آدم با خوردن از ميوه درخت ممنوعه عارف به نيك و بد گرديده، از تمام جهات مثل خداوند گردند يعني حيات ابدي پيدا كنند.[32] اين آموزه و امثال آن كه در كتاب تورات مكتوب است با قدرت، علم و حكمت الهي و غناي ذاتي پروردگار در تعارض مي باشد. عقل سليم ساحت مقدس ربوبي را از نسبت هاي فوق مبرا و منزه مي داند. پس چنين نبست هايي، ناشي از توهمات انحرافي انسانها است كه به نام دين آسماني قالب گرديده است.
8. پيامبران از ديدگاه يهود:
متأسفانه در كتاب مقدس نسبتهاي ضداخلاقي و ناروائي در بارة پيامبران الهي مطرح شده است. به صورت مثال: حضرت لوط توسط دخترانش با شراب مست مي شود و در نتيجه با دختران خود همبستر مي شود تا از لوط نسلي بيادگار بماند.[33] حضرت ابراهيم به علّت ترس از جانش زن خود ساره را كه از زيبايي فوق العاده برخوردار بوده به عنوان خواهر خود در دربار فرعون معرّفي و به فرعون تزويج مي كند. سرانجام فرعون از واقعيت مطلب مطلع مي شود، و ابراهيم را بخاطر اقدامش سرزنش مي كند.[34] و نيز حضرت داود به خاطر پنهان نگهداشتن رابطه نامشروعش با زن اوريا وحتّي، او را كه از مجاهدان مخلص و پاكدل بوده است بر اثر يك توطئه به قتل مي رساند. و زن او را تصاحب مي كند.[35] حضرت سليمان بخاطر تمايل زنانش به بت پرستي، دستور ساخت و ساز بتخانه هاي متعدد را صادر مي كند.[36] در حاليكه پيامبران الهي بايد واجد صفات و اخلاقي باشندكه ذرّه اي خدشه به امانت داري و صداقت آنان در پيام رساني از جانب خداوند، وجود نداشته باشد امّا تصوير پيامبران الهي در كتاب مقدس آنچنان مخدوش و آلوده است كه جاي هيچ اطمينان منطقي، بر صداقت و درستكار و امانت داري آنان باقي نمي ماند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ بذرهاي توطئه حسين ابوترابيان
2ـ صنعت يهودي سوزي، سوسن سليم زاده.
3ـ مسئله يهود، مرتضي محيط.
4ـ تاريخ يهود، مجيد شريف.
[1]. کريميان، احمد، يهود و صهيونيسم، قم، بوستان کتاب، 1384ش، ص181.
[2]. تورات، سفر تثنيه، فصل هفتم، جمله 6.
[3]. روهلنج شارل لوران، الکنز المرصود في قواعد تلمود، تعريب يوسف حنانصر الله، بي جا، بي تا، ص191.
[4]. کريميان، همان، ص187.
[5]. همان، ص184.
[6]. تورات، سفر اعداد، فصل، 23، جمله 24.
[7]. کتاب اول. اسموئيل، فصل 15، جمله 3.
[8] . سليماني اردستاني، عبد الرحيم، کتاب مقدّس، قم، آيت عشق 1385، ص 60 به نقل از فصلنامه هفت آسمان، ش10 باروخ اسپينوزا مقاله مصنف واقعي اسفار پنج گانه ترجمه آل بويه.
[9] . موارد مشابه مثل سفر اعداد 12: 2. تثنيه، 36: 10.
[10] . کتاب مقدس، سفر تثنيه، 34: 6-8.
[11] . تثنيه، 34: 10.
[12] . کتاب مقدس، پيدايش، 14: 14.
[13] . کتاب مقدس، داوران، 18: 29.
[14] . سليماني اردستاني، کتاب مقدّس، قم، آيت عشق 1385، ص 61.
[15] . مثل ويل دورانت در کتاب تاريخ تمدن، ترجمه احمد آرام، چاپ سوم، تهران، انتشارات و آموزش انقلاب اسلامي، 1370.
[16] . کتاب دوم پادشاهان، 22: 8- 23: 4.
[17] . کتاب مقدّس (سليماني اردستاني) ص 65- 67 به نقل از تاريخ تمدّن، ويل دورانت، ج 1 ص 382.
[18] . کتاب مقدس (سليماني اردستاني) به نقل از ويل دورانت، تاريخ تمدن ج 1، ص 382.
[19] . . قرآن درباره ي آنان مي فرمايد: «وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النّاسِ بِالْباطِلِ» (سوره ي نساء، آيه ي 161).
[20] . زين العابدين قرباني، اسلام و حقوق بشر، ص 326 (با اندكي تغيير). براي آگاهي بيش تر ر.ك: محمد عبدالله الشرقاوي، الكنز المرصود في فضائح التَلمود، ص 190 به بعد.
[21] . محمّد عبداللّه الشرقاوي، الكنز المرصود في فضائح التلمود، ص 190به بعد (با اندكي تغيير).
[22] . زين العابدين قرباني، اسلام و حقوق بشر، ص 326.
[23] . تورات، «سفر تثنيه»، باب2، آيه ي 34ـ36.
[24] . همان، باب3، آيه ي 4ـ7.
[25] . همان، باب13، آيه ي 13ـ17.
[26] . همان، باب20، آيه ي 17.
[27] . ژرژلامبلن، اسرار سازمان مخفي يهود، ترجمه ي مصطفي فرهنگ، ص 64.
[28] . همان، ص18.
[29] . بهاءالدين پازارگاد، تاريخ فلسفه ي سياسي، ج2، ص433.
[30] . عفيف عبدالفتاح طباره، اليهود في القرآن، ص 44.
[31] . اكرم زعيتر، سرگذشت فلسطين، ص 296 ـ 297.
[32] . كتاب مقدس عهد عتيق سفر پيدايش باب 2: 16 و 25 باب 3: 34ـ1.
[33] . همان عهد عتيق سفر پيدايش، باب 19: 38ـ31.
[34] . همان، باب 12: 20ـ12 و باب 20: 12ـ2.
[35] . همان كتاب دوم سموئيل باب 11: 27ـ2.
[36] . همان كتاب اول پادشاهان باب 11: 14-1.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۲۷۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.