فيلم هاي شيطاني در صدد ترويج چه آموزه هايي هستند؟
فيلم هاي شيطاني در صدد ترويج چه آموزه هايي هستند؟
پرسش
پاسخ
صنعت فيلم و سينما يکي از ابزار هاي بسيار مهم و تاثيرگذار بر فکر و روح بشر است. رسانه هاي سمعي و بصري از زمان پيدايش، بيشترين تاثير را، هم در جهت مثبت و رساندن پيام هاي انساني و اخلاقي داشته اند و هم در جهت منفي و رواج ضد ارزش ها و تخريب بنياد هاي اخلاقي جامعه داشته اند.
در دهه هاي اخير توليد و پخش فيلم هاي سينمايي گسترش زيادي پيدا کرده است. بنگاه هاي مختلف غربي خصوصا هاليوود با سرمايه هاي عظيم و با هدايت غول هاي فرهنگي صهيونيستي، انسانيت و اخلاق و دين را هدف جملات قرار داده اند. هاليوود، مرکز فيلم سازي آمريکا، در سال، حداقل 700 فيلم بلند سينمايي درست مي کند و سالانه 15 – 16 ميليارد دلار سود خالص دارد و 78 % سينما ها و تلويزيون هاي جهان را تغذيه مي کند. جبهه شيطان با ساختن فيلم هاي شيطاني، سعي در تقويت اين جريان دارد. اين فيلم ها علاوه بر ترويج و عادي سازي سکس و روابط جنسي، نوشيدن الکل، خشونت، موسيقي هاي مختلف، رقص و اختلاط زن و مرد که جريان همه رسانه هاست، به شيوه هاي مختلف و با تکرار صحنه ها، پيام هاي شيطاني را القا مي کنند. دنياي الحاد و مادي گرايي با اين دسيسه ها و ابزار ها، به مقابله حق و حقيقت آمده اند.
برخي نويسندگان در اين باره مي نويسند: عصر ما، عصر فترت و احضار شيطان و در عين حال عصر بسط و گسترش امور و مجاري تمدني شيطاني است و اين پارادايم دوگانه روشن گر بخشي از پيچيدگي هاي زمانه ماست. بنابراين اگر دستگاه تبليغاتي «شيطان بزرگ» نمايش هايي کريه و خوفناک و درعين حال قدرتمندانه از يک صورت شيطاني ارائه مي دهد، از سر دلسوزي و خيرخواهي و توجه به عالم غيب نيست. بلکه نمايش جلوه اي از ابليس است که وجود خارجي ندارد و مخاطب را دچار حيرت مي کند و به تدريج به انفعال مي کشاند.
يکي از زمينه هاي به تصوير کشيدن شيطان در رسانه هاي غربي و به ويژه هاليوود را بايد در قرائت هاي جديد از کتاب مقدس و به ويژه بخش استعاري و غامض مکاشفات يوحنا جستجو کرد آنجا که مي گويد «... فرشته اي را ديدم که از آسمان پايين آمد... او اژدها (شيطان) را گرفت و به زنجير کشيد و براي مدت هزار سال به چاه بي انتها افکند». پس از پايان هزار سال، شيطان از زندان آزاد خواهد شد...».[1]
همين موضوع مورد توجه اربابان رسانه اي قرار گرفت و در پايان هزاره دوم و اوايل هزاره سوم محصولات فراواني وارد بازار رسانه اي و به ويژه سينمايي شد آثاري هم چون: بچه رزماري، طالع نحس 1و2 و3و4 (The OMEN)، جن گير، کنستانتين(Constantin)، پايان روزها، دروازه نهم (The Ninth Gate)، درخشش (The Shining)، استيگماتا (Stigmata)، وکيل مدافع شيطان (The Devil's Advocate) و حتي فيلمي همچون «ون هلسينگ» و يا «دراکولا، ساخته برام استوکر» و... .
فارغ از انتقادات عقلي، کلامي و تاريخي در باب صحت و سقم مکاشفات يوحنا، مي توان وجوه مشترکي از نمايش شيطان در اين آثار را برشمرد:
الف) «شيطان ظهور مي کند» و در واقع از يک غيبت هزار ساله باز مي گردد و اين ظهور چه در سطح فردي و چه در مقياس اجتماعي و سياسي در بافت فرهنگي و ذهنيت کنترل شده غربي معنا مي يابد. وجوه بارز آن در حوزه گرايشات سياسي غرب فيلم هايي همچون فاينال فانتزي (نهايت خيال) و يا «سرزمين بهشت» است که سال بازگشت و حمله شيطان به بشر را سال 1979 معرفي مي کند يعني سال ظهور انقلاب اسلامي ايران و حتي در فيلم فاينال فانتزي محل خروج شيطان را دره کاسپين (درياي مازندران) به تصوير مي کشد.
ب) شيطان نوظهور غربي قدرت تصرف و تسخير و حلول دارد و از کششي رازگونه بهره مي برد. اين شيطان آن گونه است که اگر روح خود را به او بفروشي قدرت هاي ويژه اي مي يابي همين راز وارگي و منشأ حقيقي قدرت دانستن شيطان يکي از زمينه هاي شيطان گرايي نوين است.
ج) کساني که سر راه شيطان و يا حتي مسيح قرار مي گيرند، معمولاً تناسب دروني و شخصيتي با اين واقعه ندارند بدين معنا که شخص تصرف شده توسط شيطان و يا مورد توجه قرار گرفته توسط مسيح لزوماً انسان هاي به ترتيب پست و شريفي نيستند و حتي به نظر مي رسد به عمد عکس اين مطلب اتفاق مي افتد، يعني انسان هاي بي گناه (همچون در جن گير، طالع نحس و...) تصرف شيطاني مي شوند و از آن طرف در فيلمي مثل استيگماتا گويا روح مسيح در کالبد زن بدکاره اي حلول مي کند.
ويژگي هاي شيطان هاليوودي علاوه بر نکات فراواني که در کتاب ها، رمان ها و شبه فلسفه هاي نوپديد و به طور کلي نظام رؤياپردازي و رسانه اي غرب وجود دارد، تأثيراتي تدريجي در بلندمدت برجاي گذاشته است. اتفاقي که در تاريخ 2006/ 6/ 6 اتفاق مي افتد شايد نمونه گويايي باشد، در اين تاريخ نسخه بازسازي شده «طالع شيطاني 666» و به بهانه قرار گرفتن سه 6 در شمارش تاريخ درکنار هم که نشانه شيطان است، به نمايش درمي آيد، در اين تاريخ دو طيف از مردم ظهور مي کنند، گروهي که از ترس نحوست، قدرت و شر شيطان از خانه ها بيرون نمي آيند و گروهي که به عکس اين تاريخ را براي جشنها و عروسي هاي خود انتخاب مي کنند. اين دو گروه به نوعي مغلوب و منفعل از شيطان دست پرورده همين نظام فرهنگي هستند. اين دو طيف در مورخه 1976/ 6/ 6 که نسخه اوليه طالع شيطاني به نمايش درآمد وجود نداشتند و به نظر مي رسد شيطان هاليوودي تاثيرات خود را برجاي گذارده است.
اين تأثيرات به گونه اي ديگر در پذيرش تدريجي و تلطيف و قلب ماهيت مفاهيم شر و شيطاني و سوق مخاطب به اين هدف ديده مي شود. در موج جديدي از آثار هاليوودي شيطان، ديگر آن موجود پليد و منفور نيست، پولانسکي که در فيلم «بچه رزماري» شيطان را قدرتمند، مخوف و منفي تصوير مي کرد امروز به «دروازه نهم» مي رسد که پرستش بي چون و چرا و محض شيطان را دلپذير مي کند، در فيلم دروازه نهم، ديگر درگيري خير و شر وجود ندارد بلکه مسئله، سبقت به سوي شيطان است، آن گونه که مخاطب آرزو مي کند به جاي قهرمان فيلم به قدرت مطلق و رازگونه شيطان ملحق شود.
نمادهاي شيطان پرستي همچون ستاره پنج پر در فيلم رمز داوينچي به نمادهايي مثبت تبديل مي شوند و علامت 666 که پيشتر نماد و نشانه شيطان دانسته مي شد، به يک نماد هندسي مقدس تعبير مي شود. و يا فراماسونري با همه پليدي هايش در فيلم «ثروت ملي» به عنوان ميراث دار گنج عظيم و تاريخي کل بشر معرفي مي شود. (اين فيلم متأسفانه در دو نوبت بدون کمترين تحليل از شبکه 3 سيما به نمايش درآمد) و يا جادوگران که چهره اي کريه داشتند و همواره در سايه شيطان مي زيسته اند، امروز به قهرمانان نوجوانان ما در آثاري همچون هري پاتر و ارباب حلقه ها بدل مي گردند.
با اين وصف به نظر مي رسد وارد موج دوم نمايش هاي شيطاني شده ايم که به جرأت مي توانيم عنوان شيطان گرايي را بر آن اطلاق کنيم. موج اول به نمايش انحرافي خارج از جايگاه حقيقي شيطان معطوف بود و موج جديد به توجيه و دلپذير و صاحب تقدير و مطلق معرفي کردن آن برمي گردد. در اين موج پيچيدگي ها و گفتمان سياه شيطان ـ خدايي تبيين مي شود.
پرسش اساسي ديگري که وجود دارد اين که، اساساً نماد شرارت و ظلم و سياهي روزگار ما کيست؟! ابليس مطرح در اديان آسماني يا يک شيطان موهوم يا موجودي ديگر؟
اين مسئله اي است که تأمل نخبگان فرهنگي و انديشمندان و راهبران فرهنگ جامعه و رسانه ها را مي طلبد و اين ژرف کاوي روشن خواهد کرد که چرا «شيطان بزرگ» اذهان عمومي را به سمت يک شيطان موهوم ديگر معطوف مي کند.[2]
برخي از نکاتي که فيلم هاي شيطاني در صدد القاء آن هستند، عبارت است از:
1. قدرتمندي شيطان و شکست ناپذيري او (فيلم طالع نحس، وکيل مدافع شيطان، کنستانتين، دروازه نهم و...).
2. کوبيدن و انکار دين، خدا و نهاد هاي مذهبي و مغلوب شدن نيروهاي متدين (فيلم طالع نحس، وکيل مدافع شيطان و...).
3. نفي آموزه هاي ديني و اين تصور که خدا (مسيح) هادي، محافظ و کمک کار بندگان و متدينان است (فيلم 21 گرم و...).
4. عدم امکان مقابله انسان با شيطان و لزوم تسليم در برابر او (فيلم درخشش و...).
5. لزوم عصيان و دامن زدن به زشتي هاي مختلف مثل شرابخوري و روابط نامشروع (فيلم استيگماتا و... .
اميد است رسانه ها، صدا و سيما، مطبوعات، مردم و خصوصا جوانان ما با هوشياري هرچه بيشتر، دوري از سيل تبليغات شيطاني غرب، مسلح شدن به سلاح ايمان و اخلاق و با ابزار هاي مناسب به مقابله با دشمنان انسانيت و دين برخيزند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ جهان تاريک، حميد کريمي، قم، بوستان کتاب.
2ـ وحداني، اديب، بررسي موسيقي متال، تهران، سپيده سحر، چاپ اول، 1378ش.
3ـ نابخشوده، اشعار جيمز هتفيلد، (سبک متاليک)، ترجمه و گرد آوري، سيد حبيب گوهري راد، تهران، دژ، چاپ اول، 1382ش.
4ـ سايت اينترنتي موعود.
[1]. عهد جديد، مکاشفه يوحناي رسول، باب بيستم.
[2]. www.mouud.org شيطان در رسانه هاي غرب html همراه با تصرف و تلخيص.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 تیر 01
- بازدید
- ۱۹۸
فيلم هاي شيطاني در صدد ترويج چه آموزه هايي هستند؟
- نشان کردن
پرسش
فيلم هاي شيطاني در صدد ترويج چه آموزه هايي هستند؟
پاسخ
صنعت فيلم و سينما يکي از ابزار هاي بسيار مهم و تاثيرگذار بر فکر و روح بشر است. رسانه هاي سمعي و بصري از زمان پيدايش، بيشترين تاثير را، هم در جهت مثبت و رساندن پيام هاي انساني و اخلاقي داشته اند و هم در جهت منفي و رواج ضد ارزش ها و تخريب بنياد هاي اخلاقي جامعه داشته اند.
در دهه هاي اخير توليد و پخش فيلم هاي سينمايي گسترش زيادي پيدا کرده است. بنگاه هاي مختلف غربي خصوصا هاليوود با سرمايه هاي عظيم و با هدايت غول هاي فرهنگي صهيونيستي، انسانيت و اخلاق و دين را هدف جملات قرار داده اند. هاليوود، مرکز فيلم سازي آمريکا، در سال، حداقل 700 فيلم بلند سينمايي درست مي کند و سالانه 15 – 16 ميليارد دلار سود خالص دارد و 78 % سينما ها و تلويزيون هاي جهان را تغذيه مي کند. جبهه شيطان با ساختن فيلم هاي شيطاني، سعي در تقويت اين جريان دارد. اين فيلم ها علاوه بر ترويج و عادي سازي سکس و روابط جنسي، نوشيدن الکل، خشونت، موسيقي هاي مختلف، رقص و اختلاط زن و مرد که جريان همه رسانه هاست، به شيوه هاي مختلف و با تکرار صحنه ها، پيام هاي شيطاني را القا مي کنند. دنياي الحاد و مادي گرايي با اين دسيسه ها و ابزار ها، به مقابله حق و حقيقت آمده اند.
برخي نويسندگان در اين باره مي نويسند: عصر ما، عصر فترت و احضار شيطان و در عين حال عصر بسط و گسترش امور و مجاري تمدني شيطاني است و اين پارادايم دوگانه روشن گر بخشي از پيچيدگي هاي زمانه ماست. بنابراين اگر دستگاه تبليغاتي «شيطان بزرگ» نمايش هايي کريه و خوفناک و درعين حال قدرتمندانه از يک صورت شيطاني ارائه مي دهد، از سر دلسوزي و خيرخواهي و توجه به عالم غيب نيست. بلکه نمايش جلوه اي از ابليس است که وجود خارجي ندارد و مخاطب را دچار حيرت مي کند و به تدريج به انفعال مي کشاند.
يکي از زمينه هاي به تصوير کشيدن شيطان در رسانه هاي غربي و به ويژه هاليوود را بايد در قرائت هاي جديد از کتاب مقدس و به ويژه بخش استعاري و غامض مکاشفات يوحنا جستجو کرد آنجا که مي گويد «... فرشته اي را ديدم که از آسمان پايين آمد... او اژدها (شيطان) را گرفت و به زنجير کشيد و براي مدت هزار سال به چاه بي انتها افکند». پس از پايان هزار سال، شيطان از زندان آزاد خواهد شد...».[1]
همين موضوع مورد توجه اربابان رسانه اي قرار گرفت و در پايان هزاره دوم و اوايل هزاره سوم محصولات فراواني وارد بازار رسانه اي و به ويژه سينمايي شد آثاري هم چون: بچه رزماري، طالع نحس 1و2 و3و4 (The OMEN)، جن گير، کنستانتين(Constantin)، پايان روزها، دروازه نهم (The Ninth Gate)، درخشش (The Shining)، استيگماتا (Stigmata)، وکيل مدافع شيطان (The Devil's Advocate) و حتي فيلمي همچون «ون هلسينگ» و يا «دراکولا، ساخته برام استوکر» و... .
فارغ از انتقادات عقلي، کلامي و تاريخي در باب صحت و سقم مکاشفات يوحنا، مي توان وجوه مشترکي از نمايش شيطان در اين آثار را برشمرد:
الف) «شيطان ظهور مي کند» و در واقع از يک غيبت هزار ساله باز مي گردد و اين ظهور چه در سطح فردي و چه در مقياس اجتماعي و سياسي در بافت فرهنگي و ذهنيت کنترل شده غربي معنا مي يابد. وجوه بارز آن در حوزه گرايشات سياسي غرب فيلم هايي همچون فاينال فانتزي (نهايت خيال) و يا «سرزمين بهشت» است که سال بازگشت و حمله شيطان به بشر را سال 1979 معرفي مي کند يعني سال ظهور انقلاب اسلامي ايران و حتي در فيلم فاينال فانتزي محل خروج شيطان را دره کاسپين (درياي مازندران) به تصوير مي کشد.
ب) شيطان نوظهور غربي قدرت تصرف و تسخير و حلول دارد و از کششي رازگونه بهره مي برد. اين شيطان آن گونه است که اگر روح خود را به او بفروشي قدرت هاي ويژه اي مي يابي همين راز وارگي و منشأ حقيقي قدرت دانستن شيطان يکي از زمينه هاي شيطان گرايي نوين است.
ج) کساني که سر راه شيطان و يا حتي مسيح قرار مي گيرند، معمولاً تناسب دروني و شخصيتي با اين واقعه ندارند بدين معنا که شخص تصرف شده توسط شيطان و يا مورد توجه قرار گرفته توسط مسيح لزوماً انسان هاي به ترتيب پست و شريفي نيستند و حتي به نظر مي رسد به عمد عکس اين مطلب اتفاق مي افتد، يعني انسان هاي بي گناه (همچون در جن گير، طالع نحس و...) تصرف شيطاني مي شوند و از آن طرف در فيلمي مثل استيگماتا گويا روح مسيح در کالبد زن بدکاره اي حلول مي کند.
ويژگي هاي شيطان هاليوودي علاوه بر نکات فراواني که در کتاب ها، رمان ها و شبه فلسفه هاي نوپديد و به طور کلي نظام رؤياپردازي و رسانه اي غرب وجود دارد، تأثيراتي تدريجي در بلندمدت برجاي گذاشته است. اتفاقي که در تاريخ 2006/ 6/ 6 اتفاق مي افتد شايد نمونه گويايي باشد، در اين تاريخ نسخه بازسازي شده «طالع شيطاني 666» و به بهانه قرار گرفتن سه 6 در شمارش تاريخ درکنار هم که نشانه شيطان است، به نمايش درمي آيد، در اين تاريخ دو طيف از مردم ظهور مي کنند، گروهي که از ترس نحوست، قدرت و شر شيطان از خانه ها بيرون نمي آيند و گروهي که به عکس اين تاريخ را براي جشنها و عروسي هاي خود انتخاب مي کنند. اين دو گروه به نوعي مغلوب و منفعل از شيطان دست پرورده همين نظام فرهنگي هستند. اين دو طيف در مورخه 1976/ 6/ 6 که نسخه اوليه طالع شيطاني به نمايش درآمد وجود نداشتند و به نظر مي رسد شيطان هاليوودي تاثيرات خود را برجاي گذارده است.
اين تأثيرات به گونه اي ديگر در پذيرش تدريجي و تلطيف و قلب ماهيت مفاهيم شر و شيطاني و سوق مخاطب به اين هدف ديده مي شود. در موج جديدي از آثار هاليوودي شيطان، ديگر آن موجود پليد و منفور نيست، پولانسکي که در فيلم «بچه رزماري» شيطان را قدرتمند، مخوف و منفي تصوير مي کرد امروز به «دروازه نهم» مي رسد که پرستش بي چون و چرا و محض شيطان را دلپذير مي کند، در فيلم دروازه نهم، ديگر درگيري خير و شر وجود ندارد بلکه مسئله، سبقت به سوي شيطان است، آن گونه که مخاطب آرزو مي کند به جاي قهرمان فيلم به قدرت مطلق و رازگونه شيطان ملحق شود.
نمادهاي شيطان پرستي همچون ستاره پنج پر در فيلم رمز داوينچي به نمادهايي مثبت تبديل مي شوند و علامت 666 که پيشتر نماد و نشانه شيطان دانسته مي شد، به يک نماد هندسي مقدس تعبير مي شود. و يا فراماسونري با همه پليدي هايش در فيلم «ثروت ملي» به عنوان ميراث دار گنج عظيم و تاريخي کل بشر معرفي مي شود. (اين فيلم متأسفانه در دو نوبت بدون کمترين تحليل از شبکه 3 سيما به نمايش درآمد) و يا جادوگران که چهره اي کريه داشتند و همواره در سايه شيطان مي زيسته اند، امروز به قهرمانان نوجوانان ما در آثاري همچون هري پاتر و ارباب حلقه ها بدل مي گردند.
با اين وصف به نظر مي رسد وارد موج دوم نمايش هاي شيطاني شده ايم که به جرأت مي توانيم عنوان شيطان گرايي را بر آن اطلاق کنيم. موج اول به نمايش انحرافي خارج از جايگاه حقيقي شيطان معطوف بود و موج جديد به توجيه و دلپذير و صاحب تقدير و مطلق معرفي کردن آن برمي گردد. در اين موج پيچيدگي ها و گفتمان سياه شيطان ـ خدايي تبيين مي شود.
پرسش اساسي ديگري که وجود دارد اين که، اساساً نماد شرارت و ظلم و سياهي روزگار ما کيست؟! ابليس مطرح در اديان آسماني يا يک شيطان موهوم يا موجودي ديگر؟
اين مسئله اي است که تأمل نخبگان فرهنگي و انديشمندان و راهبران فرهنگ جامعه و رسانه ها را مي طلبد و اين ژرف کاوي روشن خواهد کرد که چرا «شيطان بزرگ» اذهان عمومي را به سمت يک شيطان موهوم ديگر معطوف مي کند.[2]
برخي از نکاتي که فيلم هاي شيطاني در صدد القاء آن هستند، عبارت است از:
1. قدرتمندي شيطان و شکست ناپذيري او (فيلم طالع نحس، وکيل مدافع شيطان، کنستانتين، دروازه نهم و...).
2. کوبيدن و انکار دين، خدا و نهاد هاي مذهبي و مغلوب شدن نيروهاي متدين (فيلم طالع نحس، وکيل مدافع شيطان و...).
3. نفي آموزه هاي ديني و اين تصور که خدا (مسيح) هادي، محافظ و کمک کار بندگان و متدينان است (فيلم 21 گرم و...).
4. عدم امکان مقابله انسان با شيطان و لزوم تسليم در برابر او (فيلم درخشش و...).
5. لزوم عصيان و دامن زدن به زشتي هاي مختلف مثل شرابخوري و روابط نامشروع (فيلم استيگماتا و... .
اميد است رسانه ها، صدا و سيما، مطبوعات، مردم و خصوصا جوانان ما با هوشياري هرچه بيشتر، دوري از سيل تبليغات شيطاني غرب، مسلح شدن به سلاح ايمان و اخلاق و با ابزار هاي مناسب به مقابله با دشمنان انسانيت و دين برخيزند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ جهان تاريک، حميد کريمي، قم، بوستان کتاب.
2ـ وحداني، اديب، بررسي موسيقي متال، تهران، سپيده سحر، چاپ اول، 1378ش.
3ـ نابخشوده، اشعار جيمز هتفيلد، (سبک متاليک)، ترجمه و گرد آوري، سيد حبيب گوهري راد، تهران، دژ، چاپ اول، 1382ش.
4ـ سايت اينترنتي موعود.
[1]. عهد جديد، مکاشفه يوحناي رسول، باب بيستم.
[2]. www.mouud.org شيطان در رسانه هاي غرب html همراه با تصرف و تلخيص.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 تیر 01
- بازدید
- ۱۹۸
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.