چه عواملی باعث می شود که جوانان به طرف عرفان هاي کاذب يا به اصطلاح جديد و نو ظهور روي آورند؟ و آيا مي توان آنها را به عنوان يک عرفان صادق به حساب آورد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چه عواملی باعث می شود که جوانان به طرف عرفان هاي کاذب يا به اصطلاح جديد و نو ظهور روي آورند؟ و آيا مي توان آنها را به عنوان يک عرفان صادق به حساب آورد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

عوامل مختلفی می تواند باعث گرایش به عرفانهای نوظهور باشد که مه به برخی از آنها اشاره می کنیم:

1. برخي از نويسندگان يکي از ويژگي هاي عرفان هاي جعلي و کاذب را چنين بيان داشته اند:

اين عرفان ها احکام عبادي دين را دست و پاگير و مايه درد سر مي دانند: همان طوري که خالي شدن قالب از محتوي و معني دين حقيقي را تبديل به دين نما مي کنند، ترک قالب ها و صورت نيز عرفان حقيقي را به عرفان جعلي مبدل مي سازد.[1]

با توجه به این شاخصه‌ی عرفانهای کاذب و نو ظهور يکي از عوامل رواج يافتن عرفان کاذب همين موضوع باشد براي خيلي اين امر بسيار مطلوب و پسنديده است و خوش آيند است که از يک سلسله مناسک و اعمال و آداب شريعت رهائي و خلاصي يابند، و در عين حال دين او محفوظ باشد و متدين باقي بماند، تازه عارف هم شده باشد و پيرو يک فرقه عالي و ممتاز ديني نيز به حساب بيايد، اين چنين عرفاني به سهولت و آساني در ميان گروه هاي ساده لوح جوان رواج مي يابد و در اثر ساده لوحي فريب آن را مي خورد.

بي اعتنايي به ظواهر شرع و تحقير فقه و فقها از مشترکاتيست که در گروه هاي متصوفه که قدمت بيش از هزار سال دارند وجود دارد، چه در ايران و چه در کشورهاي چين و هند و مصر و غيره و در عرفان‌های نو ظهور این بی اعتنایی پر رنگ‌تر می باشد.

2.  در عرفان کاذب و يا عرفان التقاطي و يا عرفان جعلي، که حقيقتا اين ها عرفان نيست، بلکه تحريفي است که صورت گرفته است، و دروغي است که رواج داده شده، مصرف مواد مخدر و توهم زا و يا هيپنوتيزم جزء تعليمات آن ها است. این عامل نیز برخی از جوانان را به سوی خود جذب می کند. و چنان چه برخي گفته اند: که در عرفان کاذب اغلب اغراض مادي و دنيايي مقصود است، که آن اهداف به طريق يا طرق مثل مصرف مواد مخدر يا توهم زا يا روانکاري نيز بر آورده مي گردد.[2]

3. اين عرفان ها سنت هاي ديني و عرفاني مختلف را بهم مي آميزد و اين در آميختگي را بدين نحو توجيه کرده و مي گويند:

ما از هر سنت ديني و عرفاني بهترين اجزا و عناصرش را بر مي گزينيم، و با اين کار نظام عرفاني پديد مي آوريم، که نقاط قوت همه سنت هاي ديني و عرفاني را دارد، و نقاط ضعف هيچ يک آنها را ندارد غافل از اين که نفس همين ترکيب و تلقين بزرگترين عيب اين عرفان ها است.[3]

همين امر سبب مي شود گروهي از مردم به اين عرفاني ها گرايش يابند چون شيوع بي قيدي و دين زدائي در آن وجود دارد، و اگر دقت کنيد مغلطه کاري است که صورت مي گيرد، در تعاليم نحله هاي عرفان خداي اديان الهي و خالق آسمان‌ها و زمين تبليغ نمي شود، بلکه دعوت به سوي نيروي مطلق و بي قيد و شرط است، و يک نوع ادبيات مبهم و سردرگم و کم کم رفته کمرنگ مي شود و در طي زمان توسط آموزگاران بسيار حيله گر به سمت مرز بي خدايی سوق داده مي شود.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ مواجيد عرفاني، حسين روحاني نژاد.

2ـ تجربه ديني و مکاشفه عرفان، دکتر محمد تقي فعالي

3ـ پژوهش هاي عرفاني، نصرالله پور جوادي.

 


[1]. گوهر و صدف عرفان، اسلامي، تأليف، فريتبوف متوان ترجمه من حجت، چاپ اول، پائيز، 1381ش، ص47.

[2]. گوهر و صدف کامل، ص47.

[3]. همان، ص48.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
26 تیر 01
بازدید
۱۰۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.