کتاب مقدس را چه کسي نوشته است؟ آيا کتاب مقدس براي ما شيعيان قابل قبول است؟
کتاب مقدس را چه کسي نوشته است؟ آيا کتاب مقدس براي ما شيعيان قابل قبول است؟
پرسش
پاسخ
«کتاب مقدس» عنوان مجموعهاي از نوشتههاي کوچک و بزرگ است که مسيحيان همه آن و يهوديان بخشي از آن را «کتاب آسماني و الهي» خود ميدانند. عنوان معروف اين مجموعه در زبان انگليسي و بيشتر زبانهاي اروپائي «BIble» «بايبل» به معناي کتابهاست.[1]
در زبان فارسي و عربي عنوان «عهدين» براي اين کتاب به کار ميرود، عهد قديم (عتيق) که تنها بخش مورد اعتقاد يهوديان و قسمتي از کتاب مورد اعتقاد مسيحيان است، قريب سه چهارم کتاب مقدس را در بر ميگيرد.اين مجموعه که گفته ميشود طي قرنها و به دست نويسندگان گوناگون نگاشته شده است. در بر گيرنده مطالب متنوعي از قبيل تاريخ شريعت، حکمت، مناجات، شعر و پيشگوئي است بيشتر کتابهاي اين بخش به زبان عبري و اندي از آن به زبان کلداني نوشته شده است. اين مجموعه مشتمل بر 39 يا 46 کتاب است.[2]
با اين که برخي از يهوديان بر اين باورند که «عهد عتيق» يا همان تورات که در قرآن به اين نام خوانده شده است، کتاب آسماني حضرت موسي است، ولي برخي ديگر مثل ابراهيم بن عزراء انتساب تورات به حضرت موسي را قبول نداشته ميگويد: بلکه نويسندگان تورات شخص يا اشخاص ديگري بودند که قرنها بعد از دوره حضرت موسي ـ عليه السلام ـ آن را نگاشته اند.[3]
اسپينوزا يکي از ناقدين کتاب تورات با ذکر دليلهائي اثبات ميکند که براي بررسي اعتبار کتاب مقدس بايد به شواهد تاريخي و انتقادي آن پرداخت و متأسف است که پيشينيان اين شناخت را متروک داشتهاند و يا اگر چيزي در باب آن نگاشتهاند از دسترس ما به دور مانده است. از اينرو من پاي در اين راه مينهم و در نخستين گام به بررسي نويسندگان کتاب مقدس «و قبل از همه به مؤلف اسفار پنج گانه تورات» ميپردازم.
تقريبا همه اهل کتاب معتقدند که موسي ـ عليه السلام ـ تورات را تأليف کرده است. به گونهاي که فرقه فريسيان از يهود در تأکيد بر اين عقيده مخالف آن را مرتد دانستهاند. به همين دليل ابن عزراء که دانشمندي نسبتا آزاد انديش بود، براي اظهار نظر خويش در اين باب جرأت نکرد و تنها با اشاراتي مبهم اشتباه بودن اين اعتقاد عمومي را متذکر شد.
امّا من بدون ترس و واهمه پرده ابهام را از روي سخنان ابن عزراء برخواهم داشت و حقيقت را براي همه آفتابي خواهم کرد.[4] سپس به عنوان مثال ميگويد در سفر پيدايش بخش 14 و آيه 14 از مکاني به نام «دان» سخن به ميان آمده است که در زمان حضرت موسي ـ عليه السلام ـ به اين محل «لشم» ميگفتند و قرنها بعد از حضرت موسي ـ عليه السلام ـ اين محل نام دان به خود گرفته است؛ و موارد ديگري نيز اعلام ميکند.[5]
در اين زمينه توماس ميشل مينويسد: از قديم مردم معتقد بودند که موسي ـ عليه السلام ـ تورات را نوشته است امّا مطالعات جديد کتاب مقدس نشان ميدهد که پاسخ به مسئله و اصل و منشأ اسفار تورات از آنچه در ابتدا تصور مي شود دشوارتر است. تورات در طول نسلها پديد آمده است، در ابتدا روايتهايي وجود داشت که قوم يهود آنها را به طور شفاهي به يکديگر منتقل کردند. سپس روايات مذکور در چند مجموعه نوشته شد که برخي از آنها در باب تاريخ و برخي در باب احکام بود. سرانجام در قرن پنجم قبل از ميلاد اين مجموعه ها در يک کتاب گرد آمد کساني که در اين کار طولاني و پيچيده شرکت کردند بسيار بودند و نام اکثريت قاطع آنان را تاريخ فراموش کرده است.[6]
بنابراين مشاهده ميشود که بر خلاف عقيده رايج ميان مسيحيان و يهوديان تورات توسط حضرت موسي ـ عليه السلام ـ جمع آوري نشده است هر چند که مي توان گفت بخش هايي از آن بر حضرت موسي وحي شده، اما در طول زمان و بيشتر بعد از حضرت موسي ـ عليه السلام ـ تورات و بخشهاي مختلف کتاب مقدس توسط تعداد بسياري از دانشمندان جمع آوري شده است.
امّا بخش ديگر کتاب مقدس که يهوديان به آن اعتقاد ندارند ولي مسيحيان بدان معتقدند معروف به «عهد جديد» است اين بخش نيز مشتمل بر کتابها و رسالات متنوع و مطالب گوناگون است، عهد جديد به زبان يوناني نوشته شده است و اين در حالي است که حضرت عيسي و حواريان او به زبان آرامي که يکي از لهجه هاي زبان عبري است، سخن مي گفتند، بنابراين عهد جديد بعد از زمان حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ نوشته شده است.
عهد جديد به طور کلي به چهار بخش تقسيم مي شود.
1. زندگي نامه و سخنان حضرت عيسي که خود اين بخش مشتمل بر چهار انجيل است.
الف: انجيل «متي» به گفته مسيحيان توسط يکي از حواريان حضرت عيسي به نام متي نوشته شده است.
ب: انجيل «مرقس» که توسط مرقس يکي ديگر از حورايان تأليف شده است.
ج: انجيل «لوقا» که توسط يکي از ياران حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ نگاشته شده است.
د: انجيل «يوحنا» توسط شخصي به نام يوحنا تأليف شده است.
در واقع اين چهار کتاب سيره عملي و گفتار حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ هستند که افرادي آن را روايت کردهاند.
2. بخش تبليغات و مسافرت هاي تبليغي مبلغان مسيحي که با نام (اعمال رسولان) معروف است.
3. بخش نامه ها: حواريون و رسولان مسيحي، نامه هايي به شهرها و افراد گوناگون نگاشتهاند که 21 عدد از آنها در مجموعه عهد جديد وجود دارد. که افرادي همچون، پولس رسول، يوحنا، پطرس، يعقوب و يهودا نوشتهاند.
4. بخش چهارم عهد جديد شامل مکاشفهها است که منسوب به يوحناي حواري است.[7]
انجيل پنجمي نيز هست که بنام انجيل برنابا که يکي از اناجيل غير رسمي مسيحيت است و منسوب است به قديس يوسف برنابا در سال 61 ميلادي در گذشته است وي از رسولان و مبلغان مسيحي بوده است.[8]
بنابراين ميتوان گفت که انجيلها و توراتي که امروزه در اختيار يهوديان و مسيحيان قرار دارند کلام خاص خداوند نيست هر چند که در آنها از مطالب وحي که بر حضرت موسي و عيسي ـ عليه السلام ـ نازل مي شده استفاده کردهاند ولي همه آنها کلام خدا نيست چرا که در طول زمان و توسط افراد مختلف تأليف شده است و حتي بخشهايي از آنها از کلمات و گفتههاي روحانيان و مبلغان يهودي و مسيحي است به خلاف قرآن کريم که حتي يک حرف آن بشري نيست و همه کلام خداوند است که بر آخرين فرستاده خود يعني حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نازل شده است.
امّا اين که کتاب مقدس مورد قبول مسلمانان و شيعيان هست يا نه بايست گفت که بنا به گفته قرآن کريم اين کتاب در گذشت زمان توسط نويسندگان و پيروان آنها دچار تحريف شده و لذا از اعتبار ساقط گرديده است.
خداوند مي فرمايد: آيا انتظار داريد شما را باور کنند يا اين که عده اي از آنان سخنان خدا را مي شنيدند و پس از فهميدن، آن را تحريف مي کردند در حالي که علم و اطلاع داشتند.[9]
در آيه ديگر مي فرمايد: در ميان آنها (يهود) کساني هستند که به هنگام تلاوت کتاب زبان خود را چنان مي گردانند که گمان کنيد از کتاب خدا است؛ در حالي که از کتاب خدا نيست و ميگويند: آن از طرف خداست. با اين که از طرف خدا نيست و به خدا دروغ مي بندند در حالي که ميدانند.[10]
در جاي ديگر ميفرمايد: بعضي از يهود، سخنان را از جاي خود تحريف ميکنند و ميگويند: شنيديم و مخالفت کرديم.[11]
در آيهاي ديگر خداوند ميفرمايد: پس واي بر آنان که نوشتهاي را با دست خود مينويسند سپس ميگويند: اين از طرف خداست، تا آن را به بهاي کمي بفروشد سپس واي بر ايشان از آنچه با دست خود نوشتند و واي بر ايشان از آنچه از اين راه به دست ميآورند.[12]
پس در نهايت ميتوان نتيجه گرفت که تورات و انجيلي که امروزه در اختيار يهود و مسيحيت قرار دارد. همان تورات و انجيل اصلي نيستند بلکه توسط پيروان اين دو آئين تحريف شده اند و لذا از مورد اعتماد بودن و قابل قبول بودن افتاده اند، ولي اگر در اين تورات و انجيل هم اگر مطالبي موافق قرآن کريم باشد قابل قبول است.
مثل بخشهايي که مربوط به تاريخ انبياء است و يا بخشهايي که بشارت آمدن حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را داده اند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ آشنايي با اديان بزرگ، حسين توفيقي.
2ـ معرفي عهد جديد، ترجمه ميکائليان.
3ـ درياي ايمان، ترجمه حسين کامشاد.
4ـ کليد جديد، ترجمه مسعود رجب نيا.
[1]. سليماني اردستاني، عبدالرحيم، کتاب مقدس، قم، انجمن معارف اسلامي، 1382ش، ص21.
[2]. ميشل، توماس، کلام مسيحي، ترجمه توفيقي حسين ، قم، مرکز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب، 1377ش، ص23.
[3]. مصنفان واقعي اسفار پنج گانه، ترجمه علي رضا آل بود، فصل نامه هفت آسمان، سال اوّل 1378ش، ش1، ص103.
[4]. توفيقي، حسين، آشنايي با اديان بزرگ، تهران، انتشارات سمت، 1379ش، ص103.
[5]. همان، ص104.
[6]. توماس ميشل، همان، ص32.
[7]. سليماني، همان. ص34.
[8]. مشکور، محمد جواد، خلاصة الاديان، تهران، شرق، 1369ش، ص171.
[9]. بقره / 75.
[10]. آل عمران / 78.
[11]. نساء / 46.
[12]. بقره / 79.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۱۶۴
کتاب مقدس را چه کسي نوشته است؟ آيا کتاب مقدس براي ما شيعيان قابل قبول است؟
- نشان کردن
پرسش
کتاب مقدس را چه کسي نوشته است؟ آيا کتاب مقدس براي ما شيعيان قابل قبول است؟
پاسخ
«کتاب مقدس» عنوان مجموعهاي از نوشتههاي کوچک و بزرگ است که مسيحيان همه آن و يهوديان بخشي از آن را «کتاب آسماني و الهي» خود ميدانند. عنوان معروف اين مجموعه در زبان انگليسي و بيشتر زبانهاي اروپائي «BIble» «بايبل» به معناي کتابهاست.[1]
در زبان فارسي و عربي عنوان «عهدين» براي اين کتاب به کار ميرود، عهد قديم (عتيق) که تنها بخش مورد اعتقاد يهوديان و قسمتي از کتاب مورد اعتقاد مسيحيان است، قريب سه چهارم کتاب مقدس را در بر ميگيرد.اين مجموعه که گفته ميشود طي قرنها و به دست نويسندگان گوناگون نگاشته شده است. در بر گيرنده مطالب متنوعي از قبيل تاريخ شريعت، حکمت، مناجات، شعر و پيشگوئي است بيشتر کتابهاي اين بخش به زبان عبري و اندي از آن به زبان کلداني نوشته شده است. اين مجموعه مشتمل بر 39 يا 46 کتاب است.[2]
با اين که برخي از يهوديان بر اين باورند که «عهد عتيق» يا همان تورات که در قرآن به اين نام خوانده شده است، کتاب آسماني حضرت موسي است، ولي برخي ديگر مثل ابراهيم بن عزراء انتساب تورات به حضرت موسي را قبول نداشته ميگويد: بلکه نويسندگان تورات شخص يا اشخاص ديگري بودند که قرنها بعد از دوره حضرت موسي ـ عليه السلام ـ آن را نگاشته اند.[3]
اسپينوزا يکي از ناقدين کتاب تورات با ذکر دليلهائي اثبات ميکند که براي بررسي اعتبار کتاب مقدس بايد به شواهد تاريخي و انتقادي آن پرداخت و متأسف است که پيشينيان اين شناخت را متروک داشتهاند و يا اگر چيزي در باب آن نگاشتهاند از دسترس ما به دور مانده است. از اينرو من پاي در اين راه مينهم و در نخستين گام به بررسي نويسندگان کتاب مقدس «و قبل از همه به مؤلف اسفار پنج گانه تورات» ميپردازم.
تقريبا همه اهل کتاب معتقدند که موسي ـ عليه السلام ـ تورات را تأليف کرده است. به گونهاي که فرقه فريسيان از يهود در تأکيد بر اين عقيده مخالف آن را مرتد دانستهاند. به همين دليل ابن عزراء که دانشمندي نسبتا آزاد انديش بود، براي اظهار نظر خويش در اين باب جرأت نکرد و تنها با اشاراتي مبهم اشتباه بودن اين اعتقاد عمومي را متذکر شد.
امّا من بدون ترس و واهمه پرده ابهام را از روي سخنان ابن عزراء برخواهم داشت و حقيقت را براي همه آفتابي خواهم کرد.[4] سپس به عنوان مثال ميگويد در سفر پيدايش بخش 14 و آيه 14 از مکاني به نام «دان» سخن به ميان آمده است که در زمان حضرت موسي ـ عليه السلام ـ به اين محل «لشم» ميگفتند و قرنها بعد از حضرت موسي ـ عليه السلام ـ اين محل نام دان به خود گرفته است؛ و موارد ديگري نيز اعلام ميکند.[5]
در اين زمينه توماس ميشل مينويسد: از قديم مردم معتقد بودند که موسي ـ عليه السلام ـ تورات را نوشته است امّا مطالعات جديد کتاب مقدس نشان ميدهد که پاسخ به مسئله و اصل و منشأ اسفار تورات از آنچه در ابتدا تصور مي شود دشوارتر است. تورات در طول نسلها پديد آمده است، در ابتدا روايتهايي وجود داشت که قوم يهود آنها را به طور شفاهي به يکديگر منتقل کردند. سپس روايات مذکور در چند مجموعه نوشته شد که برخي از آنها در باب تاريخ و برخي در باب احکام بود. سرانجام در قرن پنجم قبل از ميلاد اين مجموعه ها در يک کتاب گرد آمد کساني که در اين کار طولاني و پيچيده شرکت کردند بسيار بودند و نام اکثريت قاطع آنان را تاريخ فراموش کرده است.[6]
بنابراين مشاهده ميشود که بر خلاف عقيده رايج ميان مسيحيان و يهوديان تورات توسط حضرت موسي ـ عليه السلام ـ جمع آوري نشده است هر چند که مي توان گفت بخش هايي از آن بر حضرت موسي وحي شده، اما در طول زمان و بيشتر بعد از حضرت موسي ـ عليه السلام ـ تورات و بخشهاي مختلف کتاب مقدس توسط تعداد بسياري از دانشمندان جمع آوري شده است.
امّا بخش ديگر کتاب مقدس که يهوديان به آن اعتقاد ندارند ولي مسيحيان بدان معتقدند معروف به «عهد جديد» است اين بخش نيز مشتمل بر کتابها و رسالات متنوع و مطالب گوناگون است، عهد جديد به زبان يوناني نوشته شده است و اين در حالي است که حضرت عيسي و حواريان او به زبان آرامي که يکي از لهجه هاي زبان عبري است، سخن مي گفتند، بنابراين عهد جديد بعد از زمان حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ نوشته شده است.
عهد جديد به طور کلي به چهار بخش تقسيم مي شود.
1. زندگي نامه و سخنان حضرت عيسي که خود اين بخش مشتمل بر چهار انجيل است.
الف: انجيل «متي» به گفته مسيحيان توسط يکي از حواريان حضرت عيسي به نام متي نوشته شده است.
ب: انجيل «مرقس» که توسط مرقس يکي ديگر از حورايان تأليف شده است.
ج: انجيل «لوقا» که توسط يکي از ياران حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ نگاشته شده است.
د: انجيل «يوحنا» توسط شخصي به نام يوحنا تأليف شده است.
در واقع اين چهار کتاب سيره عملي و گفتار حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ هستند که افرادي آن را روايت کردهاند.
2. بخش تبليغات و مسافرت هاي تبليغي مبلغان مسيحي که با نام (اعمال رسولان) معروف است.
3. بخش نامه ها: حواريون و رسولان مسيحي، نامه هايي به شهرها و افراد گوناگون نگاشتهاند که 21 عدد از آنها در مجموعه عهد جديد وجود دارد. که افرادي همچون، پولس رسول، يوحنا، پطرس، يعقوب و يهودا نوشتهاند.
4. بخش چهارم عهد جديد شامل مکاشفهها است که منسوب به يوحناي حواري است.[7]
انجيل پنجمي نيز هست که بنام انجيل برنابا که يکي از اناجيل غير رسمي مسيحيت است و منسوب است به قديس يوسف برنابا در سال 61 ميلادي در گذشته است وي از رسولان و مبلغان مسيحي بوده است.[8]
بنابراين ميتوان گفت که انجيلها و توراتي که امروزه در اختيار يهوديان و مسيحيان قرار دارند کلام خاص خداوند نيست هر چند که در آنها از مطالب وحي که بر حضرت موسي و عيسي ـ عليه السلام ـ نازل مي شده استفاده کردهاند ولي همه آنها کلام خدا نيست چرا که در طول زمان و توسط افراد مختلف تأليف شده است و حتي بخشهايي از آنها از کلمات و گفتههاي روحانيان و مبلغان يهودي و مسيحي است به خلاف قرآن کريم که حتي يک حرف آن بشري نيست و همه کلام خداوند است که بر آخرين فرستاده خود يعني حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نازل شده است.
امّا اين که کتاب مقدس مورد قبول مسلمانان و شيعيان هست يا نه بايست گفت که بنا به گفته قرآن کريم اين کتاب در گذشت زمان توسط نويسندگان و پيروان آنها دچار تحريف شده و لذا از اعتبار ساقط گرديده است.
خداوند مي فرمايد: آيا انتظار داريد شما را باور کنند يا اين که عده اي از آنان سخنان خدا را مي شنيدند و پس از فهميدن، آن را تحريف مي کردند در حالي که علم و اطلاع داشتند.[9]
در آيه ديگر مي فرمايد: در ميان آنها (يهود) کساني هستند که به هنگام تلاوت کتاب زبان خود را چنان مي گردانند که گمان کنيد از کتاب خدا است؛ در حالي که از کتاب خدا نيست و ميگويند: آن از طرف خداست. با اين که از طرف خدا نيست و به خدا دروغ مي بندند در حالي که ميدانند.[10]
در جاي ديگر ميفرمايد: بعضي از يهود، سخنان را از جاي خود تحريف ميکنند و ميگويند: شنيديم و مخالفت کرديم.[11]
در آيهاي ديگر خداوند ميفرمايد: پس واي بر آنان که نوشتهاي را با دست خود مينويسند سپس ميگويند: اين از طرف خداست، تا آن را به بهاي کمي بفروشد سپس واي بر ايشان از آنچه با دست خود نوشتند و واي بر ايشان از آنچه از اين راه به دست ميآورند.[12]
پس در نهايت ميتوان نتيجه گرفت که تورات و انجيلي که امروزه در اختيار يهود و مسيحيت قرار دارد. همان تورات و انجيل اصلي نيستند بلکه توسط پيروان اين دو آئين تحريف شده اند و لذا از مورد اعتماد بودن و قابل قبول بودن افتاده اند، ولي اگر در اين تورات و انجيل هم اگر مطالبي موافق قرآن کريم باشد قابل قبول است.
مثل بخشهايي که مربوط به تاريخ انبياء است و يا بخشهايي که بشارت آمدن حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را داده اند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ آشنايي با اديان بزرگ، حسين توفيقي.
2ـ معرفي عهد جديد، ترجمه ميکائليان.
3ـ درياي ايمان، ترجمه حسين کامشاد.
4ـ کليد جديد، ترجمه مسعود رجب نيا.
[1]. سليماني اردستاني، عبدالرحيم، کتاب مقدس، قم، انجمن معارف اسلامي، 1382ش، ص21.
[2]. ميشل، توماس، کلام مسيحي، ترجمه توفيقي حسين ، قم، مرکز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب، 1377ش، ص23.
[3]. مصنفان واقعي اسفار پنج گانه، ترجمه علي رضا آل بود، فصل نامه هفت آسمان، سال اوّل 1378ش، ش1، ص103.
[4]. توفيقي، حسين، آشنايي با اديان بزرگ، تهران، انتشارات سمت، 1379ش، ص103.
[5]. همان، ص104.
[6]. توماس ميشل، همان، ص32.
[7]. سليماني، همان. ص34.
[8]. مشکور، محمد جواد، خلاصة الاديان، تهران، شرق، 1369ش، ص171.
[9]. بقره / 75.
[10]. آل عمران / 78.
[11]. نساء / 46.
[12]. بقره / 79.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۱۶۴
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.