آیا محتوای برخی از سورههای قرآن مثل سوره تکویر در انجیل آمده است، دلایل تحریف انجیل را بیان فرماید؟
آیا محتوای برخی از سوره¬های قرآن مثل سوره تکویر در انجیل آمده است، دلایل تحریف انجیل را بیان فرماید؟
پرسش
پاسخ
باید توجه داشت که خواندن انجیل و تورات و امثال این کتابها هیچ سود علمی و دینی ندارد، مگر برای کسانی که بخواهد آنها را مورد نقد و بررسی قرار دهد.
اما در مقام پاسخ آن چه مسلم است اين است که حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ يکي از پيامبران اولوالعزم و داراي کتاب آسماني به نام انجيل بوده است. قرآن کريم در موارد متعددي بر اين مطلب تصريح دارد از آن جمله اين آيه است که ميفرمايد: « و از پي آنها عيسي پسر مريم را فرستاديم که تصديق کننده توراتي بود که پيش از او فرستاده بوديم و انجيل را که تصديق کننده توراتي بود که پيش از او فرستاده بوديم که در آن هدايت و روشنايي بود و براي پرهيزگاران هدايت و موعظه اي».[1]
از ديدگاه اسلام پس از عروج حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ کتاب انجيل مفقود شده و بعد از مفقود شدن آن، برخي از مسيحيان متوني را با مطالب مختلف گردآورده و اسم آنها را انجيل گذاشتهاند. امام رضا ـ عليه السلام ـ اين واقعيت را به جاثليق مسيحي گوشزد نمود و فرمود، هنگامي که نصاري انجيل را گم کردند به درخواست مردم، علمای آنان مثل مرقس و لوقا و ديگران هر کدام انجيلي نوشتند و به مردم عرضه کردند.[2] پس اين اناجيلي كه در دست مسيحيان هستند هيچكدام آن انجيلي كه از طرف خداوند بر حضرت مسيح(ع) نازل شده نميباشند و در ادامه ثابت خواهد شد كه اين كتابها را برخي از مسيحيان اوليه نوشته اند.
اما مسيحيان معتقدند که حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ اصلاً کتابي به نام انجيل نياورده و به گفته خود مسيحيان تا سال 60 ميلادي انجيل مکتوبي وجود نداشته و تا اين زمان سخنان و کارهاي عيسي ـ عليه السلام ـ به صورت شفاهي نقل ميشد و به تدريج نوشتهها و يادداشتهايي به وجود آمده و نخستين کتابهاي مقدس بين سال هاي 150ـ200 ميلادي آماده شد و پس از چند قرن کليسا به طور رسمي روشن ساخت که چه کتاب را بايد مقدس شمرد.[3]
بعد از توجه به اين دو ديدگاه (ديدگاه اسلام و ديدگاه مسيحيت) هيچ کدام از انجيلها از اعتبار آسماني برخوردار نبوده و هيچ نوع قدسيتي ندارند، تا الزام آور براي پيروي باشند. زيرا همه آنها دست نويسهايي است که توسط انسانهاي عادي نوشته شدهاند. و به فرض اگر انجيل واقعي هم موجود ميبود به علت منسوخ شدن آن با آمدن دين اسلام و قرآن از اعتبار ساقط ميگرديد.
به همین دلیل که انجیل واقعی از دست مسیحیان بیرون شده، هر کس به میل خود از آنچه که شنیده بودند انجیل مینوشتند و نتیجه آن هم این شده بود که در ميان مسيحيان در ابتداء اناجيل بيشماري وجود داشته است. اين پديده ناشي از واقعيتي است که در بين مسيحيان قرن اول و دوم و حتي بعد از آن در مورد انجيل نويسي جريان داشته است و در اين راستا هر يکي از بزرگان و دانشمنداني که در بين آنان معروف بودهاند براي قوم و طائفه خود انجيل مينوشته اند. اين مطلب در انجيل لوقا به خوبي منعکس شده است زيرا لوقا در اول انجيل خود ميگويد: «از آن جهت که بسياري دست خود را دراز کردند به سوي تأليف حکايت آن اموري که نزد ما به تمام رسيد، چنان چه آناني که از ابتداء نظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانيدند، من نيز مصلحت چنان ديدم که همه را من البدايه به تدقيق در پيرفته، به ترتيب به تو بنويسم اي «تيوفلس» عزيز تا صحت آن کلامي را که در آن تعليم يافتهاي دريابي».[4]
اين سخنان لوقا صراحت بر عدم محدوديت در انجيل نويسي دارد و هر کسي ميتوانسته به ميل خود انجيل بنويسد. و به همين علت افراد زيادي در صدر اول مسيحيت براي خود انجيل نوشتند که متن هر کدام با ديگري اختلاف داشته و اين اختلاف متون باعث ايجاد اختلاف در کليساها نيز گرديده است.
اناجيل زيادي حتي تا قرنهاي پيش از ظهور اسلام در ميان آنان وجود داشته است. سردار کابلي از جلد دوم و چاپ سيزدهم دايرة المعارف انگليسي اسامي اناجيل زير را نقل نموده است:
انجيل مصريان، انجيل عبريان، انجيل پطرس، انجيل دوازده، انجيل اندريو، انجيل برنابا، انجيل برتولوماس، انجيل جيمس، انجيل تديوس، انجيل اپلي، انجيل باسيليديس، انجيل کرينتوس، انجيل ابيونتس، انجيل حواء، انجيل حيوت، انجيل مريم، انجيل متياس، انجيل کاميل، انجيل فليپ، انجيل توماس، انجيل راستي، انجيل مارکيون، انجيل نيقوديمس.[5]
تکثر و تعدد اناجيل در ميان مسيحيان موجب بحران و اختلاف شديد شده بود به خصوص که برخي از اين اناجيل بر مبناي توحيد و ضد تثليث نوشته شده بودند و لذا مسيحيان تا قرن چهارم ميلادي با تبعيت از متون اناجيل به دو دسته تقسيم ميشدند، برخي موحد بودند و برخي ديگر به تبعيت از پولس که مؤسس اصلي مسيحيت فعلي است از تثليث و الوهيت مسيح ـ عليه السلام ـ حمايت ميکردند. اين اختلاف همچنان ادامه داشت تا اين که قسطنطين (کنستانتين) امپراطور تازه مسيحي شده روم مجبور شد در سال 325 ميلادي در شهر «نيقيه» در نزديکي قسطنطنيه شورايي براي رفع اختلاف تشکيل دهد. در اين شوري حدود سيصد اسقف از کليساهاي مختلف گردآمده بودند و اعتقادنامه اي را به نام «اعتقادنامه نيقيه، به نفع طرفداران تثليث و الوهيت حضرت مسيح تصويب کردند[6] و در همين شوري چهار انجيل را از ميان دويست و هفتاد انجيل و بنا بر قولي چهار هزار انجيل برگزيدند که عبارت اند از انجيل متي، انجيل، لوقا، انجيل مرقس، و انجيل يوحنا. چگونگي برگزيده شدن اين چهار انجيل به اين ترتيب بوده که تمام اناجيل را در زير يک ميز قرار دادند و درِ سالن را که اناجيل در آن قرار داده شده بودند قفل کردند و از کشيشها خواسته شد که تمام شب را دعا کنند تا نسخه صحيح انجيل از زير ميز بر روي ميز آيد. فردا که وارد سالن شدند ديدند که به صورت توطئهاي معجزه آسا همين چهار انجيل که مورد قبول مسيحيت پولسي بودند بر روي ميز قرار گرفته بودند. و بعد از انتخاب اين چهار انجيل اناجيل ديگر سوزانده شدند و پيروي از آنها غير مشروع اعلام گرديد.[7]
مطالبی که بیان شد و نیز شواهدی که در زیر ذکر میشوند، دلیل روشن بر این است که اصلا این اناجیل و سایر کتابهای عهد جدید هیچ ربطی به حضرت مسیح(ع) و از کتابهای آسمانی به شمار نمیآیند و در عین حال ممکن است مطالب بسیار اندک در این کتابها وجود داشته باشد که از زبان حضرت مسیح (ع) به گوش نویسندههای این کتابها رسیده و آنها را در کتابهای شان درج کرده باشند.
اما شواهد و دلایل:
الف. تعارض آموزههاي اناجيل و تمام رسالهای موجود در عهد جدید از دلایلی است که بی اعتباری و تحریف این کتاب را ثابت میکند. و در اینکه در ميان مطالبي انجيلها ، تناقضهاي فراواني وجود دارد تردیدی نیست.[8] مثلا سه انجيل همنوا (انجيل متي، انجيل مرقس و انجيل لوقا) تنها پنجاه و دو درصد مطالب آنها با هم منطبق است. و انجيل يوحنا به طور كلي با آن سه تا متفاوت و تنها هشت درصد مطالبش با آنها مطابقت دارد.[9] مسيحيت در ابتدا وجود تناقض در كتاب مقدس خود را نميپذيرفت. اولين بار در قرن هجدهم ميلادي بود كه آنها حاضر به اعتراف در باره وجود تناقض در كتاب خود شدند.[10] بيان ديدگاههاي معارض از سوي انجيلها، سبب شده كه صاحبنظران دربارة اعتبار آنها به عنوان يك سند تاريخي معتبر به ديدة شك و ترديد بنگرند.[11] موارد زیادی تناقض به صورت مصداقی در این کتاب وجود دارد که مجالی برای بیان آنها در این مقاله وجود ندارد. اگر شما به آنها نیازی داشته باشید مکاتبه کنید که در مقاله جداگانه به آنها پرداخته شود.
ب. وجود دو نظام عقيدتي مخالف با هم که یکی الوهیت مسیح(ع) و دیگری بنده بودن مسیح (ع) را می رساند از تنقضاتی ایت که این کتاب را بی اعتبار می کند. رسالههاي پولس، انجيل يوحنا و رسالههاي او اساس آن را تشكيل ميدهند: «در ازل كلمه بود، كلمه با خدا بود و كلمه خود خدا بود... پس كلمه انسان شد و در ميان ما ساكن گرديد.»[12]
در سه انجيل همنوا، كتاب اعمال رسولان، رسالههاي يعقوب، پطرس، يهودا و مكاشفه يوحنا مسئله بندگی مسیح (ع) را مطرح گردیده است.
الهيات الوهيتي با آموزههاي اصيل مسيح، مخالف است. اين پولس حواري بود كه چنين بدعتي را در دين مسيح ايجاد نمود. وي آنچنان تغيير و تحولي در مسيحيت ايجاد نمود كه به عنوان مؤسس دوم اين دين شناخته شده است.[13] قائل شدن مقام الوهيت براي عيسي، با عقل نيز ناسازگار است. عقل آدمي نميتواند بپذيرد كه وجود نامحدودي، در جسم موجود محدودي حلول كند. اعتقاد به الوهيت، با آموزههاي تمام اديان مخالف است. تمام اديان الهي بر بندگي و رسالت پيامبران از ناحيه خداوند،تأكيد داشتهاند.
ج.وجود آموزههای مخالف با واقعیات تاریخی یکی دیگر از دلایلی است که بر تحریف و عدم ارتباط آن بامسیح(ع) دلالت دارد. مثلا اناجيل اربعه همگي مسأله مصلوب شدن مسيح ـ عليه السلام ـ و كشته شدن او را ذكر كردهاند و اين موضوع در فصل آخر هر چهار انجيل، متي،[14] لوقا،[15] مرقُس[16] و يوحنا[17] مشروحاً بيان گرديده و اعتقاد عمومي مسيحيان بر همين مسأله استوار است. در حالی که آنان نمیتوانند کشته شدن مسیح (ع) را ثابت کنند و فقط بر نقل اناجیل که آن هم متاثر از افکار پولس می باشند اکتفاء کرده اند. و لذا قرآن کریم این سخن را که در اناجیل آمده تکذیب نموده و میفرماید: گفتارشان كه «ما مسيح عيسي ابن مريم پيامبر خدا را كشتيم» در حالي كه نه او را كشتند و نه بدار آويختند لكن امر بر آنها مشتبه شد و كساني كه در مورد قتل او اختلاف كردند از آن در شك هستند و علم به آن ندارند و تنها از گمان پيروي ميكنند و قطعاً او را نكشتند. بلكه خدا او را به سوي خود برد و خداوند توانا و حكيم است.[18]
د. وجود مطالب مخالف عقل در اناجیل از اموری است که این کتاب را بی اعتبار نموده و غیر قابل اعتماد می گرداند. مثلا مسئله «فداء» و قرباني گناهان ديگران شدن مطلبي كاملاً غير منطقي است. در عهد جدید به صليب كشيده شدن عيسي، تاوان گناه همه بشريت دانسته شده.گناهي كه نسل اندر نسل از آدم به فرزندانش منتقل شده است. اين بود كه پولس رسول نوشت: «و چنانكه در آدم همه ميميرند، در مسيح همه زنده خواهند شد.»[19]
معنای گناه ذاتي و فدائ شدن حضرت مسیح(ع) در عهد جدید این است که پس از آن كه آدم و حوا به وسوسه شيطان گرفتار شدند و از درخت معرفت نيك و بد خوردند[20] آثار چندي از اين گناه بر جاي ماند؛ مهمترين اثر آن اين بود كه گناه به تمام نسل بشر راه يافت و ذات انسان فاسد و انسان مقصر شد[21] و تمام نسلهاي بعد نيز به دليل گناه آدم گناهكار شدند.[22] از آثار گناه ذاتي و گناه اوليه اين بود كه «مرگ» به نسل انسان راه يافت.[23]
بنابراين در اثر گناه آدم، معصوميت از بين رفت و صورت خدا كه در انسان بود بد شكل و ضعيف شد و انسان بردة گناه گشت و بي نظمي و مرگ وارد جهان شد.[24]
تا اينكه خداوند به بركت مسيح اين گناه را از دامن بشريت پاك كرد بدين نحو كه مسيح كه فرزند خدا و خود خدا بود، در رحم يكي از ذريههاي آدم يعني مريم بتول حلول كرد و از او متولد شد.[25]
عيسي دار و زجر و اذيتي را كه داشت تحمل كرد و خود را فدا ساخت تا بندگانش از عقاب آخرت نجات يابند و دچار هلاكت سرمدي نگردند.[26]
در نتيجه، عيسي كفارة خطاهاي مؤمنين و گروندگان به خودش شد، نه تنها گروندگان خودش بلكه كفارة گناهان همه عالم شد.[27] و به عبارت ديگر مسيح شباني است كه جان خود را فداي گوسپندانش مي كند.[28] فلذا نصارا مسألة صليب و فداء را اساس دعوت خود قرار دادهاند و هيچ بهانه و آغازگري جز آن ندارند و هيچ كلامي را جز با آن خاتمه نمي دهند.
این آموزه به دلایلی که مجالی برای ذکر آنها نیست با هیچ معیاری قابل قبول نیست و عقل صریح آن را مردود می شمارد. اگر خواسته باشید مکاتبه کنید تا این دلایل برای تان ارسال گردد. مطالب زیادی در اناجیل و نامه های رسولان وجود دارد که با عقل صریح مخالف می باشند. مثلا الوهیت مسیح، فرزندی او برای خدا از اموزه های عقل ستیز دیگری که قسمت های مهم عهد جدید را تشکیل میدهد.
نتیجه این شد که کتاب مقدس مسیحیان نمی تواند کتاب آسمانی باشد بلکه بسیاری از مطالب این کتاب به دلایلی که بیان شد حتی در حد یک کتابی که به وسیله یک عالم دین نوشته شده باشد از اتقان و اعتبار عقلی و تاریخی برخوردار نمی باشد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ مسيحيت، علي آل اسحق.
2ـ مسيحيت، اديب آل علي.
3ـ عيسي ـ عليه السلام ـ پيام آور اسلام، دکتر احمد بهشتي.
[1]. مائده / 46.
[2]. ر.ک: صدوق، محمد بن علي، التوحيد، قم، جامعه مدرسين، ص325.
[3]. توماس، ميشل، کلام مسيحي، ترجمه توفيقي حسين ، قم، مرکز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب، ص158.
[4]. عهد جديد، انجيل لوقا، فصل اول، جمعه 1ـ4.
[5]. سردار کابلي، حيدر قلي خان قزلباش، مقدمه انجيل برنابا، تهران، المعي، چاپ چهارم، 1383ش، ص19ـ20.
[6]. بي ناس، جان، تاريخ جامع اديان، ترجمه علي اصغر حکمت، تهران، انتشارات علمي فرهنگي، چاپ چهاردهم، 1383ش، ص633ـ634.
[7]. بهشتي، احمد، عيسي پيام آور اسلام، تهران، اطلاعات، چاپ اول، 1373ش، ص133.
[8] . ر.ك: عيسي، همفري كارپنتر، ترجمه حسن كامشاد، ص 67، طرح نو، دوم، 75 و نيز دربارة مفهوم انجيلها، كري ولف، ترجمه محمد قاضي، ص 17، انتشارات فرهنگ، ندارد.
[9] . ر.ك: دربارة مفهوم انجيلها، ص 25.
[10] . ر.ك: عيسي، ص 36.
[11] . ر.ك: دربارة مفهوم انجيلها، ص 38.
[12] . ر.ك: انجيل يوحنا، او 14، همان، 1 و 3، همان، 10: 30 و نيز رساله پولس، كولسيان 1؛ 15.
[13] . ر.ك: تاريخ جامع اديان، جان . بي . ناس، ترجمه علي اصغر حكمت، ص 613، بخش پولس حواري و انتشار مسيحيت در اروپا و نيز جهان مذهبي، گروه نويسندگان، ترجمه دكتر عبدالرحيم گواهي، ص 706، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، اول، 74.
[14] . متي باب 27 / 35.
[15] . لوقا 23 / 33.
[16] . مرقس 15 / 24.
[17] . يوحنا 19 / 8.
[18] . نساء آيه 157 ـ 158.
[19] . رساله اول پولس رسول قرنتيان، باب 15، آيه 22.
[20] . كتاب مقدس، سفر پيدايش 2/3.
[21] . كتاب مقدس، نامة پولس به روميان، 5/19.
[22] . همان؛ هنري تيس، الهيات مسيحي، ص 179.
[23] . همان، ص 175، پيدايش 2/17.
[24] . عهد جديد، عبرانيان، باب 9، آية 27.
[25] . ترجمه الميزان، محمدحسين طباطبائي، ج 3. ص 459، ذيل آيات 79 و 80، سوره آل عمران.
[26] . همان، ص 460.
[27] . عهد جديد، رسالةاول، يوحنا، باب 2، آيات 1 تا 3.
[28] . عهد جديد، انجيل يوحنا، باب 7، آيه 11.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۷۹
آیا محتوای برخی از سوره¬های قرآن مثل سوره تکویر در انجیل آمده است، دلایل تحریف انجیل را بیان فرماید؟
- نشان کردن
پرسش
آیا محتوای برخی از سورههای قرآن مثل سوره تکویر در انجیل آمده است، دلایل تحریف انجیل را بیان فرماید؟
پاسخ
باید توجه داشت که خواندن انجیل و تورات و امثال این کتابها هیچ سود علمی و دینی ندارد، مگر برای کسانی که بخواهد آنها را مورد نقد و بررسی قرار دهد.
اما در مقام پاسخ آن چه مسلم است اين است که حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ يکي از پيامبران اولوالعزم و داراي کتاب آسماني به نام انجيل بوده است. قرآن کريم در موارد متعددي بر اين مطلب تصريح دارد از آن جمله اين آيه است که ميفرمايد: « و از پي آنها عيسي پسر مريم را فرستاديم که تصديق کننده توراتي بود که پيش از او فرستاده بوديم و انجيل را که تصديق کننده توراتي بود که پيش از او فرستاده بوديم که در آن هدايت و روشنايي بود و براي پرهيزگاران هدايت و موعظه اي».[1]
از ديدگاه اسلام پس از عروج حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ کتاب انجيل مفقود شده و بعد از مفقود شدن آن، برخي از مسيحيان متوني را با مطالب مختلف گردآورده و اسم آنها را انجيل گذاشتهاند. امام رضا ـ عليه السلام ـ اين واقعيت را به جاثليق مسيحي گوشزد نمود و فرمود، هنگامي که نصاري انجيل را گم کردند به درخواست مردم، علمای آنان مثل مرقس و لوقا و ديگران هر کدام انجيلي نوشتند و به مردم عرضه کردند.[2] پس اين اناجيلي كه در دست مسيحيان هستند هيچكدام آن انجيلي كه از طرف خداوند بر حضرت مسيح(ع) نازل شده نميباشند و در ادامه ثابت خواهد شد كه اين كتابها را برخي از مسيحيان اوليه نوشته اند.
اما مسيحيان معتقدند که حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ اصلاً کتابي به نام انجيل نياورده و به گفته خود مسيحيان تا سال 60 ميلادي انجيل مکتوبي وجود نداشته و تا اين زمان سخنان و کارهاي عيسي ـ عليه السلام ـ به صورت شفاهي نقل ميشد و به تدريج نوشتهها و يادداشتهايي به وجود آمده و نخستين کتابهاي مقدس بين سال هاي 150ـ200 ميلادي آماده شد و پس از چند قرن کليسا به طور رسمي روشن ساخت که چه کتاب را بايد مقدس شمرد.[3]
بعد از توجه به اين دو ديدگاه (ديدگاه اسلام و ديدگاه مسيحيت) هيچ کدام از انجيلها از اعتبار آسماني برخوردار نبوده و هيچ نوع قدسيتي ندارند، تا الزام آور براي پيروي باشند. زيرا همه آنها دست نويسهايي است که توسط انسانهاي عادي نوشته شدهاند. و به فرض اگر انجيل واقعي هم موجود ميبود به علت منسوخ شدن آن با آمدن دين اسلام و قرآن از اعتبار ساقط ميگرديد.
به همین دلیل که انجیل واقعی از دست مسیحیان بیرون شده، هر کس به میل خود از آنچه که شنیده بودند انجیل مینوشتند و نتیجه آن هم این شده بود که در ميان مسيحيان در ابتداء اناجيل بيشماري وجود داشته است. اين پديده ناشي از واقعيتي است که در بين مسيحيان قرن اول و دوم و حتي بعد از آن در مورد انجيل نويسي جريان داشته است و در اين راستا هر يکي از بزرگان و دانشمنداني که در بين آنان معروف بودهاند براي قوم و طائفه خود انجيل مينوشته اند. اين مطلب در انجيل لوقا به خوبي منعکس شده است زيرا لوقا در اول انجيل خود ميگويد: «از آن جهت که بسياري دست خود را دراز کردند به سوي تأليف حکايت آن اموري که نزد ما به تمام رسيد، چنان چه آناني که از ابتداء نظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانيدند، من نيز مصلحت چنان ديدم که همه را من البدايه به تدقيق در پيرفته، به ترتيب به تو بنويسم اي «تيوفلس» عزيز تا صحت آن کلامي را که در آن تعليم يافتهاي دريابي».[4]
اين سخنان لوقا صراحت بر عدم محدوديت در انجيل نويسي دارد و هر کسي ميتوانسته به ميل خود انجيل بنويسد. و به همين علت افراد زيادي در صدر اول مسيحيت براي خود انجيل نوشتند که متن هر کدام با ديگري اختلاف داشته و اين اختلاف متون باعث ايجاد اختلاف در کليساها نيز گرديده است.
اناجيل زيادي حتي تا قرنهاي پيش از ظهور اسلام در ميان آنان وجود داشته است. سردار کابلي از جلد دوم و چاپ سيزدهم دايرة المعارف انگليسي اسامي اناجيل زير را نقل نموده است:
انجيل مصريان، انجيل عبريان، انجيل پطرس، انجيل دوازده، انجيل اندريو، انجيل برنابا، انجيل برتولوماس، انجيل جيمس، انجيل تديوس، انجيل اپلي، انجيل باسيليديس، انجيل کرينتوس، انجيل ابيونتس، انجيل حواء، انجيل حيوت، انجيل مريم، انجيل متياس، انجيل کاميل، انجيل فليپ، انجيل توماس، انجيل راستي، انجيل مارکيون، انجيل نيقوديمس.[5]
تکثر و تعدد اناجيل در ميان مسيحيان موجب بحران و اختلاف شديد شده بود به خصوص که برخي از اين اناجيل بر مبناي توحيد و ضد تثليث نوشته شده بودند و لذا مسيحيان تا قرن چهارم ميلادي با تبعيت از متون اناجيل به دو دسته تقسيم ميشدند، برخي موحد بودند و برخي ديگر به تبعيت از پولس که مؤسس اصلي مسيحيت فعلي است از تثليث و الوهيت مسيح ـ عليه السلام ـ حمايت ميکردند. اين اختلاف همچنان ادامه داشت تا اين که قسطنطين (کنستانتين) امپراطور تازه مسيحي شده روم مجبور شد در سال 325 ميلادي در شهر «نيقيه» در نزديکي قسطنطنيه شورايي براي رفع اختلاف تشکيل دهد. در اين شوري حدود سيصد اسقف از کليساهاي مختلف گردآمده بودند و اعتقادنامه اي را به نام «اعتقادنامه نيقيه، به نفع طرفداران تثليث و الوهيت حضرت مسيح تصويب کردند[6] و در همين شوري چهار انجيل را از ميان دويست و هفتاد انجيل و بنا بر قولي چهار هزار انجيل برگزيدند که عبارت اند از انجيل متي، انجيل، لوقا، انجيل مرقس، و انجيل يوحنا. چگونگي برگزيده شدن اين چهار انجيل به اين ترتيب بوده که تمام اناجيل را در زير يک ميز قرار دادند و درِ سالن را که اناجيل در آن قرار داده شده بودند قفل کردند و از کشيشها خواسته شد که تمام شب را دعا کنند تا نسخه صحيح انجيل از زير ميز بر روي ميز آيد. فردا که وارد سالن شدند ديدند که به صورت توطئهاي معجزه آسا همين چهار انجيل که مورد قبول مسيحيت پولسي بودند بر روي ميز قرار گرفته بودند. و بعد از انتخاب اين چهار انجيل اناجيل ديگر سوزانده شدند و پيروي از آنها غير مشروع اعلام گرديد.[7]
مطالبی که بیان شد و نیز شواهدی که در زیر ذکر میشوند، دلیل روشن بر این است که اصلا این اناجیل و سایر کتابهای عهد جدید هیچ ربطی به حضرت مسیح(ع) و از کتابهای آسمانی به شمار نمیآیند و در عین حال ممکن است مطالب بسیار اندک در این کتابها وجود داشته باشد که از زبان حضرت مسیح (ع) به گوش نویسندههای این کتابها رسیده و آنها را در کتابهای شان درج کرده باشند.
اما شواهد و دلایل:
الف. تعارض آموزههاي اناجيل و تمام رسالهای موجود در عهد جدید از دلایلی است که بی اعتباری و تحریف این کتاب را ثابت میکند. و در اینکه در ميان مطالبي انجيلها ، تناقضهاي فراواني وجود دارد تردیدی نیست.[8] مثلا سه انجيل همنوا (انجيل متي، انجيل مرقس و انجيل لوقا) تنها پنجاه و دو درصد مطالب آنها با هم منطبق است. و انجيل يوحنا به طور كلي با آن سه تا متفاوت و تنها هشت درصد مطالبش با آنها مطابقت دارد.[9] مسيحيت در ابتدا وجود تناقض در كتاب مقدس خود را نميپذيرفت. اولين بار در قرن هجدهم ميلادي بود كه آنها حاضر به اعتراف در باره وجود تناقض در كتاب خود شدند.[10] بيان ديدگاههاي معارض از سوي انجيلها، سبب شده كه صاحبنظران دربارة اعتبار آنها به عنوان يك سند تاريخي معتبر به ديدة شك و ترديد بنگرند.[11] موارد زیادی تناقض به صورت مصداقی در این کتاب وجود دارد که مجالی برای بیان آنها در این مقاله وجود ندارد. اگر شما به آنها نیازی داشته باشید مکاتبه کنید که در مقاله جداگانه به آنها پرداخته شود.
ب. وجود دو نظام عقيدتي مخالف با هم که یکی الوهیت مسیح(ع) و دیگری بنده بودن مسیح (ع) را می رساند از تنقضاتی ایت که این کتاب را بی اعتبار می کند. رسالههاي پولس، انجيل يوحنا و رسالههاي او اساس آن را تشكيل ميدهند: «در ازل كلمه بود، كلمه با خدا بود و كلمه خود خدا بود... پس كلمه انسان شد و در ميان ما ساكن گرديد.»[12]
در سه انجيل همنوا، كتاب اعمال رسولان، رسالههاي يعقوب، پطرس، يهودا و مكاشفه يوحنا مسئله بندگی مسیح (ع) را مطرح گردیده است.
الهيات الوهيتي با آموزههاي اصيل مسيح، مخالف است. اين پولس حواري بود كه چنين بدعتي را در دين مسيح ايجاد نمود. وي آنچنان تغيير و تحولي در مسيحيت ايجاد نمود كه به عنوان مؤسس دوم اين دين شناخته شده است.[13] قائل شدن مقام الوهيت براي عيسي، با عقل نيز ناسازگار است. عقل آدمي نميتواند بپذيرد كه وجود نامحدودي، در جسم موجود محدودي حلول كند. اعتقاد به الوهيت، با آموزههاي تمام اديان مخالف است. تمام اديان الهي بر بندگي و رسالت پيامبران از ناحيه خداوند،تأكيد داشتهاند.
ج.وجود آموزههای مخالف با واقعیات تاریخی یکی دیگر از دلایلی است که بر تحریف و عدم ارتباط آن بامسیح(ع) دلالت دارد. مثلا اناجيل اربعه همگي مسأله مصلوب شدن مسيح ـ عليه السلام ـ و كشته شدن او را ذكر كردهاند و اين موضوع در فصل آخر هر چهار انجيل، متي،[14] لوقا،[15] مرقُس[16] و يوحنا[17] مشروحاً بيان گرديده و اعتقاد عمومي مسيحيان بر همين مسأله استوار است. در حالی که آنان نمیتوانند کشته شدن مسیح (ع) را ثابت کنند و فقط بر نقل اناجیل که آن هم متاثر از افکار پولس می باشند اکتفاء کرده اند. و لذا قرآن کریم این سخن را که در اناجیل آمده تکذیب نموده و میفرماید: گفتارشان كه «ما مسيح عيسي ابن مريم پيامبر خدا را كشتيم» در حالي كه نه او را كشتند و نه بدار آويختند لكن امر بر آنها مشتبه شد و كساني كه در مورد قتل او اختلاف كردند از آن در شك هستند و علم به آن ندارند و تنها از گمان پيروي ميكنند و قطعاً او را نكشتند. بلكه خدا او را به سوي خود برد و خداوند توانا و حكيم است.[18]
د. وجود مطالب مخالف عقل در اناجیل از اموری است که این کتاب را بی اعتبار نموده و غیر قابل اعتماد می گرداند. مثلا مسئله «فداء» و قرباني گناهان ديگران شدن مطلبي كاملاً غير منطقي است. در عهد جدید به صليب كشيده شدن عيسي، تاوان گناه همه بشريت دانسته شده.گناهي كه نسل اندر نسل از آدم به فرزندانش منتقل شده است. اين بود كه پولس رسول نوشت: «و چنانكه در آدم همه ميميرند، در مسيح همه زنده خواهند شد.»[19]
معنای گناه ذاتي و فدائ شدن حضرت مسیح(ع) در عهد جدید این است که پس از آن كه آدم و حوا به وسوسه شيطان گرفتار شدند و از درخت معرفت نيك و بد خوردند[20] آثار چندي از اين گناه بر جاي ماند؛ مهمترين اثر آن اين بود كه گناه به تمام نسل بشر راه يافت و ذات انسان فاسد و انسان مقصر شد[21] و تمام نسلهاي بعد نيز به دليل گناه آدم گناهكار شدند.[22] از آثار گناه ذاتي و گناه اوليه اين بود كه «مرگ» به نسل انسان راه يافت.[23]
بنابراين در اثر گناه آدم، معصوميت از بين رفت و صورت خدا كه در انسان بود بد شكل و ضعيف شد و انسان بردة گناه گشت و بي نظمي و مرگ وارد جهان شد.[24]
تا اينكه خداوند به بركت مسيح اين گناه را از دامن بشريت پاك كرد بدين نحو كه مسيح كه فرزند خدا و خود خدا بود، در رحم يكي از ذريههاي آدم يعني مريم بتول حلول كرد و از او متولد شد.[25]
عيسي دار و زجر و اذيتي را كه داشت تحمل كرد و خود را فدا ساخت تا بندگانش از عقاب آخرت نجات يابند و دچار هلاكت سرمدي نگردند.[26]
در نتيجه، عيسي كفارة خطاهاي مؤمنين و گروندگان به خودش شد، نه تنها گروندگان خودش بلكه كفارة گناهان همه عالم شد.[27] و به عبارت ديگر مسيح شباني است كه جان خود را فداي گوسپندانش مي كند.[28] فلذا نصارا مسألة صليب و فداء را اساس دعوت خود قرار دادهاند و هيچ بهانه و آغازگري جز آن ندارند و هيچ كلامي را جز با آن خاتمه نمي دهند.
این آموزه به دلایلی که مجالی برای ذکر آنها نیست با هیچ معیاری قابل قبول نیست و عقل صریح آن را مردود می شمارد. اگر خواسته باشید مکاتبه کنید تا این دلایل برای تان ارسال گردد. مطالب زیادی در اناجیل و نامه های رسولان وجود دارد که با عقل صریح مخالف می باشند. مثلا الوهیت مسیح، فرزندی او برای خدا از اموزه های عقل ستیز دیگری که قسمت های مهم عهد جدید را تشکیل میدهد.
نتیجه این شد که کتاب مقدس مسیحیان نمی تواند کتاب آسمانی باشد بلکه بسیاری از مطالب این کتاب به دلایلی که بیان شد حتی در حد یک کتابی که به وسیله یک عالم دین نوشته شده باشد از اتقان و اعتبار عقلی و تاریخی برخوردار نمی باشد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ مسيحيت، علي آل اسحق.
2ـ مسيحيت، اديب آل علي.
3ـ عيسي ـ عليه السلام ـ پيام آور اسلام، دکتر احمد بهشتي.
[1]. مائده / 46.
[2]. ر.ک: صدوق، محمد بن علي، التوحيد، قم، جامعه مدرسين، ص325.
[3]. توماس، ميشل، کلام مسيحي، ترجمه توفيقي حسين ، قم، مرکز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب، ص158.
[4]. عهد جديد، انجيل لوقا، فصل اول، جمعه 1ـ4.
[5]. سردار کابلي، حيدر قلي خان قزلباش، مقدمه انجيل برنابا، تهران، المعي، چاپ چهارم، 1383ش، ص19ـ20.
[6]. بي ناس، جان، تاريخ جامع اديان، ترجمه علي اصغر حکمت، تهران، انتشارات علمي فرهنگي، چاپ چهاردهم، 1383ش، ص633ـ634.
[7]. بهشتي، احمد، عيسي پيام آور اسلام، تهران، اطلاعات، چاپ اول، 1373ش، ص133.
[8] . ر.ك: عيسي، همفري كارپنتر، ترجمه حسن كامشاد، ص 67، طرح نو، دوم، 75 و نيز دربارة مفهوم انجيلها، كري ولف، ترجمه محمد قاضي، ص 17، انتشارات فرهنگ، ندارد.
[9] . ر.ك: دربارة مفهوم انجيلها، ص 25.
[10] . ر.ك: عيسي، ص 36.
[11] . ر.ك: دربارة مفهوم انجيلها، ص 38.
[12] . ر.ك: انجيل يوحنا، او 14، همان، 1 و 3، همان، 10: 30 و نيز رساله پولس، كولسيان 1؛ 15.
[13] . ر.ك: تاريخ جامع اديان، جان . بي . ناس، ترجمه علي اصغر حكمت، ص 613، بخش پولس حواري و انتشار مسيحيت در اروپا و نيز جهان مذهبي، گروه نويسندگان، ترجمه دكتر عبدالرحيم گواهي، ص 706، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، اول، 74.
[14] . متي باب 27 / 35.
[15] . لوقا 23 / 33.
[16] . مرقس 15 / 24.
[17] . يوحنا 19 / 8.
[18] . نساء آيه 157 ـ 158.
[19] . رساله اول پولس رسول قرنتيان، باب 15، آيه 22.
[20] . كتاب مقدس، سفر پيدايش 2/3.
[21] . كتاب مقدس، نامة پولس به روميان، 5/19.
[22] . همان؛ هنري تيس، الهيات مسيحي، ص 179.
[23] . همان، ص 175، پيدايش 2/17.
[24] . عهد جديد، عبرانيان، باب 9، آية 27.
[25] . ترجمه الميزان، محمدحسين طباطبائي، ج 3. ص 459، ذيل آيات 79 و 80، سوره آل عمران.
[26] . همان، ص 460.
[27] . عهد جديد، رسالةاول، يوحنا، باب 2، آيات 1 تا 3.
[28] . عهد جديد، انجيل يوحنا، باب 7، آيه 11.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۷۹
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.