آیا انجیل عهد جدید به حقیقت نزدیکتر است یا انجیل برنابا؟
آیا انجیل عهد جدید به حقیقت نزدیک¬تر است یا انجیل برنابا؟
پرسش
پاسخ
قبل از پاسخ به سوال لازم است یاد آوری شود که که انجیل از کتابهای عهد جدید مسیحیان است و کتاب عهد جدید شامل چهار انجیل به نامهای انجیل متی، لوقا ، مرقس و یوحنا و بیست سه رساله میشود. اما عهد عتیق کتاب مقدس یهودیان است که مسیحیان نیز آنها را قبول دارند و شامل تورات و سایر کتابهای انبیاء بنی اسرائیل می شود. پس انجیل ربطی به عهد عتیق ندارد.
آن چه مسلم است اين است که حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ يکي از پيامبران اولوالعزم و داراي کتاب آسماني به نام انجيل بوده است. قرآن کريم در موارد متعددي بر اين مطلب تصريح دارد از آن جمله اين آيه است که ميفرمايد: «و از پي آنها عيسي پسر مريم را فرستاديم که تصديق کننده توراتي بود که پيش از او فرستاده بوديم و انجيل را که تصديق کننده توراتي بود که پيش از او فرستاده بوديم و انجيل را که تصديق کننده تورات پيش او بود به او داديم که در آن هدايت و روشنايي بود و براي پرهيزگاران هدايت و موعظهاي».[1]
از ديدگاه اسلام کتاب انجیلی که بر حضرت مسیح (ع) نازل شده یک نوع بیشتر نبوده و پس از عروج حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ این انجیل مفقود شده و بعد از مفقود شدن آن، برخي از مسيحيان متوني را با مطالب مختلف گردآورده و اسم آنها را انجيل گذاشته اند. امام رضا ـ عليه السلام ـ اين واقعيت را به جاثليق مسيحي گوشزد نمود و فرمود هنگامي که نصاري انجيل را گم کردند به درخواست مردم، علما آنان مثل مرقس و لوقا و ديگران هر کدام انجيلي نوشتند و به مردم عرضه کردند.[2]
اما مسيحيان معتقدند که حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ اصلاً کتابي به نام انجيل نياورده و به گفته خود مسيحيان تا سال 60 ميلادي انجيل مکتوبي وجود نداشته و تا اين زمان سخنان و کارهاي عيسي ـ عليه السلام ـ به صورت شفاهي نقل ميشد و به تدريج نوشتهها و يادداشتهايي به وجود آمده و نخستين کتابهاي مقدس بين سال هاي 150ـ200 ميلادي آماده شد و پس از چند قرن کليسا به طور رسمي روشن ساخت که چه کتاب را بايد مقدس شمرد.[3]
بعد از توجه به اين دو ديدگاه (ديدگاه اسلام و ديدگاه مسيحيت) هيچ کدام از انجيل ها از اعتبار آسماني برخوردار نبوده و هيچ نوع قدسيتي ندارند تا الزام آور براي پيروي باشند. زيرا همه آنها دست نويس هايي است که توسط انسان هاي عادي نوشته شده.
انجیلهایی که مسیحیان اولیه آنها را نوشته اند انواع زیادی داشته و به نامهای مختلف وجود داشتهاند. زیرا در میان مسيحيان قرن اول و دوم و حتي بعد از آن انجيل نويسي جريان داشته است و در اين راستا هر يکي از بزرگان و دانشمنداني که در بين آنان معروف بودهاند براي قوم و طائفه خود انجيل مي نوشتهاند. اين مطلب در انجيل لوقا به خوبي منعکس شده است زيرا لوقا در اول انجيل خود ميگويد: «از آن جهت که بسياري دست خود را دراز کردند به سوي تأليف حکايت آن اموري که نزد ما به تمام رسيد، چنان چه آناني که از ابتداء نظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانيدند، من نيز مصلحت چنان ديدم که همه را من البدايه به تدقيق در پي رفته، به ترتيب به تو بنويسم اي «تيوفلس» عزيز تا صحت آن کلامي را که در آن تعليم يافتهاي دريابي».[4]
اين سخنان لوقا صراحت بر عدم محدوديت در انجيل نويسي دارد و هر کسي ميتوانسته به ميل خود انجيل بنويسد. و به همين علت افراد زيادي در صدر اول مسيحيت براي خود انجيل نوشتند که متن هر کدام با ديگري اختلاف داشته و اين اختلاف متون باعث ايجاد اختلاف در کليساها نيز گرديده است.
بنابراین اناجيل بسياري در ميان مسيحيان وجود داشته است که حتي تا قرن هاي پيش از ظهور اسلام در ميان آنان مشهور بوده است. سردار کابلي از جلد دوم و چاپ سيزدهم دايرة المعارف انگليسي اسامي اناجيل زير را نقل نموده است:
انجيل مصريان، انجيل عبريان، انجيل پطرس، انجيل دوازده، انجيل اندريو، انجيل برنابا، انجيل برتولوماس، انجيل جيمس، انجيل تديوس، انجيل اپلي، انجيل باسيليديس، انجيل کرينتوس، انجيل ابيونتس، انجيل حواء، انجيل حيوت، انجيل مريم، انجيل متياس، انجيل کاميل، انجيل فليپ، انجيل توماس، انجيل راستي، انجيل مارکيون، انجيل نيقوديمس.[5]
تکثر و تعدد اناجيل در ميان مسيحيان موجب بحران و اختلاف شديد شده بود به خصوص که برخي از اين اناجيل بر مبناي توحيد و ضد تثليث نوشته شده بودند و لذا مسيحيان تا قرن چهارم ميلادي با تبعيت از متون اناجيل به دو دسته تقسيم ميشدند برخي موحد بودند و برخي ديگر به تبعيت از پولس که مؤسس اصلي مسيحيت فعلي است از تثليث و الوهيت مسيح ـ عليه السلام ـ حمايت ميکردند. اين اختلاف همچنان ادامه داشت تا اين که قسطنطين (کنستانتين) امپراطور تازه مسيحي شده روم مجبور شد در سال 325 ميلادي در شهر «نيقيه» در نزديکي قسطنطنيه شورايي براي رفع اختلاف تشکيل دهد. در اين شوري حدود سيصد اسقف از کليساهاي مختلف گردآمده بودند و اعتقادنامه اي را به نام «اعتقادنامه نيقيه، به نفع طرفداران تثليث و الوهيت حضرت مسيح تصويب کردند[6] و در همين شوري چهار انجيل را از ميان دويست و هفتاد انجيل و بنا بر قولي چهار هزار انجيل برگزيدند که عبارت اند از انجيل متي، انجيل لوقا، انجيل مرقس، و انجيل يوحنا. چگونگي برگزيده شدن اين چهار انجيل به اين ترتيب بوده که تمام اناجيل را در زير يک ميز قرار دادند و درب سالن را که اناجيل در آن قرار داده شده بودند قفل کردند و از کشيش ها خواسته شد که تمام شب را دعا کنند تا نسخه صحيح انجيل از زير ميز بر روي ميز آيد. فردا که وارد سالن شدند ديدند که به صورت توطئه اي معجزه آسا همين چهار انجيل که مورد قبول مسيحيت پولسي بودند بر روي ميز قرار گرفته بودند. و بعد از انتخاب اين چهار انجيل اناجيل ديگر سوزانده شدند و پيروي از آنها غير مشروع اعلام گرديد.[7]
پس در حال حاضر چهار نوع انجیل در میان مسیحیان از رسمیت برخودار اند و مورد قبول آنان می باشند و آنها عبارت اند از: انجیل متی، انجیل مرقس ، انجیل لوقا و انجیل یوحنا.
اما انجیل برنابا از نظر مسیحیت قابل اعتبار نمی باشد هر چند از نظر مسلمانان نیز اعتبار ندارد لکن بین این انجیل و اناجیلی که در عهد جدید هستند تفاوت زیادی وجود دارد و برای روشن مسئله توجه به مطالب زیر لازم است:
مطلب اول: پيروان حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ بعد از غيبت آن حضرت دچار بحران در اختلافات شديد شدند كه در اثر اين اختلافات خصوصاً بعد از داخلشدن پولس به داخل جامعه مسيحيت، مسيحيان به دو دسته كلي تقسيم گرديده و هر كدام موضع اعتقادي خاصي اتخاذ كردند. يكي از سران مسيحيت يعقوب بود كه معتقد به اين بود كه مسيحيان نه تنها بايد ايمان به مسيحيت حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ داشته باشند بلكه بايد با رعايت جزئيات و شريعت حضرت موسي ـ عليه السلام ـ رضايت الهي را به سوي خود جلب كنند. اما در مقابل يعقوب، «پطرس» و «پولس» بودند كه فقط به تعمید اكتفا كردند و تمام احكام تورات ودين موسي ـ عليه السلام ـ را كنار گذاشته و حكم به جواز عدم رعايت حلال و حرام و شراب در كل مدينه و عدم ختنه شدن دارند.[8]
در همين زمان «برنابا» نيز موقعيت رهبري حواريان و شاگردان حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ را پيدا كرد و او كسي بود كه در حفظ تعليمات خالص حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ تلاش نمود و در مقابل نوآوران خصوصاً پولس كه مؤسس بدعتهاي بيشماري در دين مسيحيت است تا آخر عمر مبارزه نمود.[9]
به هر ترتيب بعد از صعود حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ دو خط كلّي يكي خط توحيدي به رهبري برنابا و ديگري خط شرك و تثليث به رهبري پولس در مقابل هم قرار گرفتند. ولو در ابتداء بعد از اينكه پولس بهصورت ناگهاني دين مسيحيت را ميگزيند با حمايت برنابا در بين حواريون به اميد اينكه شايد هدايت و اصلاح شود قبولانده شد ولي در نهايت بين برنابا و پولس اختلاف عميقي نسبت به حقيقت دين مسيح ـ عليه السلام ـ پديد آمد. برنابا معتقد بود كه فقط چيزهايي به مردم تعليم داده شود كه از تعاليم حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ باشد امّا پولس چنانچه كه خودش ادعا ميكرد حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ بعد از غيبتش به او آموزشهاي اضافي داده است و معتقد بود كه بايد اين آموزشها به دين مسيح ـ عليه السلام ـ ضميمه گردد، او ميل داشت كه دين عيسي ـ عليه السلام ـ مطابق با مقتضيات زمان و موقعيتهاي اجتماعي هرگونه اصلاحي كه لازم باشد در آن انجام گيرد.[10]
بالاخره بعد از تحولات و اختلافات و درگيريهاي ممتد بين اين دو خط، پولس بنيانگذار ديني شد كه مشتمل بر عناصر مختلف و متناقض بود. او وحدت وجود يهوديان را گرفت و فلسفه مشركان را هم به آن افزود و يك آيين التقاطي مركب از تعاليم حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ و چيزهاي كه او مدعي بود بعد از غيبت حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ به او الهام شده است، را تحويل جامعه مسيحيت داد.[11] و به اين ترتيب دين پولسي به جاي دين حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ در جهان مسيحيت رونق پيدا كرد. و اسم برنابا و عقايد توحيدي او از صفحات اناجيل اربعه محو شده و به فراموشي سپرده شد. ولو تا سالهاي حكومت كنستانتين (قنسطنطين) كه در زمان او اناجيل اربعه به رسميت شناخته ميشود مبارزه بين اين دو خط ادامه داشته است.
مطلب دوم: انجيل برنابا، انجيلي است كه اكثر مطالب آن موافق با اديان الهي بوده و بيشتر قصههاي آن در رابطه با حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ و ساير انبياء موافق با قصههايي است كه در قرآن ذكر شده است.[12] و اين انجيل از خصوصيتي برخوردار است كه كاملاً با مسيحيت پولس منافات دارد در عين حالي كه در اين انجيل هم مطالبي وجود دارد كه با نص صريح قرآن مخالف است و به همين دلیل سردار كابلي در مقدمهاي بر انجيل برنابا گفته است كه اين انجيل نميتواند تأليف يك فرد مسلمان باشد و ميگويد كه انجيلهاي ديگري هم وجود داشته كه با عقايد پولس مخالف بوده است مثل انجيل «اغنسطي» و در حدود 24 انجيل ديگري را كه از دائرةالمعارف انگليسي بدست آورده است در اين مقدمه ذكر ميكند.
انجيل برنابا در فصلهاي متعددي مثل فصل 36 و 42 و 44 از آمدن حضرت پيامبر اسلام خبر داده است و نيز در چند مورد اسم آن حضرت را به صراحت برده است در فصل (39) آيه (14) ميگويد وقتي كه حضرت آدم ـ عليه السلام ـ خلق شد و بر قدمهاي خود ايستاد در هوا ديد كه «لا اله الا اللّه محمد رسولاللّه» نوشته شده است و نيز در فصل (41) آيه (33) و (34) ذكر شده است كه حضرت آدم ـ عليه السلام ـ مكتوبي را بر درب بهشت ديد كه كلمه توحيد بر آن نوشته شده بود. و در فصلهاي 216 و 217 داستان صعود حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ و نيز كشتهشدن يهودا به جاي حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ بهگونهاي بيان شده است كه تا حدودي موافق با قرآن است.
مطلب سوم: بعد از بيان مطالب گذشته با توجه به اينكه هيچكدام از اناجيل نه كتاب الهي و آسماني است و نه هيچكدام از آنها را حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ نوشته است پس از اين جهت هيچ تفاوتي بين اناجيل وجود ندارد
ولی اگر انجيل برنابا با اناجيل اربعه مقايسه شود انجيل برنابا تا حدود زيادي با موازين شرايع گذشته و نيز با احكام عقل نظري و عملي سازگار و هماهنگ است. و از آن طرف اكثر مطالب اناجيل اربعه بعضيشان مثل اعتقاد به تثليث و امثال آن به صراحت مخالف با عقل و شرع بوده و بعضي از مطالب تاريخي و احكام مندرج در آنها نيز مخالف و متناقض با شرايع الهي گذشته ميباشد و اموري در اين اناجيل به حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ نسبت داده شده است كه هرگز نميتواند صدق داشته باشد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ مسيحيت، علي آل اسحق.
2ـ مسيحيت، اديب آل علي.
3ـ عيسي ـ عليه السلام ـ پيام آور اسلام، دکتر احمد بهشتي.
[1]. مائده / 46.
[2]. ر.ک: صدوق، محمد بن علي، التوحيد، قم، جامعه مدرسين، ص325.
[3]. توماس، ميشل، کلام مسيحي، ترجمه حسين توفيقي، قم، مرکز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب، ص158.
[4]. عهد جديد، انجيل لوقا، فصل اول، جمعه 1ـ4.
[5]. سردار کابلي، حيدر قلي خان قزلباش، مقدمه انجيل برنابا، تهران، المعي، چاپ چهارم، 1383ش، ص19ـ20.
[6]. بي ناس، جان، تاريخ جامع اديان، ترجمه علي اصغر حکمت، تهران، انتشارات علمي فرهنگي، چاپ چهاردهم، 1383ش، ص633ـ634.
[7]. بهشتي، احمد، عيسي پيام آور اسلام، تهران، اطلاعات، چاپ اول، 1373ش، ص133.
[8] . جان ناس، تاريخ جامع اديان صفحة 612 و 613.
[9] . بهشتي، دكتر احمد، عيسي ـ عليه السلام ـ پيامآور اسلام، صفحة 71.
[10] . بهشتي، دكتر احمد، عيسي ـ عليه السلام ـ پيامآور اسلام، صفحة 82، تهران انتشارات اطلاعات 1373 ش.
[11] . همان صفحة 95.
[12] . طباطبائي، محمدحسين، الميزان ج 3/315، انتشارات جامعه مدرسين حوزه علميه قم بيتا.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۵۷
آیا انجیل عهد جدید به حقیقت نزدیک¬تر است یا انجیل برنابا؟
- نشان کردن
پرسش
آیا انجیل عهد جدید به حقیقت نزدیکتر است یا انجیل برنابا؟
پاسخ
قبل از پاسخ به سوال لازم است یاد آوری شود که که انجیل از کتابهای عهد جدید مسیحیان است و کتاب عهد جدید شامل چهار انجیل به نامهای انجیل متی، لوقا ، مرقس و یوحنا و بیست سه رساله میشود. اما عهد عتیق کتاب مقدس یهودیان است که مسیحیان نیز آنها را قبول دارند و شامل تورات و سایر کتابهای انبیاء بنی اسرائیل می شود. پس انجیل ربطی به عهد عتیق ندارد.
آن چه مسلم است اين است که حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ يکي از پيامبران اولوالعزم و داراي کتاب آسماني به نام انجيل بوده است. قرآن کريم در موارد متعددي بر اين مطلب تصريح دارد از آن جمله اين آيه است که ميفرمايد: «و از پي آنها عيسي پسر مريم را فرستاديم که تصديق کننده توراتي بود که پيش از او فرستاده بوديم و انجيل را که تصديق کننده توراتي بود که پيش از او فرستاده بوديم و انجيل را که تصديق کننده تورات پيش او بود به او داديم که در آن هدايت و روشنايي بود و براي پرهيزگاران هدايت و موعظهاي».[1]
از ديدگاه اسلام کتاب انجیلی که بر حضرت مسیح (ع) نازل شده یک نوع بیشتر نبوده و پس از عروج حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ این انجیل مفقود شده و بعد از مفقود شدن آن، برخي از مسيحيان متوني را با مطالب مختلف گردآورده و اسم آنها را انجيل گذاشته اند. امام رضا ـ عليه السلام ـ اين واقعيت را به جاثليق مسيحي گوشزد نمود و فرمود هنگامي که نصاري انجيل را گم کردند به درخواست مردم، علما آنان مثل مرقس و لوقا و ديگران هر کدام انجيلي نوشتند و به مردم عرضه کردند.[2]
اما مسيحيان معتقدند که حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ اصلاً کتابي به نام انجيل نياورده و به گفته خود مسيحيان تا سال 60 ميلادي انجيل مکتوبي وجود نداشته و تا اين زمان سخنان و کارهاي عيسي ـ عليه السلام ـ به صورت شفاهي نقل ميشد و به تدريج نوشتهها و يادداشتهايي به وجود آمده و نخستين کتابهاي مقدس بين سال هاي 150ـ200 ميلادي آماده شد و پس از چند قرن کليسا به طور رسمي روشن ساخت که چه کتاب را بايد مقدس شمرد.[3]
بعد از توجه به اين دو ديدگاه (ديدگاه اسلام و ديدگاه مسيحيت) هيچ کدام از انجيل ها از اعتبار آسماني برخوردار نبوده و هيچ نوع قدسيتي ندارند تا الزام آور براي پيروي باشند. زيرا همه آنها دست نويس هايي است که توسط انسان هاي عادي نوشته شده.
انجیلهایی که مسیحیان اولیه آنها را نوشته اند انواع زیادی داشته و به نامهای مختلف وجود داشتهاند. زیرا در میان مسيحيان قرن اول و دوم و حتي بعد از آن انجيل نويسي جريان داشته است و در اين راستا هر يکي از بزرگان و دانشمنداني که در بين آنان معروف بودهاند براي قوم و طائفه خود انجيل مي نوشتهاند. اين مطلب در انجيل لوقا به خوبي منعکس شده است زيرا لوقا در اول انجيل خود ميگويد: «از آن جهت که بسياري دست خود را دراز کردند به سوي تأليف حکايت آن اموري که نزد ما به تمام رسيد، چنان چه آناني که از ابتداء نظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانيدند، من نيز مصلحت چنان ديدم که همه را من البدايه به تدقيق در پي رفته، به ترتيب به تو بنويسم اي «تيوفلس» عزيز تا صحت آن کلامي را که در آن تعليم يافتهاي دريابي».[4]
اين سخنان لوقا صراحت بر عدم محدوديت در انجيل نويسي دارد و هر کسي ميتوانسته به ميل خود انجيل بنويسد. و به همين علت افراد زيادي در صدر اول مسيحيت براي خود انجيل نوشتند که متن هر کدام با ديگري اختلاف داشته و اين اختلاف متون باعث ايجاد اختلاف در کليساها نيز گرديده است.
بنابراین اناجيل بسياري در ميان مسيحيان وجود داشته است که حتي تا قرن هاي پيش از ظهور اسلام در ميان آنان مشهور بوده است. سردار کابلي از جلد دوم و چاپ سيزدهم دايرة المعارف انگليسي اسامي اناجيل زير را نقل نموده است:
انجيل مصريان، انجيل عبريان، انجيل پطرس، انجيل دوازده، انجيل اندريو، انجيل برنابا، انجيل برتولوماس، انجيل جيمس، انجيل تديوس، انجيل اپلي، انجيل باسيليديس، انجيل کرينتوس، انجيل ابيونتس، انجيل حواء، انجيل حيوت، انجيل مريم، انجيل متياس، انجيل کاميل، انجيل فليپ، انجيل توماس، انجيل راستي، انجيل مارکيون، انجيل نيقوديمس.[5]
تکثر و تعدد اناجيل در ميان مسيحيان موجب بحران و اختلاف شديد شده بود به خصوص که برخي از اين اناجيل بر مبناي توحيد و ضد تثليث نوشته شده بودند و لذا مسيحيان تا قرن چهارم ميلادي با تبعيت از متون اناجيل به دو دسته تقسيم ميشدند برخي موحد بودند و برخي ديگر به تبعيت از پولس که مؤسس اصلي مسيحيت فعلي است از تثليث و الوهيت مسيح ـ عليه السلام ـ حمايت ميکردند. اين اختلاف همچنان ادامه داشت تا اين که قسطنطين (کنستانتين) امپراطور تازه مسيحي شده روم مجبور شد در سال 325 ميلادي در شهر «نيقيه» در نزديکي قسطنطنيه شورايي براي رفع اختلاف تشکيل دهد. در اين شوري حدود سيصد اسقف از کليساهاي مختلف گردآمده بودند و اعتقادنامه اي را به نام «اعتقادنامه نيقيه، به نفع طرفداران تثليث و الوهيت حضرت مسيح تصويب کردند[6] و در همين شوري چهار انجيل را از ميان دويست و هفتاد انجيل و بنا بر قولي چهار هزار انجيل برگزيدند که عبارت اند از انجيل متي، انجيل لوقا، انجيل مرقس، و انجيل يوحنا. چگونگي برگزيده شدن اين چهار انجيل به اين ترتيب بوده که تمام اناجيل را در زير يک ميز قرار دادند و درب سالن را که اناجيل در آن قرار داده شده بودند قفل کردند و از کشيش ها خواسته شد که تمام شب را دعا کنند تا نسخه صحيح انجيل از زير ميز بر روي ميز آيد. فردا که وارد سالن شدند ديدند که به صورت توطئه اي معجزه آسا همين چهار انجيل که مورد قبول مسيحيت پولسي بودند بر روي ميز قرار گرفته بودند. و بعد از انتخاب اين چهار انجيل اناجيل ديگر سوزانده شدند و پيروي از آنها غير مشروع اعلام گرديد.[7]
پس در حال حاضر چهار نوع انجیل در میان مسیحیان از رسمیت برخودار اند و مورد قبول آنان می باشند و آنها عبارت اند از: انجیل متی، انجیل مرقس ، انجیل لوقا و انجیل یوحنا.
اما انجیل برنابا از نظر مسیحیت قابل اعتبار نمی باشد هر چند از نظر مسلمانان نیز اعتبار ندارد لکن بین این انجیل و اناجیلی که در عهد جدید هستند تفاوت زیادی وجود دارد و برای روشن مسئله توجه به مطالب زیر لازم است:
مطلب اول: پيروان حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ بعد از غيبت آن حضرت دچار بحران در اختلافات شديد شدند كه در اثر اين اختلافات خصوصاً بعد از داخلشدن پولس به داخل جامعه مسيحيت، مسيحيان به دو دسته كلي تقسيم گرديده و هر كدام موضع اعتقادي خاصي اتخاذ كردند. يكي از سران مسيحيت يعقوب بود كه معتقد به اين بود كه مسيحيان نه تنها بايد ايمان به مسيحيت حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ داشته باشند بلكه بايد با رعايت جزئيات و شريعت حضرت موسي ـ عليه السلام ـ رضايت الهي را به سوي خود جلب كنند. اما در مقابل يعقوب، «پطرس» و «پولس» بودند كه فقط به تعمید اكتفا كردند و تمام احكام تورات ودين موسي ـ عليه السلام ـ را كنار گذاشته و حكم به جواز عدم رعايت حلال و حرام و شراب در كل مدينه و عدم ختنه شدن دارند.[8]
در همين زمان «برنابا» نيز موقعيت رهبري حواريان و شاگردان حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ را پيدا كرد و او كسي بود كه در حفظ تعليمات خالص حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ تلاش نمود و در مقابل نوآوران خصوصاً پولس كه مؤسس بدعتهاي بيشماري در دين مسيحيت است تا آخر عمر مبارزه نمود.[9]
به هر ترتيب بعد از صعود حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ دو خط كلّي يكي خط توحيدي به رهبري برنابا و ديگري خط شرك و تثليث به رهبري پولس در مقابل هم قرار گرفتند. ولو در ابتداء بعد از اينكه پولس بهصورت ناگهاني دين مسيحيت را ميگزيند با حمايت برنابا در بين حواريون به اميد اينكه شايد هدايت و اصلاح شود قبولانده شد ولي در نهايت بين برنابا و پولس اختلاف عميقي نسبت به حقيقت دين مسيح ـ عليه السلام ـ پديد آمد. برنابا معتقد بود كه فقط چيزهايي به مردم تعليم داده شود كه از تعاليم حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ باشد امّا پولس چنانچه كه خودش ادعا ميكرد حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ بعد از غيبتش به او آموزشهاي اضافي داده است و معتقد بود كه بايد اين آموزشها به دين مسيح ـ عليه السلام ـ ضميمه گردد، او ميل داشت كه دين عيسي ـ عليه السلام ـ مطابق با مقتضيات زمان و موقعيتهاي اجتماعي هرگونه اصلاحي كه لازم باشد در آن انجام گيرد.[10]
بالاخره بعد از تحولات و اختلافات و درگيريهاي ممتد بين اين دو خط، پولس بنيانگذار ديني شد كه مشتمل بر عناصر مختلف و متناقض بود. او وحدت وجود يهوديان را گرفت و فلسفه مشركان را هم به آن افزود و يك آيين التقاطي مركب از تعاليم حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ و چيزهاي كه او مدعي بود بعد از غيبت حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ به او الهام شده است، را تحويل جامعه مسيحيت داد.[11] و به اين ترتيب دين پولسي به جاي دين حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ در جهان مسيحيت رونق پيدا كرد. و اسم برنابا و عقايد توحيدي او از صفحات اناجيل اربعه محو شده و به فراموشي سپرده شد. ولو تا سالهاي حكومت كنستانتين (قنسطنطين) كه در زمان او اناجيل اربعه به رسميت شناخته ميشود مبارزه بين اين دو خط ادامه داشته است.
مطلب دوم: انجيل برنابا، انجيلي است كه اكثر مطالب آن موافق با اديان الهي بوده و بيشتر قصههاي آن در رابطه با حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ و ساير انبياء موافق با قصههايي است كه در قرآن ذكر شده است.[12] و اين انجيل از خصوصيتي برخوردار است كه كاملاً با مسيحيت پولس منافات دارد در عين حالي كه در اين انجيل هم مطالبي وجود دارد كه با نص صريح قرآن مخالف است و به همين دلیل سردار كابلي در مقدمهاي بر انجيل برنابا گفته است كه اين انجيل نميتواند تأليف يك فرد مسلمان باشد و ميگويد كه انجيلهاي ديگري هم وجود داشته كه با عقايد پولس مخالف بوده است مثل انجيل «اغنسطي» و در حدود 24 انجيل ديگري را كه از دائرةالمعارف انگليسي بدست آورده است در اين مقدمه ذكر ميكند.
انجيل برنابا در فصلهاي متعددي مثل فصل 36 و 42 و 44 از آمدن حضرت پيامبر اسلام خبر داده است و نيز در چند مورد اسم آن حضرت را به صراحت برده است در فصل (39) آيه (14) ميگويد وقتي كه حضرت آدم ـ عليه السلام ـ خلق شد و بر قدمهاي خود ايستاد در هوا ديد كه «لا اله الا اللّه محمد رسولاللّه» نوشته شده است و نيز در فصل (41) آيه (33) و (34) ذكر شده است كه حضرت آدم ـ عليه السلام ـ مكتوبي را بر درب بهشت ديد كه كلمه توحيد بر آن نوشته شده بود. و در فصلهاي 216 و 217 داستان صعود حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ و نيز كشتهشدن يهودا به جاي حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ بهگونهاي بيان شده است كه تا حدودي موافق با قرآن است.
مطلب سوم: بعد از بيان مطالب گذشته با توجه به اينكه هيچكدام از اناجيل نه كتاب الهي و آسماني است و نه هيچكدام از آنها را حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ نوشته است پس از اين جهت هيچ تفاوتي بين اناجيل وجود ندارد
ولی اگر انجيل برنابا با اناجيل اربعه مقايسه شود انجيل برنابا تا حدود زيادي با موازين شرايع گذشته و نيز با احكام عقل نظري و عملي سازگار و هماهنگ است. و از آن طرف اكثر مطالب اناجيل اربعه بعضيشان مثل اعتقاد به تثليث و امثال آن به صراحت مخالف با عقل و شرع بوده و بعضي از مطالب تاريخي و احكام مندرج در آنها نيز مخالف و متناقض با شرايع الهي گذشته ميباشد و اموري در اين اناجيل به حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ نسبت داده شده است كه هرگز نميتواند صدق داشته باشد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ مسيحيت، علي آل اسحق.
2ـ مسيحيت، اديب آل علي.
3ـ عيسي ـ عليه السلام ـ پيام آور اسلام، دکتر احمد بهشتي.
[1]. مائده / 46.
[2]. ر.ک: صدوق، محمد بن علي، التوحيد، قم، جامعه مدرسين، ص325.
[3]. توماس، ميشل، کلام مسيحي، ترجمه حسين توفيقي، قم، مرکز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب، ص158.
[4]. عهد جديد، انجيل لوقا، فصل اول، جمعه 1ـ4.
[5]. سردار کابلي، حيدر قلي خان قزلباش، مقدمه انجيل برنابا، تهران، المعي، چاپ چهارم، 1383ش، ص19ـ20.
[6]. بي ناس، جان، تاريخ جامع اديان، ترجمه علي اصغر حکمت، تهران، انتشارات علمي فرهنگي، چاپ چهاردهم، 1383ش، ص633ـ634.
[7]. بهشتي، احمد، عيسي پيام آور اسلام، تهران، اطلاعات، چاپ اول، 1373ش، ص133.
[8] . جان ناس، تاريخ جامع اديان صفحة 612 و 613.
[9] . بهشتي، دكتر احمد، عيسي ـ عليه السلام ـ پيامآور اسلام، صفحة 71.
[10] . بهشتي، دكتر احمد، عيسي ـ عليه السلام ـ پيامآور اسلام، صفحة 82، تهران انتشارات اطلاعات 1373 ش.
[11] . همان صفحة 95.
[12] . طباطبائي، محمدحسين، الميزان ج 3/315، انتشارات جامعه مدرسين حوزه علميه قم بيتا.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۵۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.