از آثار مسیحیان(عهد جدید) استفاده می­شود که روح القدوس در همه مراحل زندگی مسحیان حضور دارد و بدون مساعدت روح القدس، يک لحظه هم ...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

از آثار مسیحیان(عهد جدید) استفاده می­شود که روح القدوس در همه مراحل زندگی مسحیان حضور دارد و بدون مساعدت روح القدس، يک لحظه هم نمي­­توان زندگي مسيحي داشت، آيا مطالبي که در کتاب عهد جديد در این باره آمده است، صحيح است ؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

روح القدس از نگاه اسلام در روايتي از امام صادق ـ عليه السّلام ـ چنين معرفي شده است: خداوند متعال روح القدس را خلق کرد، هيچ خلقي به اندازه او به خداوند نزديک نيست، ولي با اين حال گرامي­ترين خلق نيست پس چون امري را بخواهد به او القاء مي­کند.[1] و در روايتي ديگر از معصوم ـ عليه السّلام ـ چنين آمده است: رسول خدا و امامان ـ عليهم السّلام ـ روحي داشته­اند به نام روح القدس که آنان را از معصيت و خطا حفظ مي­نموده و اين همان روحي است که قرآن کريم در آيه شريفه «اوحينا اليک روحاً من امرنا[2]»: بدان اشاره شده است.[3] و اين معنا را آيه شريفه «و ايدتک بروح القدس»[4] که خداوند متعال خطاب به حضرت عيسي ـ عليه السّلام ـ فرموده است، تأييد مي­کند.

مسيحيان روح القدس را، اقنوم سوم از اقانيم سه گانه الهي مي­شمرند و آن را روح گويند. زيرا که او را مبدع و مخترع حيات مي­دانند و از آن­رو بدان مقدس گويند که يکي از کارهاي مختص او را تقديس قلوب مؤمنين مي­شمرند. مسيحيان غير از نام روح القدس، نام­هايي چون روح الله و روح المسيح را نيز براي روح بيان کرده­اند.[5] توضيح آنکه مسيحيان پس از مرگ[6] (عروج) حضرت عيسي ـ عليه السّلام ـ او را مسيح و سپس خداوندگاري که در ماهيت با خداي خالق برابر بود تصور کردند، در کنار مسيح، شخصيت ديگري به نام روح القدس يا روح خدا را مطرح کردند که در ابتدا براي او هويت مستقلي قائل نبودند ولي رفته رفته از اين عامل نيز يک شخصيت مستقل الهي تصور کردند که در کنار خداي پدر به اعمال قدرت مي­پرداخت.[7]

نصاري مي­گويند: ذات خداوند متعال جوهر واحدي دارد و اين حقيقت واحده سه اقنوم دارد که عبارتند از: اقنوم هستي، که پدر نيز به او مي­گويند و اقنوم علم که همان کلمه است و پسر نيز او را نام نهاده­اند و بالاخره اقنوم سوم حيات است که همان روح مي­باشد و با نامهايي چون روح القدس، روح خدا و روح مسيح، آن را مي­شناسند و آن را روشني بخش اشياء مي­دانند.[8] اما تصور روح القدس، در عرض حضرت حق و مستقل، نه تنها صحيح نيست بلکه باطل و غير معقول مي­باشد چرا که:

اولاً: بنابر آنچه خود اناجيل بدان اعتراف کرده­اند، روح القدس مطيع خدا و رسولان او و فرمانبر او و محکوم به حکم او است و معنا ندارد که کسي خودش به خودش امر کند و حکمفرماي خودش باشد.[9]

ثانياً: طبق آنچه در خود اناجيل آمده روح القدس توسط پدر فرستاده شد تا ايمانداران را با مشارکت صميمانه به پيروي از حضرت عيسي ـ عليه السّلام ـ رهنمون سازد.[10] و اين مي­رساند که روح القدس مخلوق خداوند متعال بوده است. فلذا تصور روح القدس در عرض خداوند متعال نتيجه باطلي به همراه دارد و آن اتحاد خالق و مخلوق است و اين معنا ندارد که شيء منقاد خود و خالق خودش باشد.[11]

ثالثاً: عبادت کردن روح القدس براي خداوند متعال، کاشف از بنده و مطيع خداوند بودن او است نه هم عرض خداوند، همچنانکه قرآن کريم مي­فرمايد: «... سبحانه بل عباد مکرمون[12]».

رابعاً: اين سخن هم چنان مطرح است که روح القدس يا ممکن الوجود است که در اين صورت مخلوق و نيازمند به واجب الوجود مي­شود و يا واجب الوجود است که در آن صورت يکي مي­شود چون دو يا سه نامحدود امکان ندارد، پس روح القدس به تنهايي خدا مي­شود و اقنوم­هاي ديگر مخلوق او مي­شوند، پس هر چه فرض کنيم دادن منصب الوهيت به روح القدس با عقل سازگاري ندارد.

اما برخي از مطالبي که در اين جملات در باره روح القدس آمده است منع عقلي و ديني ندارد و هيچ گونه ربطي به حقانيت عقايد مسيحيان پيدا نمي­کنند. مثلاً اين که روح القدس به ايمان داران قدرت عظيم مي­بخشد، همان چيزي است که ما هم معتقديم که پيامبران و امامان با روح القدس تأييد مي­شوند. منتهي مراد مسيحيان از ايمان داران، مؤمنين به حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ بر سبک عقيده مسيحيان مي­باشد که اين عقيده باطل است.

به هر صورت تحريف و جعل نه تنها در نامه­هاي پولس بلکه در خود اناجيل و هر اثر بشري ديگر راه دارد و نمي­توان آن را منتفي دانست. و اين را با قاطعيت مي­توانيم بگوئيم که اين نامه­هايي که به پولس يا پطرس و لوقا و يوحنا نسبت داده شده­اند به طور مسلّم ابلاغيات و نظريات شخصي خود نويسنده مي­باشد و به دين واقعي حضرت مسيح و علوم آسماني ربطي ندارند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ عيسي ـ عليه السلام ـ پيام آور اسلام، دکتر احمد بهشتي.

2ـ تاريخ تمدن، ويل دورانت، ج3، (قيصر و مسيح).

3ـ مقدمه اي بر انجيل برنابا، سيد محمود طالقاني.

 


[1]. طباطبايي، سيد محمد حسين، الميزان، ترجمه سيد موسوي همداني، محمد باقر انتشارات اسلامي، 1363ش، ج12، ص505.

[2]. شوري / 52.

[3]. الميزان، همان، ج5، ص127.

[4]. مائده / 110.

[5]. مسترهاكس، قاموس كتاب مقدس، كلمه روح القدس، انتشارات اساطير، چاپ اول، 1377ش، ص424.

[6]. بنابر عقيده مسيحيان.

[7]. آشتياني، جلال الدين، تحقيقي در دين مسيح، چاپ اول، 1368ش، ص334.

[8]. الميزان، همان، ج3، ص458، ذيل آيات 79 ـ 80 سوره آل عمران.

[9]. الميزان، همان، ج3، ص451، ‌ذيل آيات 79ـ80 سوره آل عمران.

[10]. كتاب مقدس، عهد جديد، انجيل يوحنا، فصل 14، آيات 16 الي 18 و آيه 26.

[11]. الميزان، همان، ج3، ص458، ذيل آيات 79 ـ 80 سوره آل عمران.

[12]. انبياء / 26 تا 28.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
25 تیر 01
بازدید
۹۳
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.