آیا در اناجیل و یا تورات امروزی سخنی از زنان و حوریان به عنوان پاداش برای مردان در بهشت آمده است؟ اگر آری با ذکر کامل منبع نقل فرمایید؟
آیا در اناجیل و یا تورات امروزی سخنی از زنان و حوریان به عنوان پاداش برای مردان در بهشت آمده است؟ اگر آری با ذکر کامل منبع نقل فرمایید؟
پرسش
پاسخ
در مورد سئوال باید چنین گفت که هیچ سخنی در این مورد در اناجیل و تورات ذکر نگردیده است، بلکه با تتبع بیشتر، از روایات کتاب مقدس چنین بر میآید که اسرائلیان به زندگی پس از مرگ، روح، کیفر و پاداش و بهشت و جهنم معتقد نبودهاند. مردگان و یا سایه انسانها به سرزمین اموات که شئول نامیده میشد، میرفتند، ولی مشخص نبود در آنجا چه سرنوشتی دارند. پاداش و کیفر در همین زندگی نصیب انسان میشد. آن که به دستور یهوه (خدا) رفتار میکرد از زندگی دراز و خوب برخوردار میشد و گناهکار زندگی کوتاه داشت. مرگ زودرس کیفر الهی است که بدکاران و کافران بدان دچار میشوند (18 / 73 مزمور، 9 / 11 پند 7 / 27 ایوب)، زندگی طولانی بالاترین سعادت است (12 / 20 خ)، مرگ امری عادی است و زندگی پس از مرگ نامشخص است (10 / 90، 5 / 39 مزامیر)، انسان از خاک است و به خاک باز میگردد (19 / 3، آ 3 / 6، 40 / 4، 9 / 11، 16 / 5 د)، سرنوشت انسان و حیوان یکسان است.[1] فروید مینویسد: «دین قدیم یهودیان به کلی فنا پذیری را نادیده میگرفت و امکان یک حیات پس از مرگ در هیچجا اشاره نشده و هرگز مورد نظر قرار نگرفته است».[2]
و ان در پلوگ محقق کلیسا مینویسد: تصور دنیای پس از مرگ در آثار قدیم دین یهود وجود نداشته و ابتدا در مزامیر و به خصوص در کتاب حکمت (حدود 100 ق. م) به طور برجسته خود نمایی میکند. اعتقاد به روح و جاودانی بودن آن نیز در دین اسرائیلیان وجود نداشته است...».[3] پس از تبعید (یهودیان) در تماس با فرهنگ بابلی و به خصوص ایرانی که اعتقاد به بقای روح، پاداش و کیفر، بهشت و جهنم و رستاخیز مردگان در یهودیان تقویت میگردد. ولی حتی در این مرحله نیز کتاب مقدس پر از تناقض است و هیچ نمیتوان یک تصویر مشخص و ثابتی در این مورد ارائه داد؛[4] منتها در این مختصر مجال سخن بیشتر در این مورد نیست. خلاصه آنکه از بررسی کتاب مقدس میتوان به این نتیجه رسید که اصولا در این مجموعه به هیچ وجه تشریح قطعی و مشخص از روح و اعتقاد به پاداش و کیفر و حیات پس از مرگ نشده است و فقط در رسالات تعلیماتی (نه شرعیات و فقه دینی)، پس از تبعید اشارات کلی به عمل آمده است که نمیتوان آنها را در قالب اصولی بیان داشت و تازه آنچه در یک رساله تأیید شده در رساله بعدی خلاف آن بیان شده است.[5]
عهد جدید نیز از حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ نقل میکند که آن حضرت وقتی میخواست پاسخ صدوقیان را که منکر معاد بودند، بدهد و معاد را در تورات اثبات کند، میگوید: اما درباره روز قیامت، مگر در کتاب آسمانی نخوانده اید که خدا میفرماید: من هستم خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب؟ پس خدا، خدای مردگان نیست، بلکه خدای زندگان میباشد». (متی، 22: 31 ـ 32).[6] در جای دیگر آمده است: « از مرگ ترسی نداریم، بلکه از آن استقبال میکنیم، چون میدانیم پس از مرگ نزد خداوند رفته، در خانه آسمانی مان بسر خواهیم برد (دوم قرنتیان 8:5).
لذا عقیده به معاد و پاداش و جزا در میان مسیحیان، امری حتمی است، ولی مطلبی در مورد اینکه مومنان در بهشت به زنان و حوریان دست مییابند یا نه، پیدا نشد.
البته ناگفته نماند که اين آموزههاي مسيحيت و عبوديت ربطي به تعاليم حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ و حضرت موسي ـ عليه السلام ـ ندارد، بلکه ناشي از تحريفاتي است که خود يهوديان و مسيحيان به وجود آورنده اند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تاریخ جامع ادیان، جان بایرناس، مترجم، علی اصغر حکمت ـ ناشر: شرکت چاپ و نشر علمی و فرهنگی کتيبه.
2ـ درآمدی بر مسیحیت، وي جووبور، مترجم، حسن قنبری.
3ـ مقدمه ای بر شناخت مسیحیت، گروه مولفان، ترجمه، همایون همتی.
4ـ تحقیقی در دین یهود، مهندس جلال الدین آشتیانی، نشر نگارش.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۷۵
آیا در اناجیل و یا تورات امروزی سخنی از زنان و حوریان به عنوان پاداش برای مردان در بهشت آمده است؟ اگر آری با ذکر کامل منبع نقل فرمایید؟
- نشان کردن
پرسش
آیا در اناجیل و یا تورات امروزی سخنی از زنان و حوریان به عنوان پاداش برای مردان در بهشت آمده است؟ اگر آری با ذکر کامل منبع نقل فرمایید؟
پاسخ
در مورد سئوال باید چنین گفت که هیچ سخنی در این مورد در اناجیل و تورات ذکر نگردیده است، بلکه با تتبع بیشتر، از روایات کتاب مقدس چنین بر میآید که اسرائلیان به زندگی پس از مرگ، روح، کیفر و پاداش و بهشت و جهنم معتقد نبودهاند. مردگان و یا سایه انسانها به سرزمین اموات که شئول نامیده میشد، میرفتند، ولی مشخص نبود در آنجا چه سرنوشتی دارند. پاداش و کیفر در همین زندگی نصیب انسان میشد. آن که به دستور یهوه (خدا) رفتار میکرد از زندگی دراز و خوب برخوردار میشد و گناهکار زندگی کوتاه داشت. مرگ زودرس کیفر الهی است که بدکاران و کافران بدان دچار میشوند (18 / 73 مزمور، 9 / 11 پند 7 / 27 ایوب)، زندگی طولانی بالاترین سعادت است (12 / 20 خ)، مرگ امری عادی است و زندگی پس از مرگ نامشخص است (10 / 90، 5 / 39 مزامیر)، انسان از خاک است و به خاک باز میگردد (19 / 3، آ 3 / 6، 40 / 4، 9 / 11، 16 / 5 د)، سرنوشت انسان و حیوان یکسان است.[1] فروید مینویسد: «دین قدیم یهودیان به کلی فنا پذیری را نادیده میگرفت و امکان یک حیات پس از مرگ در هیچجا اشاره نشده و هرگز مورد نظر قرار نگرفته است».[2]
و ان در پلوگ محقق کلیسا مینویسد: تصور دنیای پس از مرگ در آثار قدیم دین یهود وجود نداشته و ابتدا در مزامیر و به خصوص در کتاب حکمت (حدود 100 ق. م) به طور برجسته خود نمایی میکند. اعتقاد به روح و جاودانی بودن آن نیز در دین اسرائیلیان وجود نداشته است...».[3] پس از تبعید (یهودیان) در تماس با فرهنگ بابلی و به خصوص ایرانی که اعتقاد به بقای روح، پاداش و کیفر، بهشت و جهنم و رستاخیز مردگان در یهودیان تقویت میگردد. ولی حتی در این مرحله نیز کتاب مقدس پر از تناقض است و هیچ نمیتوان یک تصویر مشخص و ثابتی در این مورد ارائه داد؛[4] منتها در این مختصر مجال سخن بیشتر در این مورد نیست. خلاصه آنکه از بررسی کتاب مقدس میتوان به این نتیجه رسید که اصولا در این مجموعه به هیچ وجه تشریح قطعی و مشخص از روح و اعتقاد به پاداش و کیفر و حیات پس از مرگ نشده است و فقط در رسالات تعلیماتی (نه شرعیات و فقه دینی)، پس از تبعید اشارات کلی به عمل آمده است که نمیتوان آنها را در قالب اصولی بیان داشت و تازه آنچه در یک رساله تأیید شده در رساله بعدی خلاف آن بیان شده است.[5]
عهد جدید نیز از حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ نقل میکند که آن حضرت وقتی میخواست پاسخ صدوقیان را که منکر معاد بودند، بدهد و معاد را در تورات اثبات کند، میگوید: اما درباره روز قیامت، مگر در کتاب آسمانی نخوانده اید که خدا میفرماید: من هستم خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب؟ پس خدا، خدای مردگان نیست، بلکه خدای زندگان میباشد». (متی، 22: 31 ـ 32).[6] در جای دیگر آمده است: « از مرگ ترسی نداریم، بلکه از آن استقبال میکنیم، چون میدانیم پس از مرگ نزد خداوند رفته، در خانه آسمانی مان بسر خواهیم برد (دوم قرنتیان 8:5).
لذا عقیده به معاد و پاداش و جزا در میان مسیحیان، امری حتمی است، ولی مطلبی در مورد اینکه مومنان در بهشت به زنان و حوریان دست مییابند یا نه، پیدا نشد.
البته ناگفته نماند که اين آموزههاي مسيحيت و عبوديت ربطي به تعاليم حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ و حضرت موسي ـ عليه السلام ـ ندارد، بلکه ناشي از تحريفاتي است که خود يهوديان و مسيحيان به وجود آورنده اند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تاریخ جامع ادیان، جان بایرناس، مترجم، علی اصغر حکمت ـ ناشر: شرکت چاپ و نشر علمی و فرهنگی کتيبه.
2ـ درآمدی بر مسیحیت، وي جووبور، مترجم، حسن قنبری.
3ـ مقدمه ای بر شناخت مسیحیت، گروه مولفان، ترجمه، همایون همتی.
4ـ تحقیقی در دین یهود، مهندس جلال الدین آشتیانی، نشر نگارش.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۷۵
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.