با توجه به آيه 157 سوره مباركه نساء، که کشته شدن و مصلوب شدن مسیح را نفی میکند،
آيا مسيحيان اجماع دارند كه حضرت عیسی سلام الله عليه كشته شده است؟
با توجه به آيه 157 سوره مباركه نساء، که کشته شدن و مصلوب شدن مسیح را نفی میکند،
آيا مسيحيان اجماع دارند كه حضرت عیسی سلام الله عليه كشته شده است؟
آنچه اناجیل چهارگانه کنونى همگى بدان اذعان داشته و دارند مساله مصلوب شدن (بدار آویخته شدن ) حضرت عيسي g و کشته شدن او را به صورت صريح ذكر کردهاند، و این موضوع در فصول آخر هر چهار انجیل متى ، لوقا، مرقص ، یوحنا ذكر و به طور مشروح بيان شده است كه اين مسئله در ميان مسيحيان نه تنها به طور اجماعي قابل قبول و پذيرش همه مسيحيان استt بلكه به صورت يك اصل كه مورد اعتقاد عمومى مسیحیان امروز نیز بر این مسأله استوار است .
مساله کشته شدن و مصلوب شدن مسیح ، یکى از مهمترین مسائل زیربناى آئین مسیحیت کنونى را تشکیل مىدهد، چه اینکه مىدانیم مسیحیان کنونى حضرت عيسيg را پیامبرى که براى هدایت و تربیت و ارشاد خلق آمده باشد نمىدانند، بلکه او را « فرزند خدا»! و «یکى از خدایان سه گانه »! مىدانند که هدف اصلى آمدن او به این جهان فدا شدن و باز خرید گناهان بشر بوده است ، مىگویند: او آمده تا قربانى گناهان ما شود، او بدار آویخته و کشته شد، تا گناهان بشر را بشوید و جهانیان را از مجازات نجات دهد، بنابراین راه نجات را منحصرا در پیوند با مسیح و اعتقاد به این موضوع مىدانند!
به همین دلیل گاهى مسیحیت را مذهب « نجات » یا « فداء» مى نامند و حضرت عيسيg را « ناجى » و « فادى» لقب مى دهند، و اینکه مىبینیم مسیحیان روى مساله صلیب فوق العاده تکیه مىکنند و شعارشان «صلیب » است از همین نقطه نظر مىباشد.
نقد و رد اين مسئله از چند جهت قابل تأما است:
اولا: حضرت عيسيg پیامبرى همچون سایر پیامبران خدا بود، نه خدا بود و نه فرزند خدا، خداوند یکتا و یگانه است و شبیه و نظیر و مثل و مانند و همسر و فرزند ندارد.
ثانیا: « فداء » و قربانى گناهان دیگران شدن مطلبى کاملا غیرمنطقى است هر کس در گرو اعمال خویش است و راه نجات نیز تنها ایمان و عمل صالح خود انسان است .
ثالثا: عقیده « فداء » گناهکار پرور و تشویق کننده به فساد و تباهى و آلودگى است .
و اگر مىبینیم قرآن مخصوصا روى مساله مصلوب نشدن حضرت عيسيg و كشته نشدنش تکیه کرده است ، با اینکه ظاهرا موضوع سادهاى به نظر مىرسد به خاطر همین است که عقیده خرافى فداء و بازخرید گناهان امت را به شدت بکوبد مسیحیان را از این عقیده خرافى باز دارد تا نجات را در گرو اعمال خویش ببینند، نه درپناه بردن بصلیب .
رابعا: قرائنى در دست است که مساله مصلوب شدن حضرت عيسيg را تضعیف مى کند.
1 - مىدانیم اناجیل چهارگانه کنونى که گواهى به مصلوب شدن حضرت عيسيg مىدهند همگى سالها بعد از حضرت عيسيg (بوسیله شاگردان و یا شاگردان شاگردان او نوشته شدهاند و این سخنى است که مورخان مسیحى به آن معترفند. و نیز مىدانیم که شاگردان حضرت عيسيg به هنگام حمله دشمنان به او فرار کردند، و اناجیل نیز گواه بر این مطلب مىباشد بنابراین مساله مصلوب شدن حضرت عيسيg را از افواه مردم گرفتهاند و همانطور که بعداً اشاره خواهیم کرد، اوضاع و احوال چنان پیش آمد که موقعیت براى اشتباه کردن شخص دیگرى بجاى حضرت عيسيg آماده گشت .
2 - عامل دیگر که اشتباه شدن حضرت عيسيg را به شخص دیگر امکان پذیر مىکند این است که کسانى که براى دستگیر ساختن حضرت عيسيg به باغ (جستیمانى در خارج شهر رفته بودند، گروهى از لشکریان رومى بودند که در اردوگاهها مشغول وظائف لشکرى بودند، این گروه نه یهودیان را مىشناختند و نه آداب و زبان و رسوم آنها را مىدانستند و نه شاگردان عیسى را از استادشان تشخیص مىدادند.
3 - اناجیل مىگوید: حمله به محل حضرت عيسيg شبانه انجام یافت و چه آسان است که در این گیر و دار شخص مورد نظر فرار کند و دیگرى بجاى او گرفتار شود.
4 - از نوشته همه اناجیل استفاده مىشود که شخص گرفتار در حضور پیلاطس رومى در بیت المقدس سکوت اختیار کرد و کمتر در برابر سخنان آنها سخن گفت ، و از خود دفاع کرد، بسیار بعید به نظر مىرسد که حضرت عيسيg خود را در خطر ببیند و با آن بیان رسا و گویاى خود و با شجاعت و شهامت خاصى که داشت از خود دفاع نکرده باشد آیا جاى این احتمال نیست که دیگرى (به احتمال قوى یهوداى اسخریوطى که به حضرت عيسيg) خیانت کرد و نقش جاسوس را ایفا نمود و مىگویند شباهت کاملى به حضرت عيسيg داشت ) به جاى او دستگیر شده و چنان در وحشت و اضطراب فرو رفته که حتى نتوانسته است از خود دفاع کند و سخنى بگوید - به خصوص اینکه در اناجیل مى خوانیم(یهوداى اسخریوطى) بعد از این واقعه دیگر دیده نشد و طبق گفته اناجیل انتحار کرد!
5 - همانطور که گفتیم : شاگردان حضرت عيسيg به هنگام احساس خطر، طبق شهادت اناجیل ، فرار کردند، و طبعا دوستان دیگر هم در آن روز مخفى شدند و از دور بر اوضاع نظر داشتند، بنابراین شخص دستگیر شده در حلقه محاصره نظامیان رومى بوده و هیچیک از دوستان او اطراف او نبودند، به این ترتیب چه جاى تعجب که اشتباهى واقع شده باشد.
6 - در اناجیل مىخوانیم که شخص محکوم بر چوبه دار از خدا شکایت کرد که چرا او را تنها گذارده و به دست دشمن براى قتل سپرده است ! اگر حضرت عيسيg براى این به دنیا آمده که بدار آویخته شود و قربانى گناهان بشر گردد، چنین سخن ناروائى از او به هیچ وجه درست نبوده است، این جمله به خوبى نشان مىدهد که شخص مصلوب آدم ضعیف و ترسو و ناتوانى بوده است که صدور چنین سخنى از او امکانپذیر بوده است ، و او نمىتواند مسیح باشد.
7 - بعضى از اناجیل موجود (غیر از اناجیل چهارگانه مورد قبول مسیحیان) مانند انجیل برنابا رسما مصلوب شدن حضرت عيسيg را نفى کرده و نیز بعضى از فرق مسیحى در مصلوب شدن حضرت عيسيg تردید کرده اند و حتى بعضى از محققان معتقد بوجود دو عیسى در تاریخ شده اند: یکى عیساى مصلوب و دیگرى عیساى غیر مصلوب که میان آن دو پانصد سال فاصله بوده است !.[1]
با توجه به آيه 157 سوره مباركه نساء، که کشته شدن و مصلوب شدن مسیح را نفی میکند،
آيا مسيحيان اجماع دارند كه حضرت عیسی سلام الله عليه كشته شده است؟
آنچه اناجیل چهارگانه کنونى همگى بدان اذعان داشته و دارند مساله مصلوب شدن (بدار آویخته شدن ) حضرت عيسي g و کشته شدن او را به صورت صريح ذكر کردهاند، و این موضوع در فصول آخر هر چهار انجیل متى ، لوقا، مرقص ، یوحنا ذكر و به طور مشروح بيان شده است كه اين مسئله در ميان مسيحيان نه تنها به طور اجماعي قابل قبول و پذيرش همه مسيحيان استt بلكه به صورت يك اصل كه مورد اعتقاد عمومى مسیحیان امروز نیز بر این مسأله استوار است .
مساله کشته شدن و مصلوب شدن مسیح ، یکى از مهمترین مسائل زیربناى آئین مسیحیت کنونى را تشکیل مىدهد، چه اینکه مىدانیم مسیحیان کنونى حضرت عيسيg را پیامبرى که براى هدایت و تربیت و ارشاد خلق آمده باشد نمىدانند، بلکه او را « فرزند خدا»! و «یکى از خدایان سه گانه »! مىدانند که هدف اصلى آمدن او به این جهان فدا شدن و باز خرید گناهان بشر بوده است ، مىگویند: او آمده تا قربانى گناهان ما شود، او بدار آویخته و کشته شد، تا گناهان بشر را بشوید و جهانیان را از مجازات نجات دهد، بنابراین راه نجات را منحصرا در پیوند با مسیح و اعتقاد به این موضوع مىدانند!
به همین دلیل گاهى مسیحیت را مذهب « نجات » یا « فداء» مى نامند و حضرت عيسيg را « ناجى » و « فادى» لقب مى دهند، و اینکه مىبینیم مسیحیان روى مساله صلیب فوق العاده تکیه مىکنند و شعارشان «صلیب » است از همین نقطه نظر مىباشد.
نقد و رد اين مسئله از چند جهت قابل تأما است:
اولا: حضرت عيسيg پیامبرى همچون سایر پیامبران خدا بود، نه خدا بود و نه فرزند خدا، خداوند یکتا و یگانه است و شبیه و نظیر و مثل و مانند و همسر و فرزند ندارد.
ثانیا: « فداء » و قربانى گناهان دیگران شدن مطلبى کاملا غیرمنطقى است هر کس در گرو اعمال خویش است و راه نجات نیز تنها ایمان و عمل صالح خود انسان است .
ثالثا: عقیده « فداء » گناهکار پرور و تشویق کننده به فساد و تباهى و آلودگى است .
و اگر مىبینیم قرآن مخصوصا روى مساله مصلوب نشدن حضرت عيسيg و كشته نشدنش تکیه کرده است ، با اینکه ظاهرا موضوع سادهاى به نظر مىرسد به خاطر همین است که عقیده خرافى فداء و بازخرید گناهان امت را به شدت بکوبد مسیحیان را از این عقیده خرافى باز دارد تا نجات را در گرو اعمال خویش ببینند، نه درپناه بردن بصلیب .
رابعا: قرائنى در دست است که مساله مصلوب شدن حضرت عيسيg را تضعیف مى کند.
1 - مىدانیم اناجیل چهارگانه کنونى که گواهى به مصلوب شدن حضرت عيسيg مىدهند همگى سالها بعد از حضرت عيسيg (بوسیله شاگردان و یا شاگردان شاگردان او نوشته شدهاند و این سخنى است که مورخان مسیحى به آن معترفند. و نیز مىدانیم که شاگردان حضرت عيسيg به هنگام حمله دشمنان به او فرار کردند، و اناجیل نیز گواه بر این مطلب مىباشد بنابراین مساله مصلوب شدن حضرت عيسيg را از افواه مردم گرفتهاند و همانطور که بعداً اشاره خواهیم کرد، اوضاع و احوال چنان پیش آمد که موقعیت براى اشتباه کردن شخص دیگرى بجاى حضرت عيسيg آماده گشت .
2 - عامل دیگر که اشتباه شدن حضرت عيسيg را به شخص دیگر امکان پذیر مىکند این است که کسانى که براى دستگیر ساختن حضرت عيسيg به باغ (جستیمانى در خارج شهر رفته بودند، گروهى از لشکریان رومى بودند که در اردوگاهها مشغول وظائف لشکرى بودند، این گروه نه یهودیان را مىشناختند و نه آداب و زبان و رسوم آنها را مىدانستند و نه شاگردان عیسى را از استادشان تشخیص مىدادند.
3 - اناجیل مىگوید: حمله به محل حضرت عيسيg شبانه انجام یافت و چه آسان است که در این گیر و دار شخص مورد نظر فرار کند و دیگرى بجاى او گرفتار شود.
4 - از نوشته همه اناجیل استفاده مىشود که شخص گرفتار در حضور پیلاطس رومى در بیت المقدس سکوت اختیار کرد و کمتر در برابر سخنان آنها سخن گفت ، و از خود دفاع کرد، بسیار بعید به نظر مىرسد که حضرت عيسيg خود را در خطر ببیند و با آن بیان رسا و گویاى خود و با شجاعت و شهامت خاصى که داشت از خود دفاع نکرده باشد آیا جاى این احتمال نیست که دیگرى (به احتمال قوى یهوداى اسخریوطى که به حضرت عيسيg) خیانت کرد و نقش جاسوس را ایفا نمود و مىگویند شباهت کاملى به حضرت عيسيg داشت ) به جاى او دستگیر شده و چنان در وحشت و اضطراب فرو رفته که حتى نتوانسته است از خود دفاع کند و سخنى بگوید - به خصوص اینکه در اناجیل مى خوانیم(یهوداى اسخریوطى) بعد از این واقعه دیگر دیده نشد و طبق گفته اناجیل انتحار کرد!
5 - همانطور که گفتیم : شاگردان حضرت عيسيg به هنگام احساس خطر، طبق شهادت اناجیل ، فرار کردند، و طبعا دوستان دیگر هم در آن روز مخفى شدند و از دور بر اوضاع نظر داشتند، بنابراین شخص دستگیر شده در حلقه محاصره نظامیان رومى بوده و هیچیک از دوستان او اطراف او نبودند، به این ترتیب چه جاى تعجب که اشتباهى واقع شده باشد.
6 - در اناجیل مىخوانیم که شخص محکوم بر چوبه دار از خدا شکایت کرد که چرا او را تنها گذارده و به دست دشمن براى قتل سپرده است ! اگر حضرت عيسيg براى این به دنیا آمده که بدار آویخته شود و قربانى گناهان بشر گردد، چنین سخن ناروائى از او به هیچ وجه درست نبوده است، این جمله به خوبى نشان مىدهد که شخص مصلوب آدم ضعیف و ترسو و ناتوانى بوده است که صدور چنین سخنى از او امکانپذیر بوده است ، و او نمىتواند مسیح باشد.
7 - بعضى از اناجیل موجود (غیر از اناجیل چهارگانه مورد قبول مسیحیان) مانند انجیل برنابا رسما مصلوب شدن حضرت عيسيg را نفى کرده و نیز بعضى از فرق مسیحى در مصلوب شدن حضرت عيسيg تردید کرده اند و حتى بعضى از محققان معتقد بوجود دو عیسى در تاریخ شده اند: یکى عیساى مصلوب و دیگرى عیساى غیر مصلوب که میان آن دو پانصد سال فاصله بوده است !.[1]
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.