در کتاب پرسش­ها و پاسخ­هايي در باره مسيحيت در اواخر کتاب صفحه 249 يکي...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

در کتاب پرسش­ها و پاسخ­هايي در باره مسيحيت در اواخر کتاب صفحه 249 يکي از اسناد مهم شوراي واتيکان مربوط به مناسبات کليسا با مسلمانان ثبت گرديده و در اين بيانيه مسلمانان را معتقد به حيات معنوي و پرستش خدا معرفي کرده است، آيا اين معرفي دليل آن است که کليسا اسلام را به عنوان يک دين الهي بعد از مسيحيت پذيرفته است؟ اگر چنين است چرا همچنان به دين خود معتقدند و اسلام نمي­آورند؟ با وجود اينکه اسلام کاملتر از مسيحيت است، چرا مسيحيان حقانيت اسلام را نپذيرفته اند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

مسيحيان بر طبق آموزه­هاي اناجيل و دیگرکتاب­های مقدس که در دست دارند و به ويژه تعاليم و رساله­هاي پولس بر اين باورند که مسيحيت تنها راه نجات براي بشريت است. اين مطلب را بر اساس آن چه که پولس القاء نموده و گفته است که حضرت مسيح قرباني گناهان مسيحيان بلکه همه بشر شده است، پذيرفته­اند. زيرا پولس در رساله­هايش به صورت مکرر به اين مطلب تأکيد ورزيده و مي­گويد: به وساطت يک آدم، گناه داخل جهان گرديد و به وساطت گناه موت (مرگ) و به اين گونه موت بر همه مردم طاري گشت از آنجا که همه گناه کردند.[1] و سپس مي­گويد: عيسي يا آدم دوم، نوع بشر را از سلطه جهاني گناه آزاد نموده است.[2]

بنابراين مسيحيان بر اين باورند که گناه حضرت آدم وحواء ـ عليهم السلام ـ  به گونه­اي بوده است که به همه انسان­ها سرايت نموده و ذريه و اولاد آنان خطاکار به دنيا مي­آيند و خداوند سال­ها اولاد آدم را با جعل شريعت و احکام عبادي تنبيه نموده و در قيد و بند شريعت قرار داده تا أثر اين گناه اوليه از ابناء بشر برداشته شود ولي شريعت کارگر نيافتاده بالاخره براي نجات بشر خداوند خودش را در جسم پسرش متجسد ساخته؛ عيسي ـ عليه السلام ـ  با صليب کشيده شدن، قرباني و فديه گناه اوليه قرار گيرد، تا بشر از قيد و بند شريعت آزاد شدند.[3]

پس مسيحيان با تلقي اين مطالب غير معقول از تعاليم پولس، به جز مسيحيت هيچ ديني را بر حق و راه نجات نمي­دانند. و اين که در اين کتاب به منظور مناسبات کليسا با مسلمانان مطلبي را مبني بر اين که مسلمانان معتقد به حيات معنوي هستند و خدا را مي­پرستند از واقعيتي ناشي شده که دين اسلام مبتني بر آن است و اين مطلب را مي­توانند در باره دين يهود و زرتشت نيز اظهار کنند، اما لازمه اين اظهارات اين نيست که آنان حقانيت اين اديان را پذيرفته­اند. به عبارت ديگر آنان اين مطلب را مي­پذيرند که مسلمانان خدا را مي­پرستند و به زندگي معنوي اعتقاد دارند، امّا آنچه که در نزد آنان رکن اصلي حقانيت به حساب مي­آيد، تثليث و الوهيت حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ  و قرباني شدن براي نجات بشر از گناه ذاتي مي­باشد.

و چنين چيزي را نه مسلمانان قبول دارند و نه يهوديان و نه پيروان اديان ديگر. بنابراين لازمه اين سخن که مسلمانان خداوند را مي­پرستند، از ديدگاه مسيحيت حقانيت دين اسلام نمي­باشد.

امّا اين که اسلام در تمام ابعاد، يک دين کامل و بدون هيچ عيب و نقص و مطابق با مباني عقل مي­باشد، ترديدي در آن وجود ندارد.  و عدم پذيرش مسيحيان و غير مسيحيان از پيروان اديان ديگر از عوامل مختلفي که در ميان افراد بشر وجود دارند، ناشي مي­شود.

1. ذهنيت­ها و پيش فرض­هايي در تصورات و خيالات پيروان اديان ديگر از جمله مسيحيان وجود دارد که اولا مانع از تحقيق در باره تعاليم اسلام مي­گردد تا حق را از باطل باز شناسند و در ثاني مانع از پذيرش حق مي­شود. به هر حال آنان با وجود اين عوامل اجازه تصور حقانيت دين غير مسيحيت را به خود نمي­دهند. اين گونه موانع در ميان پيروان تمام اديان و مذاهب باطل مانع از گرايش آنان به دين و مذهب حق مي­شود، مثلا واضح البطلان­تر از بت پرستي و حيوان پرستي و امثال اينها چيزي نمي­تواند، وجود داشته باشد لکن در عين حال انسان­هاي زيادي هستند که در راستاي حمايت از اين نوع آيين­ها و پرستش معبودهاي باطل تا پاي جان مي­ايستند.

2. عامل دوّم، عامل رواني و ضعف فکري در کنار تعصبات ديني و مذهبي مي­باشد که مانع از حق گرايي مي­شود.

3. لجاجت و حسادت عامل ديگري است که مسيحيان و غير مسيحيان را از پيوستن به راه حق جلوگيري مي­کند هر چند راه حق را تشخيص داده باشند. اين مطلب از برخورد يهوديان و مسيحيان صدر اسلام که يقين به حقانيت رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ  داشته­اند و او را انکار کردند به خوبي به دست مي­آيد. قرآن کريم در اين باره مي­فرمايند: «کساني که کتاب آسماني به آنان داده ايم او (پيامبر) را همچون فرزندان خود مي­شناسند (ولي) جمعي از آنان حق را آگاهانه کتمان مي­کنند.[4]

پس خصيصه لجاجت، حسادت و عناد و خودباختگي همراه با تعصبات ديني و ذهنيت­ها و پيش فرض­ها و تقليد از آباء و اجداد عوامل اصلي نپذيرفتن حق و دين مبين اسلام از طرف برخي از مسيحيان مي­باشد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ مسيحيت و بدعت­ها، جوان اگريدي، ترجمه عبدالرحيم سليماني اردستاني.

2ـ عيسي اسطوره يا تاريخ، ارچيبالدرابرتسون، ترجمه حسين توفيقي.

 


[1]. رساله پولس به روميان،5/12.

[2]. اف، ئي، پيترز، يهوديت ـ مسيحيت و اسلام، ترجمه حسين توفيقي، قم، مرکز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب، چاپ اوّل، 1384ش، ج1، ص49.

[3]. ر.ک: طباطبايي، سيد محمد حسين، الميزان، ترجمه موسوي همداني، قم، جامعه مدرسين، 1374ش، ج3، ص459.

[4]. بقره / 146.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
25 تیر 01
بازدید
۵۶
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.