انجيل متي که مربوط به سال 30 تا 60 پس از ميلاد هست، مطالبي گفته که عقايد مسيحيان...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

انجيل متي که مربوط به سال 30 تا 60 پس از ميلاد هست، مطالبي گفته که عقايد مسيحيان را بیان می­کند این ادعا که حتي شاگردان مسيح دچار اشتباه شدند به نظر مشکل می­آید، چطور ممکن است  عيسي مسيح حتي نتوانست يک نفر را راهنمايي کند، حتي شاگرداني که انتخاب کرد همگي گمراه شدند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

هيچ کدام از اناجيل چهارگانه، مرقس، متي، لوقا و يوحنا ثابت نشده که توسط حواريون و شاگردان واقعي حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ نوشته باشد، بلکه قرائن و دلايل بر خلاف آن وجود دارد، اين مطلب از طرف خود مسيحيان عنوان شده که در زير به آن اشاره مي­کنيم:

1. مرقس، که انجيل مرقس را نوشته است از شاگردان برنابا بوده و با پولس نيز تماس داشته است ، زيرا پولس او را يکي از مصاحبان خود ياد کرده است. پس مرقس از حواري و شاگردان حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ نبوده که توسط آن حضرت هدايت شده­باشد. مرقس انجيل خود را پس از وفات پولس و پطرس منتشر نمود و ظاهرا انجيل خود را براي قبايل نوشته است.[1] قديمي­ترين انجيل هم همين انجيل است که به گفته جان بي ناس در حدود سال هاي 65 ـ 70م به رشته تحرير در آمده است و به اعتقاد اين نويسنده مسيحي در اين انجيل اثري از اصل تجسم الوهي در پيکر عيسي و اصل ازليت عيسي بر طبق مبادي که پولس بعدها وضع کرد ديده نمي شود.[2]

2. نويسنده انجيل لوقا هم اصلا حواري و شاگرد حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ نبوده و حتي آن حضرت را نديده است او نصرانيت را از پولس تلقي کرده.[3] و از شاگردان پولس و طبيب محبوب و مصاحب او در اکثر سفرهايش بوده است. لوقا به هدايت پولس انجيل خود را براي «تيوفلس» يکي از اشراف و اعيان روم نوشته است.[4]

3. در مورد متي که يکي از نويسندگان انجيل چهار گانه مي­باشد هر چند در قاموس کتاب مقدس گفته شده که او از شاگردان حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ بوده، در عين حال مي­گويد که زمان نوشتن انجيل متي معلوم نيست. جان بي ناس معتقد است که انجيل متي بعد از انجيل مرقس نوشته شده است و مي­گويد انجيل متي و انجيل لوقا در مسئله ازليت و الوهيت عيسي ـ عليه السلام ـ بالاتر از انجيل مرقس هستند و زمينه را براي اعتقاد تجسيم ربوبيت در پيکر عيسي را آماده نموده اند.[5] از اين سخنان بي ناس به دست مي­آيد که او متأثر از پولس بوده و براي عقايد او زمينه سازي نموده و اين مسئله شاگردي او را براي حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ منتفي مي­سازد.

به هر حال ثابت نشده است که متي نويسنده انجيل، واقعا از حواريون و شاگردان بوده باشد.

4. يوحنا نويسنده آخرين انجيل است آن گونه که در قاموس کتاب مقدس آمده يوحنا انجيل خود را بعد از انتشار انجيل­هاي ديگر نوشته است. برخي از مسيحيان تأليف آن را به اواخر قرن اول و برخي ديگر به اوائل قرن دوم نسبت مي­دهند و نيز عده­اي از مسيحيان معتقدند که مؤلف اين انجيل يوحناي رسول نبوده بلکه يوحناي ديگري مرسوم به يوحناي شيخ يکي از طلبه هاي مکتب اسکندريه آن را نوشته است هر چند عده­اي ديگري به اين باورند که همان يوحناي رسول آن را نوشته است.[6]

پس از بيان اين مطالب روشن شد که هيچ کدام از نويسندگان اين چهار انجيل از حواريون حضرت عيسي نبوده است بنابراين متي که در انجيل خود مانند ساير نويسندگان اناجيل عقايد مسيحيان را ترويج نموده، برگرفته از حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ نمي باشد بلکه همان گونه که کلامي از جان بي ناس نقل شد او متأثر از عقايد پولس بوده و زمينه ساز الوهيت و ازليت حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ مي­باشد.

امّا مقام حواريون از ديدگاه اسلام خيلي بالاتر از آن است که در مسيحيت تصور مي شود، زيرا از نظر قرآن در امت حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ هيچ کس نمي­تواند عنوان حواري بودن را داشته باشد بلکه بر طبق آيات و روايات معصومين ـ عليهم السلام ـ حواريون حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ هر کدام نبي بوده و بالاترين و آخرين مرتبه ايمان را داشته اند.[7] اين مسيحيان هستند که نسبت به حواريون حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ سخني روشني ندارند، بلکه کساني را به عنوان رسول و شاگردان عيسي ـ عليه السلام ـ مطرح کرده­اند که حتي آن حضرت را نديده­اند و در مورد آنان سخنان اضطراب آميز و متناقض را ارائه داده­اند، مثلا در باره پطرس که از نظر مسيحيان در رأس شاگردان قرار دارد، مي­گويند او در روز دستگيري حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ سه بار او را انکار کرد و گفت که من از شاگردان او نيستم و او را نمي­شناسم و حتي پيشگويي حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ را هم در اين زمينه ذکر کرده اند.[8] و نيز از يک طرف مي­گويند شاگردان مسيح ـ عليه السلام ـ با ايمان و پر از روح القدس بوده­اند.[9] و از طرف ديگر از ديدگاه حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ آنان به اندازه يک دانه خردل هم ايمان نداشته اند.[10]

بنابراين، اين مسيحيان هستند که اعتقاد به عدم هدايت حواريون و شاگردان حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ دارند و حتي يکي از حواريون از ديدگاه مسيحيان به نام «يهودا» عيسي ـ عليه السلام ـ را تحويل سردمداران رومي داده و در دستگيري آن حضرت کمک مي­کند.[11]

حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ نه تنها حواريون را بلکه عده اي زيادي از مردم را هدايت نمودند لکن بعد از عروج حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ و مسيحي شدن غير يهوديان توسط پولس، مسيحيان به دو دسته تقسيم مي شوند. دسته اي به رهبري يعقوب پيروان راستين مسيح ـ عليه السلام ـ بودند و دسته ديگري به رهبري پولس و پطرس عقايد جديد پولس را پذيرفته و فقط به تعميد اکتفاء کردند و حکم به جواز عدم رعايت حلال و حرام و شراب و... دادند.[12]

اين اختلاف تا قرن­ها بين مسيحيان وجود داشت تا اين که، کنستانتين امپراطور تازه مسيحي شده روم در کنفرانس «نيقيه» با انتخاب انجيل­هاي چهارگانه و صدور قطع نامه، از پيروان پولس جانب داري نموده و با سوزاندن ساير اناجيل، پيروان واقعي حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ تکفير گرديده و مسيحيان زيادي به جرم حمايت از توحيد و داشتن اناجيل که بر مبناي توحيد نگاشته شده بودند به قتل رسيده و به تدريج کليساي پولس به تمام مسيحيان مسلط گرديده و موحدين منقرض مي گردند.[13]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ مقدمه بر انجيل برنابا به قلم دکتر خليل سعادت.

2ـ عيسي ـ عليه السلام ـ پيام آور اسلام، دکتر احمد بهشتي.

3ـ صد مقاله سلطاني، سلطان الواعظين شيرازي.

 


[1]. هاکس جيمز، قاموس کتاب مقدس، تهران، اساطير، چاپ اول، 1377ش، ص792.

[2]. جان، باير ناس، تاريخ جامع اديان، تهران، انتشارات علمي فرهنگي، 1383ش، ص624.

[3]. طباطبايي، محمد حسين، الميزان، قم، موسسه نشر اسلامي، ج3، ص312.

[4]. قاموس، کتاب مقدس، ص772.

[5]. تاريخ جامع اديان، ص624.

[6]. قاموس کتاب مقدس، ص966.

[7]. الميزان، ج3، ص204.

[8]. انجيل لوقا، ج22، ص34، ص56، 60.

[9]. اعمال رسولان، ج6، ص2.

[10]. لوقا، ج17، ص5 و 6.

[11]. فصل هاي آخر انجيل هاي چهارگانه.

[12]. تاريج جامع اديان، ص612 و 613.

[13]. بهشتي، احمد، عيسي (ع) پيام آور اسلام، ص134، تهران، انتشارات اطلاعات، 1373ش.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
25 تیر 01
بازدید
۱۱۲
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.