آیا این حرف درست است که برخی می¬گویند: دين مسيحي انسان را به سوي خدا پرستي دعوت ميکند. اسلام ما را از گرايش به اين دين باز مي دارد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آیا این حرف درست است که برخی می­گویند: دين مسيحي انسان را به سوي خدا پرستي دعوت ميکند. اسلام ما را از گرايش به اين دين باز مي دارد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

این سخن که دین مسیحی انسان را به سوی خدا پرستی دعوت می­کند به دور از واقعیت است. ما به دلایل زیر می توانیم به قاطعیت بگوییم که مسیحیت نه تنها انسان را به خدا پرستی دعوت نمی­کند بلکه این دین که از اصل خود منحرف شده است انسان را به سوی شرک و دور شدن از خدا دعوت می کند.

1.دین مسیحیت از ادیان توحیدی به شمار می­آید و خداوند واحد دو هزار و اندی سال پیش آن را به وسیله حضرت مسیح (ع) برای هدایت بشر و پرستش خدای واحد فرستاد، لکن این دین بعد از عروج حضرت مسیح(ع) توسط پولس یهودی مورد تحریف و دستبرد قرار گرفت و آن چه را که مسیح (ع) آورده بود کاملا توسط پولس و بعد از آن تدریجا توسط پیروان پولس از مسیر توحید و یگانه پرستی خارج شده و به یک دین شرک آلود تبدیل گردیده است. و به خاطر همین تحول از دیدگاه مسیحیان پولس مؤسس دوم مسیحیت به شمار می­آید و اهمیت پولس در نزد مسیحیان از این جهت است که وی در دین مسیحیت اصول لاهوتی و مبادی الوهی خاصی به وجود آورد.[1] ولی در واقع می­توان گفت که پولس خودش دینی را بر طبق فرهنگ بت پرستی حاکم بر یونان و مناطق دیگر به وجود آورده و آن را به حضرت مسیح نسبت داده است. بنابراین دین مسیحیتی که الآن در میان مسیحیان رایج است نمی­تواند دینی باشد که انسان را به سوی خدا پرستی دعوت کند.

2. اصلا دین مسیحیتی که الآن وجود دارد به وضوح انسان را به شرک پرستی دعوت می­کند نه به سوی خدا پرستی؛ زیرا هم اناجیل که جزئی معتبر از کتاب مقدس این دین است و هم نامه­های پولس که در نزد مسیحیان از اناجیل هم معتبر­تر می­باشند پر از مطالب و تعالیمی شرک آلود و مخالف با وحدانیت خدا است. در این آموزه­ها که توسط پولس و پیروان او القا شده حضرت مسیح پسر خدا پنداشته شده و بر این اساس معتقد به دو خدای پدر و پسر گردیده اند. به گفته رابرت هیوم  در بيش از يك صد و پنجاه جاي اناجيل كلمة «پدر» برای خدا به اشكال گوناگون استعمال شده است به اين معني كه اصطلاح «پدر» در (61) آيه و اصطلاح «اي پدر»‌ در هنگام دعا در هفده آيه و اصطلاح «پدر من» در پنجاه آيه و اصطلاح «پدر شما» و گاهي هم پدر آسماني شما در هيجده آيه و اصطلاح «پدر ما»[2] در هنگام دعا بكار رفته است. و روي هم رفته واژة «پدر» در مقام اشاره به حضرت ربوبي در حدود سيصد بار در اناجيل تكرار شده است. و در ميان كتب مقدس هيچ يك از اديان ديگر عالم حتي واژة قريب به آن ديده نمي­شود.[3] ولی مسیحیان بیشتر روی پدر و فرزندی مسیح(ع) تکیه داشته و حضرت مسیح (ع) را به عنوان خدای پسر پذیرفته اند.

وقتی که در دین مسیحیت حضرت مسیح(ع) به عنوان خدا یا پسر خدا از ارکان دینی آن باشد ممکن نیست که خدا پرستی در این دین تحقق پیدا کند و در نتیجه بتواند انسان را به سوی خدا پرستی دعوت کند.

3. اعتقاد به تثلیث و سه خدایی در دین مسیحیت منافات با دعوت به خدا پرستی دارد. يكي از آموزه­هايي مهمی كه همواره از سوي كليسا براي جوامع مسيحي القاء مي­شود مسأله اعتقاد به تثليث است و تثليث عبارت از «اب (پدر)»، «ابن(پسر)» و «روح القدس» است.[4]  که هر سه آنها بالسویه خدا می­باشند.

این اعتقاد هر چند به طور صریح در اناجیل مشاهده نمی­شود لکن ریشه­های آن در اناجیل و نامه­های پولس به وضوح دیده می­شود. و این پولس بود که خدایی حضرت مسیح را مطرح کرد و برای اثبات آن داستانی را مبنی بر مکاشفه خودش به وجود آورد و مدعی شد که خدا یعنی مسیح بعد از عروجش بر او ظاهر شده است و او را جانشین خود قرار داده است.[5]   

اعتقاد به تثلیث آنگونه که الآن در میان مسیحیان رکن و پایه اصلی مسیحیت را تشکیل می­دهد هر چند گفته می شود در اعتقاد نامه نیقیه که در سال 325 میلادی توسط مسیحیان تشکیل شد به تصویب رسیده است لکن در این اعتقاد نامه تثلیث چندان به وضوح دیده نمی شود. در این اعتقادنامه چنین آمده است:« من عقیده دارم به پدر قادر مطلق، و به عیسی مسیح تنها پسرش، خداوند ما، که از روح القدس و مریم باکره متولد شد، و در حکومت پنطیوس پیلاطس مصلوب گردید و دفن شد و در روز سوم از مردگان برخاست و به دست راست خدا نشست و از آنجا می آید تا زندگان و مردگان را داوری کند... »[6]  در این اعتقاد نامه فقط به دو ضلع تثلیث تصریح شده و از ضلع سوم که روح القدس باشد نام برده نشده است. لکن در شورای قسطنطنیه هر سه ضلع تثلیث ذکر شده است: « ایمان داریم به خدای یکتا پدر قادر مطلق، آفریدگار آسمان و زمین ... و به خداوند یکتا عیسای مسیح پسر یگانه خدا مولود ازلی پدر او خداست از خدا، نور از نور... ما ایمان داریم به روح القدس که خداوند او را با پدر و پسر یک پرستش و یک جلال است...»[7]

به هر حال چه اعتقاد به تثلیث در شورای نیقیه به تصویب رسیده باشد و چه در شورای قسطنطنیه، تثلیث یکی از ارکان اصلی اعتقادی مسیحیت به شمار می آید و بدون تثلیث مسیحیت هیچ معنا و مفهومی ندارد.  و با وجود اعتقاد به تثلیث، پرستش خداوند یکتا امکان پذیر نمی باشد بلکه آنگونه که از اعتقادنامه به دست می آید دین مسیحیت انسان را به پرستش خدا و مسیح و روح القدس دعوت می­کند نه به پرستش خداوند یکتا.

4. اصلا در مسیحت شریعتی وجود ندارد که بتوان بر طبق آن خدا را پرستش نمود. پولس شریعت را در آیین مسیحیت برداشته و فقط عشق به مسیح را مایه نجات دانسته است.  در نامه های پولس که در کتاب مقدس مسیحیان آمده بار ها بر این مطلب تصریح شده است. و لذا نماز و روزه و زکات و حج و امثال اینها که برای عبادت و پرستش خداوند در دین مبین اسلام تشریع شده اند در دین مسیحیت فعلی وجود ندارند و فقط یک مراسم مختصر در کلیسا به وسیله کشیش و رهبران دینی آن انجام می شود.

نحوه پرستش در دین مسیحیت بر دو محور می­چرخد:

  1. پرستش می­باید بر اساس مکاشفه ای که خدا از خود در پسرش ظاهر ساخت انجام گردد.
  2. تجربه  پرستش مسیحیان بایستی مطابق با طرحی باشد که در عهد جدید برای کلیسا وجود دارد.[8]

ملاحظه می شود که در دین مسیحیت پرستش خدا با پرستش مسیح آن هم به صورت مکاشفه و آن هم فقط در کلیسا امکان پذیر است. و این چیزی نیست که پرستش خدا باشد بلکه پرستش غیر خدا می­باشد. و اسلام انسان را از پرستش غیر خدا جلوگیری می­کند نه از پرستش خداوند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1 . مقایسه یهودیت مسیحیت اسلام و علم؛ دکتر بوکای فرانسوی.

2. مسیح پیام آور اسلام؛ دکتر احمد بهشتی.

 


[1] . جان بایر ناس، تاریخ جامع ادیان، تهران، انتشارات علمی فرهنگی، چهاردهم، 138ش. ص614.

[2] . انجيل متي 6/9. و لوقا 11 / 12.

[3] . رابرت هيوم، اديان زنده جهان (عبدالكريم گواهي) ص 353 و 354 دفتر نشر فرهنگي، اول 1369 ش.

[4] . توفيقي، حسين، آشنايي با اديان بزرگ، چاپ دوم، 1381، سمت، ص 149.

[5] اعمال رسولان، باب9، جمله39و باب5، جمله16-22. و نامه پولس به غلاطیان، باب13، جملات1-13.

[6] .اف ئی، پیترز، یهودیت ، مسیحیت و اسلام، (ترجمه: حسین توفیقی)، ص463 و 464، قم، مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب، اول، 1384ش.

[7] . یهودیت مسیحیت و اسلام، ص646.

[8] . دایرة المعرف کتاب مقدس،ص414،انتشارات روز نو، اول، 1380ش.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
25 تیر 01
بازدید
۶۱
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.