منابع علمي، کتب، سايتها که ميتوان در آنها مطالبي را در خصوص عرفانهاي دروغين ,و نقد آنها يافت، معرفي نماييد.
منابع علمي، کتب، سايت¬ها که مي¬توان در آنها مطالبي را در خصوص عرفان¬هاي دروغين ,و نقد آنها يافت، معرفي نماييد.
پرسش
پاسخ
عرفان يا عرفان اسلامي است و يا عرفانهاي کاذب و تقلبي.
عرفانهاي کاذب نيز بر دو نوع تقسيم ميشود.
1. عرفانهاي کاذب قديم و سنتي که در فرقه هاي صوفيه خلاصه ميشود.
2. عرفانهاي کاذب جديد که برخي از آنها عبارتند از: اکنکار، عرفان کيهاني، اشو، عرفان شمينيسم، کوئيلو ـ دو کا duhkha، جنانا gnana، علم الله. و غيره... .
تعريف عرفان اسلامي
قال الصادق ـ عليه السلام ـ : «نجوي العارفين تدور علي ثلاثة اصول: الخوف و الرجاء و الحب، فالخوف فرع العلم و الرجاء فرع اليقين، و الحب فرع المعرفة...».[1]
ترجمه: امام صادق ـ عليه السلام ـ در ابتداي روايت ميفرمايند: سرّ وجود عارفان وحقيقت باطن آنان بر سه اصل استوار است: بيم، اميد، محبت.
عارف با کمک گرفتن از فرهنگ وحي و راه و روش انبياء و ائمه طاهرين به شناخت مبدأ و معاد و حقائق اصيل و واقعيات مبنائي موفق شده، و عملا به آن حقائق و واقعيات آراسته شده است.
عارف انساني است که دل به نور توحيد برافروخته و با توجه به قرآن با چشم دل به مشاهده قيامت برخاسته و با تکيه برحقيقت توحيد و معاد، عقائد و اعمال و اخلاق خود را از آلودگيها پيراسته و جان و دل و اعضاء و جوارح خويش را با فيوضات الهيه آراسته و در راه علم و عمل مجاهده کرده و در مملکت پاک و خلوص مسکن گرفته است تنها محور برنامههاي شخصي عارفان، خدا است، شريعت، طريقت و حقيقت آنان فقط و فقط در بندگي خالصانه او خلاصه ميشود.
امّا تفاوت عرفانهاي سکولار (اختراعي) با عرفان اسلامي تفاوت جوهري است: به عبارت ديگر از ريشه با هم اختلاف دارند:
1. هدف از عرفان در اسلام خدا است و مبتني بر آيه «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ[2]». ما جن و انس را جز براي عبادت خلق نکرديم ميباشد و برگرفته از آيات قرآن و روايات معصومين ـ عليهم السلام ـ مي باشد امّا عرفان هاي ديگر بيشتر شخصي است و خدا مد نظر نيست و مباني آن از قرآن و روايات اخذ نشده بلکه توسط برخي اشخاص ساخته و پرداخته شدهاند.
2. عرفان اسلامي عقل محور است امام صادق ـ عليه السلام ـ فرموده است:
«العقل ما عبد به الرحمن و اکتسب به الجنان».[3] عقل چيزي است که به وسيله آن خداوند عبادت شود و بهشت بدست آيد امّا عرفانهاي غير اسلامي از دايره عقل خارج اند و کارهاي غير عقلاني نظير رياضتهاي مضر و سماع مجالس لهو و لعب انجام ميدهند.
3. عرفان اسلامي شريعت محور است: اين که بزرگترين عرفاي اسلام که همان اهل بيت ـ عليهم السلام ـ باشند هيچ گاه دست از شريعت بر نمي داشتهاند امّا در عرفانهاي دروغين شريعت جايگاهي ندارد.
و اکثر عرفانهاي نو ظهور و اختراعي نوعي بيبند و باري و اباحه گري است و اصلا با شريعت و اسلام قابل جمع نيست و لذا بعضي از عرفانهاي دروغين کاملا از مسير دين جدا شده و مخالف با دين است.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. فلسفه عرفان ـ سيد يحيي يثربي، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي.
2. عرفان نظري، سيد يحيي يثربي، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي.
3. عرفان اسلامي چيست؟ مارتين لينگز، ترجمه فروزان راسخي، دفتر پژوهش سهروردي.
4. نقد صوفي، محمد کاظم يوسف پور، روزنه.
5. تاريخ تصوف در اسلام ـ قاسم غني، زوار.
6. عرفان، عارفان مسلمان، اسدالله آزاد، دانشگاه فردوسي مشهد.
7. سرچشمه تصوف در ايران، سعيد نفيسي، انتشارات فروغي.
8. عارف وصوفي چه ميگويند، آيت الله جواد تهراني، بنياد بعثت.
9. آموزههاي صوفيان، سيد حسن نصر، قصيده سرا.
10. عرفان و عرفان نمايان، صدر الدين شيرازي، ترجمه محسن بيدار فر، الزهراء.
11. در خانقاه بيدخت چه مي گذرد، محمد مدني.
12. سرچشمههاي عرفان، دکتر نصر الله فروهر، دفتر نشر افکار.
13. آن سوي صوفيگري ـ احمد باقريان، موسسه بوستان کتاب، دفتر نشر تبليغات اسلامي.
14. تحقيقي در تصوف و عرفان، خير الله مرداني، سپهر آذين.
15. از استاد بپرسيد، در رابطه با اکنکار، هارولد کلمپ، مترجم، امينه اخوان تختي، تهران، ناشر امير قلم.
16. سايت باشگاه انديشه www.bashgah.net
17. جريان شناسي، انتقادي عرفان هاي نو ظهور، حميد رضا، مظاهري، سيف، پژوهش گاه علوم و فرهنگ اسلامي.
18. عرفان کيهاني، محمد علي طاهري، انتشارات انديشه ماندگار.
19. الاثني عشريه: شيخ حرّ عاملي.
20. خيراتيه، بهبهاني.
21. فقنائح الصوفيه، بهبهاني.
22. جريان شناسي انتقادي عرفانهاي نو ظهور، حميد رضا مظاهري سيف.
23. آفتاب و سايهها، محمد تقي فعالي.
[1]. مستدرک الوسائل، ج12، ص168، ميرزا حسين نوري، ناشر موسسه آل البيت؛ بحارالأنوار، مجلسي، محمد باقر، ج67، ص22، مرحوم علامه مجلسي، دارالکتب الاسلاميه، مصباح الشريعة، ص120، امام صادق ـ عليه السلام ـ جعفر بن محمد، چاپ موسسه الاعلمي للمطبوعات.
[2]. ذاريات / 56.
[3]. کليني، محمد بن يعقوب، اصول کافي، تهران، دارالکتب الاسلاميه، 1365ش، کتاب عقل و جهل. ج1، ص11، ح3.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۵۸
منابع علمي، کتب، سايت¬ها که مي¬توان در آنها مطالبي را در خصوص عرفان¬هاي دروغين ,و نقد آنها يافت، معرفي نماييد.
- نشان کردن
پرسش
منابع علمي، کتب، سايتها که ميتوان در آنها مطالبي را در خصوص عرفانهاي دروغين ,و نقد آنها يافت، معرفي نماييد.
پاسخ
عرفان يا عرفان اسلامي است و يا عرفانهاي کاذب و تقلبي.
عرفانهاي کاذب نيز بر دو نوع تقسيم ميشود.
1. عرفانهاي کاذب قديم و سنتي که در فرقه هاي صوفيه خلاصه ميشود.
2. عرفانهاي کاذب جديد که برخي از آنها عبارتند از: اکنکار، عرفان کيهاني، اشو، عرفان شمينيسم، کوئيلو ـ دو کا duhkha، جنانا gnana، علم الله. و غيره... .
تعريف عرفان اسلامي
قال الصادق ـ عليه السلام ـ : «نجوي العارفين تدور علي ثلاثة اصول: الخوف و الرجاء و الحب، فالخوف فرع العلم و الرجاء فرع اليقين، و الحب فرع المعرفة...».[1]
ترجمه: امام صادق ـ عليه السلام ـ در ابتداي روايت ميفرمايند: سرّ وجود عارفان وحقيقت باطن آنان بر سه اصل استوار است: بيم، اميد، محبت.
عارف با کمک گرفتن از فرهنگ وحي و راه و روش انبياء و ائمه طاهرين به شناخت مبدأ و معاد و حقائق اصيل و واقعيات مبنائي موفق شده، و عملا به آن حقائق و واقعيات آراسته شده است.
عارف انساني است که دل به نور توحيد برافروخته و با توجه به قرآن با چشم دل به مشاهده قيامت برخاسته و با تکيه برحقيقت توحيد و معاد، عقائد و اعمال و اخلاق خود را از آلودگيها پيراسته و جان و دل و اعضاء و جوارح خويش را با فيوضات الهيه آراسته و در راه علم و عمل مجاهده کرده و در مملکت پاک و خلوص مسکن گرفته است تنها محور برنامههاي شخصي عارفان، خدا است، شريعت، طريقت و حقيقت آنان فقط و فقط در بندگي خالصانه او خلاصه ميشود.
امّا تفاوت عرفانهاي سکولار (اختراعي) با عرفان اسلامي تفاوت جوهري است: به عبارت ديگر از ريشه با هم اختلاف دارند:
1. هدف از عرفان در اسلام خدا است و مبتني بر آيه «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ[2]». ما جن و انس را جز براي عبادت خلق نکرديم ميباشد و برگرفته از آيات قرآن و روايات معصومين ـ عليهم السلام ـ مي باشد امّا عرفان هاي ديگر بيشتر شخصي است و خدا مد نظر نيست و مباني آن از قرآن و روايات اخذ نشده بلکه توسط برخي اشخاص ساخته و پرداخته شدهاند.
2. عرفان اسلامي عقل محور است امام صادق ـ عليه السلام ـ فرموده است:
«العقل ما عبد به الرحمن و اکتسب به الجنان».[3] عقل چيزي است که به وسيله آن خداوند عبادت شود و بهشت بدست آيد امّا عرفانهاي غير اسلامي از دايره عقل خارج اند و کارهاي غير عقلاني نظير رياضتهاي مضر و سماع مجالس لهو و لعب انجام ميدهند.
3. عرفان اسلامي شريعت محور است: اين که بزرگترين عرفاي اسلام که همان اهل بيت ـ عليهم السلام ـ باشند هيچ گاه دست از شريعت بر نمي داشتهاند امّا در عرفانهاي دروغين شريعت جايگاهي ندارد.
و اکثر عرفانهاي نو ظهور و اختراعي نوعي بيبند و باري و اباحه گري است و اصلا با شريعت و اسلام قابل جمع نيست و لذا بعضي از عرفانهاي دروغين کاملا از مسير دين جدا شده و مخالف با دين است.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. فلسفه عرفان ـ سيد يحيي يثربي، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي.
2. عرفان نظري، سيد يحيي يثربي، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي.
3. عرفان اسلامي چيست؟ مارتين لينگز، ترجمه فروزان راسخي، دفتر پژوهش سهروردي.
4. نقد صوفي، محمد کاظم يوسف پور، روزنه.
5. تاريخ تصوف در اسلام ـ قاسم غني، زوار.
6. عرفان، عارفان مسلمان، اسدالله آزاد، دانشگاه فردوسي مشهد.
7. سرچشمه تصوف در ايران، سعيد نفيسي، انتشارات فروغي.
8. عارف وصوفي چه ميگويند، آيت الله جواد تهراني، بنياد بعثت.
9. آموزههاي صوفيان، سيد حسن نصر، قصيده سرا.
10. عرفان و عرفان نمايان، صدر الدين شيرازي، ترجمه محسن بيدار فر، الزهراء.
11. در خانقاه بيدخت چه مي گذرد، محمد مدني.
12. سرچشمههاي عرفان، دکتر نصر الله فروهر، دفتر نشر افکار.
13. آن سوي صوفيگري ـ احمد باقريان، موسسه بوستان کتاب، دفتر نشر تبليغات اسلامي.
14. تحقيقي در تصوف و عرفان، خير الله مرداني، سپهر آذين.
15. از استاد بپرسيد، در رابطه با اکنکار، هارولد کلمپ، مترجم، امينه اخوان تختي، تهران، ناشر امير قلم.
16. سايت باشگاه انديشه www.bashgah.net
17. جريان شناسي، انتقادي عرفان هاي نو ظهور، حميد رضا، مظاهري، سيف، پژوهش گاه علوم و فرهنگ اسلامي.
18. عرفان کيهاني، محمد علي طاهري، انتشارات انديشه ماندگار.
19. الاثني عشريه: شيخ حرّ عاملي.
20. خيراتيه، بهبهاني.
21. فقنائح الصوفيه، بهبهاني.
22. جريان شناسي انتقادي عرفانهاي نو ظهور، حميد رضا مظاهري سيف.
23. آفتاب و سايهها، محمد تقي فعالي.
[1]. مستدرک الوسائل، ج12، ص168، ميرزا حسين نوري، ناشر موسسه آل البيت؛ بحارالأنوار، مجلسي، محمد باقر، ج67، ص22، مرحوم علامه مجلسي، دارالکتب الاسلاميه، مصباح الشريعة، ص120، امام صادق ـ عليه السلام ـ جعفر بن محمد، چاپ موسسه الاعلمي للمطبوعات.
[2]. ذاريات / 56.
[3]. کليني، محمد بن يعقوب، اصول کافي، تهران، دارالکتب الاسلاميه، 1365ش، کتاب عقل و جهل. ج1، ص11، ح3.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۵۸
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.