ماجرای معنویت در دوران جدید چه روندی را طی کرده است؟
ماجرای معنویت در دوران جدید چه روندی را طی کرده است؟
پرسش
پاسخ
با کمال تأسف در دوران و عصر جدید ماجرای معنویت به انحراف گراییده و این انحراف نتیجهی فاصله گرفتن از قرآن و اهل بیت رسول خدا(ص) میباشد. مسئله معنویت از دو جهت مورد آسیب و چالش قرار گرفته است. از یک طرف معنویت اسلامی و واقعی در میان جامعه اسلامی کم رنگتر شده است و اکثریت مسلمانان با تأثیر پذیری از امور مادی و تجملات دنیایی از مسائل معنوی که در قالب زهد، عبادت، تقوی و قناعت و رعایت سایر امور اخلاقی قابل تحقق میباشد، دور شدهاند و از طرف دیگر کسانی که به مسائل معنوی علاقهمند هستند گرفتار فرقههای نوظهور و یا سنتی انحرافی شدهاند و نه تنها با گرایش و جذب در این گروهها، راه معنویت را نمیپیمایند، بلکه به مراتب از کسانی که اصلا تمایل به مسائل معنوی ندارند، از معنویت و خدا جویی فاصله گرفته و به بهانه معنویتگرایی گرفتار هوا و هوس گرایی شده و در دامن اباحهگری افتادهاند. البته خستگی از مادیات و تجملات دنیایی فراگیر بوده و در میان پیروان ادیان مختلف احساس فرار از این امور و گرایش به سوی معنویت به وجود آمده لکن این معنویت و عرفانهای کاذب هستند که آنان را به سوی خود جذب می کنند. گروه ها و فرقه های مختلفی که در سطح جهان متصدی این امر شده و برخی از آنها در داخل کشور ایران نیزکم و بیش فعالیت دارند. عرفان بودیسم، رام الله، اوشو، اکنکار، سای بابا، در حوزه شرقی و جنوب شرقی جهان حضور دارند. عرفانهای که مبتنی بر سحر و جادو و امثال اینها است مانند پائیلو کوئیلو، فالون دافا، مدی تیشن، وین دایر و امثال اینها از غرب سر درآورده اند و عرفانهای شاهدان یهوه و قبالا یا کبالا منسوب به پیروان ادیان مسیحیت و یهودیت می باشند. و عرفانهای خانقاهی صوفیه در قالب گروه های مختلف مانند ذهبیه، گنابادیه، چشتیه، نقشبندیه، قادریه، خاکساریه، اویسیه، و امثال اینها در میان مسلمانان شیعه و سنی قعالیت دیرینه دارند و عرفان کیهانی هم که در این چند سال اخیر به وجود آمده و عده ای را به خود مشغول کرده است.
تمام این مکاتب معنوی که نام برده شدند مبتنی بر معنویت اصیل خدا جویانه نمیباشند. بلکه هر کدام دکانی است برای اهداف مادی و شهوانی و امثال اینها.
فرقههای معنوی اسلامی به علت فاصله گرفته از قرآن و اهل بیت و آموزههای اسلامی به انحراف رفته و اموری را به عنوان معنویت اسلامی به خورد مریدان و هوادران خود میدهند که با موازین عقاید و شریعت اسلام منافات دارند.
اینکه عرفان و معنویت اصیل اسلامی کمتر مورد توجه معنویتگرایان قرار میگیرد و به سوی عرفانهای کاذب میروند علت آن اولا انگیزه معنویت گرایان میباشد، زیرا اکثر معنویت دوستان به دنبال این میباشند که قدرت ایجاد کارهای خارق العاده مثل شفا دادن به مریض، خوردن شیشه، فرو کردن خنجر در شکم و گردن و امثال اینها را به دست آورند و این امور با عرفان و معنویت اصیل اسلامی قابل حصول نمیباشند، آنان غافلاند از اینکه هدف معنویت گرایی و عرفان این اموری که غالبا با تردستی و شعبدهبازی و سحر و جادو محقق میشوند، نمیباشد بلکه غایت عرفان و پرداختن به امور معنوی حصول کمال انسانی و تقرب جستن به خدا است تا از یک طرف اعمال عبادی در قالب نماز و روزه و خدمت به مردم و ... با میل و اشتیاق درونی انجام شوند و از طرف دیگر نتایجی در قیامت داشته باشد ودر دار ابدی مایه تنعم ابدی گردد. و این اموری خارق العادهای که برخی میخواهند توسط معنویت گرایی به دست آورند هیچ مشکلی از مشکلات دنیایی و اخروی را حل نمی کنند بلکه با قرار گرفتن در معرض دید دیگران یک نوع سرگرمی به حساب میآیند.
ثانیا چون عرفان و معنویت اسلامی با عمل به شریعت و انجام تکالیف عقلی و شرعی قابل تحقق میباشد، معمولا بسياري به این امور تکلیف آور علاقه نشان نمیدهند بلکه در صدد این هستند که بدون تکلیف و پرداختن به امور شرعی و عقلی و فقط با سیر در باطن به معنویت برسند، در حالی که چنین چیزی امکان عقلی و شرعی ندارد
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۷۷
ماجرای معنویت در دوران جدید چه روندی را طی کرده است؟
- نشان کردن
پرسش
ماجرای معنویت در دوران جدید چه روندی را طی کرده است؟
پاسخ
با کمال تأسف در دوران و عصر جدید ماجرای معنویت به انحراف گراییده و این انحراف نتیجهی فاصله گرفتن از قرآن و اهل بیت رسول خدا(ص) میباشد. مسئله معنویت از دو جهت مورد آسیب و چالش قرار گرفته است. از یک طرف معنویت اسلامی و واقعی در میان جامعه اسلامی کم رنگتر شده است و اکثریت مسلمانان با تأثیر پذیری از امور مادی و تجملات دنیایی از مسائل معنوی که در قالب زهد، عبادت، تقوی و قناعت و رعایت سایر امور اخلاقی قابل تحقق میباشد، دور شدهاند و از طرف دیگر کسانی که به مسائل معنوی علاقهمند هستند گرفتار فرقههای نوظهور و یا سنتی انحرافی شدهاند و نه تنها با گرایش و جذب در این گروهها، راه معنویت را نمیپیمایند، بلکه به مراتب از کسانی که اصلا تمایل به مسائل معنوی ندارند، از معنویت و خدا جویی فاصله گرفته و به بهانه معنویتگرایی گرفتار هوا و هوس گرایی شده و در دامن اباحهگری افتادهاند. البته خستگی از مادیات و تجملات دنیایی فراگیر بوده و در میان پیروان ادیان مختلف احساس فرار از این امور و گرایش به سوی معنویت به وجود آمده لکن این معنویت و عرفانهای کاذب هستند که آنان را به سوی خود جذب می کنند. گروه ها و فرقه های مختلفی که در سطح جهان متصدی این امر شده و برخی از آنها در داخل کشور ایران نیزکم و بیش فعالیت دارند. عرفان بودیسم، رام الله، اوشو، اکنکار، سای بابا، در حوزه شرقی و جنوب شرقی جهان حضور دارند. عرفانهای که مبتنی بر سحر و جادو و امثال اینها است مانند پائیلو کوئیلو، فالون دافا، مدی تیشن، وین دایر و امثال اینها از غرب سر درآورده اند و عرفانهای شاهدان یهوه و قبالا یا کبالا منسوب به پیروان ادیان مسیحیت و یهودیت می باشند. و عرفانهای خانقاهی صوفیه در قالب گروه های مختلف مانند ذهبیه، گنابادیه، چشتیه، نقشبندیه، قادریه، خاکساریه، اویسیه، و امثال اینها در میان مسلمانان شیعه و سنی قعالیت دیرینه دارند و عرفان کیهانی هم که در این چند سال اخیر به وجود آمده و عده ای را به خود مشغول کرده است.
تمام این مکاتب معنوی که نام برده شدند مبتنی بر معنویت اصیل خدا جویانه نمیباشند. بلکه هر کدام دکانی است برای اهداف مادی و شهوانی و امثال اینها.
فرقههای معنوی اسلامی به علت فاصله گرفته از قرآن و اهل بیت و آموزههای اسلامی به انحراف رفته و اموری را به عنوان معنویت اسلامی به خورد مریدان و هوادران خود میدهند که با موازین عقاید و شریعت اسلام منافات دارند.
اینکه عرفان و معنویت اصیل اسلامی کمتر مورد توجه معنویتگرایان قرار میگیرد و به سوی عرفانهای کاذب میروند علت آن اولا انگیزه معنویت گرایان میباشد، زیرا اکثر معنویت دوستان به دنبال این میباشند که قدرت ایجاد کارهای خارق العاده مثل شفا دادن به مریض، خوردن شیشه، فرو کردن خنجر در شکم و گردن و امثال اینها را به دست آورند و این امور با عرفان و معنویت اصیل اسلامی قابل حصول نمیباشند، آنان غافلاند از اینکه هدف معنویت گرایی و عرفان این اموری که غالبا با تردستی و شعبدهبازی و سحر و جادو محقق میشوند، نمیباشد بلکه غایت عرفان و پرداختن به امور معنوی حصول کمال انسانی و تقرب جستن به خدا است تا از یک طرف اعمال عبادی در قالب نماز و روزه و خدمت به مردم و ... با میل و اشتیاق درونی انجام شوند و از طرف دیگر نتایجی در قیامت داشته باشد ودر دار ابدی مایه تنعم ابدی گردد. و این اموری خارق العادهای که برخی میخواهند توسط معنویت گرایی به دست آورند هیچ مشکلی از مشکلات دنیایی و اخروی را حل نمی کنند بلکه با قرار گرفتن در معرض دید دیگران یک نوع سرگرمی به حساب میآیند.
ثانیا چون عرفان و معنویت اسلامی با عمل به شریعت و انجام تکالیف عقلی و شرعی قابل تحقق میباشد، معمولا بسياري به این امور تکلیف آور علاقه نشان نمیدهند بلکه در صدد این هستند که بدون تکلیف و پرداختن به امور شرعی و عقلی و فقط با سیر در باطن به معنویت برسند، در حالی که چنین چیزی امکان عقلی و شرعی ندارد
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 25 تیر 01
- بازدید
- ۷۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.