آيا اعمالي که بعضا دراويش انجام مي­دهند چقدر با موازين شرعي منطبق مي­باشد؟ مانند: شيشه خوردن و چاقو و خنجر...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا اعمالي که بعضا دراويش انجام مي­دهند چقدر با موازين شرعي منطبق مي­باشد؟ مانند: شيشه خوردن و چاقو و خنجر در اعضاي بدن خود فرو کردن که چيزي شبيه وهن دين مي­باشد و بعضا در بينندگاني که داراي اطلاعات مذهبي و اعتقادي ضعيف مي­باشند، تزلزل و شبهه ايجاد مي­نمايد.

پاسخ کارشناسی

پاسخ

فرقه­هاي درويشي كه به نام صوفيه، متصوفه و تصوف نيز ياد مي­شوند، تحت عناوين مختلف در بطن مسلمين براي خود لانه ساخته و تيشه بر ريشه اسلام زده و از گذشتة تاريخ تا امروز مايه اختلاف و عقب ماندگي مسلمين گرديده­اند. با اين كه اين فرقه­ها هم در ميان اهل سنت و هم در ميان شيعيان جاي پا پيدا كرده­اند؛ ولي در بين آنان به دليل اينكه هيچ اصل و اعتباري در دين اسلام ندارند، هيچ فرقي وجود ندارد و تمامي آنان به سوي انحراف گرائيده اند  به همين دليل برخي از علماء و فقهاء اهل سنت نه تنها آنان را منحرف و گمراه مي­شمارند، بلكه كشتن آنها را بهتر از كشتن كفار مي­دانند.[1]

در عصر حاضر چندين طريقه صوفي در ميان سنيان فعاليت مي­كنند كه عبارتند از فرقه قادريه، نقشبنديه، چشتيه و سهرورديه. و در ميان شيعيان نيز فرقه ذهبيه، نعمت اللهيه گناباديه اویسيه، شاه مقصوديه، فعال بوده و در برخي از شهرهاي ايران داراي خانقاه و كانون فعاليت مي­باشند.

این اعمالی که در سوال مطرح شده بیشتر توسط فرقه قادریه انجام می­گیرد. اين فرقه توسط شيخ عبد القادر گيلاني سني مذهب (470-561 ق) كه در يكي از توابع گيلان به دنيا آمد تأسيس شده است.[2] و امروز داراي شاخه­هاي متعددي در كشورهاي مختلف اسلامي بوده و هر كدام از اين شاخه­ها توسط پير و شيخي رهبري مي­شوند. شيخ طريقت قادريه در كشور عراق شخصي به نام «شيخ محمد كسنزاني حسيني» است. اين شاخه در برخي از شهرهاي غربي ايران و نيز در گيلان كه زادگاه عبد القادر گيلاني است تا حدودي توانسته است لانه سازي كند و در خانقاه­هاي شان بعضي از جوانان پاكدل را به وسيله نمايش تردستي­هاي جذّاب و جوان پسند، از جاده مستقيم اسلام به انحراف كشانده و به يك سلسله اعمال ناباب و غير مشروع مشغول و سر گرم نمايند.

در مورد كارهاي عجيب و غريب آنان مثل شيشه خوردن و چاقو در بدن فرو بردن و امثال آنها كه جز تردستي و شعبده بازي و جفر و طلسم چيزي ديگري نمي­تواند، باشد. بايد گفته شود كه بين اين تردستي­ها و شعبده بازي­ها و حقانيت طريقه، سلسله، دين و مذهب كوچكترين ملازمه عقلي و حتي عرفي وجود ندارد زيرا اولاً اين گونه اعمال ناشي از علومي است كه قابل آموزش و تعلّم است و اختصاص به فرد، گروه، مذهب، فرقه و دين خاصي ندارد و لذا مشركين و كفار، شعبده بازي­هاي فني­تر و دقيق­تر را مي­توانند انجام بدهند. ثانياً حقانيت دين و مذهب و هر نوع اعتقاد، كردار و روش­هاي عملي با معيارها و براهين عقلي و عقلاني و شرعي قابل اثبات مي­باشد و هيچ دين و مذهبي براي اثبات حقانيتش به اين گونه امور متمسك نشده­اند. و اجراء اين گونه تردستي­ها جز براي عوام فريبي و سرگرمي انگيزة ديگري نمي­تواند داشته­باشد.

اقتضاء دين و مذهب حق اينست كه به صورت شفاف در انظار و افكار عموم و در ميدان تضارب آراء و استدلال قد علم كند تا حقانيت آن براي همگان روشن شود و در صورت پذيرفتن به سعادت واقعي برسند، چنانچه پيامبر خدا(صلي الله عليه و اله و سلم) و جانشينان آن حضرت چنين كردند و همچنين علمأ و فقهاء به پيروي از آنها هيچ دستور و حكم اسلامي را مخفي نمي­دارند و تمام مسلمين در مساجد و اماكن ديگر، برنامه­هاي عملي اسلام را علناً انجام مي­دهند و عقايد اسلامي را باز گو مي­كنند بنابر اين، حق نبايد در كنج خانقاه­ها به صورت مرموزانه بخزد و قدرت هيچگونه دعوت مبتني بر برهان و استدلال را نداشته باشد و نبايد ماية رفتار و اعمال مشكوك و سّري در محدوده خانقاه­ها  گردد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1. تحفة الاخيار تأليف محمد طاهر قمي.

2. عارف و صوفي چه مي گويد تأليف جواد تهراني.

3. در خانقاه بيدخت چه مي گذرد تأليف محمد مدني.

 


[1] . عبد الحميد، الشرواني، حواشي الشرواني، 3/88، بيروت، دار احياء التراث العربي و محمد بن اشربيني، المحتاج،  بيروت، دار احياء التراث، 1377ق. 1/329.

[2] . روند مياخيل، پوهنوال محمد عمر، شجره ها و اما كن قبايل پشتون، كابل، ميوند، 1383ش . ص 156.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
25 تیر 01
بازدید
۱۲۲
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.