با وجود خویشاوندی اهل بیت با صحابه چرا شیعیان باز نسبت به آنان دید مثبتی ندارند؟
با وجود خویشاوندی اهل بیت با صحابه چرا شیعیان باز نسبت به آنان دید مثبتی ندارند؟
پرسش
پاسخ
ازدواج و مصاهرت بين خانوادهها که باعث ایجاد خویشاوندی می شود يک چيز است و راه حق و دلايل اثبات آن و تشخيص راه باطل از حق، چيز ديگري است. در زندگي و حيات بشر و در هيچ جاي دنيا ازدواج ها بين افراد جامعه دليل و برهان بر اثبات راه حق و نيز دليل بر حقانيت عقايد طرفين گرفته نشده است. و از اين راه درستي عقايد و ايمان کسي به دست نميآيد، چون هيچ رابطه منطقي بين آنها وجود ندارد و در قرآن کريم و احاديث پيامبر گرامي اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نيز گفته نشده است که اگر دو نفر با هم ازدواج کردند اگر يکي از طرفين ازدواج، انسان سالم العقيده و درستکار بود، حتماً طرف ديگر آن نيز چنين است، بلکه در قرآن، بر عکس، به ازدواج هايي اشاره شده که يک طرف آن بسيار مؤمن بلکه پيامبر خدا بوده و طرف ديگر کافر و بي ايمان بوده است.
خداوند مي فرمايد: «ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ کفَرُوا اِمْرَأَةَ نُوحٍ وَاِمْرَأَةَ لُوطٍ کانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ[1]»؛ «خداوند براي کساني که کافر شده اند به همسر نوح و همسر لوط مثل زده است، آن دو تحت سرپرستي دو بنده از بندگان صالح ما بودند ولي به آن دو خيانت کردند و ارتباط با اين دو پيامبر سودي به حال شان (در برابر عذاب الهي) نداشت و به آنها گفته شد: وارد آتش شويد همراه کساني که وارد مي شوند».
و باز خداوند مي فرمايد: «وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ آمَنُوا اِمْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِندَک بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ[2]»؛ «و خداوند براي مؤمنان، به همسر فرعون مثل زده است در آن هنگام که گفت: پروردگارا! خانه اي براي من نزد خودت در بهشت بساز و مرا از فرعون و کار او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهايي بخش».
ملاحظه مي شود که به علت خوبي زن فرعون، خود فرعون خوب نمي باشد. بلکه زن فرعون (آسيه) اهل بهشت و فرعون اهل جهنم است. و نيز حضرت نوح و حضرت لوط ـ عليهم السلام ـ پيامبران الهي هستند اما زنان آنها کافر و اهل جهنم اند.
اگر ازدواج تأثيري داشت زنان اين دو پيامبر عظيم الشأن مؤمن و اهل بهشت بودند و فرعون، همسر آسيه از آتش جهنم نجات پيدا مي کرد.
در ازدواج هاي برخي اعضاي اهل بيت و ديگران از جمله برخي از صحابه نمي توان بر خلاف اين آيات واضح قرآن قضاوت نمود و دربست و بدون استثناء اين ازدواج ها را دليل بر حقانيت اطراف ازدواج قرار داد، بلکه هر انسان را بايد از اعمال و رفتار او شناخت در اين ميان فرقي نمي کند که آن شخص صحابي است يا غير صحابي. در ميان اصحاب رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ انسان هاي بزرگ و بزرگواري وجود دارد و احترام آنها بر مسلمانان واجب است اما برخي از اصحاب به علت کارهايي که مرتکب شده اند نميتوان آنان را با آن اصحابي که عمل نيک و صالح انجام داده اند در يک ترازو گذاشت. براي دسترسي به اين حقايق بهتر است به کتاب هاي حديثي و تاريخي اهل سنت رجوع شود و زندگي نامه و بيوگرافي آنان را که در اين کتاب ها منعکس شده به دست آورد و سپس در مورد آنان قضاوت نمود.
به عنوان مثال علي ـ عليه السلام ـ از صحابه بود و معاويه نيز از صحابه بود در جنگ صفين که هزاران انسان در آن کشته شدند، يا حق با علي ـ عليه السلام ـ بود يا با معاويه، حتماً يکي از آنها بر باطل بوده است. عقل و وجدان انسان اجازه نمي دهد که بگويد حق با هر دو بوده است.
همين داستان در جنگ جمل و حادثه قتل عثمان و... بين صحابه جاري است. مجرد جاري شدن اسم صحابه بر کسي او را به انسان خوب تبديل نميکند بلکه بايد ايمان و عمل او مورد ارزيابي قرار گيرد و بعد قضاوت شود، و به عنوان صحابي درست کار و با ايمان رسول گرامي اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ پذيرفته شده و احترام او بر همه مسلمانان واجب قرار داده شود.
در آخر حديثي را از صحيح بخاري معتبرترين کتاب اهل سنت مي آوريم و قضاوت را بر عهده خواننده میگذاريم:
قال رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ : «فاطمة بضعة منّي فمن اغضبها اغضبني».[3]یعنی فاطمه پاره تن من است هر که او را به غضب آورد من را به غضب آورده است.
و باز در همين کتاب روايت شده که «وقتي ابوبکر خليفه اول به فاطمه گفت پيامبر صدقه به ارث نمي گذارد فغضبت فاطمة بنت رسول الله فهجرت ابابکر فلم تزل مهاجرته حتّي توفيت و عاشت بعد رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ستة اشهر».[4]يعني بعد از اين سخن ابوبکر، فاطمه غضبناک شد و با او قهر کرد و اين قهر او ادامه داشت تا اينکه فوت نمود. او بعد از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ شش ماه زنده بود.
و از طرف ديگر در قرآن کريم آمده است: «إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا[5]»؛ «بىگمان، كسانى كه خدا و پيامبر او را آزار مىرسانند، خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت كرده و برايشان عذابى خفّتآور آماده ساخته است».
خوب دقت شود که از يک طرف اذيت و غضب فاطمه اذيت و غضب رسول خداست و از طرف ديگر فاطمه توسط ابوبکر مورد اذيت قرار گرفته و غضبناک شده است و از طرف سوم قرآن هم ميگويد که هر که خدا و رسولش را اذيت کند خداوند او را در دنيا و آخرت لعنت مي کند و عذاب خوار کننده اي را براي او مهيا ساخته است.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 23 تیر 01
- بازدید
- ۸۴
با وجود خویشاوندی اهل بیت با صحابه چرا شیعیان باز نسبت به آنان دید مثبتی ندارند؟
- نشان کردن
پرسش
با وجود خویشاوندی اهل بیت با صحابه چرا شیعیان باز نسبت به آنان دید مثبتی ندارند؟
پاسخ
ازدواج و مصاهرت بين خانوادهها که باعث ایجاد خویشاوندی می شود يک چيز است و راه حق و دلايل اثبات آن و تشخيص راه باطل از حق، چيز ديگري است. در زندگي و حيات بشر و در هيچ جاي دنيا ازدواج ها بين افراد جامعه دليل و برهان بر اثبات راه حق و نيز دليل بر حقانيت عقايد طرفين گرفته نشده است. و از اين راه درستي عقايد و ايمان کسي به دست نميآيد، چون هيچ رابطه منطقي بين آنها وجود ندارد و در قرآن کريم و احاديث پيامبر گرامي اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نيز گفته نشده است که اگر دو نفر با هم ازدواج کردند اگر يکي از طرفين ازدواج، انسان سالم العقيده و درستکار بود، حتماً طرف ديگر آن نيز چنين است، بلکه در قرآن، بر عکس، به ازدواج هايي اشاره شده که يک طرف آن بسيار مؤمن بلکه پيامبر خدا بوده و طرف ديگر کافر و بي ايمان بوده است.
خداوند مي فرمايد: «ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ کفَرُوا اِمْرَأَةَ نُوحٍ وَاِمْرَأَةَ لُوطٍ کانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ[1]»؛ «خداوند براي کساني که کافر شده اند به همسر نوح و همسر لوط مثل زده است، آن دو تحت سرپرستي دو بنده از بندگان صالح ما بودند ولي به آن دو خيانت کردند و ارتباط با اين دو پيامبر سودي به حال شان (در برابر عذاب الهي) نداشت و به آنها گفته شد: وارد آتش شويد همراه کساني که وارد مي شوند».
و باز خداوند مي فرمايد: «وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ آمَنُوا اِمْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِندَک بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ[2]»؛ «و خداوند براي مؤمنان، به همسر فرعون مثل زده است در آن هنگام که گفت: پروردگارا! خانه اي براي من نزد خودت در بهشت بساز و مرا از فرعون و کار او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهايي بخش».
ملاحظه مي شود که به علت خوبي زن فرعون، خود فرعون خوب نمي باشد. بلکه زن فرعون (آسيه) اهل بهشت و فرعون اهل جهنم است. و نيز حضرت نوح و حضرت لوط ـ عليهم السلام ـ پيامبران الهي هستند اما زنان آنها کافر و اهل جهنم اند.
اگر ازدواج تأثيري داشت زنان اين دو پيامبر عظيم الشأن مؤمن و اهل بهشت بودند و فرعون، همسر آسيه از آتش جهنم نجات پيدا مي کرد.
در ازدواج هاي برخي اعضاي اهل بيت و ديگران از جمله برخي از صحابه نمي توان بر خلاف اين آيات واضح قرآن قضاوت نمود و دربست و بدون استثناء اين ازدواج ها را دليل بر حقانيت اطراف ازدواج قرار داد، بلکه هر انسان را بايد از اعمال و رفتار او شناخت در اين ميان فرقي نمي کند که آن شخص صحابي است يا غير صحابي. در ميان اصحاب رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ انسان هاي بزرگ و بزرگواري وجود دارد و احترام آنها بر مسلمانان واجب است اما برخي از اصحاب به علت کارهايي که مرتکب شده اند نميتوان آنان را با آن اصحابي که عمل نيک و صالح انجام داده اند در يک ترازو گذاشت. براي دسترسي به اين حقايق بهتر است به کتاب هاي حديثي و تاريخي اهل سنت رجوع شود و زندگي نامه و بيوگرافي آنان را که در اين کتاب ها منعکس شده به دست آورد و سپس در مورد آنان قضاوت نمود.
به عنوان مثال علي ـ عليه السلام ـ از صحابه بود و معاويه نيز از صحابه بود در جنگ صفين که هزاران انسان در آن کشته شدند، يا حق با علي ـ عليه السلام ـ بود يا با معاويه، حتماً يکي از آنها بر باطل بوده است. عقل و وجدان انسان اجازه نمي دهد که بگويد حق با هر دو بوده است.
همين داستان در جنگ جمل و حادثه قتل عثمان و... بين صحابه جاري است. مجرد جاري شدن اسم صحابه بر کسي او را به انسان خوب تبديل نميکند بلکه بايد ايمان و عمل او مورد ارزيابي قرار گيرد و بعد قضاوت شود، و به عنوان صحابي درست کار و با ايمان رسول گرامي اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ پذيرفته شده و احترام او بر همه مسلمانان واجب قرار داده شود.
در آخر حديثي را از صحيح بخاري معتبرترين کتاب اهل سنت مي آوريم و قضاوت را بر عهده خواننده میگذاريم:
قال رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ : «فاطمة بضعة منّي فمن اغضبها اغضبني».[3]یعنی فاطمه پاره تن من است هر که او را به غضب آورد من را به غضب آورده است.
و باز در همين کتاب روايت شده که «وقتي ابوبکر خليفه اول به فاطمه گفت پيامبر صدقه به ارث نمي گذارد فغضبت فاطمة بنت رسول الله فهجرت ابابکر فلم تزل مهاجرته حتّي توفيت و عاشت بعد رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ستة اشهر».[4]يعني بعد از اين سخن ابوبکر، فاطمه غضبناک شد و با او قهر کرد و اين قهر او ادامه داشت تا اينکه فوت نمود. او بعد از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ شش ماه زنده بود.
و از طرف ديگر در قرآن کريم آمده است: «إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا[5]»؛ «بىگمان، كسانى كه خدا و پيامبر او را آزار مىرسانند، خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت كرده و برايشان عذابى خفّتآور آماده ساخته است».
خوب دقت شود که از يک طرف اذيت و غضب فاطمه اذيت و غضب رسول خداست و از طرف ديگر فاطمه توسط ابوبکر مورد اذيت قرار گرفته و غضبناک شده است و از طرف سوم قرآن هم ميگويد که هر که خدا و رسولش را اذيت کند خداوند او را در دنيا و آخرت لعنت مي کند و عذاب خوار کننده اي را براي او مهيا ساخته است.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 23 تیر 01
- بازدید
- ۸۴
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.