آیا بایزید بسطامی نشانی از قدرت تشیع است؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آیا بایزید بسطامی نشانی از قدرت تشیع است؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

بایزید طیفور بن عیسی بسطامی(188-261ق) یکی از شخصیت های معروف صوفیه در قرن سوم هجری می باشد. ابن عربی او را ابایزید اکبر نامیده و مستشرقین به این باور اند که او قائل به وحدت وجود بوده و اولین کسی بوده است که مذهب فناء فی الله را مطرح کرده است.[1]

بایزید اصلا شیعه نبوده است تا نشان از قدرت تشیع باشد بلکه بر مذهب حنفی اهل سنت بوده است و از طرف آنان لقب سلطان العارفین به او داده شده است.[2]

برخی صوفیان مثل عطار نیشابوری به این باور اند که بایزید از شاگردان امام صادق (ع) بوده است[3]. و نیز سید حیدر آملی هم به همین باور است که بایزید از شاگردان و سقاء منزل امام صادق(ع) بوده است.[4]

اما این ادعا با هیچ دلیلی قابل اثبات نمی باشد بلکه دلیل بر این وجود دارد که بایزید اصلا امام صادق (ع) را ندیده است. زیرا امام صادق (ع) در سال 148 قمری به شهادت رسیده است و بایزید بسطامی در سال 188 به دنیا آمده است. و نیز در تاریخ اصحاب امام صادق (ع) هیچ نامی از بایزید دیده نمی شود.

اما مفهوم اینکه نشانی از قدرت تشیع است چندان روشن نمی باشد. قطعا مراد از آن این نیست که بسطامی قدرت نظامی و حکومتی داشته است و هر نوع قدرت مادی در باره آو منتفی می باشد. و مراد از آن قدرت علمی هم نمی باشد زیرا علم قابل توجهی که بشود از آن استفاده نمود نیز در باره او گفته نشده است. پس شاید مراد قدرت معنوی و عرفانی باشد که البته چنین چیزی هم فقط در یک سلسله کراماتی که از او نقل شده است منحصر می‌گردد و باعث هدایت کسی هم نگشته است. افزون بر آن این کرامات بسیار غلو آمیز بوده که حتی یک مورد آن در باره پیامبر اسلام(ص)و ائمه طاهرین(ع) نقل نشده است.

نشان قدرت علمی و معنوی تشیع بعد از پیامبر اسلام(ص) امام علی(ع) و فرزندان معصوم آن حضرت می باشد که هیچ کسی در برابر آنان نمی تواند عرض اندام کند. این اهل بیت پیامبر (ص) هستند که افتخار تشیع بوده و بعد از آن علمای طراز اول شیعه مثل شیخ مفید، سید مرتضی، شیخ طوسی، علامه حلی، محقق حلی، و... و از معاصرین علامه طباطبایی، امام خمینی و... به عنوان نشان قدرت علمی ، معنوی و حتی سیاسی تشیع مطرح می باشند.

بنابراین بسطامی و امثال او اولا شیعه نمی باشد و ثانیا از هیچ قدرتی در هیچ حوزه ای برخوردار نبوده تا به عنوان نشان قدرت مطرح شود.

 


[1] . زرکلی، خیرالدین الاعلام، بیروت ، دارالعلم، هشتم، 1998م. ج3ص235.

[2] .واحدی، تقی از کوی صوفیان تا حضور عارفان، سوم، 1377. ص67.

[3] . عطار نیشابوری، تذکره الاولیاء، ،تهران، زوار، سوم، 1360. ص161.

[4]. سید حیدر آملی، جامع الاسرار، تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی،1368ش. ص224.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
23 تیر 01
بازدید
۲۹۳
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.