سوال من در مورد احاديثي است که بهائيان بسيار روي آن استناد مي¬کنند.

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

  سوال من در مورد احاديثي است که بهائيان بسيار روي آن استناد مي­کنند.

پاسخ کارشناسی

پاسخ

بدون ترديد، جامعيت و گستره ژرف و بي انتهاي دين انسان ساز اسلام، امري مسلم و غير قابل انکار است. چرا که هم اکنون با گذشت چهارده قرن از ظهور آن. همچنان زنده و حيات بخش است. امروز اين باور در ميان حقيقت جويان و حق مداران جهان پديد آمده است که مکتب شکوه مند اسلام توانائي ماندن و اداره نظام زندگي انسان ها را تا هميشه روزگار دارد و از اين روي، آمدن پيام آور جديد بي معناست. در آيات قرآن کريم همچون؛ آيه «محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ پدر هيچ يک از مردان شما نيست ليکن او رسول خدا وخاتم انبياء است و خدا هميشه بر همه امور عالم آگاه است».[1] و يا اين آيه که مي فرمايد: «امروز دين شما را به حدّ کمال رسانيدم و بر شما نعمتم را تمام کردم و بهترين آئين را که اسلام است برايتان برگزيدم».[2]

و نيز در روايات متعددي بر خاتميت پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ تأکيد شده است: امام باقر ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: خداوند تبارک و تعالي به کتابتان قرآن، کتاب ها را و به پيامبرتان محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ پيامبران را خاتمه و پايان داد.[3]

امام رضا ـ عليه السلام ـ نيز در حديثي گرانقدر مي­فرمايند: شريعت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ تا روز قيامت منسوخ نخواهد شد و تا آن روز هيچ پيامبري بعد از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نخواهد آمد. پس کسي که ادعاي نبوت کند يا بعد از قرآن کتابي بياورد خونش مباح است.[4]

علي رغم تأکيد قرآن و روايات معصومين بر جاودانگي دين اسلام گروهي به پشتوانه استکبار چنين ادعا مي کنند که دوره اسلام به سر آمده و دين جديد و پيامبري جديد آمده است. و عموما هم برخي آيات و روايات را تقطيع کرده به نفع خود تأويل مي­کنند و يا اينکه رواياتي براي پيش برد اهداف خود جعل مي­کنند. در اينجا به برخي از رواياتي که در باره حضرت مهدي (عج) وارد شده و بهائيان آنها را بنفع خود تأويل مي­کنند اشاره مي­شود.

1. ابو بصير از امام محمد باقر ـ عليه السلام ـ نقل مي­کند: قائم با مأموريت جديد و قضاوت جديد قيام مي­کند، با اعراب به شدت برخورد مي­نمايد و کارش چيزي جز شمشير نيست او از احدي طلب توبه نمي­کند و در راه خدا از سرزنش هيچ ملامت گري باک ندارد.[5] البته در برخي نسخ کتاب «کتاب جديد» هم دارد و اين بدين خاطر است که اسلام آنقدر توسط منحرفين از مسير اصلي اش منحرف مي­شود که وقتي آن حضرت اسلام راستين را بيان مي­کند همه فکر مي کنند که آن حضرت آئين جديد و کتاب جديد آورده است، چنانچه بهائيان اين حديث را به نفع خود تأويل مي کنند و مي­گويند: منظور کتاب جديد غير از قرآن است و آن کتاب مقدس خودشان مي باشد.

2. در حديث ديگر آمده است که امام عصر ـ عليه السلام ـ وقتي ظهور کند ميکائيل و جبرئيل همراه آن حضرت مي باشند و حضرت رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امير المومنين علي ـ عليه السلام ـ کتابي جديد به آن حضرت مي­دهند و آن حضرت بر عرب سخت مي­گيرد...».[6]

بهائيان اين حديث را به گونه اي تأويل مي­کنند که قبول آن کتاب جديد بر عرب سخت مي شود. و منظور از کتاب را باز کتاب   خودشان  تأويل مي­کنند.

3. حديث ديگري که بهائيان به آن استناد مي کنند که اسلام دوره اش تمام شده اين حديث است که حضرت رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمودند: المهدي منا يختم به الدين (در بعضي تعابير بجاي «به» «بنا» است کما فتح بنا».[7] مهدي از ماست خداوند به وسيله آن دين را به پايان مي­رساند همان طور که به وسيله ما آغاز کرد. بهائيان مي­گويند: علي محمد باب همان مهدي بود و با او دين اسلام نيز خاتمه يافت و بهاء الله پيامبري جديد است که بعد از پايان اسلام آمده است. همان طور که مشاهده مي­کنيد از حديث پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ اين استفاده نمي شود که بعد از پايان يافتن دين توسط حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ ديني جديد به وجود مي آيد.

4. عبدالله بن عطاء مي­گويد: از امام محمد باقر ـ عليه السلام ـ پرسيدم: وقتي که قائم قيام کرد در بين مردم با چه روشي رفتار مي­کند؟ حضرت فرمودند آنچه مردم قبل از او درست کرده اند از بين مي برد همان طور که رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ چنين کردند و اسلام را از نو شروع مي کنند.[8]

بهائيان اين حديث را اين گونه تأويل مي­کنند که همان طور که پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ دين جديد آوردند و دين­هاي گذشته را ملغي نمودند حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ نيز ديني غير از دين فعلي مي­آورد.[9]

علاوه بر احاديث مهدوي که بهائيان از آن به نفع خود سود مي­جويند و باب ميل خود تأويل مي کنند از احاديث ديگري که در باره برتري عجم بر عرب از معصومين ـ عليهم السلام ـ وارد شده سوء استفاده مي­کنند. به عنوان نمونه اين حديث ذکر مي شود.

1. علي بن اسباط مي گويد: به امام رضا ـ عليه السلام ـ عرض کردم مردي به سوي برادرت ابراهيم متوجه شده و به او گفته پدرت (موسي بن جعفر ـ عليه السلام ـ ) زنده است، و شما هم آنچه را او مي­داند، مي­دانيد؛ يعني شما هم پدرتان را زنده مي­دانيد؟) حضرت فرمود: سبحان الله! رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي­ميرد و موسي نمي ميرد؟! بخدا موسي درگذشت چنانچه رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ درگذشت. و لکن خداي تبارک و تعالي از زماني که پيغمبرش را قبض روح کرد، تا هميشه اين دين را به عجم زادگان مي بخشد و منت مي گذارد و از خويشان پيغمبرش باز مي دارد.[10] بهائيان اين حديث و امثال آن را طبق باب ميل خود تأويل مي­کنند چنان که خودشان را منظور حديث معرفي مي کنند.

بهائيان ادعا مي­کنند که از اسلام به دين بهائي رسيده­اند و مي­گويند هيچ گاه اسلام نگفته که آخرين دين است و لذا آيات قرآني و خصوصا کلمه «خاتم النبيين» را به سليقه خود به تأويل مي­برند. حال آنکه جا دارد از ايشان سئوال شود که اين اجماع احاديث شيعه و سني را چه مي­کنند؟ همه اينها و دهها حديث ديگر مي­گويند پس از محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نبي و پيامبري ديگر نخواهد آمد.

بايد گفت حضرت حجت(عج) در آخرالزمان قيام به آئين (اسلام) مي­نمايد هم چنانکه در آغاز اسلام قيام به آن صورت گرفت.

از حضرت رسول ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل شده است که فرمودند: «در جهان جز فرمانروايي اسلام وجود نخواهد داشت و زمين چون لوح سيمين خواهد شد».[11] يعني زمين از لوث کفر و نفاق پاک و پيراسته خواهد شد و مانند شِمش نقره خالص و ناب خواهد شد.

از حضرت امير المؤمنين ـ عليه السلام ـ نقل شده است که فرمودند: «قائم(عج) رأي و نظر را از قرآن مي­گيرد، آنگاه که ديگران قرآن را بر رأي و انديشه خود باز مي­گردانند، به آنان شيوه عدالت را نشان مي­دهد و کتاب و سنت را که متروک و منزوي شده، زنده مي کند».[12] به اين معني که حضرت مهدي(عج) از قرآن پيروي نموده و مانند مغرضان، تفسير آن را تحريف نمي­کند وضع اسلام قبل از ظهور به گونه­اي مي­شود که آن حضرت وقتي مردم را به آئين راستين اسلام و کتاب خدا و سنت نبوي دعوت مي­کنند مردم فکر مي­کنند که حضرت حجت(عج) کتاب جديد و آئين جديدي آورده­اند و لذا بهائيان از اين واژه­ها به نفع خود استفاده کرده و آن را مطابق ميل خود تأويل مي­کنند.

بنابر اين بهائيان احاديثي که در باره نحوه عملکرد حضرت حجت ـ عليه السلام ـ بعد از ظهور را بيان مي­کنند طبق ميل خود تأويل مي­کنند و از واژه­هاي خاص سوء استفاده هاي خاص مي­کنند و آنها را به نفع آيين انحرافي خود مصادره مي کنند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ خاتميت، مرتضي مطهري.

2ـ تعارضات مبنايي در تعاليم بهائي، فريد.

 


[1]. احزاب / 40.

[2]. مائده / 3.

[3]. کليني، الکافي، تهران، دارالکتب الاسلاميه، 1388ق، ج1، ص177.

[4]. شيخ صدوق، عيون اخبار الرضا(ع)، بيروت، موسسه اعلمي، 1404ق، ج2، ص87.

[5]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت،موسسه الوفاء، 1403ق، ج52، ص354.

[6]. همان، ص307.

[7]. اربلي، علي بن عيسي، کشف الغمه، بيروت، دارالاضواء، 1405ق، ج3، ص273.

[8]. نعماني، محمد بن ابراهيم، الغيبة، تهران، صدوق، بي تا، ص232.

[9]. آنچه تا به حال از بهائيان نقل شده در مقاله هاي تحت «آئين بهائي ـ استمرار ظهور پيامبران» به آدرس «www.aeenebahai.36.info».

[10]. کليني، همان، ج1، ص380، ج2.

[11]. کوراني، علي، عصر ظهور، ترجمه مهدي حقي، تهران، سازمان تبليغات، 1384ش، ص359.

[12]. همان.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
26 تیر 01
بازدید
۶۷
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.