در برابر تبلیغات بهائیان خصوصاً در مدارس، چه روش بهتر انجام گیرد که تأثيرگذاري بهتري داشته باشد؟
در برابر تبلیغات بهائیان خصوصاً در مدارس، چه روش بهتر انجام گیرد که تأثيرگذاري بهتري داشته باشد؟
پرسش
پاسخ
متأسفانه به علّت گسترش فرقههای مثل بهائيت، وهابيت و عرفانهاي نو ظهور و... در بين جوامع اسلامي براي گمراه ساختن جوانان ساده دل و پاک، وظيفه سنگيني بر دوش همه مسلمانان بالأخص بر کساني که در عرصه تعليم و تربيت مشغول به خدمت هستند ميباشد که با اطلاع کافي در اين زمينه و شناخت شبهات و نحوه مقابله با آنها بتوانند جوانان را از خطر سقوط در افکار گمراه آنها نجات دهند و در همين زمينه دو شرط اساسي لازم است.
1. آگاهي خود فرد از مذهب اهل بيت ـ عليهم السلام ـ با مطالعه کتابهاي علماء بزرگوار در اين زمينه
2. آنهائي که طرف بحث ما هستند به حقيقت عناد نداشته باشند و الاّ بايد از اين گروه کناره گيري کرد. همان طور که خداوند در قرآن کريم مي فرمايد: «خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ[1]». (از افراد نادان و جاهل دوري کنيد).
اما در پاسخ به اين سئوال از اين آيه قرآني استفاده مي شود که خداوند در کتاب عزيزش مي فرمايد:
«ادْعُ إِلِي سَبِيلِ رَبِّک بِالْحِکمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّک هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ[2]». ترجمه: مردم را با فرزانگي و پند دادن نيکو به راه پروردگارت دعوت کن و با مخالفان به طريقي که نيکوتر است مجادله کن که پروردگارت کسي را که از راه او گمراه شده بهتر شناسد و هم او هدايت يافتگان را بهتر شناسد.[3]
در اين آيه يک رشته دستورات مهم اخلاقي از نظر برخورد منطقي، و طرز بحث، چگونگي کيفر و عفو و نحوه ايستادگي در برابر توطئهها و مانند آن بيان شده است که ميتوان آن را به عنوان اصول تاکتيکي و روش مبارزه در مقابل مخالفين در اسلام نامگذاري کرد و به عنوان يک قانون کلّي در هر زمان و در همه جا از آن استفاده نمود.
اين برنامه به ترتيب زير در هفت اصل خلاصه مي شود که در تفسير نمونه به آن ها اشاره شده است.[4]
1. نخست مي گويد: «به وسيله حکمت به سوي پروردگارت دعوت کن» (ادع الي سبيل ربّک بالحکمة)
پس نخستين گام در دعوت به سوي حق استفاده از منطق صحيح و استدلالات حساب شده است و به تعبير ديگر دست انداختن در درون فکر و انديشه مردم و به حرکت در آوردن آن و بيدار ساختن عقل هاي خفته نخستين گام محسوب مي شود.
2. به وسيله اندرز نيکو (و الموعظة الحسنة) که همان استفاده از عواطف انسانها، چرا که موعظه و اندرز بيشتر جنبه عاطفي دارد و با تحريک آن ميتوان مردم را به طرف حقّ متوجّه ساخت.
3. با مخالفان به طريقي که نيکوتر است به مناظره پرداز (و جاء لهم بالتّي هي احسن). و اين طريق مخصوص کساني است که ذهن آنها قبلا از مسائل نادرستي انباشته شده است و بايد از طريق مناظره ذهنشان را خالي کرد تا آمادگي براي پذيرش حقّ پيدا کنند.
بعد از اين سه راه در آخر آيه 125 سوره نحل بيان ميکند که پروردگارت بهتر ميداند چه کسي از راه او گمراه شده و چه کساني هدايت يافته اند.
4. در صورت انکار سه راه قبلي و دست زدن به تجاوز و تعدّي شما هم اگر خواستيد مجازات کنيد فقط به مقداري که به شما تعدّي شده کيفر دهيد. «وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُواْ بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم[5]».
5. ولي اگر شکيبايي کنيد (عفو و گذشت) اين کار براي شکيبايان بهتر است «وَلَئِن صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصَّابِرينَ[6]».
6. هرگاه تمام اين زحمات در زمينه تبليغ و دعوت به سوي خدا و در زمينه عفو و گذشت و شکيبايي کارگر نيفتاد باز نبايد مأيوس و دلسرد شد و يا بيتابي و جزع نمود بلکه بايد با حوصله و خونسردي هر چه بيشتر همچنان به تبليغ ادامه داد.
«وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ[7]». يعني محزون و غمگين نباش براي آن ها.
7. با تمام اين اوصاف اگر دشمن لجوج دست از توطئه بر ندارد و به طرح نقشههاي خطرناک بپردازد در چنين شرائطي موضع گيري صحيح همان است که قرآن مي فرمايد: «و به خاطر کارهاي آن ها اندوهگين و دلسرد مشو! و از توطئه هاي آن ها در تنگنا قرار مگير «وَلاَ تَک فِي ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْکرُونَ[8]»
در آخر اينکه وظيفه ما در قبال اين گونه اديان و شبهات وارده از سوي آن ها بسي دشوار شده است اما اگر همه مسلمانان در برابر مخالفان خود اين برنامه جامع الاطراف را به کار مي بستند شايد امروز اسلام سراسر جهان يا بخش عمده آن را فرا گرفته بود.
در ضمن با مشورت دوستان و همفکران از شيوه هاي ديگري نيز مثل تشکيل جلسات هفتگي و خانگي و دعوت به مطالعه و تشکيل جلسات پرسش و پاسخ و استفاده از اساتيدي که در اين زمينه کار کرده اند، نيز مي توانيد بهره ببريد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 تیر 01
- بازدید
- ۵۳
در برابر تبلیغات بهائیان خصوصاً در مدارس، چه روش بهتر انجام گیرد که تأثيرگذاري بهتري داشته باشد؟
- نشان کردن
پرسش
در برابر تبلیغات بهائیان خصوصاً در مدارس، چه روش بهتر انجام گیرد که تأثيرگذاري بهتري داشته باشد؟
پاسخ
متأسفانه به علّت گسترش فرقههای مثل بهائيت، وهابيت و عرفانهاي نو ظهور و... در بين جوامع اسلامي براي گمراه ساختن جوانان ساده دل و پاک، وظيفه سنگيني بر دوش همه مسلمانان بالأخص بر کساني که در عرصه تعليم و تربيت مشغول به خدمت هستند ميباشد که با اطلاع کافي در اين زمينه و شناخت شبهات و نحوه مقابله با آنها بتوانند جوانان را از خطر سقوط در افکار گمراه آنها نجات دهند و در همين زمينه دو شرط اساسي لازم است.
1. آگاهي خود فرد از مذهب اهل بيت ـ عليهم السلام ـ با مطالعه کتابهاي علماء بزرگوار در اين زمينه
2. آنهائي که طرف بحث ما هستند به حقيقت عناد نداشته باشند و الاّ بايد از اين گروه کناره گيري کرد. همان طور که خداوند در قرآن کريم مي فرمايد: «خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ[1]». (از افراد نادان و جاهل دوري کنيد).
اما در پاسخ به اين سئوال از اين آيه قرآني استفاده مي شود که خداوند در کتاب عزيزش مي فرمايد:
«ادْعُ إِلِي سَبِيلِ رَبِّک بِالْحِکمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّک هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ[2]». ترجمه: مردم را با فرزانگي و پند دادن نيکو به راه پروردگارت دعوت کن و با مخالفان به طريقي که نيکوتر است مجادله کن که پروردگارت کسي را که از راه او گمراه شده بهتر شناسد و هم او هدايت يافتگان را بهتر شناسد.[3]
در اين آيه يک رشته دستورات مهم اخلاقي از نظر برخورد منطقي، و طرز بحث، چگونگي کيفر و عفو و نحوه ايستادگي در برابر توطئهها و مانند آن بيان شده است که ميتوان آن را به عنوان اصول تاکتيکي و روش مبارزه در مقابل مخالفين در اسلام نامگذاري کرد و به عنوان يک قانون کلّي در هر زمان و در همه جا از آن استفاده نمود.
اين برنامه به ترتيب زير در هفت اصل خلاصه مي شود که در تفسير نمونه به آن ها اشاره شده است.[4]
1. نخست مي گويد: «به وسيله حکمت به سوي پروردگارت دعوت کن» (ادع الي سبيل ربّک بالحکمة)
پس نخستين گام در دعوت به سوي حق استفاده از منطق صحيح و استدلالات حساب شده است و به تعبير ديگر دست انداختن در درون فکر و انديشه مردم و به حرکت در آوردن آن و بيدار ساختن عقل هاي خفته نخستين گام محسوب مي شود.
2. به وسيله اندرز نيکو (و الموعظة الحسنة) که همان استفاده از عواطف انسانها، چرا که موعظه و اندرز بيشتر جنبه عاطفي دارد و با تحريک آن ميتوان مردم را به طرف حقّ متوجّه ساخت.
3. با مخالفان به طريقي که نيکوتر است به مناظره پرداز (و جاء لهم بالتّي هي احسن). و اين طريق مخصوص کساني است که ذهن آنها قبلا از مسائل نادرستي انباشته شده است و بايد از طريق مناظره ذهنشان را خالي کرد تا آمادگي براي پذيرش حقّ پيدا کنند.
بعد از اين سه راه در آخر آيه 125 سوره نحل بيان ميکند که پروردگارت بهتر ميداند چه کسي از راه او گمراه شده و چه کساني هدايت يافته اند.
4. در صورت انکار سه راه قبلي و دست زدن به تجاوز و تعدّي شما هم اگر خواستيد مجازات کنيد فقط به مقداري که به شما تعدّي شده کيفر دهيد. «وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُواْ بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم[5]».
5. ولي اگر شکيبايي کنيد (عفو و گذشت) اين کار براي شکيبايان بهتر است «وَلَئِن صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصَّابِرينَ[6]».
6. هرگاه تمام اين زحمات در زمينه تبليغ و دعوت به سوي خدا و در زمينه عفو و گذشت و شکيبايي کارگر نيفتاد باز نبايد مأيوس و دلسرد شد و يا بيتابي و جزع نمود بلکه بايد با حوصله و خونسردي هر چه بيشتر همچنان به تبليغ ادامه داد.
«وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ[7]». يعني محزون و غمگين نباش براي آن ها.
7. با تمام اين اوصاف اگر دشمن لجوج دست از توطئه بر ندارد و به طرح نقشههاي خطرناک بپردازد در چنين شرائطي موضع گيري صحيح همان است که قرآن مي فرمايد: «و به خاطر کارهاي آن ها اندوهگين و دلسرد مشو! و از توطئه هاي آن ها در تنگنا قرار مگير «وَلاَ تَک فِي ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْکرُونَ[8]»
در آخر اينکه وظيفه ما در قبال اين گونه اديان و شبهات وارده از سوي آن ها بسي دشوار شده است اما اگر همه مسلمانان در برابر مخالفان خود اين برنامه جامع الاطراف را به کار مي بستند شايد امروز اسلام سراسر جهان يا بخش عمده آن را فرا گرفته بود.
در ضمن با مشورت دوستان و همفکران از شيوه هاي ديگري نيز مثل تشکيل جلسات هفتگي و خانگي و دعوت به مطالعه و تشکيل جلسات پرسش و پاسخ و استفاده از اساتيدي که در اين زمينه کار کرده اند، نيز مي توانيد بهره ببريد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 تیر 01
- بازدید
- ۵۳
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.