در مورد ازدواج¬هاي مستحدثه اهل سنت، مثل مسيار، مطيار، مصياف محجاج و غيره توضیح دهید؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

در مورد ازدواج­هاي مستحدثه اهل سنت، مثل مسيار، مطيار، مصياف محجاج و غيره توضیح دهید؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

از نظر پيشواي بزرگ اسلام رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ امر ازدواج چنان محبوب است که فرمود: هيچ بنايي در اسلام دوست داشتني­تر از بناي ازدواج گذارده نشده است.[1] اين پيمان مقدس آن قدر مهم است که حضرتش فرمود: هر کس از پيمان ازدواج سرباز زند به گمان اين که نتواند هزينه­هاي آن را فراهم آورد، همانا سوء ظن و گمان بد به خدا برده است.[2]زيرا خدا خود وعده تأمين روزي اين پيوند را چنين داده است: مردان و زنان بي همسر خود را همسر دهيد و هم چنين بردگان و کنيزان نيکوکار خود را به پيمان همسري يکديگر درآوريد، اگر فقير و تنگدستيد خداي بزرگ از فضل خود آنان را بي نياز خواهد ساخت.[3] در احاديث بسياري، اهميت اين پيمان مقدس مورد تأکيد است و رهبانيت و عزوبت حتي به صورت کوتاه نيز مورد نهي شريعت واقع گرديده است، زيرا امروزه بسياري از معضلات موجود اجتماعي ناشي از نبودن بستر آرام خانواده دلپسند در ميان جوانان است، عقلاي جامعه براي رفع اين معضل، روي آوردن جوانان به سوي تأسيس خانواده و انعقاد پيمان زناشويي دائمي را پيشنهاد مي­نمايند.

از آنجا که ازدواج دائم مقدمات و موخرات و الزاماتي را به همراه دارد، ممکن است همگي نتوانند از مزاياي آن بهره­مند شوند، اسلام عزيز براي حل معضل، راه کار ديگري را پيشنهاد کرده و آن بهره گرفتن از ازدواج موقت و غير دائمي متعه است، که در صورت ضرورت افزون بر تأييد، مورد تأکيد شرع مقدس اسلام است، و در تأکيد آن همين بس که امام اميرمومنان علي ـ عليه السلام ـ فرمود: اگر عمر (خليفه دوم) ازدواج موقت را حرام نکرده بود،جز بدبخت شقاوت کس ديگر مرتکب ارتباط غير مشروع نمي­شد.[4]

اين تحريم ضربه سنگيني به پيکر ديني جامعه اسلامي وارد ساخت و جامعه اسلامي را از مزيت اين ميثاق پيشرفته راه گشا محروم ساخت، البته اين کاستي معضله­اي است که حکومت­هاي مختلف اسلامي و غير اسلامي در اقصي نقاط عالم را گرفتار خود کرده است و لذا جامعه اهل سنت به منظور برون رفت از اين معضله به سراغ راهکار­هاي مختلف رفته و به راه­هاي غير متعارف ابداعي، غير مشروع و خلاف عفت عمومي جامعه روي آورده­اند، که چه بسا خطرات آن از آزادي­هاي لجام گسيخته در جوامع ديگر کمتر نباشد، که به برخي از ازدواج هاي ساختگي آنها اشاره مي­شود:

1. ازدواج مسيار: ازدواج مسيار، از نوع ازدواج دائم است که در آن شرط مي­شود، زن حق نفقه و همخوابگي نداشته باشد و شوهر مختار است هر وقت بخواهد نزد زن برود، زن نيز در زندگي خود آزاد بوده و مرد نسبت به وي رياست و مديريتي ندارد.

در تعريف واژه مسيار و ريشه لغوي آن دو نظريه مطرح است، برخي معتقدند که مسيار ريشه لغوي ندارد، بلکه کلمه عاميانه است که در سرزمين نجد در عربستان صعودي به معناي ديدار روزانه به کار مي­رود، وجه نامگذاري اين نوع ازدواج آن است که شوهر غالبا در ديدارهاي روزانه به ديدن زن مي­آيد. در تعريف ديگري آمده مسيار از مسير و حرکت گرفته شده است. و اصطلاح عاميانه اي است براي موردي که مرد در يکي از شهرهاي مسير گردش و ترددش براي تجارت يا کسب علم با خانمي ازدواج مي­کند که در زمان تحصيل يا تجارت نزد او باشد، اين ديدگاه را شيخ يوسف قرضاوي پذيرفته و مي­نويسد: مسيار کلمه­اي است که در خليج رواج يافته و شايد به معناي مرور به زوجه يا سير بدوي باشد، ازدواجي است که در آن زندگي دائمي نيست.[5]

2. ازدواج مسفار: ازدواج مسفار ازدواجي است که در سفر صورت مي­گيرد، اين نوع ازدواج به علت آن بروز پيدا کرده­است که بر اساس قوانين عربستان زن بدون محرم نمي­تواند به خارج از کشور براي تحصيل سفر کند به همين علت به يک نوع ازدواج مصلحتي با نيت طلاق تن مي­دهند، يکي از علماي عربستان بنام شيخ عبدالله المطلق که جزء هيئت کبار علماي اين کشور است حکم به حليت آن داده است.

اين ازدواج نيز محدود به حدي است، و زن حق همخوابي ندارد و ساير حقوق را نيز اسقاط مي­کند.[6]

3. ازدواج مصياف: ازدواج مصياف ازدواجي است که شرط مي­کنند در مدت تابستان با هم باشند با همان شرايطي که در ازدواج مسيار ذکر شد بعد با طلاق از هم جدا شوند.

4. ازدواج مطيار: اين ازدواج نيز از نوع ازدواج دائم است که مهمان داران هواپيما و ساير کادر پرواز در طول سفر با يکديگر چنانچه سائر شرائط محزر باشد مي­توانند ازدواج نمايند.

5. ازدواج فرزند: ازدواجي است که مرد و زن به عنوان دو دوست در مدت دوستي با يکديگر بر قرار مي سازند بدون تعيين وقت، لکن بدون قصد زناشويي هميشگي، در اين نوع ازدواج زن در خانه خودش سکونت دارد.[7]

اما در مورد ازدواج محجاج هيچ گونه اطلاعي در دست نيست.

 


[1]. محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحکمه، قم، دارالحديث، 1416ق، ج2، ص1178.

[2]. کليني، محمد بن يعقوب، الکافي، تهران، دارالکتب الاسلاميه، 1376ش، ج5، ص330.

[3]. نور / 32.

[4]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت، داراحياء التراث العربي، 1403ق، ج100، ص 315.

[5]. اينترنت، سايت تبيان.

[6]. وبلاگ جارالله، عربستان سعودي.

[7]. سايت تبيان، اينترنت.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
24 تیر 01
بازدید
۶۷
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.