در آيات 23 ـ 25 سوره آل عمران ادعاي يهود در مورد تخفيف...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

در آيات 23 ـ 25 سوره آل عمران ادعاي يهود در مورد تخفيف در مجازات آنها به خاطر مذهبشان رد شده است و هر کس بر طبق عملش پاداش داده خواهد شد آيا با توجه به اين آيات مي توان نتيجه گرفت که ادعاي بعضي شيعيان در مورد تخفيف مجازات شيعيان نيز اشتباه مي باشد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

لازم است قبل از پرداختن به بحث آياتي که در سؤال بدان اشاره شده است را عينا ذکر نمود تا پس از پرداختن به بحث نتيجه گيري دقيق به دست آید.

آيات 22 تا 25 سوره مبارکه آل عمران که بدان پرداخته شده اين است که «أُولَئِک الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ».

«أَلَمْ تَرَ إِلَي الَّذِينَ أُوْتُواْ نَصِيبًا مِّنَ الْکتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَي کتَابِ اللّهِ لِيَحْکمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّي فَرِيقٌ مِّنْهُمْ وَهُم مُّعْرِضُونَ».

«ذَلِک بِأَنَّهُمْ قَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ وَغَرَّهُمْ فِي دِينِهِم مَّا کانُواْ يَفْتَرُونَ».

«فَکيْفَ إِذَا جَمَعْنَاهُمْ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ وَوُفِّيَتْ کلُّ نَفْسٍ مَّا کسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ».

قرآن کريم در مورد يهود مي فرمايد آن ها کساني هستند که اعمال نيکشان در دنيا و آخرت نابود گشته و اگر اعمال نيکي انجام داده اند تحت تأثير گناهان بزرگ آنان اثر خود را از دست داده است «أُولَئِک الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ».[1]

ديگر اين که آن ها در برابر مجازات هاي سخت الهي هيچ يار و ياوري ندارند «...وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ» و در آيه 23 مي فرمايد آيا مشاهده نکردي کساني را که بهره اي از کتاب آسماني داشتند و دعوت به سوي کتاب الهي شدند تا در ميان آن ها داوري کند ولي عده اي از آن ها روي گردانيدند و از قبول آن اعراض نمودند اين در حالي بود که کتاب آسماني آن ها حکم الهي را بازگو کرده بود و آن ها از آن آگاهي داشتند.[2]

و در آيه 24 مي فرمايد اين اعمال و رفتار به خاطر آن است که گفتند جز چند روزي آتش دوزخ به ما نمي رسد و اگر مجازاتي داشته باشيم بسيار محدود است.[3]

و هنگامي که آن ها را در روزي که در آن شکي نيست جمع کنيم و به هر کس آنچه را به دست آورده است داده شود و به آن ها ستم نخواهد شد![4]

از آيات فوق نمي توان اين گونه برداشت نمود که عدم تخفيف الهي به جهت مذهب يهود بوده است بلکه بدان جهت است که کفار وقتي به کتاب خدا دعوت مي شدند تا درباره آن ها حکم کند، از در فريب خوردگي از افترائاتي که به جهت تحريف در دين خود وارد کرده بودند با استناد بر آن ها، از پذيرفتن حق استکبار نمودند حال با چنين اوصافي يهوديان از تخفيف الهي بهره مند نمي شوند.[5]

عقل حکم مي کند بر اين که وقتي حقي ظاهر مي شود با بيّنه و دليل بايستي از آن اعراض ننمود و از اظهاراتي که حاکي از عدم پذيرش است بايد اعراض نمود در حالي که يهود پندارشان بر اين بود که خداوند را بستوه آورده و او را شکست داده است.

و اين که استدلال بر عدم تخفيف الهي با استناد بر اين آيات و اين که کسي صرفا به جهت دارا بودن مذهبي خاص مثلا يهود از تخفيف الهي بهره مند نگردد برداشتي نا ثواب است چرا که خداوند متعال ارحم الراحمين و خود را رحيم و رحمان و غفار توصيف مي کند.

پس نمي توان اين گونه استدلال کرد که خداوند متعال تخفيف در مجازات ندارد چرا که همين شفاعت هائي که از طرف اشخاص با شرايط خاص و با اذن الهي صورت مي گيرد خود دال بر تخفيف در مجازات است.

علامه طباطبايي (ره) در ذيل آيه «وَلِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاء وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ» توبه و عذاب به دست خداوند متعال است براي اين که مالک هر چيزي او است پس او است که هر کسي را بخواهد مي آمرزد و هر که را بخواهد عذاب مي کند و با اين حال مغفرت و رحمتش بر عذاب و غضبش پيش دارد پس او غفور و رحيم است.[6]

در نتيجه نمي توان با استناد بر اين آيات عدم تخفيف در مجازات را از ناحيه خداوند متعال نتيجه گرفت بلکه خداوند در اين آيات پند در يهود را مبني بر اين که ما در مقابل جرايم و گناهان خود عذاب نمي شويم  مگر براي مدت کوتاه، مردود مي شمارد، و در آخر هم که مي فرمايد هر کسي در قيامت نتيجه اعمال خود را خواهد ديد و مورد ظلم قرار نخواهد گرفت، عدالت خدا را بيان مي کند، يعني کسي در قيامت مورد ظلم و تعدّي قرار نخواهد گرفت و به اندازه آنچه که در دنيا انجام داده است مجازات مي شود. و اين قاعده دليل بر اين نمي شود که تخفيف در مجازات وجود ندارد بلکه خداوند هر که را که قابليت تخفيف در مجازات را داشته باشد، با توبه و بدون توبه و يا با شفاعت شفعاء مورد عفو و مغفرت خود قرار خواهد داد. چنان چه که مي فرمايد: بگو اي بندگان که بر خود اسراف و ستم کرده ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد که خدا همه گناهان را مي آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».[7]

بنابراين تخفيف مجازات يک امر مسلم در دين اسلام مي باشد و اين سخن اختصاص به برخي شيعيان هم ندارد بلکه همه مسلمين به آن اعتقاد دارند. حالا چه کسي مستحق تخفيف است و چه کسي نيست موضوعي است که نيازي به بحث جداگانه دارد و اجمال آن اين است که يهوديان متدين در زمان رسمي بودن دين حضرت موسي ـ عليه السلام ـ و نيز مسيحيان متدين به دين واقعي حضرت مسيح ـ عليه السلام ـ قبل از اسلام و مسلمانان مؤمن و متدين به دين پيامبر اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مشمول اين قاعده مي باشند.

 


[1]. مکارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، 1374ش، دارالکتب الاسلامي، ج2، ص480.

[2]. همان، ج2، ص484.

[3]. همان، ج2، ص485.

[4]. همان، 2، ص486.

[5]. طباطبايي، سيد محمد حسين، الميزان، ج3، ص196.

[6]. طباطبايي، سيد محمد حسين، الميزان، ج4، ص13.

[7]. زمر / 53.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
22 تیر 01
بازدید
۱۲۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.