خداوند در سوره ابراهیم آیه 4 می فرماید: و ما هيچ پيامبرى را جز به زبان قومش نفرستاديم، تا [حقايق را] براى آنان بيان كند. پس رسولي که خداوند براي فارسي زبانان فرستاده چه کسي هست؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

خداوند در سوره ابراهیم آیه 4 می فرماید: و ما هيچ پيامبرى را جز به زبان قومش نفرستاديم، تا [حقايق را] براى آنان بيان كند. پس رسولي که خداوند براي فارسي زبانان فرستاده چه کسي هست؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

خداوند براي هدايت نوع بشر و رساندن انسان ها به کمال مطلوب و سعادت ابدي، پيامبران و رسولاني فرستاده است، چه اين که اگر نمي فرستاد هدف آفرينش بشر حاصل نمي شد. و انسان ها در گرداب گمراهي غوطه ور مي شدند و نقض غرض لازم مي آمد. در اين زمينه خداوند مي فرمايند: «پيامبراني (را فرستاد) که بشارت دهنده و بيم دهنده بودند، تا حجتي براي مردم بر خدا باقي نماند و راه سعادت را به همه نشان دهند و بر همه اتمام حجت شود و خداوند توانا و حکيم است».[1]

در جاي ديگر مي فرمايد: «ما در هر امتي رسولي برانگيختيم که: خداي يکتا را بپرستيد، و از طاغوت اجتناب کنيد. خداوند گروهي را هدايت کرد، و گروهي ضلالت و گمراهي دامانشان را گرفت، پس در روي زمين بگرديد و ببينيد عاقبت تکذيب کنندگان چگونه بود».[2]

آنچه که از قرآن استفاده مي شود خداوند اولين موجودي که تحت عنوان آدم آفريد او را به عنوان پيامبر و رسول خود ناميد و هم چنين با استفاده از آيات فوق و احاديث روايت شده از معصومين، خداوند براي هدايت بشر افراد شايسته را به عنوان نبي و رسول خود فرستاد تا با مردم اتمام حجت کند و نيز آنچه که از اخبار بر مي آيد: حدود 124000 پيامبر از طرف خداوند رسالت تبليغ داشتند که برخي صاحب شريعت بوده و برخي مأموريت داشته است که شريعت پيامبر پيش از خود را تبليغ و ترويج کند، و در اين ميان فقط پنج نفر از اين تعداد پيامبر، رسالت جهاني داشتند که از آنها به عنوان پيامبران اولوالعزم ياد مي شود. که عبارتند از نوح، ابراهيم، موسي، عيسي و محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ[3] که اين پيامبران هم داراي کتاب و هم صاحب شريعت بودند و شريعت هر يکي تکميل کننده شريعت پيامبر پيشين است و خودشان هم براي کافه و عموم مردم فرستاده شده اند. پس از اينجا معلوم مي شود که قوم فارس هم صاحب پيامبر بوده اند.

امّا از تعداد 124 هزار پيامبر فقط نام حدود 26 نفرشان در قرآن آمده و در برخي روايات نيز به زندگي و نام برخي ديگر اشاره شد که تعدادشان در مقايسه با کل پيامبران خيلي اندک است لذا اطلاع، از تاريخ و زندگي همه پيامبران خيلي کم و در رابطه اکثرشان هيچ اطلاعي نداريم.

و قرآن هم بنا ندارد تاريخ انبياء را به طور مفصل بيان کنند بلکه در برخي موارد براي فهم بيشتر مردم نمونه هايي را ذکر مي کند.

در روزگاران کهن و به اصطلاح ايران باستان که آيين مغان در سرزمين ايران رواج داشت انسان اصلاحگري برخاست و ايرانيان را به آيين تازه اي دعوت کرد و آيين مغان را برانداخت. اين شخص مصلح که خود را پيامبر مي ناميد و فرستاده خداي خود و روشنايي معرفي مي کرد زرتشت نام داشت وي مدعي بود آيين خود را از اهورامزدا دريافت کرده تا جهان را از تيرگي ها پاک کند و آن را به سوي نيکي و روشنايي رهنمون شود.

زردشتيان به نام هايي چون مجوسي، گبر و پارسي خوانده مي شوند. واژه مجوسي هم فقط يک بار در قرآن آمده است. در سوره حج پس از ذکر چند دين توحيدي و پيش از اشاره به مشرکان قرار گرفته است و همچون يهود و نصاري مجوس را قبل مشرکان معرفي کرده است.[4]

اکثر علماي اسلام مجوس را اهل کتاب دانسته اند و احاديثي نيز در اين باب وجود دارد در روايتي آمده است که حضرت امير المؤمنين علي ـ عليه السلام ـ فرمودند: قبل از اين که من از ميان شما بروم از هر چه که مي خواهيد از من بپرسيد، در اين حال اشعث بن قيس پرسيد: اي امير المؤمنين در گرفتن جزيه با مجوسيان چگونه برخورد کنيم، با اينکه آنها نه کتابي دارند و نه پيامبري براي آنها فرستاده شده است؟ حضرت فرمودند: «خداوند براي آنها کتابي نازل کرد و پيامبري ميانشان برانگيخت ولي آنها پادشاهي داشتند که در حالت مستي مرتکب خلافي شد و وقتي به هوش آمد و ديد مرتکب عمل زشتي شده براي اينکه عمل خودش را توجيه دهد مردم را از دين بدر کرد».[5]

در روايتي ديگر هست که شخصي زنديق از امام صادق ـ عليه السلام ـ در مورد مجوس سؤال مي‌کند، حضرت مي فرمايند: خداوند براي مجوس پيامبري مبعوث کرد، چنان چه گفته است که هيچ قومي بدون انزار دهنده نخواهد بود، و زردشت کسي است که ادعاي پيامبري نمود و عده زيادي هم به او ايمان آوردند. و در ادامه اين حديث نقل شده است که کيخسرو حدود سيصد پيامبر را به قتل رسانده است. از اين نقل و نقل هاي مشابه استفاده مي شود که در ميان مردمان ايران زمين و فارسي زبانان قديم پيامبراني مبعوث شده اند و هم چنين عده اي به عنوان تبليغ به اين ديار آمده اند که برخي گرفتار ظلم حاکمان ستمگر شده و به قتل رسيده اند. وجود قبر قيدار نبي در شهرستان خدا بنده استان زنجان و قبر دانيال نبي در شهرستان شوشتر استان خوزستان نيز مي تواند مؤيدي بر حضور انبياء در اين مرز و بوم باشد.

بنابراين با توجه به آنچه که ذکر شد و نيز با توجه به اين که اطلاعات در مورد همه پيامبران که تعداد شان 124 هزار نفر مي باشد ناچيز است مي توان دريافت که قطعا هر قوم و ملتي از ميان مردم خود پيامبري داشته است، و علاوه بر اين برخي از پيامبران رسالت جهاني داشتند و افرادي را به عنوان مبلغ شريعت خود ميان اقوام و ملل مختلف مي فرستادند و همان طور که خداوند کريم ذکر کرده است هيچ قوم و ملتي را بدون اعلام حجت و ابلاغ رسالت مؤاخذه نخواهد نمود.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:

1ـ اسطوره زندگي زردشت، ژآله آموزگار.

2ـ تاريخ کيش زرتشت، صنعتي زاده، همايون.

3ـ تاريخ اديان، علي اصغر حکمت.

4ـ پارسيان اهل کتابند، طاهر رضوي.

 


[1]. نساء / 165.

[2]. نحل / 36.

[3]. طريحي، فخر الدين، تفسير غريب القرآن، قم، زاهدي، بي تا، ص511.

[4]. نمازي، علي، مستدرک سفينة البحار، قم، جامعه مدرسين، 1419ق، ج9، ص338.

[5]. جزايري، نعمت الله، قصص الانبياء، بي تا، بي جا، ص 510

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
22 تیر 01
بازدید
۲۹۸
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.