در دعاي كميل كه حضرت علي ـ عليه السّلام ـ دربارة گناهان اشاره مي‎نمايد كه بعضي از آنها دعا را حبس...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

در دعاي كميل كه حضرت علي ـ عليه السّلام ـ دربارة گناهان اشاره مي‎نمايد كه بعضي از آنها دعا را حبس مي‎كنند و بعضي روزي را قطع مي‎كند و به همين صورت، لطفاً در رابطه با دسته بندي گناهان و خواص منفي آنها و اينكه هر كدام چه اثري را دارند مشخص نماييد.

پاسخ کارشناسی

پاسخ

1. دعا، خواندن موجودي است با توانائيهاي بي حدّ و مرز كه هم عقل بر بايستگي آن گواهي مي‎دهد و هم كلام الهي و سخنان معصومان بر آن پاي فشرده‎اند. رويكرد عقلاني دعا آسيب زدايي از انسان مي‎باشد، چرا كه زندگي دنيايي با رويدادهاي ناگوار آميخته است؛ وانگهي، رويارويي با آنها در صورت توانايي نيز بايسته مي‎باشد. دعا نيز فراهم كنندة اين تواناييي است.[1] از ميان انبوه ‌آيات و روايات بر تشويق به دعا نيز تنها به نمونه‎هائي اندك اشاره مي‎شود: «قل  ما يعبوا بكم ربي لولا دعائكم (فرقان، 77)؛ بگو اگر دعاي شما نباشد پروردگارم هيچ اعتنايي به شما نمي‎كند.». امام باقر نيز در روايتي مي‎فرمايند: «هيچ گاه از دعا دست بر مدار، چرا كه نزد خدا جايگاهي ارزشمند دارد»[2]. كوتاه سخن آنكه تشويق به دعا در قرآن و روايات، در همه حال سفارش شده است.

2. در ميان رواياتي كه به حبس و بي پاسخ ماندن دعا به دليل انجام گناه پرداخته‎اند دو رويكرد ديده مي‎شود:

الف. رواياتي كه بدون بر شماري نوع گناه، مطلق انجام گناه را موجب چنين پيامدي مي‎دانند: عن ابي عبدالله ـ عليه السّلام ـ قال: «ان الرجل يذنب الذنب فيحرم صلاة الليل و ان العمل السيئي اسرع في صاحبه من السكين في اللحم؛ امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: به درستي كه شخص گناه مي‎كند و در نتيجه از نماز شب محروم مي‎شود و همانا رفتار بد با شتابي بيشتر از فرو رفتن چاقو در گوشت، در انجام دهنده آن اثر مي‎گذارد.»[3] در اين روايت، هر چند از تأثيرات انجام مطلق گناه بر روي نماز شب سخن به ميان آمده است، ولي نماز هم شكلي از دعا مي‎باشد. در سخني از امام باقر ـ عليه السّلام ـ نيز انجام گناه از عوامل حبس دعا بر شمرده شده است.[4]

بر پايه اين دست از روايات، انجام هر رفتاري كه  در شرع مقدس اسلام گناه مي‎باشد موجب حبس دعا مي‎شود.

ب. رواياتي كه بر روي گناه خاصي انگشت گذاشته و آن را مانع استجابت دعا بر شمرده‎اند: شخصي از پيامبر پرسيد دوست دارم دعايم مستجاب شود،  آن حضرت فرمود: «طهّر مأكلتك و لا تدخل بطنك الحرام؛ غذاي خود را پاك نما و از هر گونه خوردني حرام دوري كن»[5] همچنانكه پيشتر گفته شد چنانچه نماز را مفهوم گسترده‎اي از دعا بدانيم، در روايات انجام گناهان خاصي مانع قبولي آن به شمار آمده‎اند: «عن ابي عبد الله ـ عليه السّلام ـ قال: من شرب مسكراً انحبست صلاته اربعين يوماً؛ امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: كسي كه شراب بنوشد، تا چهل روز نماز او حبس مي‎شود (مورد قبول قرار نمي‎گيرد).»[6] عن ابي الحسن الرضا ـ عليه السّلام ـ قال: ان الله امر ... بالصلوة و الزكاة؛ فمن صلّي و لم يزّك لم تقبل صلاته؛ امام رضا ـ عليه السّلام ـ فرمود: خداوند به نماز و زكات دستور داده است؛ پس اگر كسي نماز بخواند و زكات نپردازد، نمازش پذيرفته نمي‎شود.»[7] رفتاري مناسب دعا نداشتن و به طور كلي اهل عمل نبودن نيز از جمله تخلفات موجب حبس دعا به حساب مي‎آيد.[8]

 


[1] . احمد بن فهد الحلي، عُدة الداعي و نجاح السّاعي، ص 15، بي جا، دار الكتاب الاسلامي، 1407 ق.

[2] . همان، ص 19.

[3] . الحر العاملي، وسايل الشيعه، ج 15، ص 302، مؤسسه آل البيت.

[4] . همان، ج 7، ص 144، باب 67 از ابواب دعا، ح 1.

[5] . حر عاملي، پيشين، ج 7، ص 145، ح 5؛ آيت الله مكارم شيرازي و همكاران، تفسير نمونه، ج 14، ص 255.

[6] . حر عاملي، پيشين، ج 25، ص 324؛ بحار الانوار، ج 76، ص 134.

[7] . مجلسي، محمد باقر ، بحار الانوار، ج 71، ص 68،‌ دار احياء التراث.

[8] . حر عاملي، پيشين، ج 7، ص 145، ح 2.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
22 امرداد 01
بازدید
۵۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.