چرا نمي توانم بر مصائب امام حسين (ع) گريه كنم ؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا نمي توانم بر مصائب امام حسين (ع) گريه كنم ؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

يکي از مهم ترين دستاوردهاي گريه بر مصائب اهل بيت ـ عليهم السلام ـ آشنايي با راه و روش زندگي و سرمشق گرفتن از زندگي آنها مي باشد. انسان علاوه بر اينکه در مجالس روضه خواني اهل بيت ـ عليهم السلام ـ شرکت و بر مصائب آنها گريه ميکند، بايد نسبت به هدف و راه و روش زندگي خاندان عصمت و طهارت ـ عليهم السلام ـ آشنايي پيدا کند و تمام سعي و تلاش خود را به کار گيرد تا در مسير اهل بيت قدم بردارد. عوامل مختلفي در تحريک احساسات نسبت به مصائب امام حسين عليه السلام نقش دارد.لذا در اين نوشتار به بررسي عواملي كه در تحريک احساسات  موثر مي باشد ، مي پردازيم.

عوامل گريه نکردن (عدم تحريک احساسات):

1. زياد گناه کردن

 حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: « مَا جَفَّتِ الدُّموعُ إلّا لِقَسوَةِ القُلوب وَ ما قَسَتِ القُلوبُ إلّا لِکَثرَةِ الذُّنوب ؛اشك چشم خشك نمي شود مگر به خاطر قساوت قلب و قلب سخت نمي شود مگر به خاطر زياد گناه کردن».[1]

بديهي است با زياد شدن گناه قلب انسان سخت مي شود و اشک چشم مي خشکد.

2. آرزوهاي طولاني دنيوي و غرق دنيا شدن: کسي که تمام همّتش براي دنيا باشد و از رسيدن سختي ها و ناملايمات اندوهگين شده و از نرسيدن به آرزوهاي دنيويش غصّه مي خورد رفته رفته بر قساوت قلب او افزوده مي شود و لذا پيامبر گرامي اسلام ـ صلي الله عليه و اله ـ مي‏فرمايد: «لا تطول في الدنيا اَمَلَک فيقسوا قلبک؛ آرزويت را در دنيا طولاني مکن که قساوت قلب مي آورد».[2]

3. پرخوري و پرخوابي و پرحرفي: پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و اله ـ مي فرمايد: «البطانه تقسي القلوب؛ پرخوري دل را سخت مي کند».[3]

و امام صادق ـ عليه السلام ـ در مورد پرحرفي مي فرمايد: «کساني که در غير ذکر خدا پرگويي مي کنند دلهايشان قساوت پيدا مي کند ولي خودشان نمي دانند».[4]

حتي در بعضي روايات دوست داشتن پرخوري و پرخوابي و پرحرفي را نشانه قساوت قلب مي شمارند. البته اين نکته را نبايد فراموش کرد که پرخوري و پرحرفي و پرخوابي که در اينجا مطرح است، آنهايي است که از راه مباح و حلال باشد وگرنه اگر از نوع حرام آن باشد اثرات بدتري علاوه بر قساوت قلب خواهد گذاشت.

4. همنشيني با اهل دنيا: در روايتي از پيامبر ـ صلي الله عليه و اله ـ آمده است که نشستن با مردگان موجب قساوت قلب مي شود. گفته شده يا رسول الله مردگان کيانند فرمودند: «هر بنده خوشگذران و سرکش و هرکس که براي آخرتش کار نکند. و در روايتي ديگر مردگان را به انسان هاي ثروتمند و مرفّه و راحت طلب و انسان هاي منحرف و ظالم معرفي مي نمايد».[5]

5. غفلت از ياد خدا و آخرت: به ياد خدا و معاد نبودن موجب مي شود که انسان نسبت به عبادت اهميتي نشان ندهد و کم کم موجب ترک عبادت مي شود اينجاست که قساوت قلب پيدا مي شود.[6]

در روايات به ذکر عوامل ديگري نيز پرداخته شده ولي به جهت طولاني شدن بحث فقط نام آنها را برده و براي توضيح و تفسير بيشتر به منابع و کتاب هايي که در آخر ذکر مي شود مراجعه شود، از جمله عوامل عدم تحريک احساسات انسان:

6. گوش دادن به لهو.

7. خنده زياد.

8. خاک ريختن بر خويشاوندان از دنيا رفته هنگامي که مي خواهند آنها را دفن کنند.

9. چهل روز پشت سرهم گوشت خوردن.

10. مدت زيادي تنها در خانه ماندن.

11. همسايگي با انسان هاي احمق و نادان.

12. مناسب نبودن فضاي مجلس روضه.

13. ناپسند بودن صداي مداح.

عوامل مؤثر در تحريک احساسات

1. خوردن حبوبات و ميوه هايي که موجب رقت قلب مي شود:

خوردن عدس و انجير ـ انار ـ زيتون ـ انگور سياه ـ سرکه ـ نان جو.

از رسول خدا ـ صلي الله عليه و اله ـ روايت شده که پيغمبري از پيامبران، بخداوند از قساوت قومش شکايت کرد. پس در حاليکه در محل نمازش بود خداوند به او وحي فرمود که قومت را به خوردن عدس وادار نما که آن دل را نرم و اشک چشم را زياد مي کند. از بعضي روايات نخود هم براي رقت قلب برداشت مي شود.[7]

2. همنشيني با علماء و انسانهاي با فضيلت و گوش دادن به موعظه و تفکر نمودن.

سفارشي از اميرالمؤمنين ـ عليه السلام ـ به امام حسن ـ عليه السلام ـ که مي فرمايد: «قلبت را با موعظه و تفکر زنده نگه دار».[8] و در جايي ديگر مي فرمايد: «با انسان هاي با فضيلت رفت و آمد داشته باش که قلب تو را روشن و نرم مي گرداند».[9]

3. ذکر و ياد خدا در خلوت ها و ياد مرگ و تلاوت قرآن کريم و استغفار

همان طور که آهن و فلزات زنگ مي زنند قلب انسان نيز زنگ مي زند. براي روشني قلب و نرمي دل بايد ياد خدا و آخرت و استغفار و تلاوت قرآن کريم را فراموش نکنيم که اثر بسيار زيادي بر روي روح انسان دارند.[10]

4. عيادت مريض و تشييع جنازه و  پرداختن بدهي مسلمانان نيز موجب رقت قلب مي شود.[11]

نکته: بعد از همه اين مواردي که گفته شد آنچه در همه مراحل بايد توجه داشت اين است که از خداوند کمک بگيريم چنانچه در دعا ابوحمزه ثمالي مي خوانيم: «واعنّي بالبکاء علي نفسي؛ يعني خدايا مرا بر گريه کردن بر نفسم ياري فرما».

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ آثار گناهان، همت سهراب پور، جامعه مدرسين، ص239-215.

2ـ ايمان، شهيد سيد عبدالحسين دستغيب و ديگران، دارالکتاب، ج1ـ2، ص194ـ170 و ص223ـ217.

3ـ خودسازي يا تزکيه و تهذيب نفس، ابراهيم اميني، شفق، ص43ـ41.

4ـ قلب سليم، شهيد سيد عبدالحسين دستغيب، کانون تربيت، ج2ـ3، ص470ـ467 و ص531ـ504.

5ـ اشک روان بر امير کاروان، آيت الله شيخ جعفر شوشتري، ترجمه خصائص الحسينيه، آيت الله حاج ميرزا محمد حسين شهرستاني، دارالکتاب جزائري، قم، چاپ چهارم، 1377، ص159 تا ص218 و ص256 تا ص268.

6ـ رمز اشک، مهدي احدي، مؤسسه جواد الائمه، 1381.

7ـ تفسير اشک، محمد ابراهيم سراج، دفتر انتشارات اسلامي، چاپ اول، 1381.

 


[1]. محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحکمه (چهار جلدي)، قم، انتشارات دارالحديث، ج3، ص2611.

[2]. همان، ج3، ص2611.

[3]. نهج الفصاحه، ترجمه ابوالقاسم پاينده، ح1111.

[4]. ميزان الحکمه، همان، ج3، ص2612؛ وسائل الشيعه، کتاب حج، باب 12.

[5]. ميزان الحکمه، همان، ج3، ص2614؛ شيخ طوسي، امالي، ص83، ح122.

[6]. ميزان الحکمه، همان، ج3، ص2612.

[7]. نوري، دارالسلام، ج3، ص149؛ سفينة البحار، ج2، ص442، باب اطعمه و اشربه، وسائل الشريعه.

[8]. نهج البلاغه، نامه 31.

[9]. آمدي، غررالحکم، ح9769.

[10]. ميزان الحکمه، همان، ج3، ص2614؛ سفينة البحار، ج2، ص142.

[11]. سفينة البحار، ج2، ص442

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
22 امرداد 01
بازدید
۶۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.