چرا بايد كارهايمان را براي خدا انجام دهيم؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا بايد كارهايمان را براي خدا انجام دهيم؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

انسان خواسته يا ناخواسته هر کاري را به نيتي انجام مي دهد و در درون خود هدفي را دنبال مي کند .در آيين مقدس اسلام سفارش فراوان شده است که کارهايتان را براي خدا و رضاي او انجام دهيد. چرا؟

 عالم هستي از قوانيني پيروي مي كند كه بسياري از اين قوانين توسط آيات قرآن يا کلمات معصومين بيان شده است. يکي از آن اصول و قوانين اين است که تمام موجودات و ذرات هستي مخلوق خدايند و به شکل خودآگاه يا ناخودآگاه در جستجو و تکاپوي رسيدن به مبدأ خلقت خويش اند «انا لله و انا اليه راجعون» (بقره 156) يا به قول مولوي:

بشنو از ني چون حکايت مي کند                         کز جدايي ها شکايت مي کند

کز نيستان تا مرا ببريده اند                                از نفيرم مرد و زن ناليده اند

هر که دور ماند از اصل خويش                           باز جويد روزگار وصل خويش         (مثنوي معنوي)

انسان تنها موجودي است که خداوند او را منتسب به روح خود نموده و فرموده است «و نفخت فيه من روحي» (حجر، 29). و چون خالق او نامتناهي است، مخلوق نيز که دنبال اصل خويش است ناخواسته دنبال چيزي نامحدود است و سر سيري ناپذيري انسان نيز همين است که با رسيدن به هر آرزويي پس از مدتي دلزده گشته و دنبال آرزويي بزرگتر مي رود. گروهي سرگشته و حيران مدام در تلاشند و با تحمل مرارت ها و فشار هاي فراوان دنبال آرزو هاي سيري ناپذير خويش اند. ولي دين مقدس اسلام به برکت پيامبر اعظم خود و معصومين راه ميانبري را جلوي ديده گان بشريت نهاده است که منطبق با فطرت اوست. آنها مبدأ و مقصد تمام افعال انسان را معرفي کرده اند و فرموده اند که تمام کارهايتان را براي خدا و کسب رضاي او انجام دهيد تا فاصله معنوي خود با مبداء مخلوقات را کم کنيد. وقت خود را در زندگي محدود دنيوي به نيات پست نفروشيد. از امام صادق روايت شده است که بندگان بر سه دسته اند:

اول: گروهي که خدا را از ترس عبادت مي کنند، اين عبادت بردگان است.

دوم: گروهي که در طلب پاداش خدا را عبادت مي کنند، اين عبادت کارگران است.

سوم: گروهي که خدا را از روي محبت مي پرستند و اين عبادت آزادگان است و برترين نوع عبادت است. [1]

دنبال نيتي غير از رضاي حق بودن نوعي شرک است که انسان مرتکب آن مي شود. «کسي که نماز شب بخواند براي وسعت روزي يا صدقه دهد براي دفع بلا و ... اين عبادات گرچه صحيح است ... لکن عبادت خداوند نيست ... بلکه براي دنيا و رسيدن به نفس ها و خواهش هاي دنيوي است ... هرچند خداوند اين عبادات را به خاطر ضعف نفس ما قبول مي کند و آثار آن را ظاهر مي کند ولي اثر اصلي عبادت را ندارد. عبادتي که فقط براي رضاي خدا باشد موجب معارج انسان است.»

(چهل حديث ـ امام خميني، ص 336، با تلخيص و تصرف ـ انتشارات موسسه تنظيم و نشر آثار امام، چاپ 5، 1373).

 


[1] صول كافي ، ج 3 ، ص 131

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
22 امرداد 01
بازدید
۶۸
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.