اینکه نماز به عنوان بالاترين ذکر بیان شده است،به چه معناست؟
اینکه نماز به عنوان بالاترين ذکر بیان شده است،به چه معناست؟
پرسش
پاسخ
نماز يعني نيايش و اظهار بندگي و شکرگذاري به شکل مخصوص و معين در برابر خداوندي که انسان به او اعتقاد و ايمان دارد و وجود خود و نعمت هايي را که دارد از طرف او مي داند. نماز ارتباط معنوي ميان آفريده و آفريدگار و درخواست ياري از اوست. براي آن که انسان بتواند انسانيت خود را نگهداري کند و در مسير حق و حقيقت قرار گيرد. از سويي به مکلفان تعليم داده شده است که با آفريننده خود چگونه راز و نياز کنند و او را به چه صفاتي بخوانند. بنابراين انسان در نماز با يک ارتباط معنوي به راز و نياز با خالق خود مي پردازد.
از نماز به عنوان بالاترين ذکر نام برده شده است. دلايل بسياري وجود دارد که از آنها مي توان به اين نکته پي برد که چرا نماز افضل اذکار است، خصوصياتي در نماز وجود دارد که با ديگر اذکار مشترک است، ولي در عين حال نماز داراي خصوصيات ديگري است که او را از مابقي اذکار متمايز مي سازد، ما به دو خصوصيت آن اشاره مي کنيم که از ديگر خصوصيات آن ممتاز و مهمتر است:
1. خصوصيت اول نماز اين است که عبادتي است که شامل مجموعه اي از اذکار همچون ذکر زباني، ذکر عملي و ذکر قلبي است و اين ويژگي اي است که اين عبادت را از ميان ديگر عبادات ممتاز مي سازد.
امام خميني(ره) مي فرمايد: «راه وصول به سعادت، اطاعت ربّ العزّه است و در بين اطاعات و عبادات هيچ يک به مرتبه اين نماز که معجوني است جامع الهي که متکفّل سعادت بشر است و قبول آن موجب قبولي جميع اعمال است، نمي باشد».[1]
2. خصوصيت ديگري که در نماز است آن است که طبق فرموده حق تعالي «نماز انسان را از بدي ها و منکرات باز مي دارد»[2] در حالي که در مورد عبادات ديگر اين خصوصيت ذکر نشده است.
در تفسير نمونه ذيل آيه 45 سوره عنکبوت به برخي از ويژگي هاي نماز که سبب برتري آن در ميان عبادات ديگر شده است اشاره شده است، که به اختصار به برخي از آنها اشاره مي کنيم.
1. روح و اساس و هدف و بالاخره فلسفه نماز همان ياد خداست همان ذکر الله است که در آيه فوق به عنوان برترين نتيجه بيان شده است. (از اين رو بالاترين ذکر محسوب مي شود).
2. نماز وسيله شستشوي از گناهان و مغفرت و آمرزش الهي است چرا که خواه ناخواه نماز انسان را دعوت به توبه و اصلاح گذشته مي کند.
3. نماز سدّي در برابرگناهان آينده است، چرا که روح ايمان را در انسان تقويت مي کند و نهال تقوا را در دل پرورش مي دهد و مي دانيم ايمان و تقوا مهمترين سدّ ونيرومندترين دفاع در برابر گناه است و اين همان چيزي است که در آيه فوق به عنوان نهي از فحشا و منکر بيان شده است.
4. نماز خودبيني و کبر را مي شکند. چرا که انسان در هر شبانه روز هفده رکعت و در هر رکعت دوبار پيشاني بر خاک در برابر خدا مي گذارد، خود را ذرّه کوچکي در برابر عظمت او مي بيند.
5. نماز به ساير اعمال انسان ارزش و روح مي دهد. چرا که نماز روح اخلاص را زنده مي کند و همچنين در احاديث از آن تعبير به عمود خيمه شده است. مي دانيم هنگامي که عمود خيمه اي بشکند هر قدر طناب ها و ميخ هاي اطراف محکم باشند اثري ندارد همچنين هنگامي که ارتباط بندگان با خدا از طريق نماز از ميان برود اعمال ديگر اثر خود را از دست خواهند داد.
باز در حديث وارد شده است که «اول مايحاسب به العبد الصلاة فان قبلت قبل سائر عمله و ان ردّت ردّ عليه سائر عمله؛ نخستين چيزي که از بندگان در قيامت سئوال مي شود نماز است، اگر مقبول افتاد ساير اعمال مقبول مي افتد و اگر مردود شد ساير اعمال نيز ردّ مي شود».[3]
همه اينها فوائدي است که در نماز حاصل مي شود. بنابراين با احتساب اين دلايل و دلايل بسيار ديگري که فرصت ذکر همه آنها نيست از نماز به عنوان بالاترين ذکر نام مي بريم.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تفسير نمونه، ج16، ص290 به بعد.
2ـ تفسير الميزان، ج16، ص130 به بعد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۹۵
اینکه نماز به عنوان بالاترين ذکر بیان شده است،به چه معناست؟
- نشان کردن
پرسش
اینکه نماز به عنوان بالاترين ذکر بیان شده است،به چه معناست؟
پاسخ
نماز يعني نيايش و اظهار بندگي و شکرگذاري به شکل مخصوص و معين در برابر خداوندي که انسان به او اعتقاد و ايمان دارد و وجود خود و نعمت هايي را که دارد از طرف او مي داند. نماز ارتباط معنوي ميان آفريده و آفريدگار و درخواست ياري از اوست. براي آن که انسان بتواند انسانيت خود را نگهداري کند و در مسير حق و حقيقت قرار گيرد. از سويي به مکلفان تعليم داده شده است که با آفريننده خود چگونه راز و نياز کنند و او را به چه صفاتي بخوانند. بنابراين انسان در نماز با يک ارتباط معنوي به راز و نياز با خالق خود مي پردازد.
از نماز به عنوان بالاترين ذکر نام برده شده است. دلايل بسياري وجود دارد که از آنها مي توان به اين نکته پي برد که چرا نماز افضل اذکار است، خصوصياتي در نماز وجود دارد که با ديگر اذکار مشترک است، ولي در عين حال نماز داراي خصوصيات ديگري است که او را از مابقي اذکار متمايز مي سازد، ما به دو خصوصيت آن اشاره مي کنيم که از ديگر خصوصيات آن ممتاز و مهمتر است:
1. خصوصيت اول نماز اين است که عبادتي است که شامل مجموعه اي از اذکار همچون ذکر زباني، ذکر عملي و ذکر قلبي است و اين ويژگي اي است که اين عبادت را از ميان ديگر عبادات ممتاز مي سازد.
امام خميني(ره) مي فرمايد: «راه وصول به سعادت، اطاعت ربّ العزّه است و در بين اطاعات و عبادات هيچ يک به مرتبه اين نماز که معجوني است جامع الهي که متکفّل سعادت بشر است و قبول آن موجب قبولي جميع اعمال است، نمي باشد».[1]
2. خصوصيت ديگري که در نماز است آن است که طبق فرموده حق تعالي «نماز انسان را از بدي ها و منکرات باز مي دارد»[2] در حالي که در مورد عبادات ديگر اين خصوصيت ذکر نشده است.
در تفسير نمونه ذيل آيه 45 سوره عنکبوت به برخي از ويژگي هاي نماز که سبب برتري آن در ميان عبادات ديگر شده است اشاره شده است، که به اختصار به برخي از آنها اشاره مي کنيم.
1. روح و اساس و هدف و بالاخره فلسفه نماز همان ياد خداست همان ذکر الله است که در آيه فوق به عنوان برترين نتيجه بيان شده است. (از اين رو بالاترين ذکر محسوب مي شود).
2. نماز وسيله شستشوي از گناهان و مغفرت و آمرزش الهي است چرا که خواه ناخواه نماز انسان را دعوت به توبه و اصلاح گذشته مي کند.
3. نماز سدّي در برابرگناهان آينده است، چرا که روح ايمان را در انسان تقويت مي کند و نهال تقوا را در دل پرورش مي دهد و مي دانيم ايمان و تقوا مهمترين سدّ ونيرومندترين دفاع در برابر گناه است و اين همان چيزي است که در آيه فوق به عنوان نهي از فحشا و منکر بيان شده است.
4. نماز خودبيني و کبر را مي شکند. چرا که انسان در هر شبانه روز هفده رکعت و در هر رکعت دوبار پيشاني بر خاک در برابر خدا مي گذارد، خود را ذرّه کوچکي در برابر عظمت او مي بيند.
5. نماز به ساير اعمال انسان ارزش و روح مي دهد. چرا که نماز روح اخلاص را زنده مي کند و همچنين در احاديث از آن تعبير به عمود خيمه شده است. مي دانيم هنگامي که عمود خيمه اي بشکند هر قدر طناب ها و ميخ هاي اطراف محکم باشند اثري ندارد همچنين هنگامي که ارتباط بندگان با خدا از طريق نماز از ميان برود اعمال ديگر اثر خود را از دست خواهند داد.
باز در حديث وارد شده است که «اول مايحاسب به العبد الصلاة فان قبلت قبل سائر عمله و ان ردّت ردّ عليه سائر عمله؛ نخستين چيزي که از بندگان در قيامت سئوال مي شود نماز است، اگر مقبول افتاد ساير اعمال مقبول مي افتد و اگر مردود شد ساير اعمال نيز ردّ مي شود».[3]
همه اينها فوائدي است که در نماز حاصل مي شود. بنابراين با احتساب اين دلايل و دلايل بسيار ديگري که فرصت ذکر همه آنها نيست از نماز به عنوان بالاترين ذکر نام مي بريم.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تفسير نمونه، ج16، ص290 به بعد.
2ـ تفسير الميزان، ج16، ص130 به بعد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۹۵
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.