وظايف و برنامه‌هاي زندگي كه براي انجام آنها با خدا عهد بسته‌ايم كدامند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

وظايف و برنامه‌هاي زندگي كه براي انجام آنها با خدا عهد بسته‌ايم كدامند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

وظايف و اعمالي كه ما با خداوند عهد بسته‌ايم و مي‌بايست به آنها پايبند باشيم، در تعاليم ديني به تعابير مختلف بيان گرديده و همة آن تعابير دلالت دارند بر اينكه انسان موظف است طبق عهدي كه با خداي خويش بسته است به انجام واجبات و مستحبات مقيد باشد و از انجام محرمات و مكروهات پرهيز نمايد. و اين همان عمل به كتاب خدا و عهد فطري است كه انسان با خداي خود بسته است.

تعابير مختلف از عهد با خداوند:

1. طبق آيه 60 سوره يس:«‍ اَلًمْ اَعْهَد اِلَيكُم يا بني آدمَ اَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيطانَ اِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌ مُبينٌ» اي فرزندان آدم آيا با شما عهد نبستم كه شيطان را نپرستيد زيرا روشن است كه او دشمن بزرگ شماست. در عالم ذر، در ابتداي خلقت خداوند از انسان به صورت فطري و تكويني عهد گرفت كه موحّد و يكتا‌پرست باشد، يعني خلقت اوليه و فطري انسانها بر يكتا‌پرستي و توحيد آفريده شد. و اين عهد عين همان عهد دنيوي است كه انسان بايد خدا را پرستش نمايد و به واجبات و محرمات و مستحبات و مكروهات مقيد باشد.[1]

و آيه «أَلستُ بِربكم قالوا بلي[2]» اشاره به همين مطلب دارد يعني انسانها در ابتداي آفرينش خويش همگي خداي تعالي را به پروردگاري خود پذيرفتند. و در بعضي ديگر از آيات الهي اين مطلب به گونه‌ ديگر مطرح شده كه خداي تعالي مي‌فرمايند: «انّا عَرَضنا الامانَةَ علي السَّموات و الارضِ و الْجبالِ فَاَبيْنَ اَنْ يَحْمِلَنها وَ أَشْفَقْنَ مِنها و حَمَلها الانسانُ إنَّهُ كانَ ظلوماً جَهُولاً[3]» «ما امانت خود را بر آسمانها و زمين و كوههاي عالم عرضه كرديم همه از تحمل و پذيرش آن امتناع ورزيده و انديشه كردند تا اينكه انسان (ناتوان) آن را پذيرفت و انسان هم (در اداء امانت) بسيار ستمكار و نادان بود.»

از آيات مذکور اين گونه استنباط مي‌شود كه بعد از اين خداي تعالي از انسانها تكويناً عهد و پيمان گرفت. عهد خويش (قرآن كريم) را به عنوان امانتي بر عهدة انسانها قرار داد و انسان نيز اين امانت را پذيرفت و بنا بود كه در اين امانت و پيمان خيانت ننمايد.

2.همين پيمان به طور مكرر بر زبان رسولان الهي جاري شد و در قالب دستورات الهي به صورت احكام و وظايف انسانها در اديان مختلف توسط رسولان و فرستاده‌هاي خداوند مطرح گرديد.[4] كه در زمان ما اين پيمان در قالب آيات قرآن و روايات نبّي اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ و ائمه اطهار ـ عليهم السّلام ـ بيان شده است.

3. از سوي ديگر اين پيمان در عالم تكوين، به زبان اعطاي عقل از انسان گرفته شده است. چرا كه دلائل عقلي به روشني گواهي مي‌دهد که انسان نبايد فرمان كسي را اطاعت كند كه از روز نخست كمر به دشمني او بسته و او را از بهشت بيرون كرده است و همچنین سوگند به اغوا و فريب فرزندانش خورده است. به اين ترتيب نه به يك زبان كه به چندين زبان اين توصيه الهي تحقق يافته و اين عهد و پيمان سرنوشت ساز امضاء شده است.[5]

خلاصه اينكه:

ما با خداوند متعال عهد بسته‌ايم كه جز در مسير بندگي او قدم بر نداريم و بندگي او در قرآن و در زبان ائمه ـ عليهم السّلام ـ در قالب احكام پنجگانه مطرح مي‌شود: واجب، حرام، مستحب، مكروه و مباح. و نیز لازم است که در اين مسير از شيطان و هواي نفس و دنيا‌گرايي پرهيز نماييم.

انسان بايد با راهنمايي عقل در مسير فطرت (يكتا‌پرستي) قدم بردارد و براي موفقيت  لازم است از شيطان دوري كرده و به قرآن و ائمه ـ عليهم السّلام ـ پناه برده و ملتزم باشد.

 


[1] . طباطبائي سید محمد حسین، الميزان،  نشر دارالكتب الاسلاميه، ج 9، ص 320.

[2] . سوره اعراف، آيه 172.

[3] . سوره احزاب، آيه 72.

[4] . مکارم شیرازی، ناصر و جمعي از نويسندگان، تفسير نمونه، نشر دارالكتب الاسلاميه، ج 18، ص 424.

[5] . همان.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
16 امرداد 01
بازدید
۷۰
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.