ما چه کار کنيم، تا قبر روشني داشته باشيم؟
ما چه کار کنيم، تا قبر روشني داشته باشيم؟
پرسش
پاسخ
به طور کلي تمام اعمال ـ چه گناه باشد چه اعمال شايسته ـ هم در دنيا و هم در آخرت داراي خواص و آثار ويژه اي هستند. مثلا صدقه، هم خواص دنيوي دارد که دفع بلا، ازدياد رزق و... باشد و هم خواص اخروي دارد و آن اين که علاوه بر پاداش هاي بهشتي، صاحب آن در قيامت زير سايه صدقه اش قرار مي گيرد.[1]
جهت روشنايي قبر نيز اعمالي وجود دارد که به تعدادي از آن ها اشاره مي شود اما قبل از آن لازم است مطلبي را متذکر شویم و آن اين که همان گونه که انسان دوست دارد در اين دنيا در ناز و نعمت و در آرامش باشد و به جهت آسايش در اين دنيا شب و روز تلاش مي کند، مطمئنا دوست دارد که در عالم قبر و به طور کلي در قيامت نيز در آسايش باشد و به بهشت برود. هر چند که تعلقات دنيوي باعث شده است که بعضي انسان ها فراموش کنند که بالاخره يک روزي خواهند مرد و به عالم ديگري منتقل خواهند شد و به حساب عملشان رسيدگي خواهد شد. هر چقدر انسان در اين دنيا ثروت بيشتري داشته باشد ـ گذشته از بعضي ناراحتي هاي روحي که ممکن است براي او به وجود بيايد ـ علي القاعده در آسايش بيشتري خواهد بود و با مشکلات کمتري مواجه خواهد شد. مثلا عده اي پزشک خصوصي دارند، هواپيماي خصوصي دارند، و... هم چنين اگر انسان در قبر و برزخ و قيامت نيز ثروتمند باشد، در آسايش بيش تري خواهد بود. منتها ثروت اين دنيا با ثروت عالم قبر و قيامت فرق دارد. دنيا عالم ماديات است و آخرت عالم معنويات، در اين دنيا پول و مال و اموال، انسان را ثروتمند مي کند. اما در قبر و قيامت اعمال صالح و شايسته اي که با خود از اين دنيا مي برد انسان را ثروتمند مي کند.
امام هادي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: الناس في الدنيا بالاموال و في الاخره بالاعمال.[2] دنياي انسان با مال و اموال تأمين مي شود و آخرت او با اعمال صالح. حال لازمه اين که انسان قبر و قيامت خوبي داشته باشد و به بهشت برود، آراستن خود به فضائل اخلاقي و پيراستن از رذائل اخلاقي است که در درجه اول انجام واجبات و ترک محرمات (گناهان) است و اگر بخواهد به درجات بالاتري برسد بايد سعي در انجام مستحبات و ترک مکروهات کند و اگر انجام مستحبات مشقت دارد لااقل مکروهات را ترک کند. زيرا امير المومنين ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: اجتناب السيئات اولي من اکتساب الحسنات.[3] پرهيز از گناهان بهتر است از انجام حسنات. (منظور از حسنات در اين جا مستحبات است زيرا انجام ندادن واجبات گناه است) در واقع مستحبات و مکروهات به منزله يک موتور کمکي مي مانند براي رشد معنوي انسان. اما اعمال ويژه اي که براي روشني قبر وارد شده است: حال به جهت اين که قبر روشني داشته باشيم ضمن رعايت تمامي دستورات الهي اعم از انجام واجبات و مستحبات و ترک محرمات و مکرهات اعمال زير نافع است:
بسيار صلوات فرستادن بر پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و آل او
پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: أکثروا الصلاه عليّ فإن الصلاه عليّ نور في القبر و نور علي الصراط و نور في الجنه[4] بسيار بر من صلوات بفرستيد به درستي که صلوات بر من نور است در قبر و نور است بر روي پل صراط و نور است در بهشت.
احياء شب بيست و سوم ماه مبارک رمضان (شب قدر) و خواندن صد رکعت نماز در آن شب، امام باقر ـ عليه السلام ـ براي احياء شب بيست سوم ماه مبارک رمضان و خواندن صد رکعت نماز در آن فضائل بسياري فرموده است از جمله مي فرمايد خدا دفع مي کند از او هول نکير و منکر را و بيرون بيايد از قبرش نوري که روشني دهد براي اهل جمع.[5]
دعاي جوشن کبير را با کافور و مشک در يک ظرفي بنويسند سپس درون آن ظرف آب بريزند و آن آب را بر کفن ميت بپاشند. روايتي طولاني در اين باب وجود دارد که خلاصه آن اين است:
امام کاظم از پدرش امام صادق و او از جدش امام سجاد و او از پدرش امام حسين ـ سلام الله عليهم اجمعين ـ نقل مي کند که جبرئيل به پيامبر عرض کرد يا نبي الله اگر کسي اين دعا (جوشن کبير) را با کافور و مشک در جامي (ظرفي) بنويسد و آن نوشته را بشويد (يعني درون آن ظرف آب بريزد) و سپس آن آب را بر کفن ميت بپاشند، خداي متعال صد هزار نور بر قبر آن ميت نازل مي کند و ترس منکر و نکير را از او دفع مي کند و از عذاب قبر در امان مي شود و خدا هفتاد هزار ملک در قبرش بر مي انگيزد که با هر کدام از آن ها طبقي از نور است که اين طبقهاي نور را بر او نثار مي کنند و او را به سوي بهشت مي برند... امام حسين ـ عليه السلام ـ فرمود پدرم وصيت کرد که من اين دعا را بر کفنش بنويسم پس من به وصيت پدرم عمل کردم.[6]
بعضي از اعمالي که انسان ها براي ميت انجام مي دهند سبب روشنايي قبر آن ميت مي شود پس سزاوار است انسان به بعضي از دوستان صميمي خود وصيت کند که بعد از مرگ آن اعمال را براي انسان انجام دهند و از جمله: از عبد الله بن مسعود روايت شده که فرمود وقتي کسي دستش را بر روي قبر ميت بگذارد و بگويد اللهم اغفر له فإنه افتقر اليک «خدايا او را بيامرز به درستي که او به تو محتاج است» و سپس يک بار سوره حمد و يازده بار سوره توحيد را بخواند خدا قبر آن ميت را نوراني و وسيع مي گرداند، چشمش را روشن مي کند و گناهان شخصي که اين عمل را براي ميت به جا آورده است بخشيده مي شود و اگر در طي مدت صد روز بميرد شهيد مرده است و به ثواب شهدا نايل مي شود به درستي که خدا بنده اي که ناصح و دلسوز اهل قبور باشد را دوست دارد... .[7]
مداومت بر تلاوت سوره يس
امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: هر چيزي قلبي دارد و قلب قرآن سوره يس است کسي که آن را در روز بخواند از محفوظين و مرزوقين است تا داخل در شب شود و اگر در شب قبل از خوابيدن بخواند خدا هزار ملک را ميگمارد تا او را از شياطين و از هر آفتي حفظ کنند و اگر در روزش بميرد خدا او را داخل بهشت مي کند و موقع غسلش سي هزار ملک حاضر مي شوند و براي او استغفار مي کنند و او را تشييع مي کنند پس وقتي او را داخل قبر گذاشتند ملائکه داخل قبرش مي شوند و عبادت مي کنند و ثواب آن عبادت را به او هديه مي کنند. قبرش وسيع، چشمش روشن و از عذاب قبر در امان مي شود و پيوسته از قبرش نوري به آسمان ساطع است تا زماني که از قبرش خارج شود... .[8]
اهميت دادن به نماز مخصوصاً نماز عشاء
الف) روايت طولاني در باب علت تشريع نماز هاي پنج گانه وجود دارد که خلاصه آن اين است: امام صادق از امام حسن مجتبي سلام الله عليهما نقل مي کند که شخصي آمد خدمت پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله پرسيد: به چه دليل خدا نماز هاي پنج گانه را در بين اوقات شبانه روز تقسيم کرده است؟ حضرت فرمود: خورشيد حلقه اي دارد که موقع زوال ظهر داخل در آن مي شود و در آن لحظه تمام چيزها خدا را تسبيح مي کنند و در آن ساعت خدا بر من صلوات ميفرستد و لذا در آن ساعت (ظهر) نماز را بر من و امتم واجب کرده است و فرموده« أقم الصّلاه لدلوک الشمس إلي غسق الليل.[9]» و اين ساعتي است که جهنميان را در قيامت به جهنم وارد مي کنند پس هر مومني در آن ساعت موفق به عبادت خدا شود، خدا بدنش را بر آتش جهنم حرام مي کند. و اما نماز عصر، پس آن ساعتي است که آدم از درخت ممنوعه خورد لذا خدا او را از بهشت بيرون کرد و نماز عصر را تا قيامت بر انسان ها واجب کرد. و اما نماز مغرب پس آن ساعتي است که خدا پس از سيصد سال توبه آدم را قبول کرد و آدم سه رکعت نماز خواند يک رکعت براي خطاي خود و يک رکعت براي خطاي حوا و يک رکعت براي قبول توبه اش پس اين سه رکعت نماز را بر امت من واجب کرد. و اما نماز عشا پس به درستي که قبر و قيامت تاريک و ظلماني است پس خدا خدا مرا و امتم را امر به اين نماز کرده تا به سبب خواندن آن، قبر و پل صراط نوراني شود. اما نماز صبح پس هنگامي که آفتاب طلوع مي کند، مانند آن است که بر شاخ هاي شيطان طلوع مي کند. لذا پروردگارم مرا امر کرده است تا قبل از طلوع خورشيد و قبل از آن که کفار براي آفتاب سجده کند، نماز صبح بخوانم... .[10]
ب) پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله مي فرمايد: نماز سبب خشنودي خدا، دوستي ملائکه و سنت أنبياء است، نور معرفت و اساس ايمان است، سبب اجابت دعا و قبولي أعمال و برکت در رزق است، موجب راحتي در بدن است، سلاحي است در مقابل دشمنان، شفيعي است بين انسان و ملک الموت، چراغي است در قبر... .[11]
خواندن نماز مخصوصي در روز چهارشنبه
پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: کسي که روز چهار شنبه دو رکعت نماز بخواند در هر رکعتي يک بار سوره حمد و يک بار سوره زلزال و سه بار سوره توحيد را بخواند خدا ظلمت قبر را تا روز قيامت از او بر مي دارد و براي هر آيه اي شهري به او عطا مي کند و يک ميليون نور به او عطا مي کند... .[12]
مداومت بر خواندن سوره ذاريات
امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «من قرأ سوره الذاريات في يومه او ليلته اصلح الله له معيشته و اتاه برزق واسع و نور له في قبره بسراج يزهر الي يوم القيامه؛ هر کس سوره ذاريات را در روز يا شب بخواند خداوند وضع زندگي و معيشت او را اصلاح مي کند، رزق وسيعي به او مي دهد، و قبر او را با چراغي روشن مي سازد که تا روز قيامت مي درخشد».[13]
خواندن نماز شب و اهميت به آن
پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: «صلاة الليل سراج لصاحبها في ظلمة القبر؛ نماز شب چراغي است براي تاريکي قبر».[14]
نوراني کردن مساجد
پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: من احب ان لا يظلم لحده فلينور المساجد.[15] کسي که دوست دارد قبرش تاريک نباشد مساجد را روشن و نوراني کند.
[1]. مستدرک الوسائل، قم، موسسه آل البيت لإحياء التراث، چاپ اول، 1408ق، ج7، ص160.
[2]. مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، بيروت، موسسه الوفاء، 1404ق، ج75، ص369.
[3]. غررالحکم، قم، دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه، چاپ اول، 1366ش، ص185.
[4]. راوندي، قطب الدين، الدعوات، قم، انتشارات مدرسه امام مهدي(عج)، چاپ اول، 1407ق، ص216.
[5]. قمي، شيخ عباس، منازل الاخره، موسسه در راه حق، ص35.
[6]. مستدرک الوسائل، قم، موسسه آل البيت لإحياء التراث، چاپ اول، 1408ق، ج2، ص233.
[7]. همان، ج2، ص483.
[8]. همان، ج4، ص323.
[9]. اسراء / 78.
[10]. البرقي، المحاسن، قم، دارالکتب الاسلاميه، چاپ دوم، 1371ش، ج2، ص322.
[11]. جامع الأخبار، قم، انتشارات رضي، چاپ دوم، 1363ش، ص72،
[12]. بحارالانوار، بيروت، موسسه الوفاء، 1404ق، ج87، ص306.
[13]. حرعاملي، وسائل الشيعه، موسسه آل البيت لإحياء التراث قم، چاپ اول، 1409ق، ج6، ص256.
[14]. بحارالانوار، همان، ج84، ص160.
[15]. مستدرک الوسائل، همان، ج3، ص386.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۳۰۱
ما چه کار کنيم، تا قبر روشني داشته باشيم؟
- نشان کردن
پرسش
ما چه کار کنيم، تا قبر روشني داشته باشيم؟
پاسخ
به طور کلي تمام اعمال ـ چه گناه باشد چه اعمال شايسته ـ هم در دنيا و هم در آخرت داراي خواص و آثار ويژه اي هستند. مثلا صدقه، هم خواص دنيوي دارد که دفع بلا، ازدياد رزق و... باشد و هم خواص اخروي دارد و آن اين که علاوه بر پاداش هاي بهشتي، صاحب آن در قيامت زير سايه صدقه اش قرار مي گيرد.[1]
جهت روشنايي قبر نيز اعمالي وجود دارد که به تعدادي از آن ها اشاره مي شود اما قبل از آن لازم است مطلبي را متذکر شویم و آن اين که همان گونه که انسان دوست دارد در اين دنيا در ناز و نعمت و در آرامش باشد و به جهت آسايش در اين دنيا شب و روز تلاش مي کند، مطمئنا دوست دارد که در عالم قبر و به طور کلي در قيامت نيز در آسايش باشد و به بهشت برود. هر چند که تعلقات دنيوي باعث شده است که بعضي انسان ها فراموش کنند که بالاخره يک روزي خواهند مرد و به عالم ديگري منتقل خواهند شد و به حساب عملشان رسيدگي خواهد شد. هر چقدر انسان در اين دنيا ثروت بيشتري داشته باشد ـ گذشته از بعضي ناراحتي هاي روحي که ممکن است براي او به وجود بيايد ـ علي القاعده در آسايش بيشتري خواهد بود و با مشکلات کمتري مواجه خواهد شد. مثلا عده اي پزشک خصوصي دارند، هواپيماي خصوصي دارند، و... هم چنين اگر انسان در قبر و برزخ و قيامت نيز ثروتمند باشد، در آسايش بيش تري خواهد بود. منتها ثروت اين دنيا با ثروت عالم قبر و قيامت فرق دارد. دنيا عالم ماديات است و آخرت عالم معنويات، در اين دنيا پول و مال و اموال، انسان را ثروتمند مي کند. اما در قبر و قيامت اعمال صالح و شايسته اي که با خود از اين دنيا مي برد انسان را ثروتمند مي کند.
امام هادي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: الناس في الدنيا بالاموال و في الاخره بالاعمال.[2] دنياي انسان با مال و اموال تأمين مي شود و آخرت او با اعمال صالح. حال لازمه اين که انسان قبر و قيامت خوبي داشته باشد و به بهشت برود، آراستن خود به فضائل اخلاقي و پيراستن از رذائل اخلاقي است که در درجه اول انجام واجبات و ترک محرمات (گناهان) است و اگر بخواهد به درجات بالاتري برسد بايد سعي در انجام مستحبات و ترک مکروهات کند و اگر انجام مستحبات مشقت دارد لااقل مکروهات را ترک کند. زيرا امير المومنين ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: اجتناب السيئات اولي من اکتساب الحسنات.[3] پرهيز از گناهان بهتر است از انجام حسنات. (منظور از حسنات در اين جا مستحبات است زيرا انجام ندادن واجبات گناه است) در واقع مستحبات و مکروهات به منزله يک موتور کمکي مي مانند براي رشد معنوي انسان. اما اعمال ويژه اي که براي روشني قبر وارد شده است: حال به جهت اين که قبر روشني داشته باشيم ضمن رعايت تمامي دستورات الهي اعم از انجام واجبات و مستحبات و ترک محرمات و مکرهات اعمال زير نافع است:
بسيار صلوات فرستادن بر پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و آل او
پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: أکثروا الصلاه عليّ فإن الصلاه عليّ نور في القبر و نور علي الصراط و نور في الجنه[4] بسيار بر من صلوات بفرستيد به درستي که صلوات بر من نور است در قبر و نور است بر روي پل صراط و نور است در بهشت.
احياء شب بيست و سوم ماه مبارک رمضان (شب قدر) و خواندن صد رکعت نماز در آن شب، امام باقر ـ عليه السلام ـ براي احياء شب بيست سوم ماه مبارک رمضان و خواندن صد رکعت نماز در آن فضائل بسياري فرموده است از جمله مي فرمايد خدا دفع مي کند از او هول نکير و منکر را و بيرون بيايد از قبرش نوري که روشني دهد براي اهل جمع.[5]
دعاي جوشن کبير را با کافور و مشک در يک ظرفي بنويسند سپس درون آن ظرف آب بريزند و آن آب را بر کفن ميت بپاشند. روايتي طولاني در اين باب وجود دارد که خلاصه آن اين است:
امام کاظم از پدرش امام صادق و او از جدش امام سجاد و او از پدرش امام حسين ـ سلام الله عليهم اجمعين ـ نقل مي کند که جبرئيل به پيامبر عرض کرد يا نبي الله اگر کسي اين دعا (جوشن کبير) را با کافور و مشک در جامي (ظرفي) بنويسد و آن نوشته را بشويد (يعني درون آن ظرف آب بريزد) و سپس آن آب را بر کفن ميت بپاشند، خداي متعال صد هزار نور بر قبر آن ميت نازل مي کند و ترس منکر و نکير را از او دفع مي کند و از عذاب قبر در امان مي شود و خدا هفتاد هزار ملک در قبرش بر مي انگيزد که با هر کدام از آن ها طبقي از نور است که اين طبقهاي نور را بر او نثار مي کنند و او را به سوي بهشت مي برند... امام حسين ـ عليه السلام ـ فرمود پدرم وصيت کرد که من اين دعا را بر کفنش بنويسم پس من به وصيت پدرم عمل کردم.[6]
بعضي از اعمالي که انسان ها براي ميت انجام مي دهند سبب روشنايي قبر آن ميت مي شود پس سزاوار است انسان به بعضي از دوستان صميمي خود وصيت کند که بعد از مرگ آن اعمال را براي انسان انجام دهند و از جمله: از عبد الله بن مسعود روايت شده که فرمود وقتي کسي دستش را بر روي قبر ميت بگذارد و بگويد اللهم اغفر له فإنه افتقر اليک «خدايا او را بيامرز به درستي که او به تو محتاج است» و سپس يک بار سوره حمد و يازده بار سوره توحيد را بخواند خدا قبر آن ميت را نوراني و وسيع مي گرداند، چشمش را روشن مي کند و گناهان شخصي که اين عمل را براي ميت به جا آورده است بخشيده مي شود و اگر در طي مدت صد روز بميرد شهيد مرده است و به ثواب شهدا نايل مي شود به درستي که خدا بنده اي که ناصح و دلسوز اهل قبور باشد را دوست دارد... .[7]
مداومت بر تلاوت سوره يس
امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: هر چيزي قلبي دارد و قلب قرآن سوره يس است کسي که آن را در روز بخواند از محفوظين و مرزوقين است تا داخل در شب شود و اگر در شب قبل از خوابيدن بخواند خدا هزار ملک را ميگمارد تا او را از شياطين و از هر آفتي حفظ کنند و اگر در روزش بميرد خدا او را داخل بهشت مي کند و موقع غسلش سي هزار ملک حاضر مي شوند و براي او استغفار مي کنند و او را تشييع مي کنند پس وقتي او را داخل قبر گذاشتند ملائکه داخل قبرش مي شوند و عبادت مي کنند و ثواب آن عبادت را به او هديه مي کنند. قبرش وسيع، چشمش روشن و از عذاب قبر در امان مي شود و پيوسته از قبرش نوري به آسمان ساطع است تا زماني که از قبرش خارج شود... .[8]
اهميت دادن به نماز مخصوصاً نماز عشاء
الف) روايت طولاني در باب علت تشريع نماز هاي پنج گانه وجود دارد که خلاصه آن اين است: امام صادق از امام حسن مجتبي سلام الله عليهما نقل مي کند که شخصي آمد خدمت پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله پرسيد: به چه دليل خدا نماز هاي پنج گانه را در بين اوقات شبانه روز تقسيم کرده است؟ حضرت فرمود: خورشيد حلقه اي دارد که موقع زوال ظهر داخل در آن مي شود و در آن لحظه تمام چيزها خدا را تسبيح مي کنند و در آن ساعت خدا بر من صلوات ميفرستد و لذا در آن ساعت (ظهر) نماز را بر من و امتم واجب کرده است و فرموده« أقم الصّلاه لدلوک الشمس إلي غسق الليل.[9]» و اين ساعتي است که جهنميان را در قيامت به جهنم وارد مي کنند پس هر مومني در آن ساعت موفق به عبادت خدا شود، خدا بدنش را بر آتش جهنم حرام مي کند. و اما نماز عصر، پس آن ساعتي است که آدم از درخت ممنوعه خورد لذا خدا او را از بهشت بيرون کرد و نماز عصر را تا قيامت بر انسان ها واجب کرد. و اما نماز مغرب پس آن ساعتي است که خدا پس از سيصد سال توبه آدم را قبول کرد و آدم سه رکعت نماز خواند يک رکعت براي خطاي خود و يک رکعت براي خطاي حوا و يک رکعت براي قبول توبه اش پس اين سه رکعت نماز را بر امت من واجب کرد. و اما نماز عشا پس به درستي که قبر و قيامت تاريک و ظلماني است پس خدا خدا مرا و امتم را امر به اين نماز کرده تا به سبب خواندن آن، قبر و پل صراط نوراني شود. اما نماز صبح پس هنگامي که آفتاب طلوع مي کند، مانند آن است که بر شاخ هاي شيطان طلوع مي کند. لذا پروردگارم مرا امر کرده است تا قبل از طلوع خورشيد و قبل از آن که کفار براي آفتاب سجده کند، نماز صبح بخوانم... .[10]
ب) پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله مي فرمايد: نماز سبب خشنودي خدا، دوستي ملائکه و سنت أنبياء است، نور معرفت و اساس ايمان است، سبب اجابت دعا و قبولي أعمال و برکت در رزق است، موجب راحتي در بدن است، سلاحي است در مقابل دشمنان، شفيعي است بين انسان و ملک الموت، چراغي است در قبر... .[11]
خواندن نماز مخصوصي در روز چهارشنبه
پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: کسي که روز چهار شنبه دو رکعت نماز بخواند در هر رکعتي يک بار سوره حمد و يک بار سوره زلزال و سه بار سوره توحيد را بخواند خدا ظلمت قبر را تا روز قيامت از او بر مي دارد و براي هر آيه اي شهري به او عطا مي کند و يک ميليون نور به او عطا مي کند... .[12]
مداومت بر خواندن سوره ذاريات
امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «من قرأ سوره الذاريات في يومه او ليلته اصلح الله له معيشته و اتاه برزق واسع و نور له في قبره بسراج يزهر الي يوم القيامه؛ هر کس سوره ذاريات را در روز يا شب بخواند خداوند وضع زندگي و معيشت او را اصلاح مي کند، رزق وسيعي به او مي دهد، و قبر او را با چراغي روشن مي سازد که تا روز قيامت مي درخشد».[13]
خواندن نماز شب و اهميت به آن
پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: «صلاة الليل سراج لصاحبها في ظلمة القبر؛ نماز شب چراغي است براي تاريکي قبر».[14]
نوراني کردن مساجد
پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: من احب ان لا يظلم لحده فلينور المساجد.[15] کسي که دوست دارد قبرش تاريک نباشد مساجد را روشن و نوراني کند.
[1]. مستدرک الوسائل، قم، موسسه آل البيت لإحياء التراث، چاپ اول، 1408ق، ج7، ص160.
[2]. مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، بيروت، موسسه الوفاء، 1404ق، ج75، ص369.
[3]. غررالحکم، قم، دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه، چاپ اول، 1366ش، ص185.
[4]. راوندي، قطب الدين، الدعوات، قم، انتشارات مدرسه امام مهدي(عج)، چاپ اول، 1407ق، ص216.
[5]. قمي، شيخ عباس، منازل الاخره، موسسه در راه حق، ص35.
[6]. مستدرک الوسائل، قم، موسسه آل البيت لإحياء التراث، چاپ اول، 1408ق، ج2، ص233.
[7]. همان، ج2، ص483.
[8]. همان، ج4، ص323.
[9]. اسراء / 78.
[10]. البرقي، المحاسن، قم، دارالکتب الاسلاميه، چاپ دوم، 1371ش، ج2، ص322.
[11]. جامع الأخبار، قم، انتشارات رضي، چاپ دوم، 1363ش، ص72،
[12]. بحارالانوار، بيروت، موسسه الوفاء، 1404ق، ج87، ص306.
[13]. حرعاملي، وسائل الشيعه، موسسه آل البيت لإحياء التراث قم، چاپ اول، 1409ق، ج6، ص256.
[14]. بحارالانوار، همان، ج84، ص160.
[15]. مستدرک الوسائل، همان، ج3، ص386.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۳۰۱
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.