چرا نماز رو با شکم خالی می خونی احساس آن با حالت های دیگه فرق می کنه؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا نماز رو با شکم خالی می خونی احساس آن با حالت های دیگه فرق می کنه؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

برای رسیدن به پاسخ توجه به نکات ذیل لازم است:

1. خداوند، در مورد گرسنگی در حدیث شریف معراج خطاب به پیامبر اعظم می فرماید: ای احمد کاش می دانستی که گرسنگی و سکوت چقدر شیرین است و آثار این دو چقدر زیاد است، حضرت محمد ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ عرض می کند: پروردگارا، میراث و اثر گرسنگی و سکوت چیست؟ خداوند پاسخ می دهد: 1ـ حکمت (یعنی گرسنگی و سکوت مقدمه و زمینه ساز حکمت و شناخت حقایق است) 2ـ حفظ قلب (یعنی در همه حال اختیار قلب و دل آدمی به دست خود اوست) 3ـ تقرب به سوی من. (عبد به واسطه گرسنگی و سکوت می تواند به من نزدیک گردد و قرب معنوی پیدا کند... .

آنگاه خداوند می فرماید ای احمد آیا می دانی که چه وقت بنده ام به من تقرب پیدا می کند؟ حضرت عرض کرد: نمی دانم خداوند فرمود: آن هنگام که بنده در حال گرسنگی و یا در حال سجده باشد، به من نزدیک می شود.[1] با ذکر این حدیث شریف در اهمیت و نقش گرسنگی در حضور قلب انسان در نماز، جای هیچ شک و شبهه ای باقی نمی ماند زیرا در این حدیث خداوند گرسنگی را یکی از راه های تقرب به خود می داند.

2. حضرت علامه طباطبایی در مورد این که مراد از گرسنگی در این روایات چیست می فرماید: منظور از جوع در این روایات سبک بودن شکم است. بنابر این انسان نباید آن قدر گرسنه باشد که قادر به انجام هیچ کاری نباشد و نه آن قدر پر خوری کند که این پرخوری مانع پرواز معنوی و حضور قلب در نماز شود.[2]

3. بزرگترین عامل سلب آگاهیو سلب حضور قلب از انسان در نماز، پر بودن شکم است. انسان با شکم پر موفق به مطالعه، حضور قلب در نماز و بسیاری از فعالیت های معنوی نمی شود. تجربه نشان می دهد که انسانی که با شکم پر نماز می خواند مانند، پرنده ای است که وزنه سنگینی به پایش بسته اند و هر چه این وزنه سنگین تر باشد، پرواز او مشکل تر می شود، بنابر این پر بودن شکم به منزله وزنه سنگینی است که به پای مرغ روح آدمی بسته شده است و مانع پرواز او می شود. و موجب فرو رفتن انسان در طبیعت و از بین رفتن نورانیت و لطافت روح انسان می شود.[3]

3. گرسنگی (در حد معقول آن) موجب می شود که تمام توجه انسان به سوی خداوند جلب شود و انسان به راحتی بتواند با خداوند ارتباط معنوی برقرار کند و انسان با سبک بالی و آرامش خاص به استقبال خداوند برود.

4. در پایان ذکر این نکته ضروری است که انسان در صورتی از فوائد این مراقبت (سبک خوردن) بهره مند می شود که بر این کار مداومت داشته باشد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

راهیان کوی دوست، استاد محمدتقی مصباح، ص 65 ـ 74.

 


[1] . مصباح یزدی، محمد تقی، راهیان کوی دوست، انتشارات موسسه امام خمینی ـ رحمه الله علیه ـ، ص 68 ـ 69.

[2] . همان، ص 71.

[3] . همان، ص 70.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
14 امرداد 01
بازدید
۷۶
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.