يک دختر 13 ساله دارم که اگر يادش نياندازي نمازش را نمي خواند و در صورت نصيحت و موعظه لحظه...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

يک دختر 13 ساله دارم که اگر يادش نياندازي نمازش را نمي خواند و در صورت نصيحت و موعظه لحظه اي تأثير مي گذارد و ماندگار نيست البته ياد آور مي شوم که خودمان هميشه سعي مي کنيم نمازمان را اول وقت بجا آوريم تقاضامندم بنده را نسبت به اين امر راهنمايي کنيد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

از اين که به تربيت ديني فرزندتان اهتمام مي ورزيد خوشحاليم اميدواريم که مشمول لطف خدا و اهل بيت ـ عليه السلام ـ قرار بگيريد. در خصوص پرسشتان نکات زير را خدمتتان ارائه مي دهيم. ان شاء الله که مفيد واقع گردد.

1. تمرين عبادت: ائمه ـ عليهم السلام ـ توصيه کرده اند که تربيت ديني و عبادي فرزندان را از خردسالي و با آموزش هاي ساده، تشويق، تلقين شروع کنيم. از 4 – 3 سالگي تلقين کلمه لا اله الا الله، محمد رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ صورت گيرد. 7 ـ 5 سالگي آن را با قبله، سجده و رکوع آشنا کنيم و از 10 ـ 7 سالگي شستن دست و صورت قبل از نماز انجام رکوع و سجده و تمرين آن آموزش داده شود و بر اين اعمال نظارت شود و از تشويق، الگو سازي، مواخذه لفظي کمک بگيريم تا آن ها را تمرين دهيم از سن 10 - 9 سالگي تا سن بلوغ، آموزش کامل وضو و نماز انجام شود و مراقب باشيم و بر انجام آنها نظارت داشته باشيم.

در صورت لزوم از مواخذه کمک بگيريم. اگر طبق برنامه فوق تربيت ديني با نظارت، تمرين، تشويق و مواخذه به شکل گام به گام انجام گيرد کودک به اين عبادت عادت پيدا مي کند.[1] البته در کنار عادت رفتاري بايد شناخت آن ها را نيز روز به روز افزايش دهيم، بي ترديد اگر کسي چنين برنامه منظمي نداشته باشد در سن تکليف به سختي مي تواند برنامه عبادي اش را مرتب انجام دهد.

2. الزام هاي نابجا: گاهي ما بچه ها را قبل از سن بلوغ به الزام هاي نابجا مجبور به انجام برخي از اعمال عبادي مي کنيم اين عمل اعمال عبادي را خشک، بي روح و چيزي که نشاط را مي گيرد جلوه مي دهد.

3. دوست غير معنوي: در سن نوجواني دوستان اثرات عجيبي بر نوجوانان دارند بهتر است والدين براي فرزندانشان به «طور غير مستقيم» دوستان مناسبي را جايگزين کنند.

4. شبهات: ذهن نوجوان با شبهات روبروست. گاهي از خود علت اين عبادات و اين اعمال را سوال مي کند و گاهي اوقات با شبهات در خارج از منزل روبرو مي شود. تلاش کنيد تا آن ها جواب منطقي اي پيدا کنند همدلي، محبت و نرمي در اين خصوص زمينه خوبي براي بيان اين سئوالات و شبهات است.

5. حلقه هاي عاطفي: حلقه هاي عاطفي ـ معنوي زيادي درست کنيد هديه سجاده، عطر، تسبيح، کتاب مذهبي در اين خصوص، رفتن به اماکن مذهبي و زيارتگاه ها، دعوت علما به منزل و ديدار آنها، قاب گرفتن عکس آنان در حال عبادت و زيارت و ... مي تواند مفيد واقع شود.

6.  نصيحت و يادآوري: براي نصيحت آن ها به شرايط نصيحت توجه داشته باشيد تا موثر واقع شود. جلوي ديگران نصيحت نکنيد، غير مستقيم به آن ها مطالب را برسانيد. شروع نصيحت با بيان صفات مثبت باشد و ...

7. بيان فوائد دنيوي و اخروي: دانستن فوائد دنيوي و اخروي نماز و آگاهي به ضررهاي سستي در نماز مي تواند انگيزه را براي انجام اين عبادت قوي کند.

8. نصيحت هاي لحظه اي: نصيحت هاي لحظه اي خود را قطع نکنيد، با ايشان با صميميت سخن بگوييد و از اهرم عاطفي و ايجاد شناخت براي رسيدن به مقصود خود کمک بگيريد. (نصيحت ها نبايد پشت سر هم و خسته کننده شوند).

9. تسهيل: نسبت به مقداري که انجام مي دهد تشويق شوند، ايشان را کمتر به مستحبات در ابتدا تشويق کنيد و اگر در واجبات او خللي وجود دارد به تدريج و يک به يک رفع کنيد، از شرکت در نماز جماعات جذاب و با شکوه نيز گاهي مواقع کمک بگيريد.

 


[1]. ، داوودي محمد ، تربيت ديني، موسسه پژوهشي حوزه و دانشگاه، 1383، قم، ج 2، ص 126.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
14 امرداد 01
بازدید
۹۴
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.